Τετάρτη, 24 Σεπτεμβρίου 2014

ΔΕΝ ΞΕΧΝΩ

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*
Δεν ξεχνώ ότι ο κ. Γιώργος Α. Παπανδρέου υποδούλωσε τη χώρα στους δανειστές της - παραβιάζοντας το Σύνταγμα. Διότι αντί να υπερασπισθεί τον λαό καθώς αυτό προβλέπει, τον παρέδωσε και τον πρόδωσε. Δεν ξεχνώ τον τρόπο που φουσκωξεφούσκωναν οι επιτήδειοι τα ελλείμματα, ώσπου να φανεί νόμιμη η ανομία.
Δεν ξεχνώ την παραβίαση του Συντάγματος όταν το πρώτο Μνημόνιο -η αρχή του κακού- πέρασε απ’ τη Βουλή με 150 συν κάποιες ψήφους κι όχι 180 όπως προβλέπεται όταν ένας νόμοςεπηρεάζει, πόσω μάλλον ανατρέπει το διεθνές status της χώρας.Δεν ξεχνώ ότι ο αναίσχυντος κ. Βενιζέλος υποστήριξε τη διαδικασία των 180 ψήφων για δυόμισι ημέρες, ώσπου για μιαν ακόμα φορά να προδώσει εαυτόν και αλλήλους. Θα θυμάμαι πάντα και δεν θα ξεχάσω ποτέ τους βουλευτές που με την ψήφο τους σ’ εκείνες τις χαλεπές ημέρες πρόδωσαν τοΣύνταγμα και τον λαό.
Δεν ξεχνώ ότι ο κύριος Πρόεδρος της ΔημοκρατίαςΚάρολος Παπούλιας, έβλεπε να παραβιάζεται το Σύνταγμα μπροστά στα μάτια του και παρέμεινε αδρανής. Δεν ξεχνώ ότι η Ασυλία της Ελλάδας παρεδόθη τοις κυσί. Και μάλιστα επί τη βάσει του Αγγλικού Δικαίου.
Δεν ξεχνώ ότι ο κ. Σαμαράς πολιτεύθηκε με αντιμνημονιακή ρητορική για να σχηματίσει μνημονιακήκυβέρνηση. Γνωρίζω και δεν ξεχνώ ότι την οικουμενική πολιτική της φρίκης, που κατέφαγε και κατατρώει τη χώρα του, σχεδίασαν άνθρωποι του κ. Σημίτη και του «εκσυγχρονιστικού» μπλοκ που έφθασαν τη χώρα μας ήδη απ’ την εποχή του «αρχιερέα της διαπλοκής» στα έσχατα. Παπαδήμος, Στουρνάρας, Χαρδούβελης με τη δύναμη της Ν.Δ. και του ΠΑΣΟΚ, τη συνεπικουρία της ΔΗΜΑΡ και του ΛΑΟΣ καθώς και τις εντολές των ξένων Επικυρίαρχων κατασκεύασαν μια άλλη χώρα στιςπροδιαγραφές της Γερμανίας για «ζωτικούς χώρους» και τις προβλέψεις τις Ευρωπαϊκής Ένωσης για «Ειδικές Οικονομικές Ζώνες».
Δεν ξεχνώ διότι το βλέπω και το ζω, ότι η κρίση άφησε ανέγγιχτους (εκτός από ορισμένους εσωτερικούς ανασχηματισμούς) τους πλούσιους και χρησιμοποιήθηκε ως εργαλείο για να φτιαχθεί ένα Στρατόπεδο Συγκέντρωσης για εκατομμύρια ανέργους, για χιλιάδες μακροχρόνιους ανέργους, για υποαπασχολούμενους, για απασχολούμενους της μιας ημέρας, για ανασφάλιστους, για ενοικιαζόμενους, για υποαμειβόμενους, για κακοπληρωμένους και απλήρωτους.

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2014

Οι πόλεμοι για την ανεξαρτησία της Σκωτίας μέρος Β΄ (η άνοδος του Robert Bruce, 1306-1328) (Πάμε γερά Σκωτία για την ελευθερία!)

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας

γράφει ο Φιλίστωρ 

Η άνοδος του Robert Bruce

Μετά την εκτέλεση του Wallas, φαινόταν ότι η κατάσταση στην Σκωτία είχε ολοκληρωτικά ρυθμιστεί για τον Εδουάρδο, ο οποίος ασχολήθηκε με αψιμαχίες κατά των Γάλλων. Στην Σκωτία όμως κυοφορούνταν εξελίξεις εναντίον της εξουσίας του από τον Robert Bruce. O Bruce εκτός από αρχοντικό παρουσιαστικό, είχε ισχυρή θέληση, προσωπικό θάρρος, γνώριζε να χειρίζεται τα όπλα και ήταν ιδιαίτερα φιλόδοξος με βασική του επιδίωξη να ανέλθει στον θρόνο της Σκωτίας στηριζόμενος στην πιθανότητα του θανάτου του Εδουάρδου ο οποίος ήταν τότε προχωρημένης ηλικίας. Το μεγάλο του εσωτερικό εμπόδιο ήταν η πανίσχυρη οικογένεια των Comyn και ιδιαίτερα ο αρχηγός της John ήρωας της αντίστασης κατά των Άγγλων, τον οποίο όφειλε να προσεταιριστεί ώστε ενωμένοι να μπορέσουν να αντιταχθούν στους Άγγλους. Οι Comyns ήταν υποστηρικτές του νόμιμου βασιλιά Balliol, αλλά φαίνεται πως δεν ήταν αντίθετοι σε κάποιου είδους συνεννόηση με τον Bruce, το οποίο θεωρούσαν, δικαίως, ισχυρό ανταγωνιστή.
Στις 10 Φεβρουαρίου του 1306, οι δύο ηγέτες συναντήθηκαν σε ουδέτερο έδαφος στην εκκλησία του Grey Friars στο Dumfries. Δεν είναι σίγουρο αν το είχε όντως προσχεδιάσει, αλλά ο Bruce στην συνάντηση αυτή δολοφόνησε τον Comyn μέσα στην εκκλησία με την βοήθεια ενός ακολούθου του.  Έτσι, με μια μεγαλειώδη όσο και ανίερη πράξη ο Bruce έκανε το μεγάλο βήμα για τον θρόνο της Σκωτίας και πλέον βιαζόταν για να αιφνιδιάσει εχθρούς και φίλους. Αφού έσπευσε στην Γλασκώβη όπου έλαβε συγχώρηση από τον Αρχιεπίσκοπο Wishart για την φοβερή του πράξη, (αυτό)αναγορεύτηκε Βασιλιάς της Σκωτίας στην ιερή πόλη Scone στις 25 Μαρτίου 1306. Η αντίδραση των εχθρών του ήταν φοβερή. Οι Comyns ξεκίνησαν στρατολογία στα Highlands για να εκδικηθούν τον θάνατο του αρχηγού τους, ενώ ο Εδουάρδος διόρισε τον Aymer de Valance, κουνιάδο του νεκρού John Comyn, επικεφαλής των μικτών Αγγλικών και Σκωτσέζικων στρατευμάτων με την διαταγή να καίει και να σκοτώνει χωρίς έλεος όσους υποστήριζαν τη φατρία των Bruce. Με άλλη του κίνηση, ο Εδουάρδος έπεισε τον Πάπα Clement V να αφορίσει τον Bruce.

Ελευθερία και ασφάλεια

Νέα Κρήτη


Όσοι είναι πρόθυμοι να θυσιάσουν την ελευθερία τους για ασφάλεια δεν θα έχουν τίποτα από τα δύο.
Βενιαμίν Φραγκλίνος, 1706-1790, Αμερικανός πολιτικός & συγγραφέας
* * *
Η ανάγκη διασφάλισης της ομαλής και ειρηνικής συνύπαρξης στα πλαίσια μιας οργανωμένης κοινωνίας οδήγησε στην διαμόρφωση νόμων που αποτύπωναν την κοινή συνισταμένη βούληση συνύπαρξης επί τη βάσει συγκεκριμένων αρχών, δικαιωμάτων και υποχρεώσεων με αναφορά πάντα στην κυρίαρχη οικονομικά, κοινωνικά, πολιτικά τάξη.
Του νομικού Δημήτρη Κλαράκη
Επειδή όμως καμία κοινωνία δεν αποτελεί την ιδανική πολιτεία, εξαρχής προέκυψε η ανάγκη να υπάρχει ένας αποτελεσματικός αποτρεπτικός και κατασταλτικός μηχανισμός απέναντι σε επιβουλές της δημόσιας τάξης και ασφάλειας, βασιζόμενος σε δύο διακριτά σκέλη: αφενός στην καταστολή και αφετέρου στην τιμωρία ως παραδειγματισμό αλλά και ως μέσο διαπαιδαγώγησης και επανένταξης.
Το ρόλο της τιμωρίας, απονομής δικαιοσύνης ανέλαβε ένα ιδιαίτερο σώμα, οι δικαστές και το ρόλο της καταστολής, μια ένοπλη ομάδα, που στη σημερινή της μορφή τη γνωρίζουμε όλοι ως αστυνομία.
Είναι προφανές πως η ύπαρξη και των δυο πυλώνων είναι απαραίτητη διότι προορίζονται να υπηρετούν τη νομιμότητα και την δικαιοσύνη, προστατεύοντας τους πολίτες από κακόβουλες ενέργειες, προσβολές των δικαιωμάτων και ελευθεριών τους.
Πολλές φορές όμως η αστυνομία, ως ένοπλο σώμα καταστολής, αποτέλεσε το μακρύ χέρι της εξουσίας, λειτουργώντας ως κατασταλτικός μηχανισμός του φρονήματος, των πολιτικών πεποιθήσεων, ως εργαλείο εκφοβισμού. Ο φόβος του χωροφύλακα που υπήρχε στις προηγούμενες δεκαετίες είναι ένα καλό παράδειγμα που δείχνει πως η αστυνομία από προστάτης έγινε δυνάστης και δήμιος των πολιτών, μετατρεπόμενη σε πραιτοριανή φρουρά της εξουσίας.  

ΦΡOΝΙΜΟΙ ΚΑΙ ΑΔΙAΦΟΡΟΙ…

iskra

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Μιλάμε, γράφουμε, κριτικάρουμε, συμφωνούμε ή διαφωνούμε και σχεδόν πάντα στο επίκεντρο της κουβέντας μας είναι οι «από πάνω». Οι πολιτικέςελίτ που κυβερνούν. Οι ολιγάρχες που εξουσιάζουν. Οι γραφειοκράτεςπου διοικούν. Εκείνοι που «κινούν τα νήματα» και οι άλλοι που «αποφασίζουν».
Ωραία. Αλλά εκτός από τους «από πάνω» υπάρχουν και οι «από κάτω». Οι πολλοί. Που για ό,τι γίνεται από τους «από πάνω» έχουν το δικό τους μερίδιο ευθύνης. Με αυτούς τι γίνεται; Τί γίνεται ειδικά με εκείνους που αδιαφορούν «από άποψη» για ό,τι συμβαίνει γύρω τους; Που η δική τους αδιαφορία μεγαλώνει τα βάρη στην πλάτη των υπολοίπων;
Ο λόγος στον Αντόνιο Γκράμσι:
«Η αδιαφορία είναι το νεκρό βάρος της ιστορίας. Η αδιαφορία δρα δυνατά πάνω στην ιστορία. Δρα παθητικά, αλλά δρα. Είναι η μοιρολατρία. Είναι αυτό που δεν μπορείς να υπολογίσεις. Είναι αυτό που διαταράσσει τα προγράμματα, που ανατρέπει τα σχέδια που έχουν κατασκευαστεί με τον καλύτερο τρόπο. Είναι η κτηνώδης ύλη που πνίγει την ευφυΐα.
Αυτό που συμβαίνει, το κακό που πέφτει πάνω σε όλους, συμβαίνει γιατί η μάζα των ανθρώπων απαρνείται τη βούλησή της, αφήνει να εκδίδονται νόμοι που μόνο η εξέγερση θα μπορέσει να καταργήσει, αφήνει να ανέβουν στην εξουσία άνθρωποι που μόνο μια ανταρσία θα μπορέσει να ανατρέψει.
Μέσα στη σκόπιμη απουσία και στην αδιαφορία λίγα χέρια, που δεν επιτηρούνται από κανέναν έλεγχο,υφαίνουν τον ιστό της συλλογικής ζωής, και η μάζα είναι σε άγνοια, γιατί δεν ανησυχεί.
Φαίνεται λοιπόν σαν η μοίρα να συμπαρασύρει τους πάντες και τα πάντα, φαίνεται σαν η ιστορία να μην είναι τίποτε άλλο από ένα τεράστιο φυσικό φαινόμενο, μια έκρηξη ηφαιστείου, ένας σεισμός όπου όλοι είναι θύματα, αυτοί που τον θέλησαν κι αυτοί που δεν τον θέλησαν, αυτοί που γνώριζαν κι αυτοί που δεν γνώριζαν, αυτοί που ήταν δραστήριοι κι αυτοί που αδιαφορούσαν.
Κάποιοι κλαψουρίζουν αξιοθρήνητα, άλλοι βλαστημάνε χυδαία, αλλά κανείς ή λίγοι αναρωτιούνται: αν είχα κάνει κι εγώ το χρέος μου, αν είχα προσπαθήσει να επιβάλλω τη βούλησή μου, θα συνέβαινε αυτό που συνέβη;
Μισώ τους αδιάφορους και γι’ αυτό: γιατί με ενοχλεί το κλαψούρισμά τους, κλαψούρισμα αιωνίων αθώων. Ζητώ να μου δώσει λογαριασμό ο καθένας απ’ αυτούς με ποιον τρόπο έφερε σε πέρας το καθήκον που του έθεσε και του θέτει καθημερινά η ζωή, γι’ αυτό που έκανε και ειδικά γι’ αυτό που δεν έκανε. Και νιώθω ότι μπορώ να είμαι αδυσώπητος, ότι δεν μπορώ να χαλαλίσω τον οίκτο μου, ότι δεν μπορώ να μοιραστώ μαζί τους τα δάκρυά μου.

ΟΙ ΓΕΡΜΑΝΟΙ ΠΟΤΕ ΔΕΝ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΕΛΕΟΣ ΣΕ ΚΑΝΕΝΑΝ ΕΤΑΙΡΟ

iskra

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Γεύμα εργασίας θα έχει σήμερα το μεσημέρι στο Βερολίνο με την καγκελάριο της Γερμανίας Ανγκελα Μέρκελ ο πρωθυπουργός Αντώνης Σαμαράς. Στόχος του ταξιδιού του πρωθυπουργού είναι να προσπαθήσει να πείσει την καγκελάριο να επιτρέψει κάποια χαλάρωση των στραγγαλιστικών μέτρων που έχει επιβάλει στην Ελλάδα μέσω της τρόικας, σε οποιονδήποτε τομέα (φοροελαφρύνσεις, χρέος, κ.λπ.). Επιπροσθέτως, σε δεκαπέντε μέρες, στις 6 Οκτωβρίου, θα κατατεθεί στη Βουλή ο προϋπολογισμός και ο πρωθυπουργός θέλει να μάθει από πρώτο χέρι αν μπορεί να εγγράψει σε αυτόν και κάποιο υποτυπωδώς φιλολαϊκό μέτρο. Από την τρόικα, η οποία τηρεί σκληρή στάση, η κυβέρνηση Σαμαρά - Βενιζέλου έχει απογοητευθεί εντελώς. Οι γραφειοκράτες υπάλληλοι της ΕΕ, της ΕΚΤ και του ΔΝΤ δεν επιτρέπουν κανενός είδους ελπίδα στην κυβέρνηση. Ο πρωθυπουργός, λοιπόν, κάνει μια ύστατη προσπάθεια μήπως και τον λυπηθεί η Μέρκελ και δώσει εντολή στους υπαλλήλους της ΕΕ και της ΕΚΤ να ξεσφίξουν λιγάκι το λουρί. Σιγά σιγά ο πρωθυπουργός έχει αρχίσει βέβαια να μαθαίνει ότι το έλεος είναι κάτι που ποτέ δεν συνηθιζόταν στη Γερμανία. Και σήμερα φυσικά παραμένει είδος εν ανεπάρκειας. Η συνήθης απάντηση της Μέρκελ σε αυτές τις περιπτώσεις είναι ότι θα περιμένει την αξιολόγηση της τρόικας πρώτα και στη συνέχεια θα καθορίσει τη γερμανική πολιτική στο θέμα της Ελλάδας. Θα δούμε τι θα πει σήμερα. Η κυβέρνηση πάντως έχει καλλιεργήσει κλίμα μηδενικών προσδοκιών, ώστε αν κατορθώσει τελικά να αποσπάσει τίποτα, έστω και ελάχιστο, να το εμφανίσει στον ελληνικό λαό ως επιτυχία. Αν πάλι δεν καταφέρει απολύτως τίποτα, δεν θα έχει τουλάχιστον εμφανιστεί ως αιθεροβάμων ο πρωθυπουργός και άσχετος προς τη γερμανική πολιτική, έστω και αν μια τέτοια εξέλιξη θα φέρει την κυβέρνηση ΝΔ - ΠΑΣΟΚ και τα κόμματα που τη συγκροτούν σε ακόμη χειρότερη θέση από αυτή που βρίσκονται σήμερα.
Υπάρχει και κάτι άλλο που θέλει να διερευνήσει ο πρωθυπουργός. Τον έχουν ζώσει τα φίδια για τη μυστική συνάντηση που είχαν στο Βερολίνο οι δύο κατεξοχήν οικονομικοί υπεύθυνοι του ΣΥΡΙΖΑ και βασίμως προαλειφόμενοι για υπουργοί, αν το κόμμα τους ποτέ σχηματίσει κυβέρνηση, Γιάννης Δραγασάκης και Γιώργος Σταθάκης, με τον Γερμανό υφυπουργό Εργασίας Γεργκ Ασμουσεν, ο οποίος μέχρι πέρυσι ήταν εκτελεστικός σύμβουλος στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Ο ΣΥΡΙΖΑ δεν είχε πει λέξη για τη συνάντηση αυτή. Οταν στην Ελλάδα δημοσιοποιήθηκε την Πέμπτη η συνάντηση αυτή από τα "Νέα", ο Γ. Δραγασάκης έκανε μια δήλωση για να μπαλώσει όπως όπως την κατάσταση, ελάχιστα πειστική. "Δεν είχαμε κάποια τυπική συνάντηση με την (σ.σ. γερμανική) κυβέρνηση, με υπουργούς της κυβέρνησης.

ΓΟΝΕΙΣ ΤΟΝ ΚΑΙΡΟ ΤΩΝ ΜΝΗΜΟΝΙΩΝ

Outside the Wall


Υπάρχει ένα ζήτημα πολύ σοβαρό.  Κάτι που με τρελλαίνει πιο πολύ από όλα τα άλλα παρανοϊκά που συμβαίνουν γύρω μας, στην μεγάλη πορεία της κατάντιας όλου του λαού μας. Δεν είναι ούτε οι μνημονιακοί δημοσιογράφοι, ούτε η μνημονιακή κυβέρνηση, ούτε οι μνημονιακοί αφεντάδες… τίποτα από όλα αυτά.
 
Με τρελλαίνουν ΟΙ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΟΙ ΓΟΝΕΙΣ. Είναι μια νέα φάρα ανθρώπων που αν δεν το έχετε καταλάβει είναι οι προστάτες της αθλιότητας σε κάθε κοινωνικό επίπεδο. Είναι οι άνθρωποι που χαίρονται που το παιδί τους βρήκε επί τέλους μια ΔΟΥΛΙΤΣΑ, και θα παίρνει ΕΝΑ ΧΑΡΤΖΙΛΙΚΑΚΙ. Το σπούδασαν, έβγαλε τα μάτια του για να το καταφέρει, θυσίασαν τα νιάτα τους για να δώσουν στα παιδιά τους όλα τα απαραίτητα εφόδια για να πραγματοποιήσουν τα όνειρά τους.

Ξαφνικά έρχεται ένας μ@λάκας και τους ανακοινώνει πως για τα επόμενα 20? 30? 40? χρόνια τα παιδιά τους  ΔΕΝ ΕΠΙΤΡΕΠΕΤΑΙ ΝΑ ΕΧΟΥΝ ΟΝΕΙΡΑ. Τους ανακοινώνουν πως τα παιδιά τους θα εργάζονται με δυο τρία κατοστάρικα, 12-14 ώρες την ημέρα, σαν καρπαζοεισπράκτορες, θα χρειαστεί να δουλεύουν ακόμα και χωρίς να πληρώνονται, χωρίς δυνατότητες καν να φτιάξουν μια δική τους οικογένεια, θα ζουν σ΄ενα κόσμο σάπιο που οι θεοί είναι τα διάφορα αι χάσου και οι διάφορες γκαγκάδες, κι εκείνοι ονειρεύονται το παιδί να βρει μια ΟΠΌΙΑΔΗΠΟΤΕ ΔΟΥΛΙΤΣΑ για να έχει ένα ΠΙΑΤΟ ΦΑΓΑΚΙ…..

Αν υπάρχει μια κατηγορία πολιτών που θα έπρεπε να έχουν φέρει το κόσμο ανάποδα και να κάνουν ΤΑ ΠΑΝΤΑ για να ζήσουν τα παιδιά τους σ΄ενα κόσμο καλύτερο είναι ΟΙ ΓΟΝΕΙΣ.  Εχω συγκρουστεί με πολλούς φίλους αυτό το καιρό γιατί δεν πιέζω τα παιδιά να βρουν μια δουλίτσα και το παίζουν χλιδάνεργοι.

Λοιπόν θεωρώ πως η προσωπική μου  επανάσταση σ΄αυτό το χάος είναι να υπενθυμίζω στα παιδιά μου συνέχεια πως ΔΕΝ ΜΕ ΕΝΔΙΑΦΕΡΕΙ να βρουν μια ΔΟΥΛΙΤΣΑ. Τους προτείνω χίλια δυο άλλα πράγματα τα πιο παλαβά σε σχέση με τους κανόνες που κυριαρχούν στη ζωή των καθωσπρέπει νοικοκυραίων, αλλά να μην γίνουν σκλάβοι. Ναι, έχω σκοπό να αποκτήσω ένα νέο επάγγελμα που θα λέγεται η μάνα των χλιδάνεργων αλλά δούλους δεν τ΄αφήνω να πάνε. Αν το κάνουν από μόνα τους δεν μπορών να έχω λόγο. Δικαίωμά τους αλλά να τους βάλω και τις φωνές, να με πιάσουν και δέκα υστερικές κρίσεις γιατί δεν έχουν ενσωματωθεί στη κοινωνία της κατάντιας….
Πάει πολύ… πάρα πολύ.

Επενδυτικό σχέδιο 300 δισ. ευρώ βοήθεια στο κεφάλαιο

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


του Λ.Βατικιώτη
Ελπίδες για έξοδο από τον σημερινό βάλτο στον οποίο είναι καθηλωμένη η ευρωπαϊκή οικονομία δημιούργησε ο νέος πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, Ζαν Κλοντ Γιουνκέρ με την ομιλία του κατά την ανάληψη του καθηκόντων στις 15 Ιουλίου. Η εξαγγελία του αφορούσε ένα τριετές σχέδιο επενδύσεων σε όλη την Ευρώπη, ύψους 300 δισ. ευρώ. Το θέμα επανήλθε το Σαββατοκύριακο στο πλαίσιο συνάντησης των υπουργών Οικονομικών των 28 κρατών-μελών, ως ένα από τα μέτρα που πρέπει να λάβουν οι Βρυξέλλες για να αποφύγουν μια μακροχρόνια ύφεση σαν αυτή της Ιαπωνίας. Ο αντιπρόεδρος μάλιστα της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Βίτορ Κονστάντζιο, εξηγώντας την αναγκαιότητα ολοκλήρωσης αυτού του επενδυτικού σχεδίου, τόνισε ότι στην Ευρώπη σήμερα οι επενδύσεις βρίσκονται 20% χαμηλότερα απ’ το επίπεδο που ήταν το 2007! Με βάση τις ανακοινώσεις που ακολούθησαν, η Ευρωπαϊκή Τράπεζα Επενδύσεων κι η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα θα καταθέσουν προτάσεις «κερδοφόρων» επενδύσεων τις επόμενες εβδομάδες, οπότε κι αναμένεται να κορυφωθεί η συζήτηση για το ευρωπαϊκό επενδυτικό σχέδιο.
Το μέγεθός του πάντως δεν δικαιολογεί σε καμιά περίπτωση τις τυμπανοκρουσίες και τις μεγαλοστομίες που ήδη έκαναν την εμφάνισή τους. Τα 300 δισ. ευρώ αντιστοιχούν στο 2,29% του ΑΕΠ των 28 κρατών-μελών της ΕΕ (συνολικής αξίας 13,067 τρισ. ευρώ). Για να έχουμε ένα μέτρο σύγκρισης, στη «Σοβιετική» (κατά τους φιλοχουντικούς υπουργούς του Σαμαρά) Ελλάδα του 2008 οι συνολικές πληρωμές του Προγράμματος Δημοσίων Επενδύσεων αντιστοιχούσαν στο 3,92% του ΑΕΠ (9,65 δισ. ευρώ σε ένα ΑΕΠ ύψους 245,815 δισ. ευρώ, με βάση την εισηγητική έκθεση του κρατικού προϋπολογισμού του 2009). Η συζήτηση επομένως αφορά το 60% των κονδυλίων ενός προ κρίσης ελληνικού ΠΔΕ, το οποίο μάλιστα θα κατανεμηθεί και σε τρία χρόνια. Συνεπώς το συνολικό του ύψος με κανέναν τρόπο δεν θα κάνει τη διαφορά, βοηθώντας την ευρωπαϊκή οικονομία να ξεφύγει από την παρατεταμένη οικονομική στασιμότητα που κυριαρχεί και αποτυπώνεται στα στοιχεία της Γιούροστατ. Χαρακτηριστικά, το ΑΕΠ στην ΕΕ των 28 το δεύτερο τρίμηνο του έτους (Απρίλιος-Ιούνιος) αυξήθηκε μόλις κατά 0,2%, ενώ το πρώτο τρίμηνο (Ιανουάριος-Μάρτιος) κατά 0,3%. Στην ευρωζώνη ακόμη χειρότερα: 0% και 0,2%, αντίστοιχα…

Ένα ριζοσπαστικό πρόγραμμα για την Ελλάδα - Μελέτη

του Κώστα Λαπαβίτσα

Το παρακάτω κείμενο είναι η περίληψη (executive summary) της νέας μελέτης του Κώστα Λαπαβίτσα η οποία επιδιώκει να δώσει ριζοσπαστικές απαντήσεις στα καίρια ερωτήματα που απασχολούν σήμερα τις ευρωπαϊκές κοινωνίες. 

Η μελέτη αναλύει ουσιώδη θέματα πολιτικής οικονομίας και δημοσιονομικής πολιτικής, εστιάζοντας στην Ελλάδα και εξετάζοντας ειδικότερα τη διαχείριση του χρέους, τη δημοσιονομική πολιτική, την ανασύνταξη του τραπεζικού τομέα, την αντιμετώπιση της ανθρωπιστικής κρίσης και τη διαμόρφωση μεσοπρόθεσμης πολιτικής ανάπτυξης. Περιγράφει βήμα προς βήμα, με εμπειρική τεκμηρίωση, μία ολοκληρωμένη διαδικασία εξόδου από την κρίση και μετάβασης προς μία ριζικά διαφορετική οικονομική δομή για τη χώρα. Παράλληλα, αναλύει τις δυνατότητες της διαπραγμάτευσης σε επίπεδο ευρωπαϊκής και εθνικής στρατηγικής και εξετάζει τις εκδοχές της συναινετικής και της συγκρουσιακής αποχώρησης από την ΟΝΕ. 
Τον πρόλογο της μελέτης έγραψε ο Στάθης Κουβελάκης.

Η μελέτη κυκλοφορεί από τις εκδόσεις "Λιβάνης" και θα παρουσιαστεί σε ειδική εκδήλωση που θα γίνει την Τετάρτη 1 Οκτωβρίου στη Στοά του Βιβλίου στις 7 το απόγευμα.


Σημειώση: στην περίληψη δεν περιλαμβάνονται οι πίνακες και τα διαγράμματα με τα οικονομικά στοιχεία, οι οποίοι βέβαια περιλαμβάνονται στην πολυσέλιδη μελέτη.

1.  Η ελληνική κρίση είναι μέρος της κρίσης της Ευρωζώνης που ξεκίνησε το 2010 ακολουθώντας την παγκόσμια κρίση του 2007-9. Η βασική αιτία της κρίσης της Ευρωζώνης είναι η απώλεια ανταγωνιστικότητας της περιφέρειας που προκλήθηκε σε μεγάλο βαθμό από την πολιτική της Γερμανίας να κρατάει χαμηλά το δικό της ονομαστικό κόστος εργασίας. Το βάρος της προσαρμογής μεταβιβάστηκε αρχικά στην περιφέρεια, μέσω σκληρής λιτότητας και συντριβής των μισθών. Σταδιακά όμως μεταφέρθηκε και προς τις χώρες του κέντρου, ιδίως της Γαλλία και την Ιταλία, οι οποίες δε μπορούν να ανταγωνιστούν τη Γερμανία μέσα στο πλαίσιο της ΟΝΕ. Οι επιλογές πολιτικής είναι εξαιρετικά δύσκολες και για τις δύο χώρες, καθώς η σκληρή λιτότητα οδηγεί σε βαθιά ύφεση και πολιτική αναταραχή. Το αδιέξοδο της ΟΝΕ είναι ιστορικών διαστάσεων.

2. Η κατάσταση της Ελλάδας μέσα στη συνεχιζόμενη κρίση είναι τραγική. Η βαθύτατη ύφεση οδεύει προς το τέλος της, αλλά η χώρα φαίνεται παγιδευμένη σε χαμηλούς ρυθμούς ανάπτυξης, με εξαιρετικά υψηλή ανεργία, χωρίς να κατέχει τα απαραίτητα εργαλεία οικονομικής πολιτικής. Οι χαμηλοί μισθοί σε συνδυασμό με την απελευθέρωση των αγορών και την ιδιωτικοποίηση των δημόσιων περιουσιακών στοιχείων είναι τελείως απίθανο να οδηγήσουν σε βιώσιμη ανάπτυξη. Η Ελλάδα βουλιάζει κάτω από ένα τεράστιο χρέος και δεσμεύεται από μια σειρά συμφωνιών και θεσμικών μηχανισμών που καθορίζονται από την ΕΕ και την ΟΝΕ επιβάλλοντας λιτότητα ώστε να εξυπηρετείται το χρέος. Αυτό είναι το τίμημα για την παραμονή της χώρας στην ΟΝΕ και την αποδοχή των όρων «διάσωσης» το 2010.

Χωρίς ντροπή, χωρίς φόβο: σατραπεία

του Χρήστου Γιανναρά
Στο νεωτερικό «παράδειγμα», που καταρρέει, η σπουδαιότητα των όσων συμβαίνουν κρίνεται από την έμφαση που θα τους δώσει η τηλεόραση, τα Δελτία Ειδήσεων: Η εικόνα ενός ψυχοπαθούς θρησκόληπτου που κόβει κεφάλια συνανθρώπων του μπροστά στην κάμερα, για να συνετίσει την πολιτική των ΗΠΑ, κερδίζει την πρωτιά της σπουδαιότερης είδησης. Για μία, το πολύ δύο ημέρες. Την επομένη η σπουδαιότητα θα αποδοθεί σε κανιβαλικά «επεισόδια» ποδοσφαιρικού αγώνα. Τη μεθεπομένη, σε καινούργια φορολογικά μέτρα. Μετά, σε κάποια διαμάχη κομματικών κρετίνων. Και πάει λέγοντας.
Σε αυτή τη σχετικοποίηση του σπουδαίου είναι φυσικό να εθίζεται, με το πέρασμα των χρόνων και των δεκαετιών, ο τηλεθεατής πολίτης – και ο πιο καλλιεργημένος, ο οξυνούστερος. Συνειδητοποιεί ότι κριτήριο για τη διαβάθμιση της σπουδαιότητας είναι, απλώς, η σπουδαιοφάνεια, δηλαδή ο εντυπωσιασμός, κανένα άλλο κριτήριο. Οτι η εκζήτηση του εντυπωσιασμού επιβάλλει τη συνεχή αλλαγή των θεματικών προτεραιοτήτων (της «πρώτης είδησης»).
Καταλαβαίνει ο τηλεθεατής πολίτης ότι τον εξαπατούν επιδιώκοντας τον εντυπωσιασμό του, όμως εθίζεται με τα χρόνια στη σχετικοποίηση του σπουδαίου και του ασήμαντου, του ποιοτικού και του ευτελούς, του πραγματικού και του χαλκευμένου. Εσωτερικεύεται ερήμην μας ο σχετικισμός, καταλήγει σε αυτονόητη αποχή από την ενεργό αξιολόγηση των όσων συμβαίνουν, αξιολόγηση με προσωπικά κριτήρια, διαμορφωμένα από την οξύνοια, την πείρα, την εντιμότητα του πολίτη. Με τον εσωτερικευμένο σχετικισμό τα Δελτία Ειδήσεων προσλαμβάνονται από τον τηλεθεατή όπως και οποιαδήποτε ταινία με φανταστικό σενάριο.
Στη λογική του προκάτ εντυπωσιασμού (αποδεδειγμένα ακαταγώνιστη) έχει υποταχθεί και ο προφορικός λόγος τόσο των πολιτικών όσο και των δημοσιογράφων. Εχουν και τα δυο αυτά επαγγέλματα μεταποιηθεί σε κυνήγι εντυπωσιασμού των πελατών τους. Και ο εντυπωσιασμός κατορθώνεται ευκολότερα και αποτελεσματικότερα, όταν οι διανοητικές ικανότητες των πελατών είναι μειωμένες. Με αυτή την πιστοποίηση μπορεί να ερμηνεύσει κανείς την εμμονή του πολιτικού συστήματος, τις προγραμματικές του προσπάθειες, για την εξηλιθίωση των ψηφοφόρων: Ποδοσφαιρολαγνεία, κρατικός τζόγος, κρετινικό επίπεδο των ιδιωτικών (συντηρούμενων από τα κόμματα) καναλιών, σχεδιασμένη και μεθοδική υποβάθμιση του σχολείου.

ΧΩΡΙΣ ΤΗΝ ΑΠΕΙΛΗ ΜΟΝΟΜΕΡΩΝ ΕΝΕΡΓΕΙΩΝ ΔΕΝ ΥΠΑΡΧΕΙ ΔΙΑΠΡΑΓΜΑΤΕΥΣΗ

iskra

Η ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΗΣ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗΣ ΣΤΟ ΣΥΡΙΖΑ ΕΙΝΑΙ ΕΚΤΟΣ ΤΟΠΟΥ ΚΑΙ ΧΡΟΝΟΥ
ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΤΟΥ Κ. ΛΑΠΑΒΙΤΣΑ ΣΤΗ ΒΑΣ. ΣΙΟΥΤΗ*
-Το πρόσφατο άρθρο σας, με το οποίο κάνατε αποτίμηση των μέτρων που ανακοίνωσε ο ΣΥΡΙΖΑ προκάλεσε πολλά σχόλια και συζητήσεις. Εσείς τελικά συμφωνείτε, διαφωνείτε ή απλώς εκφράζετε κάποιες επιφυλάξεις;
«Δεν μπορεί να απορρίψει κανείς αυτά που είπε ο ΣΥΡΙΖΑ, σοβαρές επιφυλάξεις όμως μπορεί να διατυπώσει, με βάση τα όσα ανακοίνωσε».
-Ο ΣΥΡΙΖΑ είπε ότι δεν πρόκειται για πρόγραμμα αριστερής κυβέρνησης, ούτε καν για κυβερνητικό πρόγραμμα, αλλά για μέτρα αντιμετώπισης της ανθρωπιστικής κρίσης και επανεκκίνησης της οικονομίας. Εσείς συμφωνείτε με αυτή την εκτίμηση ή θεωρείτε ότι πρέπει να υπάρξει άλλη προτεραιότητα;
«Η προτεραιότητα είναι απολύτως σωστή. Στο βιβλίο που θα παρουσιάσω σε λίγες μέρες, με το οποίο θα καταθέσω την πρότασή μου για ένα ριζοσπαστικό οικομικο-πολιτικό πρόγραμμα ξεκινάω κι εγώ με το ίδιο πράγμα. Η προτεραιότητα είναι αναμφισβήτητα η ανακούφιση όσων έχουν πληγεί από τηνανθρωπιστική κρίση, καθώς και η επανεκκίνηση της οικονομίας. Πρέπει να ληφθούν άμεσα μέτρα για την ανεργία, τη στέγαση, για την ηλεκτροδότηση όλων των νοικοκυριών. Πρέπει επίσης να ληφθούν άμεσα μέτρα για την τόνωση της οικονομικής δραστηριότητας. Αυτά είναι απολύτως σωστά πράγματα».
-Αυτά τα μέτρα, δεν θα μπορούσε να τα πάρει και μία λαϊκή κεντροδεξιά κυβέρνηση ή μια κεντρώα αν την ενδιέφερε να ανακουφίσει κάπως τα κοινωνικά στρώματα που πλήττονται περισσότερο;
«Για να έχουν λοιπόν νόημα όλα αυτά σε μια αριστερή κατεύθυνση, πρέπει να ενταχθούν σε μία σειρά βημάτων και χειρισμών, όπως υπονοούν και κάποια από αυτά που λέει ο ΣΥΡΙΖΑ. Πρέπει να ενταχθούν σε ένα πλαίσιο όπου η Ελλάδα θα προχωρήσει δυναμικά στην τακτοποίηση του χρέους της, δηλαδή μεδιαγραφή, καθώς και στην άρση της λιτότητας. εθνικοποίηση των τραπεζών και μεσοπρόθεσμο πρόγραμμα ανάπτυξης. Αυτά πρέπει να τα δούμε. Να μας καταθέσει λοιπόν ο ΣΥΡΙΖΑ το πρόγραμμά του για να καταλάβουμε την στρατηγική του».
-Από αυτά που ανακοινώθηκαν, πάντως, δεν αμφισβητήθηκε το πλαίσιο της λιτότητας καθώς και της Ευρωζώνης.

Η διπλή απειλή

Νέα Κρήτη

Ο κίνδυνος ενός χρηματοπιστωτικού κραχ αυξάνεται καθημερινά, λόγω της πολιτικής των κεντρικών τραπεζών, ενώ οι αυξημένες στρατιωτικές δαπάνες παγκοσμίως, προμηνύουν έναν καταστροφικό πόλεμο - η ουτοπία της ανάκαμψης στην Ελλάδα  

Ο πλανήτης ευρίσκεται αντιμέτωπος με μία διπλή απειλή: αφενός μεν με ένα παγκόσμιο χρηματοπιστωτικό κραχ, το οποίο αργά ή γρήγορα θα προκαλέσει η τρομακτική πλημύρα νέων χρημάτων, με τα οποία έχουν κατακλύσει το σύστημα όλες οι μεγάλες κεντρικές τράπεζες, αφετέρου με έναν ενδεχόμενο συμβατικό πόλεμο - κρίνοντας τουλάχιστον από την συνεχή αύξηση των δαπανών για πολεμικό εξοπλισμό.

Ειδικότερα, πολλές χώρες έχουν κλιμακώσει τις στρατιωτικές δαπάνες τους τις τελευταίες δεκαετίες (γράφημα), - ενώ, στις περισσότερες περιπτώσεις, οι δαπάνες αυτές αφενός μεν μειώνουν τις πιθανές επενδύσεις που αφορούν την πρόοδο και την ευημερία, αφετέρου θα συμβάλλουν ενδεχομένως στην απ' ευθείας καταστροφή του υφιστάμενου βιοτικού επιπέδου.

Στα πρόθυρα της πτώχευσης η πατρίδα μας

kontranews

του Γιώργου Βάμβουκα
Στο Αρθρο της 13ης Σεπτεμβρίου 2014, με τίτλο «Η επιδείνωση των Δημοσίων Οικονομικών προκαλεί ραγδαίες πολιτικές εξελίξεις», έγραφα τα εξής: «Η καθίζηση των κρατικών εσόδων έχει πανικοβάλει τον πρωθυπουργό και το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο.
 Αν η πτωτική τάση των καθαρών εσόδων του ΓΚΠ (Γενικός Κρατικός Προϋπολογισμός), συνεχιστεί τους επόμενους μήνες με το ρυθμό της περιόδου Ιανουαρίου-Αυγούστου 2014, τότε τα πιστωτικά έσοδα, δηλαδή ο δανεισμός του ελληνικού δημοσίου το 2014 σίγουρα θα υπερβεί τα 100 δις ευρώ (€), εκτοξεύοντας το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης τον Δεκέμβριο του 2014 άνω των 330 δις € έναντι 321,4 δις € τον αντίστοιχο μήνα του 2013. Στο ενδεχόμενο αυτό, που φαίνεται πιθανό κατά 99%, το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου, η κυβέρνηση και οι 300 της Βουλής δεν θα ξέρουν που να κρυφτούν. Η συγκλονιστική επιδείνωση των Δημοσίων Οικονομικών, εξωθεί σούμπιτο τον πρωθυπουργό σε εθνικές εκλογές, τέλος Οκτωβρίου με αρχές Νοεμβρίου». Αξιοπρόσεκτο είναι ότι την περίοδο Αύγουστος 2013-Αύγουστος 2014, τα καθαρά έσοδα του ΓΚΠ μειώθηκαν κατά -17,1%, δηλαδή από 4,1 έπεσαν στα 3,4 δις €.  Με μαθηματική βεβαιότητα, η καθίζηση των κρατικών εσόδων θα συνεχιστεί και τους υπόλοιπους μήνες του 2014.
Μεγάλη εντύπωση μου προκαλεί το γεγονός, ότι, οι παπαχελάδες και οι πρετεντέριδες, αρχίζουν με μικρά πηδηματάκια να αποστασιοποιούνται από το δίδυμο Σαμαρά-Βενιζέλου. Το μελαγχολικό ύφος του πρωθυπουργού στην Διεθνή Έκθεση Θεσσαλονίκης και η κακοκεφιά του τις τελευταίες μέρες, φαίνεται ότι οφείλεται στη δημοσιονομική κατάρρευση της χώρας και τα πολύπλοκα προβλήματα που αναμένεται να πέσουν στο κεφάλι του. Ο πρωθυπουργός και το περιβάλλον του έχουν βάλει πλερέζες. Οι ντόπιοι και κυρίως οι ξένοι κηδεμόνες τους, φαίνεται ότι εγκαταλείπουν τον Αντώνη και καλοβλέπουν τον Αλέξη. Οι υπόνοιες αυτές ενισχύονται από την αλλαγή στην πένα και τα λεγόμενα των παπαχελάδων και των πρετεντέριδων. Σε χθεσινό άρθρο της Καθημερινής, με αντικείμενο την πορεία των Δημοσίων Οικονομικών, οι συντάκτες του κειμένου έγραφαν τα ακόλουθα: «Συναγερμός έχει σημάνει στο οικονομικό επιτελείο από την καθίζηση των εσόδων στο 8μηνο του έτους που ενδεχομένως να επιδεινωθεί περαιτέρω λόγω του “βαρύ” φορολογικού χειμώνα που έρχεται… Και όλα αυτά συμβαίνουν σε μία ιδιαίτερη κρίσιμη περίοδο με τη συζήτηση για πρόωρες εκλογές να έχει φουντώσει και τη διαπραγμάτευση με την τρόικα για τα μέτρα του 2015 να έχει ξεκινήσει… Στο υπουργείο Οικονομικών έχουν εντοπίσει ότι τα βεβαιωθέντα φορολογικά έσοδα για φέτος θα είναι κατά 1 δισ. ευρώ λιγότερα. Γεγονός το οποίο έχει εντείνει την ανησυχία τους για την εξέλιξη του προϋπολογισμού…».  

ΕΝΑΣ ΤΙΠΟΤΕΝΙΟΣ ΚΙ ΕΝΑΣ ΟΥΤΙΔΑΝΟΣ

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*
Καλημέρα, καλή βδομάδα, καλό υπόλοιπον θέρους μέσα στο φθινόπωρο – σε λίγο φεύγει και ο Σεπτέμβριος! σας απαλή βροχούλα στα φύλλα ενός νεαρού πλάτανου, λοξά της Σταδίου, θα έρθει ο Οκτώβριος – με όσα περιέχει. Τον Μυροβλήτη, την ιαχή του«όχι» - και βεβαίως, δεν θα γράψω σήμερα για τα διορθωμέναεκκαθαριστικά του ΕΝΦΙΑ διότι θα πληρώσω επτά ολόκληρα ευρώ λιγότερα – τον έδεσα τον γάιδαρό μου...
...διότι, συνήθως, ο μπαγάσας πετάει. Τρελαίνεται για πτήσεις γκαρίζοντας ευτυχισμένος. Μάλιστα μετά τις δηλώσεις Χαρδούβεληότι «το χρέος» δεν πάει για «κούρεμα», το εν λόγω γομάρι έχει ξεσαλώσει, με συγχωρείτε, έχει ξεσαμαρώσει. Ομως η ταπεινότης μου, εθαύμασαδεν πρόλαβε να πει ο Γίγας Γκίκας Γκέκας, ότι το χρέος γουστάρει να μείνει ακούρευτο σαν τους Μπήτλς, και βγήκε αμέσως έντρομος ο κ. Ρέγκλινγκ νασυμφωνήσει μαζί του! Νάιν κούρεμα, γιαβόλ χερ Χαρδούβελης – νάιν κούρεμα. Υποκλίνομαι. Ποτέ δεν
περίμενα να ομιλεί ο Γίγας Γκέκας και πριν να αποσώσει τη φράση του να πέφτουν στα πόδια του οι Φράγκοι για να κάνουν το θέλημά του. Οπως ο κ. Ραλφ Μπρινκχάουζ, σύμβουλος της Μέρκελ, ό,τι πει ο Χαρδούβελης, κι αυτός: δημοσιονομική
σταθεροποίηση και ξερό ψωμί. Επιτέλους βγαίνουμε από το Μνημόνιο και κάνουμε εμείς κουμάντο στους Γερμαναράδες, εμείς και όχι οι Γερμανοί θα κόψουμε από Γενάρη κατά 6% ακόμα τις αποδοχές 200.000 δημοσίων υπαλλήλων, εμείς κι όχι οι Γερμανοί θα αυξήσουμε από Οκτώβρη (που στάθηέρχεται σαν βροχούλα) τα τιμολόγια της ΔΕΗ, εμείς. Ποιοι εμείς δηλαδή; ο Γίγας Γκέκας. Διότι εμείς
από ρευστό, ξηρότης. Στα 8,65 δις αυξήθηκαν οι ληξιπρόθεσμες οφειλές προς το Δημόσιο απ’ τις αρχές του τρέχοντος έτους. Φθάνοντας σε ένα σύνολο 69 δις!! Μόνον αυτόν τον Αύγουστο οι ληξιπρόθεσμες οφειλές ξεπέρασαν το 1,4 δις. Δεν
πάμε καλά, Γίγα Γκίκα! Μάλιστα αυτοί που σου λένε, όπως ο κ. Ραλφ Μπρινκχάουζ ότι η δημοσιονομική σταθερότητα είναι über alles, διοχετεύουν ταυτοχρόνως ότι υπάρχει μια μαύρη τρύπα (εν προκειμένωτρούπα) στα δημοσιονομικά μας (για το 2015 και 2016) της τάξεως των 12-15 δις!! Τι κάνουμε τώρα, Γίγα και κυρ Γίγα Γκέκα μου; Πως την αποφεύγουμε τη χωσιά;

Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2014

Οι πόλεμοι για την ανεξαρτησία της Σκωτίας μέρος Α΄ (η άνοδος του William Wallace (Braveheart))



γράφει ο Φιλίστωρ

Εισαγωγή - Η διαδοχή του Αλεξάνδρου ΙΙΙ και η επέμβαση του Βασιλιά Εδουάρδου Ι στα εσωτερικά της Σκοτίας 

Ο θάνατος του Βασιλιά της Σκωτίας Αλεξάνδρου ΙΙΙ το 1286 μ. Χ. δημιούργησε πρόβλημα στην διαδοχή του καθότι ήταν άκληρος και υπήρχαν 13 ισχυροί ευγενείς που έριζαν για το στέμμα της Σκοτίας. Για να αποφευχθεί ο εμφύλιος συμφώνησαν όλοι να ζητήσουν την διαιτησία του Άγγλου Βασιλιά Εδουάρδου Ι. Ο Εδουάρδος αποδέχθηκε επιλέγοντας το 1292 ως βασιλιά τον John Balliol, αλλά εν τω μεταξύ είχε καταφέρει να θεωρηθεί το Βασίλειο της Σκοτίας ως Αγγλικό φέουδο. Η επιλογή του Balliol δημιούργησε εσωτερική αναταραχή και διχασμό στο ατελείωτο μεσαιωνικό ψηφιδωτό των κλάνς, ενώ ο δεύτερος ισχυρότερος διεκδικητής του στέμματος Robert Bruce
βασιλιάς Εδουάρδος Ι
βυσσοδομούσε εναντίον του νέου Βασιλιά. Ο Εδουάρδος στα επόμενα χρόνια συστηματικά υπονόμευε την εξουσία του Balliol χάρις την επιρροή που είχε αποκτήσει στα εσωτερικά της Σκοτίας, εκμεταλλευόταν κάθε ευκαιρία για να επεμβαίνει στα εσωτερικά της χώρας και περίμενε την κατάλληλη στιγμή για να εισβάλλει στην Σκωτία και να την προσαρτήσει στο Βασίλειο του.
Το 1296 ο Εδουάρδος, μετά από πυρετώδεις στρατιωτικές προετοιμασίες εισέβαλε τελικώς στην Σκοτία και κατέλαβε την πόλη Berwick, την οποία κατέστρεψε ολοσχερώς λόγω της αντίστασης που του προέβαλλε. Ο Άγγλος βασιλιάς επέτρεψε στους στρατιώτες του να σκοτώσουν όλους τους άρρενες κατοίκους της πόλης και να βιάσουν όλες τις γυναίκες επειδή ο ανιψιός του σκοτώθηκε από έναν τοξότη κατά τις συμπλοκές στους δρόμους της πόλης. Στην συνέχεια, νίκησε στο Dunbar τα στρατεύματα του Σκώτου βασιλιά Balliol και σε μια τελετή στο Scone έλαβε το στέμμα της Σκοτίας ενώπιον 2000 Σκώτων ευγενών και προσπάθησε να προσαρτήσει την Σκωτία εγκαθιστώντας φρουρές σε όλη την ύπαιθρο της. Οι φρουρές αυτές καταπίεζαν αφόρητα τον ντόπιο πληθυσμό και τον οδηγούσαν μοιραία είτε στην παρανομία είτε στην εξέγερση. Ο Εδουάρδος επέστρεψε στην Αγγλία αποσπώντας και την "πέτρα του πεπρωμένου", ένα ιερό αντικείμενο που χρησιμοποιούσαν στην τελετή για την ενθρόνιση των Σκωτσέζων βασιλιάδων.

Τίποτε δεν τελείωσε με το δημοψήφισμα της Σκωτίας, όλα τώρα αρχίζουν...

Νέα Κρήτη

Το ΟΧΙ στην ανεξαρτησία της Σκωτίας από το Ενωμένο Βασίλειο νίκησε με 55% έναντι 45% του ΝΑΙ σε ένα δημοψήφισμα όπου συμμετείχε κοντά στο 85% του εκλογικού σώματος. Ζητωκραυγάζουν οι αγορές και οι βαρώνοι του πολιτικού κατεστημένου στη Βρετανία. Πολλοί απ' αυτούς βιάζονται να κλείσουν το όλο θέμα, όπως άλλωστε επιχειρούν και πολλοί απ' αυτούς που πρωταγωνίστησαν στην πολιτική εκστρατεία του ΝΑΙ.

Του Δημήτρη Καζάκη

Οι πρώτοι γιατί βιάζονται να απεμπλακούν από τα ακανθώδη άλυτα ζητήματα που έχουν έρθει στην επιφάνεια. Ενώ οι δεύτεροι προσπαθούν να ισορροπήσουν την απογοήτευσή τους με την απαίτηση να ικανοποιηθούν μια σειρά υποσχέσεις που δόθηκαν από την κεντρική εξουσία.
Ωστόσο, αξίζει να πούμε ότι αυτή η αναμέτρηση, αν και έγινε με όρους δημοψηφίσματος, δεν διαφέρει και πολύ από τις αναμετρήσεις για την ανεξαρτησία της Σκωτίας στα πεδία των μαχών της μεσαιωνικής Βρετανίας. Είναι η πρώτη φορά τουλάχιστον μετά τον 2ο παγκόσμιο πόλεμο, που σε εκλογική αναμέτρηση συμμετείχε ένα τόσο μεγάλο ποσοστό του πληθυσμού. Το σύνηθες είναι να μην ξεπερνά το 40% η συμμετοχή στις όποιες εκλογικές διαδικασίες. Τεράστιες μάζες πήγαν για πρώτη φορά στην κάλπη, ενώ πριν απαξιούσαν και ψήφισαν στη μεγάλη τους πλειοψηφία το ΝΑΙ. Το ίδιο και τα πιο καταπονημένα εργατικά στρώματα της Σκωτίας.
Ωστόσο, αυτό που νίκησε ήταν η εκστρατεία εκφοβισμού και τρομοκρατίας που πήρε ασύλληπτες διαστάσεις. Η εκστρατεία αυτή έπιασε κυρίως στα μεσαία στρώματα, αλλά δεν τα έπεισε για το ΟΧΙ. Απλά τα φόβησε. Να γιατί το όλο ζήτημα δεν έληξε. Αντίθετα, τα αποτελέσματα πιστοποιούν ότι το ρήγμα είναι τόσο βαθύ που δεν μπορεί να κλείσει. Ο διχασμός θα συνεχίσει να υπάρχει και να βαθαίνει.
Η αναμέτρηση του ΝΑΙ με το ΟΧΙ δεν αφορούσε προαιώνιες έχθρες, αλλά την αποσάθρωση ενός ολόκληρου οικονομικού, κοινωνικού και πολιτικού συστήματος μέσα από την μετεξέλιξή του σε ένα είδος νεοφεουδαρχίας υπό την κυριαρχία του City. Η συνέπεια είναι αυτή που όλοι γνωρίζουμε. Οι κυβερνήσεις και το κράτος έχει μετατραπεί σε απλό εργαλείο οικονομικής, κοινωνικής και πολιτικής καταστολής της εργαζόμενης κοινωνίας προς όφελος των βαρώνων του χρήματος με αποτέλεσμα η μεγάλη πλειοψηφία του πληθυσμού να οδηγείται στην απελπισία.

ΔΙΑΣΩΣΤΕ ΤΟΝ ΤΡΑΠΕΖΙΤΗ ΡΑΪΑΝ!

iskra

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Αν εξοκείλουμε έστω και κατ' ελάχιστο από την πολιτική που εφαρμόζουν στη χώρα ο κ.Σαμαράς και ο κ.Βενιζέλος μια ανείπωτη καταστροφή μας απειλεί: Το χορτάρι θα γίνει κάρβουνο,η θάλασσα θα γίνει γιαούρτι, ο Ήλιος θα βγαίνει μόνο δυο φορές το μήνα και τα πλεούμενα θα γίνουνε πετούμενα...
Έστω και λίγο να παρεκκλίνουμε από το πρόγραμμα «σωτηρίας» της κυβέρνησης, της ΕΕ και της τρόικας,αν διαταραχτεί έστω και κατά ένα «και» η πολιτική που επιτρέπει σε 559 εγχώριους κεφαλαιούχους να διαθέτουν το 42% τουεθνικού πλούτου της χώρας όταν 4εκατομμύρια Έλληνες ζουν κάτω από το όριο της φτώχειας, τότε τα όσα μακάβρια και μαρτυρικά συμβούν στον έρμο τούτο τόπο θα κάνουν την Αποκάλυψη του Ιωάννη να μοιάζει με παιδικό λούνα παρκ...
Για να ξέρετε, δηλαδή,αν δεν αφήσουμε ήσυχο τον πρωθυπουργό να λύνει -προς όφελός μας - τα θέματα στις συναντήσεις του με την κυρία Μέρκελ,εκτός ότι δεν θα υπάρχουν μισθοί και συντάξεις, εκτός ότι δεν θα υπάρχουν τρόφιμα,εκτός ότι τα ράφια θα είναι άδεια, εκτός ότι θα μπει δελτίο στο ψωμί, εκτός ότι δεν θα υπάρχουν φάρμακα, εκτός ότι δεν θα υπάρχει πετρέλαιο (αυτά είναι από το ρεπερτόριο των εκβιασμών και της κινδυνολογίας που ακούστηκαν κατά την προεκλογική περίοδο του 2012), μια νέα πληγή του Φαραώ θα επιπέσει επί των κεφαλών μας: «Θα αδειάσουν οι τράπεζες από καταθέσεις»!
Αυτή είναι η νέα καταστροφή για την οποία μίλησε -αυτοπροσώπως - ο πρωθυπουργός την περασμένη βδομάδα. Ελάτε, λοιπόν, ας εξακολουθήσουμε να είμαστε ένας λαός– λόχος, με μια και μόνο αποστολή, κατά τα πρότυπα του λόχου στο «Διασώστε τον στρατιώτη Ράιαν». Με τη διαφορά ότι οδικός μας «Ράιαν» δεν είναι στρατιώτης, αλλά τραπεζίτης. Τουτέστιν:Πάψτε να ζητάτε ρεύμα και πετρέλαιο θέρμανσης όσοι ζείτε στην εποχή των μαγκαλιών. Πάψτε να διαμαρτύρεστε για την ανθρωπιστική κρίση στην Ελλάδα των αστέγων. Πάψτε να βαρυγκωμάτε μετρώντας τα 300 ευρώ της συφοριασμένης σύνταξης.Νυν υπέρ πάντων η «ασφάλεια των τραπεζών»! Το κυβερνητικό «success story» έχει προτεραιότητες: Πρώτα οι θαλερές τράπεζες και μετά θα δούμε για τον λαό που ζει στην αιθαλομίχλη...
Το πρόβλημα βέβαια με αυτού του τύπου τους εκβιασμούς είναι ότι έχουν αποκηρύξει κάθε σημείο επαφής τους με την πραγματικότητα. Αρκεί να σημειωθεί ότι – λόγω ακριβώς της ακολουθούμενης πολιτικής - από το 2008 μέχρι σήμερα από τις τράπεζες τις οποίες ο ελληνικός λαός χρηματοδοτεί με το αίμα του, έχουν κάνει φτερά καταθέσεις άνω των 75 δισ. ευρώ. Αντίστοιχες είναι οι επιδόσεις της κυβέρνησης Σαμαρά –Βενιζέλου και στα Ασφαλιστικά Ταμεία.Οι απώλειες των Ασφαλιστικών Ταμείων κατά την ίδια περίοδο ανήλθαν στα 33 δισ.ευρώ.

ΟΙ ΕΦΟΠΛΙΣΤΕΣ ΚΑΛΑ ΠΑΝΕ ΚΑΤΕΒΑΖΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΣΗΜΑΙΑ

iskra

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Ευημερούν οι Ελληνες εφοπλιστές - ιδίως όσοι έχουν από 25 πλοία και πάνω. Δεν είναι και πολλοί. Φέτος μόλις έφτασαν τους 40. Πέρυσι ήταν μόνο 35. Αυτές οι 40 ναυτιλιακές εταιρείες όμως έχουν στην κατοχή τους το55% του ελληνόκτητου στόλου όχι με βάση τον αριθμό των πλοίων, που δεν έχει και καμιά ιδιαίτερη σημασία, αλλά τη χωρητικότητά τους που είναι και το ουσιώδες στοιχείο. Γράφουμε ελληνόκτητα και όχι ελληνικά πλοία, επειδή αυτά τα δύο καθόλου δεν ταυτίζονται. Ούτε το 40% του αριθμού των πλοίων που ανήκουν σε Ελληνες εφοπλιστές δεν φέρουν την ελληνική σημαία. Τα ελληνόκτητα πλοία τον Ιούλιο ήταν 4.707. Από αυτά, βάσει των στοιχείων της ΕΛΣΤΑΤ και μιλώντας για πλοία άνω των 100 κόρων, υπό ελληνική σημαία ήταν μόνο τα1.870. Για μία ακόμη φορά ο αριθμός τους είχε μειωθεί, καθώς τον Ιούλιο του 2013 ο αριθμός των πλοίων υπό ελληνική σημαία ήταν 1.913. Αν μάλιστα σημειωθεί ότι από τα 1.870 πλοία υπό ελληνική σημαία τα 611 είναι επιβατηγά, το ένα τρίτο, αντιλαμβανόμαστε ότι η πηγή ισχύος των Ελλήνων εφοπλιστών δεν είναι φυσικά τα πλοία που έχουν υπό ελληνική σημαία. Λόγω του συνδυασμού της κρίσης στην παγκόσμια ναυτιλία τα τελευταία χρόνια και της οικονομικής κρίσης στην Ευρώπη και τις ΗΠΑ, παρατηρούμε ακόμη και στον αριθμό των ελληνικών ναυτιλιακών εταιρειών τόσο με ελληνόκτητα πλοία όσο και με πλοία υπό ελληνική σημαία, την ισχύ του ρητού "το μεγάλο ψάρι τρώει το μικρό". Ο αριθμός των ελληνικών ναυτιλιακών εταιρειών μειώνεται διαρκώς τα τελευταία χρόνια. Ηταν 762 το 2011, έγιναν 718 το 2012, μειώθηκαν στις 690 το 2013 και μέχρι στιγμής έχουν απομείνει 668 στα μισά του 2014. Ο αριθμός των πλοίων έχει σκαμπανεβάσματα, καθώς οι Ελληνες εφοπλιστές προτιμούν όλο και μεγαλύτερα πλοία.
Τα ελληνόκτητα πλοία ήταν 4.714 το 2011, έπεσαν στα 4.577 το 2012 και παρέμειναν στα 4.573 και το 2013, ενώ εκτινάχθηκαν φέτος στα 4.707 μέχρι στιγμής. Το ουσιώδες είναι ότι αυξάνεται διαρκώς η χωρητικότητά τους: από 242,8 εκατομμύρια μετρικούς τόνους (dwt) το 2010 μέσα στο απόγειο της κρίσης η χωρητικότητα των ελληνόκτητων πλοίων αυξήθηκε κατά 25% και έφτασε φέτος στα 303,57 εκ. dwt μέχρι τα μέσα του χρόνου. Το αποτέλεσμα είναι η μέση χωρητικότητα του ελληνόκτητου πλοίου από 52.100 τόνους που ήταν το 2010 να έχει ανεβεί στους 64.500 τόνους φέτος, με τάσεις διαρκούς ανόδου ακόμη.
Ενα πλοίο 64.500 τόνων ως μέσος όρος είναι ένα πραγματικά μεγάλο πλοίο. Είναι χαρακτηριστικό ότι μέχρι στιγμής φέτος έχουν προστεθεί από πέρυσι στα ελληνόκτητα πλοία 134 σκάφη. Τα 134 αυτά πλοία αύξησαν τη χωρητικότητα των ελληνόκτητων πλοίων κατά 22 εκατ. τόνους. Αυτό δεν σημαίνει φυσικά ότι αυτά τα 134 πλοία είχαν χωρητικότητα 164.000 τόνους το καθένα, όπως βγαίνει από τη διαίρεση.

Τους πληρώσαμε 1.432 δις ευρώ και μας ζητούν τα ρέστα

kontranews

Του Γιώργου Βάμβουκα
Η ΧΩΡΑ ΜΑΣ κατέχει ένα παγκόσμιο ρεκόρ, το οποίο είναι αμφίβολο αν υπάρξει κάποια χώρα στο μέλλον, που θα μπορούσε να το καταρρίψει. Από έτους δημιουργίας (1830) του νεώτερου ελληνικού έθνους, ο κρατικός προϋπολογισμός και το εμπορικό ισοζύγιο είναι ταυτόχρονα ελλειμματικά.
Ο κρατικός προϋπολογισμός είναι ελλειμματικός, όταν το σύνολο των δημοσιονομικών δαπανών υπερβαίνει το σύνολο των εσόδων. Επίσης, το εμπορικό ισοζύγιο και το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, θεωρούνται ελλειμματικά αν η αξία των εισαγόμενων προϊόντων, είναι μεγαλύτερη από την αντίστοιχη αξία των εξαγόμενων προϊόντων. Διάφορες μελέτες του υποφαινομένου σε διεθνή επιστημονικά περιοδικά, συγκλίνουν στην εμπειρική διαπίστωση ότι μεταξύ των ελλειμμάτων του κρατικού προϋπολογισμού και του εμπορικού ισοζυγίου υπάρχει αμφίδρομη αιτιώδης σχέση, τροφοδοτώντας έμμεσα τη διαχρονική ανοδική τάση του δημοσίου χρέους (βλέπε, Vamvoukas G.A., “The twin deficits phenomenon”, Applied Economics, September 1999). Στη διεθνή βιβλιογραφία, η ύπαρξη ταυτόχρονων ελλειμμάτων στον κρατικό προϋπολογισμό και στο ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών, αποτυπώνει την περίφημη «θεωρία των δίδυμων ελλειμμάτων» (the twin deficits theory).

Κυριακή, 21 Σεπτεμβρίου 2014

Είσαι βέρος Ελληνας αν...

Sportdog

Μερικές ενδείξεις ότι είσαι... γνήσιος Έλληνας!
Kάνεις jogging για 5 χλμ και παίρνεις τον ανελκυστήρα για τον 1ο όροφο.
* Λες καλημέρα στις 3 το μεσημέρι και καλησπέρα στη 1 τη νύχτα.
* Δεν τρως ποτέ βραδινό πριν τις 10μμ.
* Τρως πρωινό πριν πας για ύπνο.
* Το πρώτο σου hangover ήταν γύρω στα 5 σου... όταν ο μπαμπάς/ θείος/παππούς σου έδωσε να δοκιμάσεις ουίσκι, γιατί το ζήταγες.
* Πρέπει τουλάχιστον πέντε φορές το χρόνο να τραβηχτείς στον σταθμό
των ΚΤΕΛ για να παραλάβεις έναν τενεκέ λάδι, έναν τενεκέ μέλι, έναν
τενεκέ φέτα, ρίγανη, τσάι βουνού, ελιές και λεμόνια.
* Σημαιοστολίζεσαι να πας για καφέ, αλλά τσαμπουκαλεύεσαι στον
πορτιέρη του κλαμπ που δεν σε βάζει μέσα γιατί φοράς σαγιονάρες.

θνική στρατηγική για την προσέλκυση άμεσων επενδύσεων ΜΕΡΟΣ Β’

kontranews

Του Γιώργου Βάμβουκα
Στο χθεσινο άρθρο ασχοληθήκαμε με το σημαντικό ρόλο των άμεσων επενδύσεων στην οικονομική ανάπτυξη της οποιασδήποτε χώρας του κόσμου. Το εξαιρετικής σημασίας θέμα των άμεσων επενδύσεων, σχετίζεται με τις πηγές προέλευσης των αναγκαίων κεφαλαίων, που μια κυβέρνηση χρειάζεται για την εφαρμογή του προγράμματος της αναπτυξιακής της πολιτικής.
Πράγματι, από πού προέρχονται οι διαθέσιμοι χρηματικοί πόροι για τη χρηματοδότηση του οποιουδήποτε επενδυτικού έργου, που αποσκοπεί στην ενδυνάμωση της αναπτυξιακής διαδικασίας; Κατ’ αρχάς, οι οποιοιδήποτε διαθέσιμοι χρηματικοί πόροι για επενδυτικούς σκοπούς προέρχονται από πηγές αποταμίευσης. Με αποταμιευτικούς πόρους χρηματοδοτούνται τα επενδυτικά έργα, αυξάνοντας έτσι το απόθεμα κεφαλαίου στην οικονομία και συμβάλλοντας ταυτόχρονα στη δημιουργία νέου εθνικού πλούτου. Είτε ο υποψήφιος επενδυτής είναι μεμονωμένο άτομο, νοικοκυριό, επιχείρηση ή κρατικός φορέας, η χρηματοδότηση των επενδυτικών του σχεδίων, προϋποθέτει την ύπαρξη αποταμιευτικών πόρων.
Πώς ένα νοικοκυριό θα αγοράσει ή θα κατασκευάσει ένα σπίτι, αν δεν έχει τις απαιτούμενες τραπεζικές αποταμιεύσεις; Πώς ένας επιχειρηματίας θα προβεί στην υλοποίηση των επενδυτικών του σχεδίων, αν δεν διαθέτει τις αναγκαίες αποταμιεύσεις; Οι αποταμιεύσεις των νοικοκυριών και των επιχειρήσεων, εννοείται ότι βρίσκονται σε κάποιο τραπεζικό λογαριασμό. Αν όμως η οικονομία της χώρας π.χ. Ελλάς, διέρχεται φάση σφοδρής και παρατεταμένης ύφεσης, οι αποταμιεύσεις νοικοκυριών και επιχειρήσεων εξανεμίζονται, με αποτέλεσμα οι τραπεζικές καταθέσεις χρόνο με το χρόνο να σημειώνουν ολοένα και μεγαλύτερη μείωση. Η περίπτωση της χώρας μας είναι ιδιάζουσα. Μετά το 2008, το ψαλίδισμα μισθών και συντάξεων, η υπερφορολόγηση των πολιτών, η τρομακτική πτώση των πωλήσεων στις επιχειρήσεις και η αισθητή αύξηση των ζημιογόνων επιχειρήσεων, συνέβαλαν στην εντυπωσιακή μείωση των εγχώριων τραπεζικών καταθέσεων.

Η επιστροφή της δημοσιονομικής πολιτικής

του Κώστα Μελά

Α.
Είναι πια παραδεκτό ότι η «συναίνεση» για την εφαρμογή της λιτότητας στην ευρωζώνη για την αντιμετώπιση της κρίσης δεν υπάρχει πλέον. Όλοι σχεδόν συμφωνούν ότι η εφαρμογή της ήταν απολύτως λανθασμένη και οδήγησε σε δυσμενή αποτελέσματα.

Σήμερα σχεδόν όλοι συμφωνούν ότι η κύρια σύγχρονη πρόκληση που αντιμετωπίζει η ευρωζώνη είναι η έλλειψη  της συνανθροιστικής ζήτησης.  Η έλλειψη αυτή είναι περισσότερο σημαντική από τις διαπιστούμενες εσωτερικές ανισορροπίες της ευρωζώνης  σε πολλά επίπεδα.

Στο τέλος του 2013 :

-          Η ιδιωτική κατανάλωση στην ευρωζώνη ήταν 2% χαμηλότερη από το επίπεδο του 2007.
-          Οι ιδιωτικές επενδύσεις ήταν 20,0% κάτω από το επίπεδο του 2007.
-          Οι τιμές παραγωγού παρουσίασαν μείωση ολόκληρο το έτος
-          Μόνο οι εξαγωγές αυξήθηκαν κατά 10,0% στο τέλος του 2013.

Το πρώτο εξάμηνο του 2014 η κατάσταση δεν παρουσίασε βελτίωση αλλά εμφανίσθηκε επιπλέον και ο κίνδυνος του αντιπληθωρισμού (ο ΔΤΚ τον Αύγουστο μειώθηκε στο 0,3%). Παράλληλα όλες οι εκτιμήσεις (ΕΚΤ- Σεπτέμβριος 2014)  για τις εξελίξεις το 2015 στα βασικά μακροοικονομικά μεγέθη (ΑΕΠ, Πληθωρισμό, Επενδύσεις, Ανεργία ) δείχνουν αναθεώρηση προς τα κάτω(σε σχέση με ΕΚΤ- Ιούνιος 2014).

Σε πλήρη αντίθεση με τις παραπάνω εξελίξεις , στις ΗΠΑ, το ΑΕΠ ,και η ιδιωτική κατανάλωση βρίσκονται 6,0% πάνω  από το επίπεδο προ-κρίσης, ενώ και οι επενδύσεις βρίσκονται, επίσης,  σε υψηλότερο επίπεδο του 2007.
Εάν το πρόβλημα είναι ζήτηση , τότε η λύση βρίσκεται μόνο στα χέρια της ΕΕ. Είναι βέβαιον ότι μια συντονισμένη προσπάθεια σε ευρωπαϊκό επίπεδο προκειμένου να αυξηθεί η εγχώρια ζήτηση είναι πιο αποτελεσματική από το να πραγματοποιηθεί σε επίπεδο εθνικών χωρών. Τι μπορεί να γίνει ώστε να αυξηθεί η εγχώρια ζήτηση στην ευρωζώνη;  Μα να χρησιμοποιηθεί η νομισματική και η δημοσιονομική πολιτική. Τόσο απλό είναι το ζήτημα. Άλλωστε αυτό έχει δείξει η πρόσφατη ιστορία των υπολοίπων αναπτυγμένων χωρών. Η νομισματική πολιτική βρίσκεται στα χέρια της ΕΚΤ. Παρά την αργοπορία της έχει πραγματοποιήσει σημαντικά βήματα προς τη σωστή κατεύθυνση. Όλοι αναμένουμε το τελευταίο που θα την οδηγήσει σε πραγματική «Ποσοτική Διευκόλυνση» (QE). Ακόμη και τότε ,όμως, οι επιδράσεις της νομισματικής πολιτικής δεν αναμένονται στο ικανό εκείνο επίπεδο που θα προκαλέσει τις απαιτούμενες μεγεθυντικές ωθήσεις. Αυτό τόσο για λόγους εγγενείς με την φύση της νομισματικής πολιτικής όσο και την ιδιομορφία του ευρωπαϊκού οικονομικού περιβάλλοντος. Συγκεκριμένα , αναφορικά με  το πρώτο , σημειώνουμε την περίπτωση της παγίδας ρευστότητας και με το δεύτερο , επειδή το μεγαλύτερο μέρος της χρηματοδότησης των ευρωπαϊκών επιχειρήσεων και νοικοκυριών πραγματοποιείται μέσω του τραπεζικού συστήματος και όχι μέσω των χρηματοπιστωτικών αγορών όπως συμβαίνει στις ΗΠΑ.   Το γεγονός αυτό δυσκολεύει αφάνταστα τη μετάδοση της νομισματικής πολιτικής μέσω του βασικού της διαύλου. 

Σάββατο, 20 Σεπτεμβρίου 2014

Ο ηγέτης της προσπάθειας για την ανεξαρτησία της Σκωτίας παραιτείται, αλλά η σπορά του ήδη έφερε αποτελέσματα....

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας


Την πρόθεσή του να υποβάλει άμεσα την παραίτησή του από την θέση του Πρώτου Υπουργού (τοπικού πρωθυπουργού) της Σκωτίας ανακοίνωσε ο ηγέτης του Σκωτσέζικου Εθνικού Κόμματος (SNP), Άλεξ Σάλμοντ, ο οποίος ηγήθηκε της καμπάνιας για την ανεξαρτησία της χώρας από το Ηνωμένο Βασίλειο. Το ρεύμα υπέρ της ανεξαρτησίας στο δημοψήφισμα της Πέμπτης δεν ξεπέρασε το 45% και η Σκωτία θα παραμείνει τμήμα της χώρας, μαζί με την Αγγλία, την Ουαλία και τη Βόρειο Ιρλανδία, με αυξημένες ωστόσο αρμοδιότητες για την τοπική κυβέρνηση και Βουλή.

Ο κ. Σάλμοντ θα παραιτηθεί και από τη θέση του ηγέτη του κόμματός του. Μετά την εκλογή νέου προέδρου στο Σκωτσέζικο Εθνικό Κόμμα (SNP), το Νοέμβριο, ο κ. Σάλμοντ δήλωσε ότι θα υποβάλει και τυπικά την παραίτησή του από την θέση του Πρώτου Υπουργού ώστε να του δώσει τη δυνατότητα να τον διαδεχθεί. Δεδομένης της πλειοψηφίας του SNP στο Κοινοβούλιο της Σκωτίας, ο νέος ηγέτης θα γίνει και πρωθυπουργός. Ο αναπληρωτής πρόεδρος του κόμματος, Νικολά Στάρτζεον, θεωρείται ο πιθανότερος διάδοχος του Σάλμοντ.


Ο Σάλμοντ στις δηλώσεις του αναφέρθηκε στο 1,6 εκατομμύριο συμπολιτών του που ψήφισαν υπέρ της ανεξαρτησίας, ενώ εξέφρασε σκεπτικισμό για τις υποσχέσεις του Ντέιβιντ Κάμερον. «Όποια λάθη έγιναν στη διάρκεια της προεκλογικής εκστρατείας ήταν δικά μου» συνέχισε ο επικεφαλής της σκωτικής κυβέρνησης. «Για εμένα η περίοδος που υπήρξα ηγέτης έχει σχεδόν τελειώσει αλλά για τη Σκωτία η εκστρατεία συνεχίζεται και το όνειρο δεν θα πεθάνει ποτέ» είπε ο Σάλμοντ στους δημοσιογράφους στο Εδιμβούργο. "Είμαι πάρα πολύ υπερήφανος για την εκστρατεία υπέρ της ανεξαρτησίας της Σκωτίας και για τους 1,6 εκατ. ψηφοφόρους που τη στήριξαν. Είμαι επίσης περήφανος για το 85% ποσοστό συμμετοχής στο δημοψήφισμα και την αξιοσημείωτη ανταπόκριση όλων των ανθρώπων της Σκωτίας, που συμμετείχαν σε αυτή τη μεγάλη συνταγματική διαδικασία, καθώς και για τον τρόπο που συμπεριφέρθηκαν", ανέφερε μεταξύ άλλων στην επίσημη ανακοίνωσή του.