Πέμπτη, 30 Ιουλίου 2015

Τα «λάθη» του ΔΝΤ - analyst

analyst

Η εμπιστοσύνη απέναντι στο Ταμείο έχει χαθεί εντελώς, προς όφελος δυστυχώς της Γερμανίας, η οποία έχει βρει έναν ακόμη τρόπο, για να επιβάλλει την ηγεμονία της στην Ευρώπη – το ESM, το οποίο προορίζει για διάδοχο του ΔΝΤ στην ήπειρο της.    

του Ιωάννη Γαλανού

Η άποψη μου είναι πως το ΔΝΤ δεν είχε ποτέ και δεν έχει ακόμη ως στόχο του την εξυγίανση των χωρών που αναγκάζονται να ζητήσουν τη βοήθεια του, μη έχοντας άλλη δυνατότητα δανεισμού τους σε συνάλλαγμα – αλλάτην είσπραξη των απαιτήσεων των δανειστών τους, σε συνδυασμό με τη λεηλασία της δημόσιας και ιδιωτικής περιουσίας τους, στις εξευτελιστικές τιμές που διαμορφώνονται όταν εισβάλλει.
Η πεποίθηση μου αυτή ενισχύεται από τα «λάθη», με τα οποία «χρεώνουν» το Ταμείο οι καλοπροαίρετοι επικριτές του – όπως η κυρία NGAIRE-WOODS, στο κείμενο που ακολουθεί, τα οποία είναι τα εξής:
(α)  Το σχέδιο διάσωσης μίας χώρας πρέπει να έχει επιτυχία αμέσως μόλις εφαρμόζεται – να μην υπάρχει δηλαδή ανάγκη να επαναληφθεί.
Στο σημείο αυτό, εγώ θεωρώ πως το πρώτο έτος πρέπει να λαμβάνονται όλα τα μέτρα μαζί, το δεύτερο να αποδίδουν τα αναμενόμενα και το τρίτο να ανακάμπτει η χώρα, με το ρυθμό ανάπτυξης της να σταθεροποιείται. Όμως, στην περίπτωση της Ν. Κορέας το 1997, το πρόγραμμα απέτυχε παταγωδώς, οπότε ακολούθησε ένα επόμενο πακέτο διάσωσης, με ανάλογες διαπραγματεύσεις (πηγή).

Πολ Κρούγκμαν: Σοκ θα ήταν αν η Ελλάδα δεν είχε έκτακτο σχέδιο


«Σοκ θα ήταν αν η Ελλάδα δεν είχε έκτακτο πλάνο» σχολιάζει στο blog του στους NYTimes, ο νομπελίστας οικονομολόγος, Πολ Κρούγκμαν, αναφορικά με το λεγόμενο plan B Βαρουφάκη για την εισαγωγή ενός παράλληλου νομίσματος στην Ελλάδα. 
Γράφει ο Πολ Κρούγκμαν: 
Οι άνθρωποι είναι προφανώς σοκαρισμένοι, σοκαρισμένοι επειδή έμαθαν ότι η Ελλάδα είχε πράγματι σχέδιο εισαγωγής παράλληλου νομίσματος στην περίπτωση που αυτό θα ήταν απαραίτητο. Εννοώ ότι θα ήταν πραγματικά σοκαριστικό αν δεν υπήρχαν έκτακτα σχέδια. Το να προετοιμάζεσαι για κάτι που ξέρεις ότι μπορεί να συμβεί, δεν σημαίνει ότι θέλεις να συμβεί.  

ΕΝΟΧΟΠΟΙΗΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΝΙΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ Β

iskra


ΑΠΟΘΡΑΣΥΝΕΤΑΙ ΤΟ ΚΑΤΕΣΤΗΜΕΝΟ ΜΕ ΤΗΝ ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΗ ΜΝΗΜΟΝΙΑΚΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ
Η υπόθεση με τον Γιάννη Βαρουφάκη παίρνει άσχημη τροπή.
Η Iskra έχει εκφράσει ρητά και κατηγορηματικά τη ριζική πολιτική διαφωνία της με την γεμάτη αυταπάτες , παλινωδίες, αντιφάσεις, κωλυσιεργία, επικοινωνιακή αυταρέσκεια και στρατηγικά αδιέξοδα διαπραγματευτική τακτική που ακολούθησε ο Γ. Βαρουφάκης, σε συνενόηση με τον πρωθυπουργό. Είναι άλλο όμως ηπολιτική κριτική σπό αριστερή σκοπιά σε αυτήν την απαράδεκτη διαπραγματευτική τακτική με τους ανερμάτιστους στόχους της και άλλο η αξιοποίησή της ως αφορμή για να βγουν "λάδι" παλιά και νέαμνημόνια και ακόμα χειρότερα η αξιοποίησή της ως αφορμή, με την , τουλάχιστον, ανοχή μελών της κυβέρνησης, για να τεθεί "εκτός νόμου" το σχέδιο Β και να ποινικοποιηθούν και να "λιντσαριστούν"όσοι υποστηρίζουν τέτοιου τύπου σχέδια ως έκτακτη ανάγκη ή υποστηρίζουν ευθέως την έξοδο της χώρας από την ευρωζώνη.
Ο δημοκρατικός κόσμος της χώρας δεν πρόκειται να επιτρέψει η αναφορά σε Σχέδια Β και οι προτάσεις εξόδου από το ευρώ, από θετικές υποδείξεις διεξόδου και ανόρθωσης , να εξελιχθούν σε νέο "ιδιώνυμο αδίκημα" μιας βρώμικης και ένοχης καθεστηκυίας τάξης και όσων τη διαχειρίζονται.

Ένας θλιβερός Αλέξης Τσίπρας

Outside the Wall



Δεν ξέρω αν ακούσατε τη συνέντευξη του πρωθυπουργού στον «105.5 Στο Κόκκινο» και τον Κώστα Αρβανίτη; Αν όχι, καλύτερα. Γλιτώσατε.

Γιατί ήταν ένας θλιβερός και αόριστος Τσίπρας. Καμία σχέση με τον ριζοσπάστη πολιτικό που γνωρίζαμε έως τώρα, πλέον ακούγεται ως ένας υποταγμένος πολιτικάντης που έπαψε να λέει την αλήθεια στο λαό.

Η συνέντευξη (και η πολιτική του κατ' επέκτασιν) κινήθηκε (και κινείται) σε δύο επίπεδα: στα πράγματα που έχει ήδη κάνει και στα πράγματα που δεν έχει κάνει ακόμα.

Για τα δεύτερα συνεχίζει στο γνωστό -προεκλογικό- μοτίβο: μεγαλοστομίες. Εναντίον της ολιγαρχίας, εναντίον τωνκαναλαρχών κ.ο.κ. Χιλιοειπωμένα.

Για τα πρώτα, αυτά που υπέγραψε, το μοτίβο είναι διαφορετικό (αλλά τόσο, μα τόσο ίδιο με των προηγουμένων πρωθυπουργών): ήταν αναγκασμένος, δεν ήθελε τα μέτρα, σύρθηκε, αλλά αποσόβησε παρά πολλά αρνητικά (το... μεγάλο πλεόνασμα) ενώ και το δικό του μνημόνιο είναι καλύτερο από εκείνα του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ.

Τσίπρας: Εκβιασμένη ενότητα δεν υπάρχει πουθενά - Αν δεν έχω πλειοψηφία, θα πάμε αναγκαστικά σε εκλογές

Το Ποντίκι


«Εγώ είμαι ο εγγυητής της ενότητας του ΣΥΡΙΖΑ εκ του καταστατικού, ως πρόεδρος, και θα φθάσω ως το τέλος στην προσπάθεια να εγγυηθώ αυτή την ενότητα, αλλά εκβιασμένη ενότητα δεν υπάρχει πουθενά», δήλωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας στη δίωρη συνέντευξη που παραχώρησε σήμερα στο Ρ/Σ «στο Κόκκινο». Ο πρωθυπουργός έκανε εκτενή αναφορά στα εσωκομματικά και υπογράμμισε ότι δεν θα επιτρέψει να γίνει ο ΣΥΡΙΖΑ πρόβλημα για τη χώρα. Ταυτόχρονα όμως εξέφρασε φόβους ότι «εδώ και καιρό έχουν ληφθεί αποφάσεις ρήξης, αποφάσεις με απόληξη τη διάσπαση του χώρου» και συνέδεσε τις εσωκομματικές εξελίξεις με το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών.
«Εγώ θα ήμουνα ο τελευταίος που θα είχα λόγο να θέλω εκλογές εάν είχαμε εξασφαλισμένη την κυβερνητική πλειοψηφία σε ένα σχέδιο ολοκλήρωσης της τετραετίας. Εκλογές μετά τα 3,5 επόμενα χρόνια, που εκ των πραγμάτων συμπεριλαμβάνουν και το τέλος του προγράμματος και την έξοδο από τα Μνημόνια και την προσπάθεια να δώσουμε τη μάχη και να κριθούμε στην πραγματική πολιτική, και όχι στη θεωρία, για το αν καταφέρνουμε να χτυπήσουμε και να συγκρουστούμε με τους θύλακες εξουσίας. Αν δεν έχω κοινοβουλευτική πλειοψηφία, θα αναγκαστώ, θα αναγκαστούμε να πάμε σε εκλογές», είπε ο πρωθυπουργός, σημειώνοντας πως «αυτό, όμως, θα κριθεί σε μεγάλο βαθμό, ευτυχώς ή δυστυχώς, και από τις αποφάσεις που θα ληφθούν σε επίπεδο κόμματος», και προσέθεσε:

Ωραίες μέρες στο προτεκτοράτο


Καθώς η χώρα έχει φάει κατακέφαλα ένα τρίτο Μνημόνιο -αυτή τη φορά από τον αριστερό Αλέξη Τσίπρα και το επαναστατικό παρεάκι του-, η επικαιρότητα στρέφεται σε θέματα ανούσια και βλακώδη. 


Είναι λογικό στο προτεκτοράτο που λέγεται Ελλάδα να ασχολούνται όλοι με βλακώδη θέματα γιατί τα σημαντικά θέματα δεν είναι στην αρμοδιότητά τους.
Για τα σημαντικά θέματα αποφασίζουν και διατάζουν οι «εταίροι», και αφήνουν τα λιμά για τους ιθαγενείς.
Τι το κάναμε εδώ; Μικροί μεγάλοι στα καφενεία;
Οι ιθαγενείς ψηφίζουν στο δημοψήφισμα Όχι και -μια εβδομάδα μετά- η πρωθυπουργάρα τους πάει και λέει Ναι σε όλα.
Αυτό μάλιστα συνέβη στη χώρα που περηφανεύεται ότι γέννησε την Δημοκρατία.
Και αντί να έχουν ξεσηκωθεί και οι πέτρες για την απάτη του Αλέξη Τσίπρα και της Πρώτη Φορά Αριστερά, οι Έλληνες κάθονται και κοιτάνε τους γελοίους του ΣΥΡΙΖΑ -που είχαν λυσσάξει πέντε χρόνια πως θα καταργήσουν τα Μνημόνια- να λένε πως το νέο Μνημόνιο είναι αναγκαίο.

Η ευρωπαϊκή παράγκα τρίζει συθέμελα

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


του Τάσου Τσακίρογλου
Η παρωδία δημοκρατικών διαδικασιών που εκτυλίχθηκε στη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ είναι ενδεικτική της κατρακύλας στην οποία οδηγούν οι ηγετικές ελίτ την υποτιθέμενη ευρωπαϊκή ενοποίηση.
«Η απόρριψη της παράτασης προκαλεί μόνιμη ζημιά στην αξιοπιστία της Ευρωομάδας» ήταν το κομψό σχόλιο του Γιάνη Βαρουφάκη, ο οποίος, ως εκ της θέσεώς του, δεν μπορούσε να μιλήσει ανοιχτά για την ωμή παρέμβαση του άχρωμου και θρασύ Γερούν Ντάισελμπλουμ στα εσωτερικά πολιτικά πράγματα της Ελλάδας.
Ο πρόεδρος του Γιούρογκρουπ, ένας μη εκλεγμένος γραφειοκράτης με δοτή εξουσία, λειτουργώντας ως αντηχείο των πραγματικών «αφεντικών» αυτής της Ε.Ε, των χρηματοπιστωτικών ελίτ, απείλησε ευθέως μια κυρίαρχη χώρα ότι θα την οδηγήσει στον «ξαφνικό θάνατο» μετά την Τρίτη, εάν δεν υποκύψει στις ιταμές απαιτήσεις των δανειστών.
Αντιγράφω από τις δηλώσεις του για ιστορικούς λόγους: «Οι Ελληνες βουλευτές πρέπει να καταλάβουν τους κινδύνους που κρύβονται στο μέλλον τις επόμενες εβδομάδες. Λυπάμαι γι αυτούς τους κινδύνους, αλλά υπάρχουν. Η ελληνική Βουλή πρέπει να σκεφτεί που βρισκόμαστε στη διαδικασία, εάν έχουν ενημερωθεί σωστά για το πρόγραμμα και τι θα γίνει στο μέλλον. Μόνο τότε μπορούν να πάρουν μια σοφή απόφαση».

«ΣΤΟΝ ΑΝΩ ΒΥΘΟ» (ΠΑΠΑΔΙΑΜΑΝΤΗΣ)

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*
Η προπαγάνδα ακυρώνει τη λογική. Και ο δημόσιος διάλογος σ’ αυτήν τη χώρα (όπως και σε όλες τις άλλες) διεξάγεται υπό το κράτος της προπαγάνδας. Μάλιστα, της ιδεολογικής τρομοκρατίας. Αποτέλεσμα η κατίσχυσις των ισχυρών και η λεηλασία των ασθενέστερων. Για παράδειγμα
η υπόθεση Βαρουφάκη. Ελέγχεται ο πρώην υπουργός για ένα plan B που διερευνήθηκε κατόπιν εορτής, ενώ η συζήτηση θα έπρεπε να γίνεται για το ανύπαρκτο plan B που θα έπρεπε να διαθέτει υπό μάλης ο κ. Τσίπραςαπό την πρώτη στιγμή που πήγε στις διαπραγματεύσεις (όπως ακριβώς είχαν και όλοι οι δυνάστες-δανειστές μας). Ομως
υπό το κράτος της προπαγάνδας, άμα τε και της ιδεολογικής τρομοκρατίας, στην οποίαν απ’ τηνπρώτη στιγμή υποτάχθηκε η φιλολαϊκή κυβέρνηση, κάθε συζήτηση για plan B ετέθη εκτός νόμου. Και κατά τούτο η πολιτική, η λογική και η ηθική της Αριστεράς παραδέχθηκαν την ανωτερότητα των κραυγών τύπου Βούλτεψη και Γεωργιάδη, αυτολογοκρίθηκαν και σιώπησαν.

Τώρα, για την υπόθεση Βαρουφάκη και την προσομοίωση που προσπάθησε να κάνει εν σχέσει με ένα Grexit εξ αλλότριας πρωτοβουλίας (σχέδια επί χάρτου που όλες οι χώρες διαθέτουν), η προπαγάνδα και η (καλοσχεδιασμένη) υστερία έχουν ανεβεί στα κάγκελα
επιδιδόμενες σε ένα σε ένα κυνήγι μαγισσών πολύ χορταστικό για όλους εκείνους που θέλουν την Αριστερά στο φούρνο με πατάτες, Κι έτσι ο κ. Βαρουφάκης κατηγορείται ότι συνωμοτούσε(!) για την επιστροφή στη δραχμή(!) με την ίδια δόση λογικής και αλήθειας που κατηγορείται ο κ. Λαφαζάνης για ριφιφί στο Νομισματοκοπείο(!).
Δεκάδες Κλουζώ της δεκάρας, Σέρλοκ Χολμς της διαπλοκής και Πουαρώ της ελεεινής μορφής έχουν στήσει εκείνο τον χορό των Καταραμένων που θα φάει τον κ. Τσίπρα τελευταίον. Η ειδοποιός διαφορά εν σχέσει με το παρελθόν
είναι ότι σ’ αυτόν τον ορυμαγδό της προπαγάνδας των αλιτήριων προστίθεται και ορισμένες αριστερές φωνούλες. Που δεν χάνουν την ευκαιρία να φανούν βασιλικότεροι του κ. Τσίπρα , δαιμονοποιώντας τους «άλλους», χωρίς να καταλαβαίνουν ότι έτσι σκάβουν και τον δικό τους λάκκο και του κ. Τσίπρα.

Τετάρτη, 29 Ιουλίου 2015

Το πορτρέτο ενός Έλληνα, θύματος των Ναζί: Η γερμανική κατάρα

Νέα Κρήτη



Στο Spiegel on Line δημοσιεύτηκε προ ημερών το πορτρέτο του Γιάννη Συγγελάκη, επιζήσαντα του φοβερού Ολοκαυτώματος της Βιάννου (το 2ο μεγαλύτερο στη χώρα), που στην τρυφερή ηλικία των 7 ετών έχασε τον πατέρα του Αριστομένη, τα αδέλφια του πατέρα του Παύλο, Ιωάννη και Ματθαίο και τον παππού του Νικόλαο, δηλαδή 5 άτομα από το ίδιο σπίτι (ενώ δύο άλλα αδέλφια του πατέρα του - Γιώργος και Μυρώνης- γλίτωσαν από θαύμα τη χαριστική βολή). 
Στο δημοσίευμα γίνεται αναφορά και στον Αριστομένη Συγγελάκη, που ήταν στην κοιλιά της μητέρας του Δέσποινας και δε γνώρισε τον πατέρα του. Σήμερα ο Αριστομένης Συγγελάκης (του Αριστομένους) είναι 71 ετών, πρόεδρος της Ένωσης Θυμάτων Ολοκαυτώματος Δήμου Βιάννου και αντιδήμαρχος Βιάννου και μάχεται δυναμικά για τη διεκδίκηση των γερμανικών αποζημιώσεων, ενώ υπάρχει και αναφορά στο πρόσωπό μο (για τον αγώνα της διεκδίκησης).
Στο πρόσωπο του Γιάννη Συγγελάκη, τιμώνται όλοι οι συγγενείς των 401 εκτελεσθέντων του Ολοκαυτώματος της Βιάννου, το μαύρο Σεπτέμβρη του 1943 (το Ολοκαύτωμα της Βιάννου έλαβε χώρα από 14-16.9.1943, ενώ οι σφαγές στον Αμιρά στις 14.9.1943 - ανήμερα της τοπικής εορτής της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού).
Το άρθρο αυτό, το οποίο αναμφίβολα δίνει ώθηση στο ζήτημα της δικαίωσης των θυμάτων της ναζιστικής θηριωδίας στην Ελλάδα, έχει συζητηθεί πολύ στη Γερμανία και τις δύο πρώτες μόλις μέρες, το είχαν διαβάσει περισσότεροι από 100.000 Γερμανοί (και πολλαπλάσιοι στη συνέχεια).

Το πρώτο αντιγερμανικό μποϊκοτάζ (1897)

Περί Ιστορίας


του Πέτρου Παπαπολυβίου

Από τα παρεπόμενα της οικονομικής κρίσης των τελευταίων ετών, που έφτασε ως καταστροφικός εφιάλτης και στις ακτές της μακαρίας μας νήσου, είναι μια ενστικτώδης αντίδραση αυτοπροστασίας και «εκδίκησης», που εκδηλώνεται από το λαϊκό αίσθημα απέναντι σε χώρες που θεωρούνται από την κοινή γνώμη ως κύριες υπεύθυνες ή συνυπεύθυνες για το οικονομικό μας κατάντημα, όπως για παράδειγμα η Γερμανία της κυρίας Μέρκελ και του κυρίου Σόιμπλε. Οι φωνές που καλούν για υποστήριξη ή μποϊκοτάζ προϊόντων από διάφορες χώρες, ανάλογα με την πολιτική τους ή τη στάση τους απέναντι στην πατρίδα μας, έχουν μεγάλη προϊστορία. Θυμόμαστε, όχι χωρίς θυμηδία, τον πόλεμο εναντίον της …Κόκα Κόλα επειδή έχασε η Αθήνα τη διοργάνωση των Ολυμπιακών του 1996 από την Ατλάντα, ή ακόμη, κάποιους φιλοσοβιετικούς της προηγούμενης γενιάς, πριν ενδώσουν στην απαστράπτουσα γοητεία της δυτικής αυτοκινητοβιομηχανίας, να κυκλοφορούν «πτωχοί πλην τίμιοι» με τα ταπεινά, σοσιαλιστικά τους Lada. Από τις πιο οργανωμένες εκδηλώσεις, αναφέρουμε την  Παθητική Αντίσταση που κήρυξε η ΕΟΚΑ εναντίον των βρετανικών προϊόντων, τον αδιέξοδο «οικονομικό πόλεμο» μεταξύ δεξιάς και αριστεράς στην Κύπρο του 1948, την ανάλογη σταυροφορία του Ντενκτάς εναντίον των Ε/Κ οικονομικών συμφερόντων λίγα χρόνια αργότερα.


Σε διεθνές επίπεδο τα ιστορικά προηγούμενα είναι εκατοντάδες: στεκόμαστε μόνο στις σοβαρές επιπτώσεις που προκάλεσε στο εμπόριο και στις ελληνοτουρκικές σχέσεις στις αρχές του 20ού αιώνα η άρνηση των Τούρκων αχθοφόρων των λιμανιών της Σμύρνης και της Θεσσαλονίκης να ξεφορτώνουν ελληνικά πλοία λόγω του Κρητικού ζητήματος.

Νόαμ Τσόμσκι: H Eλλάδα θα διαλυθεί!

Νέα Κρήτη


«Η Ευρωπαϊκή Eνωση, η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και το ΔΝΤ ασχολούνται με το να καταστρέψουν την Ελλάδα και υπάρχει σχέδιο γι' αυτό. Βέβαια, για να είμαστε ειλικρινείς, και η Ελλάδα από μόνη της έχει πολλά εσωτερικά προβλήματα.
Αυτά που προτείνει η τρόικα, όμως, κάνει αυτά τα προβλήματα πολύ χειρότερα και αδύνατον να λυθούν.
Σχεδιάζουν και προτείνουν πολιτικές οι οποίες δεν οδηγούν στην οικονομική ανάπτυξη και στη λύση του προβλήματος και γι' αυτό όσο προχωρούν τα μέτρα θα φέρνουν λιγότερη ελπίδα και άρα
μεγαλύτερη απελπισία στον κόσμο» επισημαίνει ο κορυφαίος αμερικανός διανοητής Νόαμ Τσόμσκι.
Η συνέντευξή του πριν λίγα χρόνια στο "ΒΗΜΑ" ήταν αποκαλυπτική ενώ οι δηλώσεις του στα Ρωσικά μέσα πριν λίγα 24ωρα κρούουν το κώδωνα του κινδύνου σε ότι αφορά τα συνολικά σχέδια της Δύσης.
«Αυτό που ονομάζουν "αγορές", δεν είναι κάτι ακαθόριστο. Είναι οι μεγάλες τράπεζες σε παγκόσμιο επίπεδο. Γερμανικές, γαλλικές και εμμέσως αμερικανικές τράπεζες. Η τραπεζική κοινότητα, λοιπόν, είναι… αυτή που θέλει να αποπληρωθεί. Δεν τους ενδιαφέρει το τίμημα».
Επαιρναν πάντα και παίρνουν ακόμη αυτό που θέλουν, αλλά το τελικό αποτέλεσμα ίσως είναι η καταστροφή της Ελλάδας. Η κατάσταση δεν είναι ανάλογη, αλλά υπάρχουν δύο παραδείγματα χωρών, όπως η Αργεντινή και η Ισλανδία, που δεν υπάκουσαν και πλέον πηγαίνουν καλά.

Στην Ελλάδα υπάρχουν δυο δημοκρατίες

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Άρη Χατζηστεφάνου
Στη χώρα μας υπάρχουν δυο δημοκρατίες και ενδεχομένως δυο πολιτεύματα.
Η πρώτη δημοκρατία γιόρτασε χτες τα 41 χρόνια από την πτώση της χούντας στο προεδρικό μέγαρο, παρουσία των πολιτικών αρχηγών. Η δεύτερη το έκανε στο προαύλιο του κοινοβουλίου. Για συντομία ας ονομάσουμε την πρώτη «προεδρική δημοκρατία» και τη δεύτερη «κοινοβουλευτική δημοκρατία».
Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία, η οποία είχε παρουσιαστεί από το σύνολο των καναλιών σαν πολυτελής φιέστα, υπήρχαν μόνο μπισκότα και τσάι. Στην προεδρική το γεύμα περιελάμβανε λαυράκι, τούρτα παγωτό και λευκό κρασί.
Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία παρευρέθηκε ο Μανώλης Γλέζος που κατέβασε τη ναζιστική σημαία από την Ακροπόλη. Στην προεδρική βρισκόταν ο Μεϊμαράκης παλαιόστέλεχος των ταγμάτων εφόδου της ΟΝΝΕΔ (Rangers, Κένταροι).
Στην κοινοβουλευτική δημοκρατία μίλησε η καθηγήτρια Πέπη Ρηγοπούλου, (η φοιτήτρια την οποία χτύπησε το τανκ το βράδυ της εξέγερσης του Πολυτεχνείου). Παρουσίασε τη σημερινή κατάσταση με αναφορές σε αρχαίους Έλληνες φιλοσόφους και δραματουργούς ενώ μαζί με τον καθηγητή φιλοσοφίας Κώστα Δουζίνα αναφέρθηκαν στην παρακαταθήκη της Αντιγόνης: Ότι το δίκαιο είναι ισχυρότερο από κάθε εξουσία.
Στην προεδρική δημοκρατία μίλησε η Φώφη

Γραφείο Προϋπολογισμού Βουλής: Χρεοκοπία και Grexit δεν είναι αναπόφευκτα


Η κατάσταση της οικονομίας το πρώτο εξάμηνο του 2015 χειροτέρευσε καθώς η χώρα επανήλθε σε υφεσιακή τροχιά, αναφέρει το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, στην τριμηνιαία έκθεσή του, προβλέποντας ότι τα επόμενα 2-3 χρόνια θα είναι δύσκολα για την ελληνική οικονομία και κοινωνία. Στην έκθεση που υπογράφουν οι Πάνος Καζάκος, Σπύρος Λαπατσιώρας, Ναπολέοντας Μαραβέγιας και Μιχάλης Ρηγίνος επισημαίνεται πως χρεοκοπία και Grexit δεν είναι αναπόφευκτο να συμβούν…
Στην έκθεση τονίζεται πάντως ότι «η τελική συμφωνία με τους θεσμούς που διαφαίνεται στον ορίζοντα είναι σημαντική, για να αποφύγουμε τα χειρότερα βραχυχρόνια και να μην εισέλθουμε σε ένα αβέβαιο τοπίο μακροχρόνια».
Στα συμπεράσματα τους οι 4 καθηγητές αναφέρουν:
Η κατάσταση της οικονομίας το πρώτο εξάμηνο του 2015 χειροτέρευσε καθώς η χώρα επανήλθε σε υφεσιακή τροχιά, αναφέρει το Γραφείο Προϋπολογισμού του Κράτους στη Βουλή, στην τριμηνιαία έκθεσή του.
Οι αιτίες είναι πολλές: Η εκλογική διαδικασία πρώτα και, στη συνέχεια, η μη συμφωνία με τους θεσμούς (=τρόικα) επηρέασε τελικά τις επενδυτικές αποφάσεις των επιχειρήσεων και, μετά από μια μικρή αναλαμπή τον Φεβρουάριο, τους καταναλωτές. Παράλληλα ο συνδυασμός της φειδωλής παροχής ρευστότητας από τον ELA (Emergency Liquidity Assistance) και της αυξημένης εκροής καταθέσεων που οδηγούσε σε αποθησαύριση του χρήματος επιδείνωνε ακόμη περισσότερο την κατάσταση. Γεγονός είναι ότι συνεχίσθηκε το κλείσιμο επιχειρήσεων και η ανεργία άρχισε να αυξάνεται πάλι, ενώ οι διάφορες εκκρεμότητες άρχισαν να απειλούν και τον τουρισμό. Εν ολίγοις, η αβεβαιότητα αποτέλεσε τον βασικό προσδιοριστικό παράγοντα για την υφεσιακή τροχιά.

Ο ΦΟΒΟΣ ΦΥΛΑΕΙ ΤΟ ΕΥΡΩ

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Η συζητηση γινόταν χαλαρά, με αίσθηση χιούμορ για όλα αυτά που μας έχουν συμβεί το τελευταίο καιρό. Η φίλη μου λέει «έλα μωρέ μεχρι τις γιορτές θα έχει γίνει το grexit!» Η κυρία καθόταν δίπλα μας και ξαφνικά γύρισε προς το μέρος μας. Μια έκφραση φόβου είχε ζωγραφιστεί στο πρόσωπό της. «Γιατί το λέτε αυτό, συνέβη κάτι καινούργιο?» Οχι λέμε εμείς απλά το υποθέτουμε. Κι εκεί ήρθε ένα ξέσπασμα τρόμου.. Να μη λέτε ούτε για αστείο αυτές τι κουβέντες. Κάθε βράδυ ξενυχτάω μ΄αυτό τον εφιάλτη, μη τυχόν και κάνουν καμιά βλακεία και βγούμε από το ευρώ κι εσείς γελάτε. Εχω χάσει τον ύπνο μου, τη ζωή μου , το γέλιο μου. Ζούμε μ΄αυτό το τρόμο στο σπίτι και δεν επιτρέπεται να γελάτε….
Την κοίταξα και θυμήθηκα τους συναδέλφους στο γραφείο που την επόμενη μέρα της συμφωνίας ήταν όλοι χαμογελαστοί και ανακουφισμένοι.. Θυμήθηκα τις κοπέλες στο κομωτήρο που μου είπαν ένα «δόξασοι ο θεός»… θυμήθηκα τη γειτόνισα μου, που μου είπε πως αυτούς που μιλάγανε για δραχμές και τέτοιες βλακείες θα έπρεπε να τους κλείσουν μέσα. Υστερα θυμήθηκα τους ανθρώπους που απελπισμένα περίμεναν ικετεύοντας για ένα πενηντάρικο μπροστά στα ΑΤΜ. Κι εκείνους που τα πέντε τελευταία χρόνια λένε καλύτερα ένας μισθός τέσσερα κατοστάρικα πάρα καθόλου μισθός. Εκείνους που είχαν χάσει τα πάντα αλλά στηνόντουσαν υπομονετικά στις ουρές, στα ταμεία ανεργίας να εισπράξουν το χαρτζηλίκι ή στα συσίτια της εκκλησίας για ένα πιάτο φαί. Εκείνους που βολεύτηκαν να ζητιανεύουν, εκείνους που έκαναν το σκ@το παξιμάδι και το τρώνε αδιαμαρτύρητα. Τη κοπέλα που μου έλεγε πριν τις εκλογές βρίζοντας όσους ψηφίσουν ΣΥΡΙΖΑ, πως έχω μαζέψει με το κόπο μου 4 χιλιάρικα στη τράπεζα και δε γουστάρω κανένα ΣΥΡΙΖΑ να μου τα πάρει.

Περί (προσωπικής) συνέπειας και (πολιτικής) ηθικής

Το Ποντίκι


του Δημήτρη Μηλάκα
Kάποιοι (οι περισσότεροι) λένε ότι αξία έχουν τα όνειρα που μπορούν να πραγματοποιηθούν. Όλα τα υπόλοιπα είναι νεανικές φαντασιώσεις που όσο πιο γρήγορα τα εγκαταλείψει κανείς τόσο πιο εύκολα θα ανοίξει το δρόμο προς (όχι προς την ευτυχία) την επιτυχία. Παρακολουθούμε αυτό το διάστημα ένα ταχύρρυθμο «σεμινάριο» εγκατάλειψης νεανικών φαντασιώσεων για χάρη του εφικτού από τον ΣΥΡΙΖΑ. Όμως, το θέμα της «ωρίμανσης» , είναι γενικότερο , βαθύτερο και δεν αφορά τόσο τον ΣΥΡΙΖΑ όσο (κάποιους από) εμάς…
Είμαστε, λοιπόν, ως άτομα και κοινωνίες προϊόντα της εποχής του ορθολογισμού και εμποτισμένα βαθύτατα στις ρεαλιστικές μας αντιλήψεις (σημασία δεν έχει το όνειρο αλλά μόνο κάθε τι εφικτό) προχωράμε ακάθεκτοι και αφήνουμε πίσω μας συντρίμμια αλλά και κομμάτια της «ψυχής» μας. Έτσι γεμίζει (;) η ζωή μας με αντικαταστάσεις:
  • το όνειρο μιας ευτυχισμένης ζωής αντικαθίσταται από την επιδίωξη μιας πετυχημένης (σύμφωνα με τα κοινωνικά στερεότυπα) ζωής

Το Μνημόνιο είναι πατριωτισμός, το εναλλακτικό σχέδιο είναι προδοσία

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Από την ημέρα που ο Αλέξης Τσίπρας αγνόησε το Όχι των πολιτών στο δημοψήφισμα και υπέγραψε συμφωνία που οδηγεί την χώρα στο Τρίτο Μνημόνιο, το θέμα των ΜΜΕ των ολιγαρχών -αλλά και της Νέας Δημοκρατίας, του ΠΑΣΟΚ, του Ποταμιού και πολλών στελεχών του ΣΥΡΙΖΑ- δεν είναι το νέο καταστροφικό Μνημόνιο αλλά τα εναλλακτικά σχέδια που εξέταζε η κυβέρνηση.
Θα ήθελα να έχω λίγο την προσοχή σας:
Με την χώρα να έχει χρεοκοπήσει πριν από πέντε χρόνια, με το δημόσιο χρέος να έχει εκτοξευτεί και να θεωρείται από όλους πια μη βιώσιμο, με το ΑΕΠ να έχει βυθιστεί, με την ανεργία να πλησιάζει το 30%, με τους Έλληνες να μεταναστεύουν μαζικά, με εκατοντάδες χιλιάδες Έλληνες να εξαθλιώνονται μέρα με τη μέρα, με την Παιδεία και την Υγεία να έχουν διαλυθεί -και με τη χώρα να μην προβλέπεται να σηκώσει κεφάλι τα επόμενα είκοσι τουλάχιστον χρόνια-, το πρόβλημα δεν είναι το Τρίτο Μνημόνιο αλλά τα εναλλακτικά σχέδια που εξέταζε το υπουργείο Οικονομικών.
Δηλαδή το Τρίτο Μνημόνιο που έφερε ο Αλέξης Τσίπρας είναι καλό -όπως και τα δυο προηγούμενα- και οποιοδήποτε εναλλακτικό σχέδιο είναι έγκλημα και προδοσία.
Πόσο βλάκας πρέπει να είναι κάποιος για να το πιστέψει αυτό;

Μηχανισμοί μεταφοράς πλεονασμάτων


Η Ελλάδα βρίσκεται στη δυσάρεστη θέση να έχει ένα αρνητικό εμπορικό ισοζύγιο. Αυτό σημαίνει ότι τα προϊόντα που εισάγει είναι περισσότερα από αυτά που εξάγει. Αυτή είναι μια κατάσταση η οποία δεν μπορεί να συνεχιστεί επ’ αόριστο όσο η χώρα βρίσκεται εντός της ζώνης του Ευρώ.
Παλαιότερα, όταν η χώρα είχε το δικό της νόμισμα είχε τη δυνατότητα να «τυπώνει» νέο χρήμα και να εξισορροπεί αυτή την απώλεια. Το τίμημα που πλήρωνε η χώρα ήταν ότι κάθε φορά που «τυπωνόταν» νέο χρήμα το εθνικό νόμισμα έχανε τμήμα της αξίας του. Αυτός ήταν και ο λόγος που η χώρα πλήρωνε υψηλά επιτόκια όταν δανειζόταν σε δραχμές. Οι πιστωτές που ήξεραν ότι η χώρα είναι ελλειμματική και ανέμεναν την επόμενη υποτίμηση χρέωναν υψηλά επιτόκια για να προστατευτούν από τη μείωση της αξίας της δραχμής. Αντίθετα με την υιοθέτηση του Ευρώ και την αδυναμία της χώρας να προβεί σε περαιτέρω υποτιμήσεις, η χώρα απήλαυσε μια περίοδο πολύ χαμηλών επιτοκίων δανεισμού. Τόσο στο δημόσιο, όσο και στον ιδιωτικό τομέα. Χωρίς το φόβο των συνεχών υποτιμήσεων, οι πιστωτές δε φοβούνταν πλέον την απαξίωση των χρημάτων που είχαν να λαμβάνουν από την Ελλάδα και χρέωναν πολύ χαμηλά επιτόκια.
Το τίμημα όμως ήταν σκληρό. Το έλλειμμα του ισοζυγίου εμπορικών συναλλαγών δεν έχει ανατραπεί με αποτέλεσμα χρήματα να φεύγουν από τη χώρα. Αυτό βέβαια δεν είναι ακριβές. Το ισοζύγιο εμπορικών συναλλαγών μπορεί να ήταν αρνητικό, το ισοζύγιο πληρωμών κάθε χώρας όμως δεν μπορεί παρά να είναι ισοσκελισμένο. Για κάθε προϊόν ή υπηρεσία που εισέρχεται στη χώρα κάτι πρέπει να εξέρχεται. Τίποτε δεν προσφέρεται δωρεάν. Από που λοιπόν προέρχονται τα έξτρα χρήματα που ξοδεύονται στην Ελλάδα. Τμήμα τους εισέρχεται στη χώρα μέσω του τουρισμού, τμήμα τους φέρνουν ναυτικοί ή ομογενείς, τμήμα τους από τα κοινοτικά πλαίσια στήριξης, αλλά το μεγαλύτερο μέρος τους προέρχεται από δάνεια.

Τα νοητικά σχήματα της ενέργειας

Νέα Κρήτη


Τα νοητικά σχήματα της ενέργειας γίνονται όλο και περισσότερο κατανοητά ακόμα και στους μη ειδικούς, γιατί τα δεδομένα έρχονται όλο και πιο δυναμικά λόγω της σταθερότητας της δομής και της υποδομής.
Του Νίκου Λυγερού
Όταν εξετάζουμε ακόμα την ανάγκη σταθμού υγροποίησης στην Κύπρο και στην Ελλάδα, ενώ βλέπουμε πώς λειτουργεί στην Αίγυπτο είναι απλώς ότι δεν μπορούμε να φανταστούμε την πραγματικότητα. Είναι λανθασμένο το πλαίσιο της διάθεσης, εφόσον έχουμε ήδη δεδομένα δίπλα μας.
Βλέπουμε μόνο τους άλλους δίπλα μας από παντού να κάνουν τα πάντα για το θέμα της ενέργειας κι εδώ στην Ελλάδα έχουμε ανθρώπους που δεν πιστεύουν ότι όλα αυτά μπορούν να γίνουν, ενώ γίνονται την ίδια ώρα.

Τι σχεδίαζε πραγματικά ο Βαρουφάκης;


Απ΄ τη στιγμή που κυκλοφόρησε το ηχητικό της τοποθέτησης Βαρουφάκη στον OMFIF μπορούμε πλέον να έχουμε μία καθαρή εικόνα για το περιβόητο (ή διαβόητο) σχέδιο του πρώην υπουργού.

του Δημήτρη Τσίρκα

Απ' τη στιγμή που κυκλοφόρησε το ηχητικό της τοποθέτησης Βαρουφάκη στον OMFIF μπορούμε πλέον να έχουμε μία καθαρή εικόνα για το περιβόητο (ή διαβόητο) σχέδιο του πρώην υπουργού. Φυσικά αυτό δεν περιελάμβανε ποτέ την υποκλοπή των ΑΦΜ των πολιτών, κάτι τέτοιο είναι ανόητο αφού το κράτος έχει πλήρη πρόσβαση στους ΑΦΜ, όπως και μία σειρά εταιρίες (ΔΕΗ, ΟΤΕ, ΕΥΔΑΠ, τράπεζες κ.α.). Ο σχεδιασμός σφορούσε την χρησιμοποίηση του TAXISΝΕΤ για τη διαμόρφωση ενός εναλλακτικού ηλεκτρονικού συστήματος πληρωμών, παρόμοιο με αυτό των τραπεζών. Κάθε ΑΦΜ θα συνδέονταν με έναν αποκλειστικό "λογαριασμό" με τον οποίο θα μπορούσε ο ιδιοκτήτης του να συναλλάσσεται με το κράτος ή με άλλους πολίτες και εταιρίες με αντίστοιχους λογαριασμούς.

Όπως δήλωσε ο Βαρουφάκης στην τελετή παράδοσης του υπουργείου στον Τσακαλώτο, αυτός εν μέρει ήταν ένας ανεξάρτητος σχεδιασμός που θα επέτρεπε στους πολίτες να κάνουν απευθείας συναλλαγές με το κράτος συμψηφίζοντας φόρους με οφειλές του δημοσίου προς αυτούς, μέσω ενός τέτοιου συστήματος. Από τη στιγμή όμως που υπήρχε άμεσος ο κίνδυνος εφαρμογής capital controls και παράλυσης του τραπεζικού συστήματος, ο Βαρουφάκης και η ομάδα του μελετούσαν τη γενίκευση του σε εναλλακτικό προς το τραπεζικό, ηλεκτρονικό σύστημα πληρωμών και συναλλαγών. Οι συνδεδεμένοι με κάθε ΑΦΜ λογαριασμοί θα πιστώνονταν με κάποιο παράλληλο νόμισμα (IOUs) που στην αρχή θα είχε αντίκρισμα σε ευρώ και σε περίπτωση Grexit θα μετατρέπονταν σε δραχμές. Έτσι θα μπορούσε να διατηρηθεί ή και ν' αυξηθεί η ρευστότητα στην οικονομία παρά την επιβολή κεφαλαιακών ελέγχων.

Ολοι θα πληρώνουν κανονικά φόρους, αν η παράγκα γίνει κράτος

Νέα Πολιτική


του Μελέτη Μελετόπουλου*
Η αδυναμία είσπραξης φόρων από το κράτος οδηγεί στην λεγόμενη «υστέρηση εσόδων». Σε αυτήν μερίδα του λέοντος έχουν όχι οι υπάλληλοι, μισθωτοί, επαγγελματίες και μικροεπιχειρηματίες, που ούτως ή άλλως δεν μπορούν να φοροδιαφύγουν, αλλά μεγάλοι επιχειρηματικοί κολοσσοί.
Αυτοί αρνούνται να πληρώσουν τους φόρους τους και περιμένουν τα χρέη τους να διογκωθούν και τελικά να «ρυθμιστούν», δηλαδή να… κουρευτούν.
Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, διάφοροι μεγαλοσχήμονες και μεγαλοεπιχειρηματίες (όχι φυσικά όλοι, αλλά πολλοί) διαθέτουν τις κατάλληλες γνωριμίες στο πολιτικό σύστημα, το οποίο άλλωστε τροφοδοτούν με «μαύρο χρήμα». Με την σειρά του το πολιτικό σύστημα ασκεί πίεση στην δημόσια διοίκηση. Εδώ ασφαλώς παίζει ρόλο και η διαφθορά ορισμένων στελεχών του φοροεισπρακτικού μηχανισμού. Και τελικά θηριώδη βεβαιωμένα ποσά μένουν ανείσπρακτα.

Το σύστημα Target 2 - analyst

analyst

Οι οφειλές της Ελλάδας απέναντι στον ευρωπαϊκό μηχανισμό διακανονισμού των συναλλαγών έχουν υπερβεί αυτές του Ιουνίου του 2012, φτάνοντας στο ανώτατο σημείο όλων των εποχών, στα 130,5 δις € – ενώ κανένας δεν γνωρίζει τις συνέπειες
“Τα κράτη, σε αντίθεση με τους ιδιώτες, δεν είναι υποχρεωμένα να εξοφλούν τα χρέη τους. Η κυβέρνηση μίας χώρας, η οποία έχει τη δική της κεντρική τράπεζα, μπορεί να λαμβάνει συνεχώς νέα δάνεια – τυπώνοντας τα χρήματα, τα οποία κάποιος της δανείζει. Αυτό δεν ισχύει για τα κράτη της Ευρωζώνης – των οποίων όμως οι κυβερνήσεις δεν είναι επίσης υποχρεωμένες να πληρώσουν τα χρέη τους. 
Εάν οι ξένοι δανειστές τις πιέσουν υπερβολικά, όπως στην περίπτωση της Ελλάδας, μπορούν ανά πάσα στιγμή να προβούν σε στάση πληρωμών – η οποία δεν είναι ότι καλύτερο, αλλά μετά από αυτήν η ζωή συνεχίζεται, συνήθως όπως προηγουμένως. Η χειρότερη περίοδος είναι αυτή που προηγείται της στάσης πληρωμών και της χρεοκοπίας – όχι αυτή που ακολουθεί. 
Όπως συνέβαινε κάποτε με το «φάντασμα του κομμουνισμού», το οποίο αναζητούσε την πατρίδα του στην Ευρώπη, στο φημισμένο μανιφέστο του Karl Marx, έτσι και σήμερα όλες οι «δυνάμεις» της ΕΕ έχουν συγκροτήσει μία «Ιερή Συμμαχία», με στόχο να διώξουν «το φάντασμα της υπερχρέωσης».
Εν τούτοις θα έπρεπε όλοι αυτοί οι πολιτικοί, οι οποίοι έχουν τοποθετήσει σαν πρώτο στόχο τους την εξόφληση των δημοσίων χρεών, θυσιάζοντας τους Πολίτες τους, να θυμηθούν ένα άλλο φημισμένο φάντασμα: το φάντασμα της επανάστασης” (πηγή).
.

Άρθρο

Δεν είναι λίγοι αυτοί που θεωρούν ότι, η Ελλάδα είναι εκτεθειμένη στο ευρωπαϊκό σύστημα μόνο με την παροχή έκτακτης ρευστότητας (ELA) – η οποία έχει υπερβεί πλέον τα 90 δις €, ενώ θα συνεχίσει να αυξάνεται λόγω των φόβων απώλειας των καταθέσεων.

Το τέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης που γνωρίσαμε (Πριν, 28/7/2015)


Ανυπολόγιστο είναι το κόστος που καλείται να καταβάλλει η Γερμανία για να διαχειριστεί τη νίκη που πέτυχε έναντι της Ελλάδας, με τη συμφωνία της 12ηςΙουλίου, υποστηρίζουν τρεις κορυφαίοι αριστεροί διανοούμενοι, οι Ετιέν Μπαλιμπάρ, Σάντρο Μετζάντρα και Φρίντερ Ότο Γολφ, σε κοινό τους άρθρο, με τίτλο «Το τελεσίγραφο των Βρυξελλών: και τι ακολούθησε». (Εδώ ολόκληρο το κείμενο)
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ
Ακόμη κι η ορολογία που χρησιμοποιούν δεν είναι τόσο συνηθισμένη σε σχετικά κείμενα: Χαρακτηρίζουν για παράδειγμα την δράση της ΕΚΤ απέναντι στην Ελλάδα ως «τρομοκρατία», αναφερόμενοι στη Νότια Ευρώπη (Ελλάδα και Ιταλία) κάνουν λόγο για «αποικιοποίηση», ενώ υπογραμμίζουν δύο φαινόμενα που εμφανίστηκαν με ιδιαίτερη οξύτητα με αφορμή τη νέα ελληνική κρίση. Το πρώτο είναι το δημοκρατικό πρόβλημα κι ειδικότερα το πρόβλημα της νομιμοποίησης των εξουσιών στην Ευρώπη, όπως εκδηλώθηκε με την ευκαιρία του δημοψηφίσματος στις 5 Ιουλίου. Το δεύτερο είναι ο κρατικός λαϊκισμός, ή «ο εξτρεμισμός του κέντρου» όπως τον αποκαλούν οι τρεις διανοούμενοι (χρησιμοποιώντας τον όρο του κοινωνιολόγου Ούλριχ Μπίλεφελντ), που ευδοκιμεί κυρίως στη Γερμανία, την Ολλανδία και τη Φινλανδία.
Δεν είναι η πρώτη φορά που έρχεται στην επιφάνεια ο ντε φάκτο κατακερματισμός της Ενωμένης κατά τ’ άλλα Ευρώπης, με πρωτοβουλία μάλιστα των ιδρυτών της, μεταξύ ενός Νότου που μετατρέπεται σε αποικία κι ενός Βορρά που δείχνει τα δόντια του, εξάγοντας την κρίση του στα πιο αδύναμα μέλη της ΕΕ.

Έξοδος από το ευρώ και τη λιτότητα (Πριν, 26/7/2015)

Δυσφήμιση της ρήξης με τους δανειστές
ΡΕΛΑΝΣ ΑΛ. ΤΣΙΠΡΑ
Στην αντεπίθεση πέρασε η κυβέρνηση προσπαθώντας να νομιμοποιήσει την υποταγή της στις πιέσεις των πιστωτών, εμφανίζοντας την συμφωνία που υπέγραψε στις 13 Ιουλίου ως την μοναδική συμφέρουσα επιλογή για τα λαϊκά συμφέροντα.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ
Σε αυτή την κατεύθυνση ο ίδιος ο πρωθυπουργός Αλ. Τσίπρας επιχείρησε να δυσφημίσει και να συκοφαντήσει την υπαρκτή δυνατότητα της ρήξης ταυτίζοντάς την με το σχέδιο του γερμανού υπουργού Οικονομικών Β. Σόιμπλε, όπως είχε κατατεθεί στις 10 Ιουλίου 2015. Την Τρίτη συγκεκριμένα, επιτέθηκε στον Π. Λαφαζάνη και τον Γ. Βαρουφάκη κατηγορώντάς τους ότι αναζήτησαν ένα αριστερό σχέδιο στο σχέδιο Σόιμπλε, για πρόθεση αρπαγής του νομισματικού αποθέματος από την Τράπεζα της Ελλάδας και για σχέδιο απόδοσης μέρους της σύνταξης σε υποσχετικές (IOU).
Το φάντασμα των υποσχετικών δε ήταν παρά το προπέτασμα καπνού για να κρύψει ο Αλ. Τσίπρας την μείωση που θα δουν στις συντάξεις τους 2,6 εκ. συνταξιούχοι λόγω της αύξησης της ονομαστικής εισφοράς ασθένειας στο 6% από 4% στις κύριες και από 0% στις επικουρικές συντάξεις, ενώ η πραγματική μείωση θα είναι πολύ μεγαλύτερη. Η μείωση αν και θα επιβληθεί αναδρομικά, θα φανεί στις συντάξεις τον Σεπτέμβριο, οπότε και θα έχει οριστικοποιηθεί το νέο ασφαλιστικό, που θα ανακοινωθεί είτε αρχές Αυγούστου πριν δηλαδή τη νέα συμφωνία και στο πλαίσιο των προκαταρκτικών δράσεων όπως ορίζει με σαφήνεια η συμφωνία της 12ης Ιουλίου, ή μετά την υπογραφή της στο πλαίσιο του νέου μνημονίου που θα συνοδεύσει τη νέα δανειακή συμφωνία ύψους 82-86 δισ. ευρώ. Για τους συνταξιούχους επομένως, ο μεγαλύτερος κίνδυνος είναι ο Αλ. Τσίπρας που πήρε επάξια τη σκυτάλη από τους προκατόχους του επιβάλλοντας μια νέα μείωση στις συντάξεις, η οποία μάλιστα πλήττει και τους χαμηλοσυνταξιούχους. Όχι οι υποσχετικές.

Το πεντάμηνο της καταστροφής - analyst

analyst

Χωρίς ισχυρή κυβερνητική πλειοψηφία, χωρίς πακέτο αναπτυξιακού χαρακτήρα και κυρίως χωρίς ισχυρές συστημικές τράπεζες δεν πρέπει να περιμένουμε τίποτα περισσότερο από την συνήθη εικόνα των τελευταίων ετών.

του Σαράντου Λέκκα
Στις 25 Ιανουαρίου 2015 ο ΣΥΡΙΖΑ έχοντας πείσει 2.246.064 πολίτες κερδίζει τις εκλογές με διαφορά 8,53 εκατοστιαίων μονάδων από την δεύτερη ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ.
Με κεντρικό σύνθημα την κατάργηση του μνημονίου ο ΣΥΡΙΖΑ έναντι των εκλογών του Ιουνίου 2012 έχει ενισχυθεί κατά 591.042 ψηφοφόρους  οι οποίοι κατά βάση προέρχονται από το ΠΑΣΟΚ το οποίο πολιτικά περιθωριοποιείται και από του Ανεξάρτητους Έλληνες οι οποίοι κατά την προεκλογική περίοδο έχουν δημοσιοποιήσει την πρόθεση τους να σχηματίσουν κυβέρνηση με το ΣΥΡΙΖΑ.
Η ΝΔ χάνει σε σχέση με την εκλογική αναμέτρηση του Ιουνίου 2012 περί τους 106.682 ψηφοφόρους και 1,85 εκατοστιαίες μονάδες, επίδοση με διπλή ανάγνωση.
Για τους μεν το κόμμα παρά τα σκληρά μέτρα που ήταν αναγκαίο να πάρει λόγω του μνημονίου έχασε ελάχιστους ψηφοφόρους, για τους δε  το άνοιγμα της εκλογικής επιρροής σε σχέση με τον ΣΥΡΙΖΑ ήταν ιδιαίτερα μεγάλο δεδομένου ότι η σύγκριση ενός κόμματος εξουσίας δεν γίνεται με τον εαυτό του αλλά με το βασικό ανταγωνιστή που στην συγκεκριμένη περίπτωση είναι ο ΣΥΡΙΖΑ.
Ο ΣΥΡΙΖΑ κατά την προεκλογική περίοδο επένδυσε στην ελπίδα τάζοντας στους πάντες τα πάντα, ενώ η ΝΔ επικεντρώθηκε στο ενδεχόμενο κατάρρευσης της οικονομίας  και των τραπεζών σε επίπτωση υλοποίησης των υποσχέσεων του ΣΥΡΙΖΑ και κυρίως σε περίπτωση ρήξης με την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Το μεγάλο ψέμα του Σόιμπλε. Του Βόλφγκανγκ Μουνχάου - Άρθρο στους FT


Σύμφωνα με τον Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, δεν μπορεί να υπάρξει χρεοκοπία εντός της ευρωζώνης, γιατί «έτσι λένε οι κανόνες». Όμως, οι κανόνες της ΕΕ είναι ανοικτοί σε διάφορες ερμηνείες, όπως δείχνουν και πρόσφατες αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου. Το Αρθρο 125, η ελληνική υπόθεση και διαφορές Ευρωδικαστηρίου - Γερμανίας.

του Βόλφγκανγκ Μουνχάου
Όποτε βρίσκεσαι σε ένα δωμάτιο με ευρωπαίους αξιωματούχους και συζητάς το ευρώ, συνήθως υπάρχει κάποιος που σηκώνει το δάκτυλο και λέει: «Όλα καλά αυτά, όμως είναι ενάντια στους κανόνες». Και τότε γίνεται ησυχία.
Αυτό το «ενάντια στους κανόνες» είναι μεγάλο πράγμα στην Ευρώπη. Οι περισσότεροι δεν γνωρίζουν πραγματικά ποιοι είναι οι κανόνες. Όμως γνωρίζουν πως οι κανόνες πρέπει να τηρούνται.
Η κατάσταση μου θυμίζει ένα διήγημα του Φραντς Κάφκα, το «Μπροστά στο Νόμο», όπου ένας άνδρας προσπαθεί να μπει σε ένα δικαστήριο. Ο θυροφύλακας του λέει πως είναι κατ' αρχήν εφικτό να μπει, αλλά όχι εκείνη την ώρα. Ο άνδρας περνάει ολόκληρη τη ζωή του μπροστά από το δικαστήριο, περιμένοντας να μπει. Στο τέλος της ζωής του, του λένε μπος θα μπορούσε να είχε περάσει την πόρτα οποιαδήποτε στιγμή. Αυτός ο άνδρας ακολούθησε τους λάθος κανόνες - τους κανόνες του μυαλού και όχι του νόμου.