Σάββατο, 5 Σεπτεμβρίου 2015

Συνέντευξη του Π. Λαφαζάνη στο Bluesky


Συνέντευξη του προέδρου της Λαϊκής Ενότητας, Παναγιώτη Λαφαζάνη, στο Bluesky και στον δημοσιογράφο Γ. Τράγκα.


Η ΜΑΥΡΗ ΜΠΟΥΡΓΚΑ

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*
Βγήκαν τα γκάλοπ παγανιά.
Μες στην υπόγεια την ταβέρνα μαζεύονταν τον τελευταίο καιρό τα παλιόπαιδα τ’ ατίθασα. Μέσα σε φθηνά ουίσκια (κεσάτια οι παραγγελιές) και σε βρισιές! - μάγκες δεν τη βγάζουμε ως τις άλλες εκλογές! - με ξεφτίλα προβλέψεις, αδερφάκια και λοιπά αυτοφωράκια, δεν γίνεται χαΐρι, δεν καζαντάει ο μπεζαχτάς...
Παράπονο και νταλκάς ο Γκάλοπ ο Καταχνιάς: σύντροφοι και συναγωνιστές, φθάσαμε στα πατερημά μας, δεν μπορούμε να κυκλοφορήσουμε στην κοινωνία. Πιο τσαμπουκάς ο Γκάλοπ ο Σουγιάς: όπα, ρε μεγάλε! στην κοινωνία κυκλοφοράμε λούφα και παραλλαγή κι άμα μυρίσεις αρπαχτή, τότε την κάνεις δαγκωτή. Θέλει τέχνη το άθλημα.
Και υπομονή ! Τρίτη-Πέμπτη μακαρόνια και ο μάγκας βγάζει χρόνια. Ησυχάστε, ρε μάγκες! Βρυχήθηκε ο Γκάλοπ δε Νάιφ, κάνετε ντόρο και δεν ακούω τη βοή των επερχομένων.
Γεια σας αλάνια γκαλοπτζήδες, αλμπάνηδες, αλχημιστές και σταυρωτήδες (των ψηφοδελτίων), γεια σας άξια τέκνα του Κάλχα και του Τειρεσία, του Νοστράδαμου και της ΝΑΣΑ, που προβλέψατε ότι το «Οχι»είναι «Ναι» πριν να το πάρει στα χέρια του ο Οβίδιος και να μεταμορφώσει τον Αλέξη σε αλύγιστο γονατισμένο και αδούλωτο γκολκίπερ - γκολ αυτοί, στη σέντρα εμείς. Δώδεκα-μηδέν χάνουμε, σύντροφοι, αλλά αν χάναμε είκοσι οχτώ-μηδέν, θα ήταν καλύτερα; όπως έλεγε ο κ. Σαμαράς ή ο κ. Βενιζέλος
ή ο κ. Καρατζαφέρης ή ο κ. Κουβέλης και οι υπόλοιποι παίχτες της προηγούμενης ενδεκάδας που έφαγε το μνημόνιο.
Διότι το μνημόνιο τρώει τον άμπακο! Εφαγε το ΠΑΣΟΚ, τη ΔΗΜΑΡ, τον ΛΑΟΣ, μισόφαγε τη Ν.Δ. και τώρα μισοτρώει τον ΣΥΡΙΖΑ. Πλην όμως, ό,τι τρώει το μνημόνιο το μεταβολίζει και το ξαναεμφανίζει στην πολιτική πιάτσα. Αίφνης η Ν.Δ. πλημμύρισε
απ’ την παλιννόστηση εκατοντάδων σκελετών που είχε ως τώρα θάψει στο χρονοντούλαπο με τις αμαρτίες της. Φοβερό το προσκλητήριο Μεϊμαράκη, στο «χθες» που λέει και η γλώσσα του Οργουελ πίνοντας απ’ τις κρίσιμες λέξεις (όπως: μεροκάματο, καπιταλισμός, ανεργία, αυτοκτονίες κ.τ.λ.) το αίμα τους, για να το πτύει μετά σε λιανά και φραγκοδίφραγκα, ώστε να καταλαβαίνουν οι μάζες τα βαθειά νοήματα της προπαγάνδας - όπα! να τος και ο Χρυσοχοΐδης, ο διαβαστερός που μας έστειλε αδιάβαστους, να τος πάλι

Παρασκευή, 4 Σεπτεμβρίου 2015

Λαπαβίτσας: Η Λαϊκή Ενότητα έχει πρόταση εξουσίας

The Press Project


Η Λαϊκή Ενότητα έχει τη μοναδική αντιπολιτευτική πρόταση, η οποία ταυτόχρονα είναι πρόταση εξουσίας, τόνισε ο Κώστας Λαπαβίτσας, σε τηλεοπτική συνέντευξή του στον Κώστα Εφήμερο και στον Γεράσιμο Λιβιτσάνο, στο ThePressProject, το βράδυ της Τετάρτης

«Εμείς δεν είμαστε το κόμμα της δραχμής, είμαστε το κόμμα του αντιμνημονιακού προγράμματος που θα λύσει το πρόβλημα της Ελλάδας», σημείωσε o οικονομολόγος, υποψήφιος με τη Λαϊκή Ενότητρα. Το ευρώ πνίγει την Ελλάδα, εξήγησε.

Θα κάνουμε παύση πληρωμών και θα ζητήσουμε διαγραφή του χρέους, ανέφερε, προσθέτοντας ότι θα υπάρξουν αντιδράσεις από την ΕΕ. «Μπορούν να υπάρξουν απαντήσεις σοβαρές που θα πατούν στις γεωπολιτικές συνθήκες», τόνισε. Το τελευταίο που θέλει η Ευρώπη είναι να δημιουργήσει συνθήκες αστάθειας στη Μεσόγειο, είπε χαρακτηριστικά.

Ο κ. Λαπαβίτσας απάντησε και σε όσους τον κατηγορούν ότι ζητά επιστροφή στη δραχμή ενώ ο ίδιος έχει τα χρήματά του στο εξωτερικό, υποστηρίζοντας ότι πρόκειται για συκοφαντία.

ΤΑ ΨΕΜΑΤΑ ΤΣΙΠΡΑ - ΣΥΡΙΖΑ

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Ο κ.Τσίπρας και ο ΣΥΡΙΖΑ ψεύδονται. Στο όνομα της μη «παλινόρθωσης του παλιού πολιτικού συστήματος» επιδίδονται σε ένα όργιο παλινόρθωσης της δημαγωγίας που μυρίζει όλη τη φορμόλη της καθεστηκυίας πολιτικής εξαπάτησης.
Ψέμα πρώτο: Ο ΣΥΡΙΖΑ, λέει ο κ.Τσίπρας, θα φτιάξει ένα «παράλληλο πρόγραμμα» ανεξάρτητα και πέρα από το Μνημόνιο, το οποίο όμως Μνημόνιο θα το εφαρμόζει πιστά και απαρέγκλιτα!
Η αλήθεια είναι αυτή που καταγράφεται στο Μνημόνιο Τσίπρα. Ότι δηλαδή:
α) Η πολιτική του ΣΥΡΙΖΑ θα αξιολογείται και θα επικαιροποιείται από την τρόικα σε «τριμηνιαία βάση».
β) Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του θα είναι έτοιμος «να λάβει οποιαδήποτε μέτρα» θα της υποδειχτούν από τους «θεσμούς». 
γ) Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του δεν θα κάνει ρούπι από το Μνημόνιο καθώς«δεσμεύεται να διαβουλεύεται και να συμφωνείμε την Ευρωπαϊκή Επιτροπή, την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο για όλες τις ενέργειες που αφορούν την επίτευξη των στόχων του Μνημονίου».
δ) Ο ΣΥΡΙΖΑ και η κυβέρνησή του δεσμεύονται ότι η εφαρμογή της πολιτικής του Μνημονίου θα είναι«συνεχής» και θα διαρκέσει «επί πολλά έτη».
Ψέμα δεύτερο: Το τρίτο Μνημόνιο είναι Μνημόνιο… εθνικής ανεξαρτησίας, εθνικής κυριαρχίας και εξόδου από την εποπτεία και την επιτήρηση!  Η δανειακή σύμβαση Τσίπρα δεν είναι αποικιοκρατική καθώς διατηρεί το δικαίωμα ασυλίας της χώρας επί των περιουσιακών της στοιχείων! Αυτά λέει ο κ.Τσίπρας.
Η αλήθεια είναι ότι το Μνημόνιο Τσίπρα, όπως ακριβώς και τα προηγούμενα, είναι Μνημόνιο επιτροπείαςυποταγής και εξευτελισμού. Στις σελίδες του Μνημονίου Τσίπρα επαναλαμβάνονται μονότονα τα εξής:
  • «Η ελληνική κυβέρνηση πρέπει να δεσμευτεί επίσημα ότι θα ενισχύσει τις προτάσεις της σε ένα σύνολο τομέων που έχουν προσδιοριστεί από τους Θεσμούς (…)»,
  • · «το ταμείο(σσ: το λεγόμενο υπερΤΑΥΠΕΔ του ξεπουλήματος)θα διοικείται από τις ελληνικές αρχές υπό την εποπτεία των αρμόδιων ευρωπαϊκών Θεσμών»,
  • · «η κυβέρνηση πρέπει να συσκέπτεται και να συμφωνεί με τους Θεσμούς για όλα τα σχέδια νόμου»,
  • «η κυβέρνηση πρέπει σε συμφωνία με τους Θεσμούς» κλπ, κλπ.
  • Η κυβέρνηση για κάθε νόμο θα ζητά την έγκριση της τρόικας «πριν από την οριστικοποίηση και τη νομική έγκρισήτους».

ΚΗΔΕΙΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΟΑΡΙΣΤΕΡΑΣ

iskra

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Βαθιά μελαγχολία επικρατούσε χτες στον εξαναγκαστικό λόγω των βουλευτικών εκλογών «εορτασμό» της 41ης επετείου από την ίδρυση του ΠΑΣΟΚ στις 3 του Σεπτέμβρη, από τον σχεδόν προ εικοσαετίας εκλιπόντα Ανδρέα Παπανδρέου. Τι να γιορτάσει κανείς, όταν το κόμμα αυτό, μόλις προ εξαετίας, το 2009, είχε πάρει στις βουλευτικές εκλογές το 44% των ψήφων του ελληνικού λαού και τώρα προσπαθεί με νύχια και με δόντια να περάσει το... 3% για να μπει στη Βουλή τη νύχτα της 20ής Σεπτεμβρίου;
Μόνο ο Γιώργος Παπανδρέου, ο γιος του ιδρυτή του ΠΑΣΟΚ, αποφάσισε να κάνει ένα δώρο στο κόμμα που έφτιαξε ο πατέρας του: Λίγο πριν τα μεσάνυχτα της παραμονής της 3ης του Σεπτέμβρη, ανήγγειλε πομπωδώς ότι το εξωκοινοβουλευτικό κόμμα του, το ΚΙΔΗΣΟ, το οποίο στις μυστικές δημοσκοπήσεις εμφάνιζε ποσοστό κάτω από... 1% (!), δεν θα συμμετάσχει στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. «Ο,τι κάναμε, δικαιώθηκε!» τονίζει στην αρχή της δήλωσής του ο Γιώργος. Ασήμαντη λεπτομέρεια βέβαια πως μόλις δύο μέρες νωρίτερα, ο Γιώργος και οι φίλοι του στο ΚΙΔΗΣΟ είχαν αποφασίσει ομόφωνα ότι το κόμμα του ΚΙΔΗΣΟ θα συμμετάσχει αυτόνομα στις εκλογές! Ο αποκαλούμενος «βασιλιάς του εξωκοινοβουλίου», ο Γιώργος Παπανδρέου, είχε αποφασίσει να θυσιαστεί για χάρη της Φώφης Γεννηματά! Aλλη η στόφα ενός ηγέτη που έχει διατελέσει πρωθυπουργός, έστω και αν σήμερα έχει γκρεμιστεί στον Καιάδα του εξωκοινοβουλίου.
Χειμαρρώδης ο βουλευτής του ΠΑΣΟΚ και κάποτε υπουργός κατά κόρον και κατά συρροήν Βαγγέλης Βενιζέλος. Ασυγκράτητος στην επιθυμία του μήπως καταφέρει και... «τρουπώσει» σε κανένα υπουργείο. Διασκεδαστική η δήλωσή του προχθές: «Από τις εκλογές πρέπει να προκύψει μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, με τη συμμετοχή όλων των δυνάμεων που λένε ότι πιστεύουν και κυρίως πιστεύουν, όσες πιστεύουν, στην ευρωπαϊκή προοπτική της χώρας» δήλωσε στομφωδώς στον ραδιοσταθμό «Παραπολιτικά». Oπως αντιλαμβάνεστε, το κέντρο βάρους της δήλωσής του βρίσκεται στη λέξη «όλων» των πολιτικών δυνάμεων, γιατί αν το ΠΑΣΟΚ εξαιρεθεί, τι τον νοιάζει τον ΕυΒενιζέλο για τους άλλους; Τον εαυτό του προσπαθεί να βολέψει ο άνθρωπος - και από προσωπική σκοπιά έχει απόλυτο δίκιο! Ενθαρρύνθηκε άλλωστε από τα όσα είπε στον ραδιοσταθμό «Βήμα FM» ο τέως υπουργός του ΣΥΡΙΖΑΝίκος Βούτσης, του στενού πρωθυπουργικού περιβάλλοντος Τσίπρα.

Εκδημοκρατίζοντας την Ευρωζώνη


Όπως στον Μάκβεθ οι διαμορφωτές πολιτικής τείνουν να διαπράττουν νέες αμαρτίες για να καλύψουν τα προηγούμενα σφάλματα τους. Και τα πολιτικά συστήματα αποδεικνύουν την αξία τους από το πόσο γρήγορα βάζουν τέλος στα σοβαρά, αλληλοενισχυούμενα, λάθη πολιτικής. Με βάση αυτό το κριτήριο, η Ευρωζώνη, που περιέχει 19 θεμελιωμένες δημοκρατίες, καθυστερεί πίσω από τη μεγαλύτερη μη δημοκρατική οικονομία του κόσμου

Του Γιάνη Βαρουφάκη

Μετά την εμφάνιση της ύφεσης που ακολούθησε τη διεθνή χρηματοπιστωτική κρίση του 2008, οι διαμορφωτές της κινεζικής πολιτικής ξόδεψαν επτά χρόνια αντικαθιστώντας τη μειωμένη ζήτηση των εξαγωγών της χώρας με μία εγχώρια επενδυτική φούσκα, υπερβολικά ενισχυμένη από τις επιθετικές πωλήσεις γης της τοπικής κυβέρνησης. Και όταν η ώρα του λογαριασμού έφτασε το φετινό καλοκαίρι, οι ηγέτες της Κίνας ξόδεψαν 200 δισ. δολάρια από σκληρά κατακτημένα συναλλαγματικά αποθέματα προσπαθώντας μάταια να σταματήσουν το κύμα μίας κατάρρευσης της χρηματοπιστωτικής αγοράς.
Συγκριτικά με την Ευρωπαϊκή Ένωση, ωστόσο, οι προσπάθειες της κινεζικής κυβέρνησης να διορθώσει τα λάθη της - με το να αφήσει τελικά τα επιτόκια και τις χρηματιστηριακές αξίες να διολισθήσουν - μοιάζει με υπόδειγμα ταχύτητας και αποτελεσματικότητας. Πράγματι, το αποτυχημένο ελληνικό "μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα δημοσιονομικής σταθεροποίησης" και ο τρόπος με τον οποίο οι Ευρωπαίοι ηγέτες έχουν αγκιστρωθεί σε αυτό παρά τα πέντε χρόνια αποδείξεων ότι το πρόγραμμα δεν είναι δυνατό να επιτύχει, αποδεικνύει μία ευρύτερη αποτυχία της ευρωπαϊκής διακυβέρνησης, με βαθιές ιστορικές ρίζες.

ΤΟ ΠΟΣΟΣΤΟ ΤΟΥ ΛΑΦΑΖΑΝΗ

iskra

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Καταπέλτης το κείμενο που υπέγραψε η πλειοψηφία των 37 από τα 71 μέλη τουΚεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ. Καταπέλτης εναντίον της μνημονιακής πολιτικής που ακολουθεί η κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. "Δεν θα στηρίξουμε τον ΣΥΡΙΖΑ στις επόμενες εκλογές ούτε θα στελεχώσουμε τα ψηφοδέλτιά του" δηλώνουν τα 37 μέχρι τώρα στελέχη της Νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος. "Η χρεοκοπία του ΣΥΡΙΖΑ κι εμείς απέναντί της" είναι ο χαρακτηριστικός τίτλος του κειμένου τους. "Η επιλογή του καλύτερου διαχειριστή της μνημονιακής πραγματικότητας ... μας αφήνει παγερά αδιάφορους από αριστερή σκοπιά" υπογραμμίζουν. "Η Νεολαία ΣΥΡΙΖΑ φτάνει σε ένα αδιαμφισβήτητο τέλος εποχής" τονίζουν, προσθέτοντας ότι είναι "δεδομένο το τέλος της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ όπως την ξέραμε".
Πριν από λίγες μέρες είχαν αποχωρήσει ακόμη 7 μέλη του Κεντρικού Συμβουλίου της Νεολαίας ΣΥΡΙΖΑ τα οποία εντάχθηκαν στη Λαϊκή Ενότητα του Παναγιώτη Λαφαζάνη. "Ολες αυτές οι αποχωρήσεις μελών της Νεολαίας πάντως δεν συνεπάγονται συστράτευσή τους με τη Λαϊκή Ενότητα, αν και αρκετοί φέρονται να επιλέγουν αυτόν τον δρόμο, τουλάχιστον όσον αφορά τις επικείμενες εκλογές" έγραφε χθες η "Αυγή" για να παρηγορήσει ίσως τους ψηφοφόρους του ΣΥΡΙΖΑ. Οι 37 προτρέπουν με το κείμενο αποχώρησής στους από τον ΣΥΡΙΖΑ σε "ψήφο σε αριστερά, ριζοσπαστικά, αντικαπιταλιστικά ψηφοδέλτια" όπως αναφέρουν.
Η ουσιαστική διάλυση της οργάνωσης της Νεολαίας του κυβερνώντος κόμματος ενδέχεται να έχει πολύ μεγαλύτερη πολιτική σημασία από όση φαντάζεται κανείς, αν συνιστά προμήνυμα ρήξης των σχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ με τους νέους, οι οποίοι τον είχαν στηρίξει μαζικά στις εκλογές του Γενάρη. Η νεολαία, το μέλλον της οποίας βλάπτεται θανάσιμα και από το "Μνημόνιο Τσίπρα", σπανίως δίνει δεύτερη ευκαιρία σε κάποιον που δεν τήρησε καμία από τις προεκλογικές υποσχέσεις του. Το θέμα μας όμως σήμερα δεν είναι ο ΣΥΡΙΖΑ και ο Τσίπρας. Είναι η Λαϊκή Ενότητα, την οποία έχει οικοδομήσει ο Παναγιώτης Λαφαζάνηςκαι στην οποία συμμετέχουν σχεδόν όλα τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ που διαφώνησαν από αριστερά με τη γραμμή που ακολουθεί ο πρωθυπουργός από τις 14 Ιουλίου, τότε δηλαδή που αναγκάστηκε υπό το βάρος των αφόρητων γερμανικών εκβιασμών να μεταπηδήσει στο μνημονιακό στρατόπεδο.
Μπορεί κανείς να προβλέψει το ποσοστό που θα πάρει η Λαϊκή Ενότητα; Οχι, είναι η απάντησή μας. Είναι εντελώς αδύνατον να προβλεφθεί το ποσοστό ενός κόμματος που δεν έχει ποτέ πριν συμμετάσχει σε βουλευτικές εκλογές. Αιτία αυτής της αδυναμίας πρόβλεψης είναι το γεγονός ότι είναι άλλο πράγμα οι θετικές γνώμες που μπορεί να ακούσει κανείς και εντελώς άλλο πράγμα οι ψήφοι που θα καταμετρηθούν στην κάλπη υπέρ του κόμματος αυτού. Εννοείται ότι δεν μπορεί να προβλέψει αυτό το ποσοστό καμία δημοσκόπηση, οι οποίες άλλωστε γελοιοποιήθηκαν σε εξωφρενικό βαθμό με τις ανοησίες που έλεγαν μόλις έκλεισαν οι κάλπες του δημοψηφίσματος.

Ειδικά Τραβηχτικά Δικαιώματα (SDR) και κινέζικο νόμισμα.


του Κώστα Μελά

Είναι γνωστόν ότι τα Ειδικά Τραβηχτικά Δικαιώματα (SDR) δημιουργήθηκαν από το ΔΝΤ το 1969 ως διεθνή αποθεματικά περιουσιακά στοιχεία προκειμένου να συμπληρωθούν τα επίσημα συναλλαγματικά αποθέματα των χωρών μελών του.

 Η τρέχουσα αξία του SDR βασίζεται σε ένα καλάθι νομισμάτων στο οποίο συμμετέχουν το δολάριο ΗΠΑ, το ευρώ, η στερλίνα Αγγλίας, και το γιέν Ιαπωνίας. Το ΔΝΤ αναθεωρεί τη μέθοδο αξιολόγησης του καλαθιού SDR κάθε πέντε χρόνια έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η σχετική σημασία των ισχυρότερων νομισμάτων με βάση τη συμμετοχή τους στις παγκόσμιες εμπορικές και χρηματοοικονομικές ροές, και να ενδυναμώνει το SDR ως ισχυρό αποθεματικό νόμισμα. Το 2015 είναι έτος αναθεώρησης. Τα τελευταία κριτήρια που βρίσκονται εν ισχύ από το 2000,  για να είναι κάποιο νόμισμα μέρος του καλαθιού είναι τα ακόλουθα: στο καλάθι συμμετέχουν τα τέσσερα νομίσματα που αντιπροσωπεύουν χώρες (ή οικονομικές ενώσεις) με τις υψηλότερες εξαγωγές σε περίοδο 5 ετών και τα οποία έχουν προσδιορισθεί από το ΔΝΤ ως «ελευθέρως χρησιμοποιούμενα» ( "freely usable."). Το δεύτερο κριτήριο υιοθετήθηκε το 2000 με την αιτιολογία ότι πρέπει να λαμβάνονται σοβαρά υπόψη οι χρηματοοικονομικές συναλλαγές.

Ο αδύναμος κρίκος

analyst

Η Λατινική Αμερική/Καραϊβική, καθώς επίσης η Ανατολική Ευρώπη, θα μπορούσαν να είναι τα πρώτα θύματα της ενδεχόμενης αύξησης των αμερικανικών επιτοκίων – η οποία θα άνοιγε τους ασκούς του Αιόλου για τις αναπτυσσόμενες οικονομίες  

του Άρη Οικονόμου

Το σημαντικότερο ίσως γεγονός που θα μπορούσε να συμβεί το αμέσως επόμενο χρονικό διάστημα, θα ήταν ασφαλώς η αύξηση των αμερικανικών βασικών επιτοκίων από τη Fed – οι τοποθετήσεις εναντίον της οποίας πληθαίνουν διεθνώς, λόγω των φόβων να ξεσπάσει ξανά μία χρηματοπιστωτική κρίση.
Πόσο μάλλον όταν η διενέργεια επενδύσεων εκ μέρους των επιχειρήσεων στις βιομηχανικές χώρες επανέρχεται με αργό ρυθμό, μη έχοντας ακόμη συνέλθει από το κραχ του 2008 – όπου οι επενδύσεις είχαν φτάσει στο ζενίθ τους, καταρρέοντας αμέσως μετά.
Όπως διαπιστώνεται δε από το γράφημα που ακολουθεί, ευρίσκονται ακόμη κάτω από το επίπεδο του 2008(πράσινη καμπύλη, 100=2008) σε σχέση με το ΑΕΠ – γεγονός που σημαίνει ότι, εξελίσσονται με μία ασυνήθιστη «αδυναμία», συγκριτικά με τις μεγάλες προηγούμενες κρίσεις.

Καβγάς στον βούρκο

Το Ποντίκι


του Δημήτρη Μηλάκα
Στις προεκλογικές περιόδους οι εντάσεις, οι υπερβολές, ακόµη και τα ψέµατα, αποτελούν συνήθη πρακτική, και όχι µόνο στην Ελ­λάδα. Άλλωστε µετά την αποµάκρυνση εκ της κάλπης - παντού στον κόσµο - ουδέν λάθος αναγνωρίζεται. Στην προκειµένη πε­ρίπτωση, ωστόσο, το «λάθος» έχει γίνει ήδη πριν στηθούν οι κάλ­πες: το τρίτο µνηµόνιο αποτελεί τον κοινό πολιτικό παρονοµαστή ο οποίος ισοπεδώνει τις όποιες ιδεολογικές διαφοροποιήσεις μετα­ξύ των κοµµάτων που το ψήφισαν και ειδικά αυτών (ΣΥΡΙΖΑ - Ν.∆.) που διεκδικούν τη νίκη.
Θα μπορούσε, µε άλλα λόγια, να υποστηρίξει κάποιος ότι οι δύο µεγαλύτερες - αυτήν την περίοδο - πολιτικές δυνάµεις της χώρας (συνεπικουρούµενες από τις µικρότερες τσόντες του «ευρωµονόδροµου») µε την ψήφιση του τρίτου µνηµονίου έχουν ήδη συλλη­φθεί να συµφωνούν, και µάλιστα ενυπογράφως, όχι µόνο για την πορεία που θα ακολουθήσει η χώρα, αλλά και για τον τρόπο µε τον οποίο θα υλοποιηθεί αυτή η πορεία εξόδου από τον βάλτο της κα­ταστροφής προς τις λεωφόρους της ευηµερίας...

ΑΤΕΡΜΩΝ

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*
Οσο λιγότερες είναι οι διαφορές μεταξύ των κομμάτων τόσο πιο πολύοξύνεταιη ψευτοπόλωση μεταξύ τους. Τα περί «αυτοφωράκια» όμως και τα συναφή αφήνουν παγερά αδιάφορη μια κοινωνία που τα σπίτια της καίγονται.
Η Ν.Δ. δεν έχει προεκλογικό πρόγραμμα. Εχει το μνημόνιο. Ο νεομνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ δεν έχει προεκλογικό πρόγραμμα. Εχει το μνημόνιο. Ως εκ τούτου γινόμαστε όλοι μάρτυρες της νεκρανάστασης εκείνης της δικομματικής (στην ουσία μονοκομματικής) ρητορικής που 40 χρόνια τώρα μας έφερε ως εδώ.
Η Ν.Δ. πάει την Ελλάδα «μπροστά». Ο νεομνημονιακός ΣΥΡΙΖΑ πάει την Ελλάδα «μόνο μπροστά». Η α-πολιτική δημαγωγία πάει σύννεφο: το «χθες»παλεύει με το «αύριο» στα μαρμαρένια αλώνια τού «σήμερα» -περί κανέλας κολοκυθόπιτα- ένα πολιτεύεσθαι οικείο στη δεξιά, αλλά ανοίκειο στην αριστερά.
Αν σ’ αυτά τα εκφυλιστικά κι εκφυλισμένα φαινόμενα προσθέσουμε και τομελό που αφηγείται ο κ. Τσίπρας, τότε η απελπισία και η θλίψη των σκεπτόμενων πολιτών βαράει κόκκινο. «Δεν λυγίσαμε, δεν συμβιβαστήκαμε» έλεγε προχθές ο κ. Τσίπρας στα Ανώγεια, ο ίδιος που μας λέει ότι υπέκυψε στους εκβιασμούς διότι «δεν μπορούσε να κάνει αλλιώς». Τι απ’ τα δύο συμβαίνει, όταν συμβαίνουν και τα δύο;
Για πρώτη φορά στην ιστορία της Αριστεράς, ένα απ’ τα κόμματα που την εκφράζουν χορεύει με το παράλογο, το παράδοξο και το οξύμωρο. «Κάναμε έναν (έναν;) συμβιβασμό, αλλά δεν είμαστε συμβιβασμένοι» είπε ο κ. Τσίπρας στα Ανώγεια και ράγισαν τα κατώγια.
Θλιβερές συγκεντρώσεις με πτωχοπροδρομικά ψεύδη κεκοσμημένες. Και υπάρχει πολύς κόσμος εντός του ΣΥΡΙΖΑ, καθώς και στο εύρος της πολιτικής του επιρροής, που δεν θα μπορέσει να αντέξει μια πορεία «εκγιωργακισμού»της πολιτικής μας - της πολιτικής του προνεομνημονιακού ΣΥΡΙΖΑ.
Ο κ. Τσίπρας πήρε τον λαό στο λαιμό του, έκανε την ελπίδα μπαίγνιο και τώρα μιλάει στον λαό σαν να μην τρέχει τίποτα. Σαν να μην νεκρανάστησε τη Δεξιά. Σαν να μην γυρίσαμε πίσω, πριν απ’ τις εκλογές της 25ης Γενάρη, σαν να μην έγινε ποτέ το δημοψήφισμα του «Οχι». Ο κ. Τσίπρας νομιμοποίησε την παλινόρθωση της αντίδρασης, αλλά όμως αυτό δεν σημαίνει και τη δικαίωση της Δεξιάς. Απλώς έχασε το δίκιο της η Αριστερά. Κι αυτό είναι
ένα τραύμα που πρέπει να επουλωθεί γρήγορα. Και δεν επουλώνεται όταν ο κ. Τσίπρας πανηγυρίζει ότι «σταθήκαμε όρθιοι»! πώς; με την Ελλάδα γονατισμένη;

Πέμπτη, 3 Σεπτεμβρίου 2015

H ΠΡΟΓΡΑΜΜΑΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡYΞΗ ΤΗΣ «ΛΑΪΚΗΣ ΕΝΟΤΗΤΑΣ»

iskra


Η Iskra παραθέτει ολόκληρη την Προγραμματική Διακήρυξη της "Λαϊκής Ενότητας'' η οποία έχει ως εξής :
''Η δημιουργία της Λαϊκής Ενότητας έχει ως αφετηρία το συντριπτικό ΟΧΙ του Ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα της 5ης Ιουλίου. Απέναντι στην τρομοκρατία των κυρίαρχων δυνάμεων στην Ευρωπαϊκή Ένωση και την Ελλάδα, η μεγάλη κοινωνική πλειοψηφία, με δυναμική παρουσία των νέων, αντέταξε μια αυθεντική λαϊκή εξέγερση. Η αντίσταση του ελληνικού λαού, πρωτοφανής σε διάρκεια και μαζικότητα κυρίως στα δύο πρώτα χρόνια της επιβολής των μνημονίων, αποτελεί, επίσης, μια μεγάληπαρακαταθήκη για τη Λαϊκή Ενότητα. Εξέφρασε τη γενικευμένη αντίσταση στο στρατηγικό σχέδιο επιβολής διαρκούς λιτότητας, απογύμνωσης της εργασίας από κάθε δικαίωμα, υφαρπαγής της δημόσιας περιουσίας, κατάλυσης της δημοκρατίας και επιβολής καθεστώτος περιορισμένης κυριαρχίας.
Μόλις ένα μήνα μετά το «ΟΧΙ» του ελληνικού λαού στο δημοψήφισμα, η ψήφιση του τρίτου Μνημονίου άλλαξε δραματικά το πολιτικό τοπίο. Η ηγετική ομάδα της κυβέρνησης που αναδείχθηκε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου διέλυσε βίαια το κοινωνικό συμβόλαιο που τη συνέδεε με τη λαϊκή πλειοψηφία, σπέρνοντας την απογοήτευση και αναζωπυρώνοντας τον φόβο. Πέρασε στην απέναντι όχθη των Μνημονιακών δυνάμεων, βομβαρδίζοντας τα εργαζόμενα και μεσαία στρώματα με νέα αντιλαϊκά μέτρα. Η εξέλιξη αυτή επέτρεψε στους δανειστές να προχωρήσουν σε πολιτικό πραξικόπημα και βιασμό κάθε έννοιας λαϊκής κυριαρχίας. Με το τρίτο  Μνημόνιο η διεθνής επιτροπεία γίνεται ακόμη πιο ασφυκτική, με κορυφαίο δείγμα ταπείνωσης τη δημιουργία του διαβόητου fund, του Ταμείου που υποθηκεύει τη δημόσια περιουσία και τον κοινωνικό πλούτο για γενιές ολόκληρες.

Μνημόνιο Τσίπρα και εκλογές

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Γιώργου Δελαστίκ
Ο Αλ. Τσίπρας προκήρυξε εκλογές για να πάρει το Ποτάμι στην κυβέρνηση, όπως απαιτούν οι Γερμανοί, και αυτό θα κάνει
Παραμύθια για αφελείς και άσχετους με την πολιτική συνιστούν οι ισχυρισμοί του τέως πρωθυπουργού περί διεκδίκησης αυτοδυναμίας εκ μέρους του ΣΥΡΙΖΑ στις βουλευτικές εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου. Ο μέχρι πρότινος πρωθυπουργικός πυρήνας του ΣΥΡΙΖΑ γνωρίζει άριστα ότι το κυβερνών κόμμα θα υποστεί σοβαρότατη πτώση και ανάλογη μείωση του αριθμού των βουλευτών του. Από 149 βουλευτές που είχε εκλέξει τον Ιανουάριο, τα κυβερνητικά στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εξετάζουν σενάρια εδραζόμενα σε αριθμό βουλευτών του κόμματός τους ακόμη και γύρω στους 125! «Καλά, ο Τσίπρας προκήρυξε πρόωρες εκλογές για να τις… χάσει;» είναι η απορία που γεννάται φυσιολογικά.
Ναι, είναι η απάντηση! Είναι πλέον ή βέβαιον ότι στις εκλογές της 20ής Σεπτεμβρίου θα συρρικνωθεί ο αριθμός των βουλευτών του ΣΥΡΙΖΑ. Οταν όμως οι πολιτικοί ηγέτες προκηρύσσουν εκλογές εν πλήρη επιγνώσει εκ των προτέρων ότι θα τις χάσουν, αυτό το κάνουν μόνο στην περίπτωση που συνειδητά προωθούν κάποιο υπέρτερο πολιτικό σχέδιο, με το οποίο είτε συμφωνούν είτε έχουν αναγκαστεί υπό το κράτος εκβιασμών να συμφωνήσουν θέλοντας και μη. Το ερώτημα επομένως τίθεται ωμά: Ποιο πολιτικό σχέδιο υλοποιεί ο Αλέξης Τσίπρας προκηρύσσοντας πρόωρες βουλευτικές εκλογές, οκτώ μόλις μήνες μετά τις προηγούμενες που τον έφεραν στην εξουσία, γνωρίζοντας εκ των προτέρων ότι θα υποστεί σοβαρή μείωση του ποσοστού του κόμματός του;

Ακόμη ένας προαναγγελθείς θάνατος



του Κώστα Μελά

1.
Η αντιπαράθεση  κινημάτων  με το παγκόσμιο καπιταλιστικό σύστημα αποτελεί μια σταθερά από την πρώτη στιγμή της ύπαρξής του έως σήμερα.
Μέχρι και τα μέσα του 19ου αιώνα η αντιπαράθεση και η αντίσταση ήταν αυθόρμητη και αποσπασματική. Κατά τα τέλη του 19ου αιώνα και στις αρχές του 20ου αιώνα, αντίθετα, η αντίσταση οργανώθηκε σε σχετικά μόνιμους θεσμούς με βραχυπρόθεσμη πολιτική στοχοθεσία.
Από την εποχή αυτή τα αντισυστημικά κινήματα ήταν δύο ειδών:
-          Αυτά που προσδιόριζαν την αντιπαράθεση με ταξικούς όρους και στόχευαν την αντικατάσταση του καπιταλισμού με τον σοσιαλισμό (κοινωνικά κινήματα)
-           Αυτά που προσδιόριζαν την αντιπαράθεση με εθνικούς όρους και στόχευαν στην αυτοδιάθεση (εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα).


2.
Τα αντισυστημικά κινήματα – τα κινήματα που εναντιώθηκαν στον καπιταλισμό και ανήκουν στην πρώτη κατηγορία - προσπαθώντας να οικοδομήσουν μια άλλη κοινωνία , είναι τα ακόλουθα:
-      Τα ρεύματα της Δεύτερης Διεθνούς, με κύρια έκφραση τα σοσιαλδημοκρατικά κόμματα. (θα έλεγα μέχρι και το πρόγραμμα του Γερμανικού Σοσιαλδημοκρατικού κόμματος στο Bad Godesberg  15 Νοεμβρίου 1959).
-      Η πλειοψηφία των κομμάτων της Τρίτης Διεθνούς, δηλαδή των κομμουνιστικών κομμάτων[1].
-      Ρεύματα τα οποία προέκυψαν από διασπάσεις της Δεύτερης και Τρίτης Διεθνούς (όπως ο τροτσκισμός, ο συμβουλιακός κομμουνισμός κ.λπ.), τα οποία ποτέ δεν απέκτησαν κάποια πολιτική βαρύτητα και δεν καθοδήγησαν ποτέ επιτυχείς αντισυστημικούς αγώνες.
-      Το μαοϊσμό ως διακριτή συνιστώσα του λενινισμού. Σε αντίθεση με το μαοϊσμό στην Κίνα και στην Αλβανία όπου είχε επιτυχίες, όλα τα υπόλοιπα κινήματα , στην Ευρώπη και στη Λατινική Αμερική, που είχαν αναφορά στο μαοϊσμό παρέμειναν ισχνές έως ανύπαρκτες μειοψηφίες που το μόνο που κατάφεραν ήταν να αποδείξουν την απόλυτη αδυναμία τους να εξελιχθούν σε μαζικά κινήματα.

Δημοκρατία με το στανιό

Νέα Κρήτη


Πολιτική είναι το να βρίσκουν οι πολίτες όλοι μαζί την καλύτερη λύση στα προβλήματά τους, εξετάζοντας συλλογικά τα δεδομένα με διάλογο σαν μέθοδο εξέτασης και αμεσοδημοκρατικά σαν μέθοδο επιλογής.
Του Γιώργου Σαχίνη
Πώς όμως να γίνει αυτό όταν προτιμούν απλά μια κάλπη όπου θα εκλέξουν το σωτήρα, ή ούτε καν αυτό, αφού δυσανασχετούν και όταν τους βάζεις στη διαδικασία να επιλέξουν «πρόωρα»;
Και οι επιλογές είναι από τη φύση τους πλασματικές γιατί αφορούν λύσεις οικονομικές και τεχνικές που κανείς δεν μπορεί να κρίνει ως προς την αποτελεσματικότητά τους από πριν, καθώς κανείς δεν έχει τα πραγματικά δεδομένα μπροστά του και τις τεχνικές γνώσεις.
Πώς έλυσαν το αντίστοιχο πρόβλημα όμως οι αρχαίοι ημών πρόγονοι, που είχαν ακριβώς τον ίδιο "ωχαδερφισμό" με μας;
Με ένα πολύ απλό τρόπο: "υποχρεωτικώς επί ποινή εξοστρακισμού". Με το στανιό δηλαδή συμμετοχή στα κοινά. Δεν υπήρχαν εκλογές.
Οι μόνες περιπτώσεις εκλογών ήταν όταν χρειάζονταν για κάτι πολύ συγκεκριμένο, π.χ. μία εκστρατεία, ένας πόλεμος ή την ανοικοδόμηση ενός δημόσιου κτηρίου, να βρουν κάποιον με πολύ συγκεκριμένες τεχνικές γνώσεις και να του φορτώσουν την ευθύνη.
Όλα τα υπόλοιπα γίνονταν με κλήρωση. Τα δικαστήρια, οι δημοτικές επιλογές, οι κρατικές επιλογές, ό,τι θα λέγαμε σήμερα σαν δημόσιες διοικητικές υπηρεσίες, τα πάντα όλα.

ΙΔΟΥ ΟΙ ΣΑΡΩΤΙΚΕΣ ΑΡΝΗΤΙΚΕΣ ΕΠΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΟΥ 3ου ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ

iskra


ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΓΙΑ ΑΛΛΑ ΤΡΙΑ ΧΡΟΝΙΑ Η ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΛΕΗΛΑΣΙΑ
Του ΔΗΜΗΤΡΗ ΣΤΡΑΤΟΥΛΗ
Το 3Ο Μνημόνιο που ψηφίστηκε στη Βουλή από τον εναπομείναντα ΣΥΡΙΖΑ, τους ΑΝΕΛ, τηΝΔ , το ΠΑΣΟΚ και το ΠΟΤΑΜΙ είναι εξίσου αντικοινωνικό με τα δύο προηγούμενα , αφού ο βασικός πυρήνας του είναι η συνέχιση της μείωσης των μισθών και συντάξεων, της συρρίκνωσης του κοινωνικού κράτους, της απορρύθμισης των εργασιακών σχέσεων, της αύξησης της φορολογίας, άμεσης και κυρίως έμμεσης και του ξεπουλήματος της δημόσιας περιουσίας,

Στο παρόν σημείωμα κάνουμε μία προσπάθεια να παρουσιάσουμε αναλυτικά αυτές τις επιπτώσεις :  
ΦΟΡΟΛΟΓΙΚΑ
Σε επίπεδο φορολόγησης οι συνέπειες υπογραφής του Μνημονίου 3 έχουν ως εξής :
1.ΕΝΦΙΑ
Καμία αλλαγή δεν επέρχεται ως προς το καθεστώς καταβολής του Ενιαίου Φόρου Ιδιοκτησίας Ακινήτων. Η καταβολή του μονιμοποιείται. Πρόκειται δε να καταβληθεί σε 5 δόσεις, αρχής γενομένης τον Οκτώβριο και όχι σε 6-7, όπως έγινε την περασμένη χρονιά.
2.Ελεύθεροι επαγγελματίες
  • Αυξάνεται ο συντελεστής φορολόγησης από το 26% στο 29%.
  • Αυξάνεται η προκαταβολή φόρου για τις μικρομεσαίες επιχειρήσεις και τους ελεύθερους επαγγελματίες από το 55% που ίσχυε στο 75% για το 2015 και στο 100% από το 2016. Επιπλέον η εισφορά αλληλεγγύης ενσωματώνεται στις κλίμακες φορολογίας

Το μνημόνιο των 86 δις €

analyst

Ποτέ δεν είναι κάτι καλό, όταν επιβάλλεται καταναγκαστικά από τρίτους σε μία χώρα – ενώ το μεγαλύτερο πρόβλημα της Ελλάδας είναι η «ποιότητα» των κομμάτων που διεκδικούν τη νίκη στις εκλογές, καθώς επίσης η πολιτική αστάθεια
Ακούγοντας κανείς πως το τρίτο μνημόνιο που δήθεν διαπραγματεύθηκε η Ελλάδα είναι πιο χαλαρό, ηπιότερο, καλύτερο από τα δύο προηγούμενα, είναι αδύνατο να μην αισθανθεί θλίψη – γνωρίζοντας πολύ καλά πωςαφενός μεν συνεχίζουν να εφαρμόζονται τα δύο «σκληρά» προηγούμενααφετέρου ότι οι συνθήκες στην ελληνική οικονομία (στη διεθνή επίσης), είναι πλέον πολύ διαφορετικές.
Το έλλειμμα στον προϋπολογισμό είναι χαμηλότερο, το ισοζύγιο τρεχουσών συναλλαγών είναι πλεονασματικό, η ανεργία έχει κορυφωθεί (η κάποια μείωση οφείλεται κυρίως στη μετανάστευση των Ελλήνων), οι χρεοκοπίες των μικρομεσαίων επιχειρήσεων έχουν φτάσει στο ζενίθ, οι τράπεζες χρεοκόπησαν, οι φορολογικές επιβαρύνσεις των Ελλήνων είναι δυσθεώρητες, οι μισθοί έχουν κατακρεουργηθεί, μαζί με τις συντάξεις και το κοινωνικό κράτος,ενώ επιβλήθηκε η εκποίηση της δημόσιας περιουσίας, αξίας κάποτε άνω των 300 δις € (πηγή) – έναντι μόλις 50 δις €, συμπεριλαμβανομένων των ενεργειακών αποθεμάτων αυτή τη φορά.
Όσον αφορά δε τη χρηματοδότηση του δημοσίου τομέα, η Ελλάδα είναι πια η μοναδική χώρα της Ευρωζώνης που δεν έχει πρόσβαση στις χρηματαγορές από το 2010 και μετά (με μια μικρή «αναλαμπή»), ενώ ο ιδιωτικός της τομέας (τράπεζες, επιχειρήσεις, νοικοκυριά) έχει χάσει στο συντριπτικά μεγαλύτερο μέρος του την πιστοληπτική του ικανότητα – παράλληλα, οι τιμές των παγίων περιουσιακών στοιχείων ευρίσκονται στο ναδίρ, με συνολικές απώλειες που πλησιάζουν το 1 τρις €.

Από τον καπιταλισμό στον Μετακαπιταλισμό (Postcapitalism)

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Μιχάλη Γιαννεσκή
Ο καπιταλισμός πνέει τα λοίσθια, η αντικατάσταση του δεν είναι πλέον ένα ουτοπικό όνειρο, και οι βασικές μορφές μιας μετακαπιταλιστικής οικονομίας μπορούν να βρεθούν μέσα στο παρόν σύστημα, και να αναπτυχθούν ταχύτατα. Αυτά είναι τα κύρια σημεία του  νέου βιβλίου του Πολ Μέισον, «Μετακαπιταλισμός – Ένας οδηγός για το μέλλον μας» που κυκλοφόρησε στα αγγλικά στις 30 Ιουλίου.
Ο Μέισον βλέπει το καπιταλισμό να βρίσκεται σε κρίση, και υποστηρίζει ότι έχουν ήδη εκδηλωθεί τα πρώτα ίχνη ενός διαφορετικού συστήματος, το οποίο θα προσφέρει ένα πολύ  καλλίτερο μέλλον από αυτό που θα μπορεί να προσφέρει ο καπιταλισμός σε 2-3 δεκαετίες. Αυτό το διαφορετικό σύστημα, ο Μέισον το ονομάζει Μετακαπιταλισμό (Postcapitalism).
Όπως όλα τα οικονομικά-πολιτικά συστήματα που προηγήθηκαν, υπογραμμίζει ο Μέισον, ο καπιταλισμός έχει περιορισμένη διάρκεια ζωής και, μετά από 500 χρόνια ύπαρξης, έχει φτάσει στα όρια των δυνατοτήτων του να προσαρμόζεται σε νέες καταστάσεις και εξελίξεις. Αλλά ο Μέισον διαφοροποιεί την κατάρρευση του καπιταλισμού που προβλέπει, από αυτή που επί δεκαετίες η «παλιά αριστερά» ανέμενε να συμβεί ανά πάσα στιγμή.

Το νομισματικό όπλο

analyst

Εάν η Κίνα εισέλθει επίσημα στον συναλλαγματικό πόλεμο που διεξάγεται σε παγκόσμια κλίμακα, θα ξεσπάσει η καταιγίδα των καταιγίδων στον πλανήτη –   αφού είναι η μεγαλύτερη εξαγωγική δύναμη, με σημαντική απόσταση από τη δεύτερη
Η Κίνα, μέσα σε ένα χρονικό διάστημα 20 περίπου ετών (μετά το 1995), έχει εξελιχθεί στη μεγαλύτερη εξαγωγική χώρα του πλανήτη – ενώ, παρά το ότι οι εξαγωγές της μειώνονται τα τελευταία χρόνια (άρθρο), το μερίδιο της στην παγκόσμια αγορά συνεχίζει να αυξάνεται.
Η άνοδος της Κίνας στην κορυφή των εξαγωγικών κρατών, συνέβη εις βάρος της βιομηχανίας της Ευρώπης, των Η.Π.Α. και της Ιαπωνίας – προκαλώντας σε κάποιο βαθμό την αποβιομηχανοποίηση τους. Όπως φαίνεται δε από το γράφημα που ακολουθεί, ο μεγαλύτερος χαμένος στη μάχη των μεριδίων αγοράς ήταν η Ιαπωνία (κίτρινη καμπύλη) – ακολουθούμενη από τις Η.Π.Α. (πράσινη) και την Ευρωζώνη (κόκκινη).

ΚΑΛΕ! ΒΓΗΚΑΜΕ ΑΠΟ ΤΟ ΕΥΡΩ ΚΑΙ ΔΕΝ ΛΕΤΕ ΤΙΠΟΤΑ

iskra

Του ΑΡΗ ΧΑΤΖΗΣΤΕΦΑΝΟΥ*
Πριν από μερικές εβδομάδες, κατά τη διάρκεια του διεθνούς συνεδρίουDemocracy Rising που πραγματοποιήθηκε στην Νομική Σχολή Αθηνών, ο τότε υπουργός Πολιτισμού, Παιδείας και Θρησκευμάτων Αριστείδης Μπαλτάς υποστήριξε ότι σε περίπτωση εξόδου από την ευρωζώνη δεν θα υπάρχει νερό στα νησιά σε διάστημα 48 ωρών.  
Το επιχείρημα επανέλαβε λίγο αργότερα και ο καθηγητής Κώστας Δουζίνας, προκαλώντας την έντονη αντίδραση αρκετών παρευρισκομένων που υποστήριζαν ότι «αυτά είναι επιχειρήματα τύπου Mega».  
Και ύστερα ήρθε αυτή η είδηση για το νερό στα νησιά: Η Ζάκυνθος, διαβάσαμε στα Νέα, κινδυνεύει να μείνει χωρίς νερό.  
Συγκεκριμένα: «Τον κίνδυνο να μείνει το νησί χωρίς νερό τις επόμενες ημέρες αντιμετωπίζει η ΔΕΥΑΖ, λόγω της μεγάλης οφειλής προς τη ΔΕΗ, η οποία, χθες, έκανε γνωστό ότι προχωρά άμεσα σε διακοπή ηλεκτροδότησης στα αντλιοστάσια.Εδώ και αρκετό καιρό, η διοίκηση της ΔΕΥΑΖ έχει κάνει έκκληση στους δημότες να τακτοποιήσουν τις οφειλές τους για να μπορέσει να πληρώσει τη ΔΕΗ, αλλά η γενικότερη οικονομική κατάσταση δεν βοηθά κανέναν».  
Το σενάριο επαναλαμβάνεται εδώ και χρόνια από σειρά μνημονιακών κυβερνήσεων χωρίς κανείς να δίνει σημασία: Προκειμένου να τρομάξουν τον πληθυσμό για τις επιπτώσεις ενός πιθανού Grexit(το οποίο θα έθιγε πρωτίστως τις τράπεζες που στηρίζουν αυτές τις κυβερνήσεις) απειλούν με κινδύνους τους οποίους στη συνέχεια βιώνουμε ενώ παραμένουμε στο ευρώ.  
Μας απείλησαν ότι με εθνικό νόμισμα δεν θα υπάρχουν υλικά πρώτης ανάγκης στα νοσοκομεία. Και δεν υπάρχουν… αλλά είμαστε ακόμη στο ευρώ.  
Μας είπαν ότι οι πολίτες δεν θα μπορούν να πάρουν πετρέλαιο το χειμώνα και δεν μπορούν. Κόβουν ξύλα, ανάβουν τζάκια και ενίοτε πεθαίνουν από αναθυμιάσεις κάποιου μαγκαλιού.  
Μας έλεγαν ότι θα χάσουμε το 30% της αγοραστικής μας δύναμης και χάσαμε εδώ και χρόνια πάνω από το 36%.
Μας μιλούσαν για πτώση της εθνικής παραγωγής και χάσαμε το πρωτοφανές ποσοστό του 25%.  

OI ΕΚΛΟΓΕΣ ΚΑΙ Ο ΕΜΦΥΛΙΟΣ ...

iskra

Toυ ΣΤΑΘΗ*
Οι Εκλογές, 1. Οι απόψεις (ακόμα και οι καλύτερες όπως οι δικές μου) αραιά ή συχνά μπορεί να «μπάζουν». Τα γεγονότα, ποτέ!
Προσέξτε, παρακαλώ, τις παρακάτω ημερομηνίες. Πρόκειται γιαστοιχειώδη μαθηματικά.
Στις 11 Ιουλίου ο κ. Ευκλείδης Τσακαλώτος (διστακτικός ως χθες ακόμα και στο να κατέβει στις εκλογές ως υποψήφιος του ΣΥΡΙΖΑ) λαμβάνει το πράσινο φως όπως μεταβεί στις Βρυξέλλες για να κλείσει τη συμφωνία που ύστερα, εδώ, τα παλαιομνημονιακά κόμματα ομού με τα νεομνημονιακά υπερψήφισαν ως μνημόνιο.
Στις 15 Ιουλίου και στις 23 του ιδίου μηνός υπερψηφίζονται στη Βουλή τα πρώτα και τα δεύτερα προαπαιτούμενα, με αρκετούς βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ να διαφοροποιούνται απ’ τις κυβερνητικές επιλογές.
Να σημειωθεί εδώ, ότι οι εν λόγω κυβερνητικές επιλογές δεν εγκρίθηκαν ούτε απ’ την Κεντρική Επιτροπή του κόμματος.
Στις 14 Αυγούστου υπερψηφίζεται στη Βουλή το νέο, το τρίτο, μνημόνιο από τον ΣΥΡΙΖΑ (που όμως «χάνει» κι άλλους βουλευτές) σε σύμπνοια με τη Ν.Δ., το Ποτάμι, το ΠΑΣΟΚ και τους ΑΝΕΛ, που με την σειρά τους μεταλλάσσονται σε μνημονιακό κόμμα.
Συζητείται αν έχει τεθεί θέμα δεδηλωμένης. Αφήνονται «δειλές» διαρροές στον Τύπο ότι ο ΣΥΡΙΖΑ έχει πέσει θύμα αποστασίας. Συζητείται το ενδεχόμενο η κυβέρνηση να ζητήσει ψήφο εμπιστοσύνης απ’ τη Βουλή. Μπροστά στον κίνδυνο η πρώτη κυβέρνηση της Αριστεράς να λάβει για πρώτη φορά ψήφο εμπιστοσύνης απ’ τη Δεξιά, το ενδεχόμενο αυτό εγκαταλείπεται.
Να σημειωθεί εδώ, ότι στη σύσκεψη των πολιτικών αρχηγών (καθώς οι ίδιοι δηλώνουν) ο κ. Τσίπρας διαβεβαίωνε ότι θέμα εκλογών αμέσως μετά την ψήφιση του μνημονίου δεν ετίθετο.

Τετάρτη, 2 Σεπτεμβρίου 2015

Π. Λαφαζάνης- Προγραμματική Διακήρυξη ΛΑΕ





  Ολόκληρη η συνέντευξη τύπου του Παναγιώτη Λαφαζάνη στην παρουσίαση της προγραμματικής διακήρυξης της Λαϊκής Ενότητας στην ΕΣΗΕΑ.

Τα βασικά σημεία της ομιλίας:

01:45 Τα χαρακτηριστικά της ΛΑΕ, τι είναι και τι θέλει
07:30 Ο εκλογικός αγώνας
09:20 Η προγραμματική διακήρυξη
11:30 Το τρίτο μνημόνιο
14:50 Η ΛΑΕ αντιπολίτευση με κυβερνητική προοπτική
15:40 Τετραδιάστατη εξωτερική πολιτική
17:00 Οκτώ βασικοί άξονες της προγραμματικής Διακήρυξης:
α. Ακύρωση και των τριών μνημονίων (17:40)
β. Εθνικοποίηση τραπεζών, σεισάχθεια (19:50)
γ. Κατάργηση ΤΑΙΠΕΔ –ιδιωτικοποιήσεων (21:00)
δ. Στρατηγικές επιχειρήσεις υπό κοινωνικό κι εργατικό έλεγχο (21:50)
ε. Αποκατάσταση ρευστότητας και δημόσιες επενδύσεις (23:20)
στ. Σχέδιο παραγωγικής ανασυγκρότησης (26:10)
ζ. Η ΛΑΕ θα φέρει την δημοκρατία με συμμέτοχο τον λαό (27:00)
η. Κυρίαρχη κι ανεξάρτητη χώρα, πολυδιάστατη εξωτερική πολιτική (29:00)
31:40 Προϋποθέσεις: έξοδος από την ΟΝΕ – Εθνικό νόμισμα
37:20 Σε ποιους απευθύνεται η ΛΑΕ










Η βιωσιμότητα του χρέους

analyst

Είτε συνεχίζεται η πολιτική λιτότητας, η οποία προϋποθέτει την ονομαστική διαγραφή του δημοσίου χρέους, είτε παύει να επιβάλλεται – οπότε αρκεί η ελάφρυνση του, παράλληλα με ευρωπαϊκά αναπτυξιακά μέτρα και την στήριξη της ΕΚΤ

Ενώ η Ελλάδα έχει εισέλθει ξανά σε μία προεκλογική περίοδο, ουσιαστικά για να αποφασισθεί ποιά κυβέρνηση θα υπογράφει στο μέλλον τις εντολές των δανειστών της, η Γερμανία και το ΔΝΤ «λογομαχούν», σε σχέση με το πώς θα πρέπει να αντιμετωπισθεί το δημόσιο χρέος της – όπου αρχικά το ΔΝΤ ανακοίνωσε ότι, εάν δεν μεσολαβήσει η διαγραφή ενός μέρους του, από τους Ευρωπαίους δανειστές της χώρας μας όμως και όχι από το ίδιο, δεν θα συμμετέχει στο νέο πρόγραμμα διάσωσης (86 δις €), με το ποσόν των 16 δις €.
Εν τούτοις, μετά από τις πιέσεις της Γερμανίας, η οποία θεωρεί απαραίτητη τη συμμετοχή του Ταμείου, φαίνεται πως υπάρχει μία σημαντική αλλαγή – αφού το ΔΝΤ δήλωσε ξαφνικά πως θα αναθεωρήσει τις θέσεις του περί διαγραφής, στη βάση ενός νέου υπολογισμού της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους.
Ειδικότερα, αντικαθιστώντας τη μία μεταβλητή της εξίσωσης με κάποια άλλη, οι δανειστές άλλαξαν εντελώς τη μέθοδο υπολογισμού – όπου σημαντικό δεν θα είναι πλέον το απόλυτο ύψος του χρέους της Ελλάδας το 2022, το οποίο όφειλε να είναι στο 120% του ΑΕΠ, αλλά οι δυνατότητες εξυπηρέτησης του.
Σύμφωνα τώρα με τον διοικητή του ESM, δεν πρόκειται για μία «ωραιοποίηση» των αριθμών, αλλά για την αλλαγή ενός κριτηρίου, μέσω της οποίας διορθώνεται ένα λάθος του παρελθόντος – αφού, κατά τον ίδιο, αυτό που έχει σημασία για μία χώρα είναι η δυνατότητα της να πληρώνει τους τόκους και τα χρεολύσια του χρέους της.
Περαιτέρω, το ΔΝΤ φαίνεται πως πείσθηκε από την επιχειρηματολογία του ESM, κατά την οποία αυτό που θα πρέπει να το ενδιαφέρει είναι η εξόφληση των δανείων που έχει δώσει στην Ελλάδα – δηλαδή, η εμπρόθεσμη πληρωμή των τόκων και των δόσεων εκ μέρους του ελληνικού δημοσίου. Επ’ αυτού, το ΔΝΤ έχει συγκεκριμένους κανόνες, σύμφωνα με τους οποίους επιτρέπεται να χρηματοδοτεί τότε μόνο κράτη, όταν οι χρηματοπιστωτικές ανάγκες τους είναι το ανώτατο στο 15% του ΑΕΠ τους – κάτι που θα ισχύει στην περίπτωση της Ελλάδας.

ΜΝΗΜΟΝΙΟ ΤΗΣ «ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ»: ΤΑΦΟΠΛΑΚΑ ΤΟΥ ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ ΤΟΜΕΑ ΚΑΙ ΕΓΚΑΤΑΛΕΙΨΗ ΤΗΣ ΥΠΑΙΘΡΟΥ


Του ΜΑΝΩΛΗ ΝΤΟΥΝΤΟΥΝΑΚΗ*
Για τρίτη φορά η χώρα μας υπογράφει «μνημόνιο» ενώ ξέρει ότι δεν μπορεί να το εφαρμόσει, και το θεωρεί ακατάλληλη θεραπεία για τα χρόνια, όντως, προβλήματα της. Από τη πλευρά τους οι δανειστές, επιδιώκουν τόσο να πληρωθούν τοις μετρητοίς αγοράζοντας σχεδόν δωρεάν τις υποδομές της χώρας όσο και στο να συνεχίσουν να ελέγχουν τη χώρα όταν θα πτωχεύσει εντός του ευρώ.


Αν, μετα τα δυο πρώτα μνημόνια, η Ελλάδα μοιάζει με χώρα μετα από πόλεμο, μετα το τέλος του μνημονίου της «αριστεράς», ακόμα και αν έχουμε κατορθώσει να μείνουμε στην «αργή» ταχύτητα του ευρώ, η Ελλάδα θα θυμίζει την Ελλάδα του 1950. Φτωχοποιημένος λαός, μεγάλη ανεργία & μετανάστευση, πολλές επενδυτικές ευκαιρίες και έντονη ανισοκατανομή του πλούτου σε βάρος των δυνάμεων της εργασίας.

Στρατηγικός στόχος του 3ου μνημονίου, όπως και στην εποχή Σημίτη, η μείωση του ενεργού πληθυσμού που ασχολείται αποκλειστικά με το πρωτογενή τομέα και η εγκατάλειψη της υπαίθρου. Οι συνέπειες του, θα είναι πολύ βαριές σε όλους τους τομείς. Όμως, παραγωγικοί τομείς, όπως ο πρωτογενής τομέας, έπρεπε να τύχουν ιδιαίτερης προσοχής και προφύλαξης από τη διαπραγματευτική μας ομάδα. Χρειαζόμαστε, ως χώρα, έναν πρωτογενή τομέα που θα συμβάλλει καθοριστικά στην παραγωγική ανασυγκρότηση της χώρας, και δυστυχώς το μνημόνιο μας οδηγεί στην ακριβώς αντίθετη κατεύθυνση, που δε μπορεί να διορθωθεί με τα όποια αντισταθμιστικά μέτρα επιτρέπουν τα φτωχά οικονομικά της χώρας. Τα μέτρα αποτελούν την οριστική ταφόπλακα στην πρόσφατη «άνοιξη» της ελληνικής γεωργίας, που ήρθε ως αποτέλεσμα της φτωχοποίησης της αστικής τάξης και την αναγκαστική στροφή στο πρωτογενή τομέα, ως συνέπεια των δυο πρώτων μνημονίων.

Η μεγάλη ληστεία - analyst

analyst

Για κάθε 100 € δάνειο που εγκρίνει μία τράπεζα, απαιτείται εγγύηση μόλις 1 € στην ΕΚΤ – οπότε, εάν υπολογίσει κανείς το επιτόκιο στα πραγματικά χρήματα που διαθέτει μία τράπεζα της Ευρωζώνης, θα διαπιστώσει πως υπερβαίνει το 500% ετήσια
του Άρη Οικονόμου

Όπως αναφέρθηκε σε προηγούμενο άρθρο (Στη διελκυστίνδα Η.Π.Α. και Κίνας), από το 2005 μέχρι σήμερα, η ποσότητα χρήματος στις Η.Π.Α. αυξανόταν ετήσια κατά το γιγαντιαίο ποσοστό των 17,8% (μέσος όρος) – ενώ οι τιμές καταναλωτή μόλις κατά 1,9%.
Το γεγονός αυτό οφείλεται προφανώς στην υιοθέτηση των πακέτων ποσοτικής διευκόλυνσης (QE) εκ μέρους της Fed, μέσω των οποίων διαστρεβλώθηκε εντελώς η λειτουργία της ελεύθερης αγοράς – με τον πληθωρισμό να μεταφέρεται στις αγορές των παγίων περιουσιακών στοιχείων, όπως είναι οι μετοχές και τα ακίνητα.
H Fed κατάφερε το συγκεκριμένο «άθλο», ο οποίος όμως ίσως τελικά καταστρέψει το χρηματοπιστωτικό  σύστημα, μέσω της ψήφισης ενός νόμου το 2008 – ο οποίος της επέτρεπε να πληρώνει τόκους, έναντι καταθέσεων ενός συγκεκριμένου ύψους.
Ως αποτέλεσμα αυτού του νόμου, οι εμπορικές τράπεζες μπορούν πλέον να πουλούν στη Fed ομόλογα του αμερικανικού δημοσίου, καθώς επίσης μακροπρόθεσμα έντοκα δάνεια – αυξάνοντας τις καταθέσεις τους σε αυτήν, έναντι ενός χαμηλού επιτοκίου.