Σάββατο, 31 Ιανουαρίου 2015

Η κεντροδεξιά πρέπει να επανιδρυθεί με νέα πρόσωπα

Νέα Πολιτική


του Μελέτη Μελετόπουλου*

Αποτελεί στ’ αλήθεια αντικείμενο ανάλυσης της πολιτικής επιστήμης, το πώς η Νέα Δημοκρατία κατόρθωσε μέσα σε μία πενταετία να αποδομήσει πλήρως ολόκληρο το πολιτικό κεφάλαιο που είχε συσσωρεύσει τον προηγούμενο αιώνα.  Αντί ο Σαμαράς να επιμείνει στην αρχική αντιμνημονιακή του θέση, να εκλεγεί πρωθυπουργός με τεράστια πλειοψηφία και στην συνέχεια να επαναδιαπραγματευθεί το χρέος με αξιοπρέπεια, προτίμησε να υποκύψει το 2011 στον εκβιασμό των δανειστών και να προσχωρήσει στην μνημονιακή πολιτική.

Το αποτέλεσμα ήταν η μεν κεντροδεξιά να τριχαστεί σε ΝΔ, ΑΝΕΛ και ΧΑ, οι δε ψηφοφόροι της να διαρρέουν προς όλες τις κατευθύνσεις, συμπεριλαμβανομένου και του ΣΥΡΙΖΑ! Στις εκλογές του 2012 η ΝΔ μετεξελίχθηκε σε μικρομεσαίο κόμμα, στην συνέχεια ως συγκυβέρνηση απέτυχε παταγωδώς, στις δε προχθεσινές εκλογές παγιώθηκε ως κόμμα που καλύπτει μέρος μόνον του κεντροδεξιού χώρου, και μάλιστα κόμμα με τεράστια εσωτερική κρίση, ιδεολογικό αποπροσανατολισμό, απονομιμοποίηση στους παραδοσιακούς ψηφοφόρους του και δραματική αποστελέχωση.

Το βράδυ των εκλογών, ο Σαμαράς, στο διάγγελμά του, κατέστησε σαφές ότι, όχι μόνον δεν αποχωρεί από την ηγεσία της ΝΔ, αλλά και θα δώσει λυσσαλέο αγώνα εναντίον της συγκυβέρνησης ΝΔ-ΑΝΕΛ, προκειμένου να επανέλθει στην εξουσία το ταχύτερο δυνατόν. Οι φερόμενοι ως «δελφίνοι» κάτι ψέλλισαν, αλλά κανείς δεν τόλμησε να διαμφισβητήσει τον προεδρικό θώκο του Σαμαρά. Αντιλαμβάνεται κανείς ότι μόνον εντάσεις και εκτροχιασμούς θα προκαλέσει μία μετωπική σύγκρουση της ΝΔ με την κυβέρνηση, την ώρα που απαιτείται αρραγές εθνικό μέτωπο.

Αφετηρία νέου πολιτικού κύκλου

Νέα Κρήτη


Ένας ιστορικός κύκλος στην πολιτική κλείνει και ένας άλλος ανοίγει με τον πολιτικό όρκο του νέου πρωθυπουργού, την ώρα που σχηματισμός κυβέρνησης αριστερών και ενός κόμματος καθαρόαιμης δεξιάς είναι γεγονός με την ορκωμοσία της νέας κυβέρνησης για τη χώρα.
Του Γιώργου Σαχίνη
Ποια όμως θα είναι η κυβέρνηση που θα επιδιώξει την αλλαγή αφηγήματος στην Ελλάδα, όπως απαίτησε η συντριπτική πλειοψηφία των πολιτών; Άλλωστε σε περιοχές όπως η Κρήτη, η πολιτική ηγεμονία του ΣΥΡΙΖΑ δεν είναι απλά πολιτικό γεγονός, αλλά από τις εκλογές του Ιουνίου του 2012 και μέχρι σήμερα είναι και μαθηματικά πλέον παγιωμένη.
Η απόφαση του κ. Τσίπρα να συνεργαστεί με τον κ. Καμμένο στηρίζεται στο γεγονός ότι διατηρεί μαζί του καλές προσωπικές σχέσεις και οικογενειακού επιπέδου, που δε γεφυρώνουν όμως τις μεγάλες πολιτικές και ιδεολογικές διαφορές μεταξύ των δύο κομμάτων. Το Ποτάμι βρίσκεται πιο κοντά στο ΣΥΡΙΖΑ, αλλά υπάρχει αμοιβαία δυσπιστία και μια πιθανή συνεργασία μαζί του θα προκαλούσε μεγαλύτερες εσωκομματικές αντιδράσεις απ' ό,τι η συνεργασία με τους ΑΝ.ΕΛ. Το μέλλον θα δείξει πόσο αποτελεσματική θα αποδειχθεί η πρώτη αριστερή κυβέρνηση στην ιστορία της χώρας, που θα στηρίζεται όμως σε ένα κόμμα της πιο καθαρόαιμης δεξιάς.
Όμως, μετά από σαράντα χρόνια Νέας Δημοκρατίας και ΠΑΣΟΚ, οι Έλληνες έφεραν στην κυβέρνηση ένα άλλο κόμμα, το ΣΥΡΙΖΑ. Επίσης, οι Έλληνες έκαναν πρωθυπουργό έναν νέο άνθρωπο, τον Αλέξη Τσίπρα, αν και δεν προέρχεται από πολιτικό τζάκι. Όπως και να το κάνουμε, αυτά είναι επαναστατικά για τη συντηρητική ελληνική κοινωνία. Τόσο επαναστατικά, που ελάχιστοι τα πήραν είδηση.

Βαρουφάκης: Το θέμα δεν είναι ποιος θα κάνει πρώτος πίσω

euro2day


«Χαθήκατε στη μετάφραση», δηλώνει στο BBC ο υπουργός Οικονομικών. Θέλουμε συζήτηση με Κομισιόν, ΔΝΤ και ΕΚΤ αλλά όχι με την ομάδα παρακολούθησης του Μνημονίου. Η θέση για τις μεταρρυθμίσεις, τις τράπεζες και τα λιμάνια.


«Δεν είναι θέμα τελεσιγράφων ή ποιος θα κάνει πίσω πρώτος», δηλώνει ο Γιάννης Βαρουφάκης στο BBC λίγες ώρες μετά την επεισοδιακή συνέντευξη τύπου με τον Γερούν Ντάισελμπλουμ.
«Αυτό που έχουμε στην ευρωζώνη είναι μια κρίση από την οποία οι μόνοι που επωφελούνται είναι οι αντιευρωπαϊστες, όπως εδώ στην Ελλάδα οι φασίστες».
«Αυτό που λέμε είναι πολύ απλό», προσέθεσε. «Κερδίσαμε τις εκλογές έχοντας συγκεκριμένες εντολές. Ζητάμε λίγες εβδομάδες για να καταθέσουμε τις προτάσεις μας. Αυτές έχουν μόνο ένα στόχο. Να ελαχιστοποιήσουν το κόστος για το μέσο ευρωπαίο φορολογούμενο, όχι μόνο για τον Έλληνα».
Απαντώντας πώς θα γίνει αυτό, δεδομένης της εκροής καταθέσεων και της μείωσης των τιμών των μετοχών, σημείωσε ότι πρόκειται για σύμπτωμα αλλά όχι για την αρρώστια. «Πρόκειται για το σύμπτωμα μιας αρρώστιας που συνεχίζεται εδώ και πέντε χρόνια. Η αρρώστια που αντιμετωπίζουμε εδώ στην Ελλάδα είναι ότι το πρόβλημα της χρεοκοπίας για πέντε χρόνια αντιμετωπίζεται ως πρόβλημα ρευστότητας».

Τι έγινε σήμερα

the press project


Γράφονται πολλά αυτές τις ώρες για την στάση που κράτησε η κυβέρνηση και ο Γιάνης Βαρουφάκης στις συναντήσεις που είχαν σήμερα με τον Γερούν Ντάισεμπλουμ. Στην πραγματικότητα όμως υπάρχει μόνο ένα ερώτημα που πρέπει να απαντηθεί: Τι συνέβη σήμερα; Η αρχή ή το τέλος της διαπραγμάτευσης;

του Κώστα Εφήμερου 

Αν αποκωδικοποιήσετε τις δηλώσεις του υπουργού Οικονομίας εύκολα θα διαπιστώσετε ότι ο Βαρουφάκης επέλεξε την αρχή: Παρουσιάστηκε μετριοπαθής, επέλεξε τις λέξεις ώστε να διαβεβαιώσει με έμφαση τη διάθεση της κυβέρνησης να συζητήσει σε μια νέα βάση αλλά χωρίς μονομερείς ενέργειες. Μίλησε για πρωτογενή πλεονάσματα (για πάντα αλλά μικρά, όπως προτείνει και ο Krugman) και για μεταρρυθμίσεις, για νέο φορολογικό σύστημα και για αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής (από όλους).

Αν λοιπόν αποδειχτεί τις επόμενες ημέρες ότι αυτό που ζήσαμε σήμερα δεν ήταν η αρχή αλλά το τέλος της διαπραγμάτευσης γι’ αυτό δεν θα φταίει σε καμία περίπτωση η Ελλάδα. Θα σημαίνει απλά ότι αυτή η παραστρατημένη Ευρώπη του χρυσού κανόνα του ευρώ δεν έχει πλέον καμία ελπίδα. 

κ. Τσίπρα, γιατί το 2014 το ελληνικό δημόσιο δανείστηκε 156,2 δις ευρώ;


του Γιώργου Βάμβουκα
Αρκετοι φιλοι από το Facebook, μου στέλνουν αρκετά μηνύματα ρωτώντας ποια είναι η γνώμη μου για το κυβερνητικό οικονομικό επιτελείο, που επέλεξε ο αριστερός πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, για να διαχειριστεί τις τύχες της εθνικής μας οικονομίας. Αν και γνωρίζω από πρώτο χέρι, την ποιότητα και την ποσότητα του ερευνητικού έργου των μελών του νέου κυβερνητικού οικονομικού επιτελείου, ωστόσο πριν ακόμα ανακοινωθεί το κυβερνητικό πρόγραμμα της δικομματικής κυβέρνησης στη Βουλή των Ελλήνων, δεν θα ήθελα να προβώ στην οποιαδήποτε κριτική.
Προσωρινά, κλείνω τα αυτιά μου, σε κάτι διαδώσεις ότι στο παρελθόν ο νυν υπουργός είχε κάποια ΜΚΟ (Μη Κυβερνητική Οργάνωση) με τον Γιάννο Παπαντωνίου και ο αναπληρωτής του υπήρξε γνωστός καρεκλοκένταυρος του Τσοχατζόπουλου και του Χριστοδουλάκη και γι’ αυτό το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ και του Βενιζέλου τον είχε μετά το 2009 στην απέξω. Ειλικρινά, εύχομαι στον κ. Τσίπρα και το κυβερνητικό του οικονομικό επιτελείο, να πετύχουν στο τιτάνιο έργο τους και εμείς οι πολίτες να δούμε καλύτερες μέρες. 
Εμείς από τη στήλη αυτή θα συνεχίσουμε κανονικά την καλοπροαίρετη και ανιδιοτελή κριτική μας, μια κριτική που με ευσυνειδησία και συνεπή επιχειρηματολογία ασκούμε συστηματικά στις εκάστοτε κυβερνήσεις από τη δεκαετία του 1980 έως σήμερα. Προχθές το Γενικό Λογιστήριο του Κράτους (ΓΛΚ) έδωσε στη δημοσιότητα τα αναλυτικά στοιχεία εκτέλεσης του Γενικού Κρατικού Προϋπολογισμού (ΓΚΠ) του 2014. Το καίριο συμπέρασμα που συνάγεται από τη μελέτη των στοιχείων, είναι ότι το 2014 η κατάσταση των Δημοσίων Οικονομικών της Ελλάδας, εξελίχτηκε πολύ χειρότερα σε σχέση με το 2013.

Ετοιμάζουν τραπεζικό «πραξικόπημα»;

info-war


του Άρη Χατζηστεφάνου
Πληθαίνουν οι δημοσιογραφικές πληροφορίες στην Ελλάδα για ύποπτες κινήσεις επενδυτών και τραπεζικών ιδρυμάτων, με στόχο την πρόκληση τεχνητής οικονομικής κρίσης ή ακόμη και τραπεζικού πανικού.
Στην στήλη του στο Έθνος, ο αναλυτής Γιώργος Δελαστίκ κάνει λόγο για «προσχεδιασμένη εκ μέρους των τραπεζών αντιπαράθεση με την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα».
Μεταξύ άλλων αναφέρει:
«Οι τραπεζίτες και δανείστηκαν κολοσσιαία ποσά από το κράτος (το οποίο δανείστηκε ως κράτος για να τους τα δώσει) και συνεχίζουν να διοικούν τις τράπεζές τους σαν να μη συνέβη τίποτα. Εννοείται φυσικά ότι όλοι οι εξέχοντες τραπεζικοί παράγοντες είναι κομματικοί φίλοι του Αντώνη Σαμαρά. Η κυβέρνηση Τσίπρα φυσικά θέλει να αλλάξει αυτές τις τραπεζικές διοικήσεις των φίλων του Σαμαρά, έχοντας πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι αν δεν βάλει και δικούς της ανθρώπους στις διοικήσεις των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, θα βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία να ασκήσει οικονομική πολιτική. Θα την υπονομεύουν εκ των ένδον οι κομματικοί φίλοι του Σαμαρά. Οι τραπεζίτες ξέρουν λοιπόν ότι οι μέρες τους στις διοικήσεις είναι μετρημένες. Δίνουν λοιπόν την τελευταία μάχη τους».
Μιλώντας στο Radio 98.4 στην Κρήτη ο Γ.Δελαστίκ αποκάλυψε ότι «γνωρίζαμε από τη Δευτέρα ότι θα επιχειρηθεί παρέμβαση του τραπεζικού συστήματος εναντίον της κυβέρνησης».
Από την πλευρά του το Koutipandoras.gr υποστηρίζει ότι πρώην οικονομικός αναλυτής της Alpha Bank επιχείρησε να προκαλέσει τραπεζικό πανικό.

Η Μετεξέλιξη Του ΣΥΡΙΖΑ

analitis


Τα σενάρια τρόμου για τα οποία προδιέθεταν αρκετοί γερμανοί σχολιαστές στο προοίμιο των εκλογών σε περίπτωση νίκης του ΣΥΡΙΖΑ, δεν επαληθεύτηκαν. Όπως είπε σε συνέντευξή του προς τη Γερμανική Ραδιοφωνία (DLF) ο γερμανός οικονομολόγος Γενς Μπάστιαν:
«Θα έλεγα ότι οι συζητήσεις ήταν υπερβολικές. Ορισμένα δεν χρειάζονταν καν, όπως για παράδειγμα η συζήτηση περί Grexit. Η συζήτηση δεν έχει βάσh στην Ελλάδα. Ούτε εντός του ΣΥΡΙΖΑ αμφισβητήθηκε ποτέ (σσ. η παραμονή της Ελλάδας στο ευρώ). (…) Ένας από τους λόγους της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ είναι και το γεγονός ότι πήρε ξεκάθαρα θέση υπέρ της παραμονής στην ΕΕ και στο ευρώ. Εδώ έγκειται η μεγάλη διαφορά σε σχέση με τη συμπεριφορά που επέδειξε πριν από δυόμιση χρόνια όταν είχαμε τις διπλές εκλογές στην Ελλάδα».
Πώς κέρδισε τις εκλογές ο ΣΥΡΙΖΑ
«Ένας από τους λόγους της νίκης του ΣΥΡΙΖΑ είναι και το γεγονός ότι πήρε ξεκάθαρα θέση υπέρ της παραμονής στην ΕΕ και στο ευρώ»
Ο γερμανός ειδικός εκτιμά ότι τα τελευταία αυτά δυόμιση χρόνια έχουν αλλάξει πολλά εντός του ΣΥΡΙΖΑ:

Ο ΔΙΑΛΟΓΟΣ ΣΤΗΝ ΑΡΕΝΑ

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*  
Οχι μόνον στην τελευταία προεκλογική περίοδο, αλλά εδώ και πάρα πολλά χρόνια ο δημόσιος λόγος και, κυρίως, ο δημόσιος διάλογος στη χώρα μας κακοποιούνται. Είναι οξύμωρο, αλλά και ο λόγος και ο διάλογος δολοφονούνται απ’ τις λέξεις που μετέρχονται. Διότι οι λέξεις, ορισμένες λέξεις, είναι κυνηγοί κεφαλών,
σηματοδοτούν φορμαλιστικές και προκατασκευασμένες αντιδράσεις. Πρόκειται για μια σημειολογία του λόγου αποκρουστική και ευνουχιστική. Από την άλλη, υπάρχουν άλλες λέξεις, επικηρυγμένες. Που κρέμονται στα μανταλάκια σαν σφαχτάρια κι εξετάζονται από μια (δυστυχώς ευρείας αποδοχής) Ιερά Εξέταση η οποία, μετερχόμενη δικά της στερεότυπα και αφορισμούς, αποφαίνεται κάθε φορά τι εστί βερίκοκο.

Στα πάνελ, μέσα σε μια οχλαγωγία διακοπών, αγένειας, πονηρίας, αλλά και «γνώσης των κανόνων του παιχνιδιού», ο διάλογος δεινοπαθεί, γίνεται α-νόητος και ο λόγος  εκτελείται συνοπτικώς από τα έξι βήματα με έξι γκαρίσματα. Οι λέξεις σε αυτόν τον «λόγο»-«διάλογο» δεν μπορούν παρά να είναι μαύρες ή άσπρες. Αν επίσης είναι λέξεις προγραμμένες ή ύποπτες, οι κήνσορες τους κρεμάνε κουδούνια. Ο λόγος και ο διάλογος μπαίνουν στο κρεβάτι του Προκρούστη και βιάζονται αδίστακτα από την προπαγάνδα, την ιδεολογική τρομοκρατία και τον από καθέδρας λόγο των οφικιάλιων. Μια κανονική δικτατορία των εγκάθετων.
Σε αυτήν την προεκλογική περίοδο το πράγμα παράγινε. Ηταν σαν οι μισθοφόροι της υπαγωγής σε αναγκαστική αποβλάκωση να την είχαν στήσει καραούλι στις δημοσιές, τα γεφύρια και τους αγρούς πυροβολώντας με δίκαννα και καλάσνικωφ όποια λέξη μιλούσε,
Ιίίίί ! Είπες «Θανάσης», άρα θέλεις να επιστρέψουμε στη δραχμή! - μπαμ και κάτω! Βούλτεψη στο μυαλό σου και στην πυρά της Σπυράκη η λαλιά σου! Πήραν φωτιά οι μονταζιέρες, ένας ιερός σχολαστικισμός του συρμού σάρωσε την επικράτεια - μόνον μάγισσες στα πάνελ δεν εκάησαν.
Αυτός ο μανιχαϊσμός, αυτή η ανακριτική ασυδοσία, αυτή η τυραννία πρέπει να τελειώνει. Για παράδειγμα, ο πολιτικός όρκος του κ. Τσίπρα. Ακούσθηκαν επ’ αυτού τέρατα! Κι όμως ο ίδιος ο Χριστός στην επί του όρους ομιλία είναι κατηγορηματικός: «Εγώ δε λέγω υμίν μη ομόσαι όλως»(Ματθ. ε’ 34-37). Χρειάζεται μετάφραση;

Παρασκευή, 30 Ιανουαρίου 2015

30 Ιανουαρίου 1972: Η ματωμένη Κυριακή στη Β. Ιρλανδία

Νέα Κρήτη


Στα μέσα Γενάρη του 1972, ο βρετανικός στρατός πραγματοποιεί εκτεταμένες συλλήψεις καθολικών στο Μπέλφαστ, με πρόσχημα την εκκαθάριση του Ιρλανδικού Δημοκρατικού Στρατού (IRA). Στις 16 Γενάρη, η τοπική κυβέρνηση των Προτεσταντών ανακοινώνει τη δημιουργία νέου στρατοπέδου συγκέντρωσης, όπου κρατούνται οι συλληφθέντες καθολικοί. Ταυτόχρονα, παρατείνεται για άλλους έξι μήνες η απαγόρευση ανοιχτών εκδηλώσεων διαμαρτυρίας. Είναι η σταγόνα που κάνει το νερό να ξεχειλίσει στο ποτήρι της μειονότητας. Την επομένη, η Ενωση Πολιτικών Ελευθεριών, μια οργάνωση που πρωτοστατεί στις κινητοποιήσεις των καθολικών, εξαγγέλλει για τις 30 Γενάρη, στο Λοντοντέρι, το λίκνο του κινήματος για την απελευθέρωση της Β. Ιρλανδίας, συγκέντρωση και πορεία, με στόχους την αποφυλάκιση των πολιτικών κρατουμένων και την αποχώρηση των βρετανικών στρατευμάτων από τη Βόρεια Ιρλανδία.
Στις 25 Γενάρη σε μυστική σύσκεψη μελών της προτεσταντικής κυβέρνησης, της στρατιωτικής και της αστυνομικής διοίκησης αποφασίζεται το αιματοκύλισμα της διαδήλωσης. Οι Βρετανοί επιστρατεύουν τους διαβόητους για τη σκληρότητα τους αλεξιπτωτιστές της μονάδας «Para - 1».
Την Κυριακή 30 Γενάρη 1972, παρά την απειλητική ατμόσφαιρα, ένα μαχητικό πλήθος περίπου 10.000 καθολικών συγκεντρώνεται σε μια από τις καθολικές συνοικίες και ξεκινά πορεία για το ιστορικό κέντρο του Λοντοντέρι. Οταν οι δυνάμεις καταστολής σταματάνε τους διαδηλωτές, οι διοργανωτές της πορείας καλούν τον κόσμο να διαλυθεί για να μη δώσουν πάτημα στον αντίπαλο. Πραγματικά, το πλήθος διαλύεται, ενώ τελευταία αποχωρεί μια ομάδα νεαρών που είχαν προηγουμένως πετάξει πέτρες κατά των σιδερόφραχτων αστυνομικών. Τη στιγμή της αποχώρησης, όμως, βγαίνουν από τα οδοφράγματα της αστυνομίας οι αλεξιπτωτιστές της «Para -1» και αρχίζουν να καταδιώκουν τους διαδηλωτές, να συλλαμβάνουν αδιακρίτως και να κακοποιούν βάναυσα όποιον έβρισκαν μπροστά τους. Ταυτόχρονα, τεθωρακισμένα οχήματα των ειδικών δυνάμεων εισβάλλουν από τρία διαφορετικά σημεία και αποβιβάζουν στρατιώτες που παίρνουν θέσεις απέναντι στους εναπομείναντες διαδηλωτές. Ξαφνικά, ακούγονται ριπές αυτομάτου όπλου και ένας 17χρονος πέφτει νεκρός. Ακολουθεί πανικός, πανδαιμόνιο, καταιγισμός πυροβολισμών και μέσα στα επόμενα δέκα λεπτά, η άσφαλτος βάφεται κόκκινη από το αίμα 13 νεκρών και 16 βαριά τραυματισμένων. Ολα σχεδόν τα θύματα είναι νέοι και παιδιά, ηλικίας 16- 25 ετών.

Πεθαίνοντας στην Αθήνα: H Βουλγαρική επέκταση στην Μακεδονία και τα γεγονότα της 22ας Ιουλίου 1943

Νέα Πολιτική


του Λυγκούρη Σπύρου

H παράδοση της Ελλάδας, που υπογράφτηκε στις 21 Απριλίου 1941 από τον Γεώργιο Τσολάκογλου  χωρίς την έγκριση του Γενικού Επιτελείου, και η είσοδος των Γερμανικών στρατευμάτων στην Αθήνα στις 27 Απριλίου 1941 απετέλεσαν την μεγαλύτερη περιπέτεια στην σύγχρονη ελληνική ιστορία από τον Αγώνα της Ανεξαρτησίας και μετά. Η κατάληψη της χώρας από τις Δυνάμεις του Άξονα και η φυγή της ελληνικής κυβερνήσεως και του Βασιλέα Γεωργίου Β’ δεν έφεραν μόνο το όνειδος της υποδούλωσης μετά από μία τιτάνια αναμέτρηση με τις δύο Αυτοκρατορίες της Κεντρικής Ευρώπης, την Ιταλική πρώτα και έπειτα την Γερμανική του Γ’ Ράιχ. Αντίθετα, οι ανάγκες και οι ισορροπίες μεταξύ των δυνάμεων Κατοχής επέφεραν την τριχοτόμηση της ελληνικής επικράτειας σε τρεις «Ζώνες Κατοχής», οι οποίες αποτελούσαν στην ουσία ξεχωριστά οικονομικά συστήματα με ξεχωριστά νομίσματα το καθένα και ευδιάκριτα σύνορα μεταξύ τους : την Γερμανική, την Ιταλική και την Βουλγαρική. Η Βουλγαρική Ζώνη Κατοχής επεκτεινόταν στις περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας ( δηλαδή οι νομοί Δράμας, Καβάλας και το μεγαλύτερο μέρος του νομού Σερρών) έως τον ποταμό Στρυμόνα, της Θράκης ( εκτός από μεγάλο μέρος του Νομού Έβρου, ο οποίος αποτελούσε τμήμα της Γερμανικής Ζώνης), καθώς και τα νησιά Θάσος και Σαμοθράκη. Σε σχέση με τις άλλες δύο δυνάμεις Κατοχής, την Γερμανία και την Ιταλία δηλαδή, η Βουλγαρική είχε την ιδιαιτερότητα, ότι ο δικός της χαρακτήρας απέβλεπε στην τελική «προσάρτηση» των περιοχών αυτών στην Βουλγαρική επικράτεια μετά το πέρας του Πολέμου. Από αυτή την στρατηγική επιλογή προκύπτουν τόσο  η πολιτική του «αφελληνισμού», όσο και η βαναυσότητα των Βουλγαρικών δυνάμεων, που επιβλήθηκε από την αρχή της Κατοχικής περιόδου.

ΜΥΣΤΙΚΑ ΤΑΓΜΑΤΑ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ

















“ΚΑΛΩΣ ΗΡΘΕ ΤΟ ΔΟΛΑΡΙΟ”

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*    
Παρότι η κυβέρνηση κράτησε χαμηλούς τόνους, η τηλεφωνική επικοινωνίαΟμπάμα – Τσίπρα αποτέλεσε την αφορμή για ορισμένους «παπαγάλους» παλαιάς κοπής (τους ίδιους που πανηγύριζαν είτε κυβερνούσε το ΠΑΣΟΚ, είτε η ΝΔ, είτε και οι δύο μαζί)  να… απελευθερώσουν τον εαυτό τους. Και να αρχίσουν να «πανηγυρίζουν» για το τέλος της λιτότητας που θα έρθει λόγω της «στήριξης του Ομπάμα», όπως παλιότερα «πανηγύριζαν» για τον «δημοκράτη» Κλίντον και πιο παλιά για τον «φιλέλληνα» Κάρτερ…
Οι άνθρωποι αυτοί  - ευαγγελιστές του Μνημονίου που πασχίζουν σε μια νύχτα να βαφτιστούν «αντιμνημονιακοί» - δεν έχουν καταλάβει τίποτα ούτε από Ιστορία, ούτε από τη διεθνή κατάσταση και τη θέση της Ελλάδας μέσα σ’ αυτήν, ούτε καν από τα νέα δεδομένα που διαμορφώθηκαν με τη ψήφο του λαού στις εκλογές της Κυριακής. Παραμένουν στο παρελθόν (τους) θυμίζοντας τους κομπάρσους εκείνης της παλιάς ελληνικής ταινίας  («Καλώς ήρθε το δολάριο») που έτρεχαν τα σάλια τους βλέποντας να κατεβαίνουν στο μόλο «τα ναυτάκια τα ζουμπουρλούδικα» του 6ου Αμερικάνικού Στόλου.
Επί της ουσίας: Το αμερικάνικο («επεκτατικό») μοντέλο διαχείρισης της καπιταλιστικής κρίσης που αντιπαρατίθεται με το γερμανικό («περιοριστικό») μοντέλο, έχει κι αυτό τα δικά του αποτελέσματα. Τα οποία δεν περιορίζονται στους άψυχους στατιστικούς δείκτες. Επεκτείνονται και στη ζωή των πραγματικών, των κανονικών ανθρώπων, στη ζωή του Αμερικανικού λαού.
Ας δούμε, λοιπόν, τι συμβαίνει στις ΗΠΑ, όπου μάλιστα πριν από λίγες μέρες ο Ομπάμα εξήγγειλε το… «τέλος της κρίσης». Ας δούμε πώς επήλθε αυτό το «τέλος της κρίσης»:
  • Το 2008 κατά την έναρξη της κρίσης και της προεδρικής θητείας του Ομπάμα οι δισεκατομμυριούχοι στις ΗΠΑ (σύμφωνα με το περιοδικό Forbes) αριθµούσαν τους 359 και η περιουσία τους ανερχόταν στο 1,1 τρις δολάρια. Στα έξι χρόνια που πέρασαν, εν μέσω κρίσης, οι δισεκατομμυριούχοι στις ΗΠΑ… αυξήθηκαν και η περιουσία των 400 πλουσιότερων εξ αυτών  (σύμφωνα με τα στοιχεία του Forbes για το 2014) εκτινάχτηκε στα 2,29 τρις δολάρια. Ο πλούτος αυτός - αυξημένος κατά 270 δις δολάρια έναντι του 2013 - αντιστοιχεί στο ΑΕΠ ολόκληρης της Βραζιλίας…

Δ. Μάρδας: Ο κρατικός "θησαυροφύλακας" στο Ράδιο 9,84

Νέα Κρήτη


«Το ταμείο δεν είναι άδειο όπως λέγεται ή φημολογείται», λέει στο Ράδιο 9,84 και στον Γιώργο Σαχίνη ο αναπληρωτής υπουργός Οικονομικών ή "θησαυροφύλακας του κράτους" Δημήτρης Μάρδας, που είναι στο τιμόνι του Γενικού Λογιστηρίου.
Ο κ. Μάρδας είπε ότι αυτή την ώρα βρίσκεται σε εξέλιξη ο σχεδιασμός για την είσπραξη των φόρων καθώς τα έσοδα είναι μειωμένα, όμως η στόχευση της νέας κυβέρνησης είναι η ενίσχυση της ρευστότητας καθώς οι τρόποι βελτίωσης της είναι αρκετοί.
Ζητούμενο, σύμφωνα με τον αναπληρωτή υπουργό, είναι η βελτίωση συνθηκών διαβίωσης των υπερχρεωμένων πολιτών. Ο ίδιος προανήγγειλε ότι έρχονται ρυθμίσεις και για τον ΕΝΦΙΑ.

ΤΑ ΚΕΦΑΛΙΑ ΤΟΥΣ ΘΕΛΟΥΝ ΝΑ ΣΩΣΟΥΝ ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΙΤΕΣ

iskra

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*  
Ξέσπασε η προσχεδιασμένη εκ μέρους των τραπεζών αντιπαράθεση με την κυβέρνηση του Αλέξη Τσίπρα. Η περαιτέρω κατάρρευση των προ πολλού γελοίων τιμών των τραπεζικών μετοχών, οι οποίες όλες τους έχουν χάσει περίπου ή πάνω από το... 90% (!) των μέγιστων τιμών τους στο μακρινό παρελθόν εδώ και χρόνια, ήταν κάτι σαν το εναρκτήριο λάκτισμα αυτού του μίνι πολέμου με την προκαθορισμένη έκβαση.
Για να αντιληφθούμε περί ποιων τιμών μιλάμε, αρκεί να αναφέρουμε ότι προ δεκαήμερου, προεκλογικά -δηλαδή επί κυβέρνησης Σαμαρά και όχι επί κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ- την Τετάρτη, 21 Ιανουαρίου, οι μετοχές των τραπεζών άξιζαν ούτε δύο... δεκάρες αυτή της Eurobank (0,159 ευρώ για να είμαστε ακριβείς), ούτε ένα πενηνταράκι της Alpha Bank (0,415 ευρώ), ούτε ένα ευρώ της Πειραιώς (0,877 ευρώ) και ούτε καν ενάμισι ευρώ της Εθνικής (για την ακρίβεια 1,320 ευρώ)! Προχθές άξιζαν μία δεκάρα η μετοχή της Eurobank, τρεις δεκάρες της Alpha Bank, ένα πενηνταράκι της Πειραιώς και κάτω από ένα ευρώ της Εθνικής. Από τότε που η Ελλάδα υπήχθη στο επαίσχυντο καθεστώς του Μνημονίου, οι τιμές των τραπεζικών μετοχώνεκμηδενίστηκαν για να αγοραστούν από ξένους έναντι εξευτελιστικού αντιτίμου, για πενταροδεκάρες, μιλώντας συμβολικά.
Αυτό έχει ήδη γίνει. Παράλληλα, μέσω του Ταμείου Χρηματοπιστωτικής Σταθερότητας (ΤΧΣ), κύριος μέτοχος όλων των ελληνικών συστημικών τραπεζών είναι το ελληνικό κράτος, το οποίο όμως ενώ έχει δανειστεί για να βάλει αυτά τα λεφτά στις συστημικές τράπεζες, δεν ασκεί τα δικαιώματά του και έχει αφήσει τις τράπεζες στα χέρια των ιδιωτικών διοικήσεών τους.
Οι τραπεζίτες δηλαδή και δανείστηκαν κολοσσιαία ποσά από το κράτος (το οποίο δανείστηκε ως κράτος για να τους τα δώσει) και συνεχίζουν να διοικούν τις τράπεζές τους σαν να μη συνέβη τίποτα. Εννοείται φυσικά ότι όλοι οι εξέχοντες τραπεζικοί παράγοντες είναι κομματικοί φίλοι του Αντώνη Σαμαρά. Η κυβέρνηση Τσίπρα φυσικά θέλει να αλλάξει αυτές τις τραπεζικές διοικήσεις των φίλων τουΣαμαρά, έχοντας πλήρη επίγνωση του γεγονότος ότι αν δεν βάλει και δικούς της ανθρώπους στις διοικήσεις των τεσσάρων συστημικών τραπεζών, θα βρίσκεται σε πλήρη αδυναμία να ασκήσει οικονομική πολιτική. Θα την υπονομεύουν εκ των ένδον οι κομματικοί φίλοι του Σαμαρά. Οι τραπεζίτες ξέρουν λοιπόν ότι οι μέρες τους στις διοικήσεις είναι μετρημένες. Δίνουν λοιπόν την τελευταία μάχη τους. Η τακτική κάποιων από αυτούς συνίσταται στην πρόκληση έλλειψης ρευστότητας ώστε να πανικοβληθεί ο Τσίπρας και το οικονομικό επιτελείο του, με στόχο να υποκύψει στους όρους των τραπεζιτών! Ποιοι είναι οι όροι αυτοί; Μόνο ένας: να παραμείνουν οι διοικήσεις στη θέση τους! Δεν είναι ότι θέλουν να συνεχίσουν να ασκούν την πραγματική διοίκηση του ελληνικού τραπεζικού συστήματος ώστε ως «εγκάθετοι» του Σαμαρά να υπονομεύουν συστηματικά την οικονομική πολιτική της κυβέρνησης ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ. Φυσικά και θα το κάνουν κι αυτό, ιδίως αν υπάρξει κάποια κρίσιμη συγκυρία.

Ο Στ. Λυγερός για την επόμενη μέρα των εκλογών

Νέα Κρήτη


Η επόμενη ημέρα των εκλογών, η αλλαγή κυβέρνησης, τα σχέδια και οι διαπραγματεύσεις με τους δανειστές και σε συγκεκριμένα χρονοδιαγράμματα, στη διεισδυτική ματιά του δημοσιογράφου Σταύρου Λυγερού στο Ράδιο 9,84 και στον Γιώργο Σαχίνη.
Ο έγκριτος δημοσιογράφος υπενθύμισε το ποιες είναι οι υποχρεώσεις μας, τις συνέπειες τυχόν αθέτησής τους και τι θα περιλαμβάνει η επαναδιαπραγμάτευση του χρέους.

ΕΚΤ: ΠΟΣΟΤΙΚΗ ΝΟΜΙΣΜΑΤΙΚΗ ΧΑΛΑΡΩΣΗ ΚΑΙ ΠΟΙΟΤΙΚΟ… ΣΦΙΞΙΜΟ ΤΗΣ ΛΙΤΟΤΗΤΑΣ

iskra

Tου ΛΕΩΝΙΔΑ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗ*
Καρότο για τον ΣΥΡΙΖΑ χαρακτήρισε το ειδησεογραφικό πρακτορείο Μπλούμπεργκ τους όρους που περιλαμβάνονται στις ανακοινώσεις του προέδρου της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι, λόγω των κινήτρων που περιέχει ώστε η επόμενη κυβέρνηση να αποδεχθεί τους όρους των πιστωτών στις διαπραγματεύσεις οι οποίες θα ξεκινήσουν για την τύχη του ελληνικού δημόσιου χρέους.
Το παράξενο είναι ότι έτσι ακριβώς, σαν καρότο κι όχι σαν μαστίγιο όπως στην πραγματικότητα είναι, αντιμετώπισε και η ηγεσία του ΣΥΡΙΖΑ τους όρους του Ντράγκι που σε ό,τι αφορά την Ελλάδα είναι δύο κι επικεντρώνονται στα εξής: πρώτο, στην αυστηρή προϋπόθεση ολοκλήρωσης της αξιολόγησης από την τρόικα ώστε να ενταχθούν και τα ελληνικά ομόλογα στις ευνοϊκές ρυθμίσεις της ποσοτικής χαλάρωσης, όπως αποκαλείται το πρόγραμμα αγοράς ομολόγων, και δεύτερο στην αποπληρωμή των ομολόγων που ήδη διακρατά η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και λήγουν τους επόμενους μήνες, βάσει του όρου ότι η Φρανκφούρτη δεν μπορεί να κατέχει πάνω από το 33,3% του χρέους κάθε χώρας.
Για να αγοραστούν νέα ομόλογα επομένως πρέπει να πληρωθούν τα υπάρχοντα, διαμηνύει η ΕΚΤ, ακυρώνοντας οποιαδήποτε σκέψη πιθανότατα υπήρχε για εφαρμογή της απόφασης του συνεδρίου του ΣΥΡΙΖΑ και παύση πληρωμών του δημόσιου χρέους∙ ενδεχόμενο ξεκάθαρα αποκλεισμένο από τον πρόεδρο του ΣΥΡΙΖΑ Αλέξη Τσίπρα σε πρόσφατή συνέντευξή του στη Ρίαλ Νιούζ, όπου δήλωσε ότι το ομόλογο που λήγει τον Μάρτιο θα πληρωθεί.
Συνεχίζοντας ο ΣΥΡΙΖΑ σε αυτή την γραμμή πλήρους υποταγής στους πιστωτές, προάγγελος για τη στάση του στους επόμενους μήνες στις διαπραγματεύσεις για το χρέος, αντί να αποδοκιμάσει τους όρους του Ντράγκι δηλώνοντας ότι αποτελούν θηλιά στο λαιμό της επόμενης κυβέρνησης και ακυρώνουν την ελεύθερη βούληση των εκλογέων προτού καν αυτή εκφραστεί στις κάλπες στο βαθμό που εκβιάζουν και επιβάλλουν τη συνέχιση της σημερινής πολιτικής, έσπευσε να χαιρετίσει τις ανακοινώσεις με ανακοίνωση του Γραφείου Τύπου. Σε αυτήν αναφέρεται κατά λέξη πως «πρόκειται για σημαντική απόφαση, την οποία και θα αξιοποιήσει η επόμενη ελληνική κυβέρνηση προς όφελος της χώρας»…

Θέλεις να γίνεις μεγάλος; Πάψε να είσαι μικρός!

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Ντροπιαστικές στιγμές ζει η Νέα Δημοκρατία σήμερα. Όχι για την ήττα που υπέστη, αλλά γιατί ο Αντώνης Σαμαράς δεν μπορεί να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και τηςΙστορίας, καθώς σήμερα δεν πήγε, ως όφειλε, να παραδώσει εκείνος την πρωθυπουργία στον Αλέξη Τσίπρα, όπως αποφάσισε ο ελληνικός λαός με την ετυμηγορία του».
Αυτή ήταν η εισαγωγή ενός μικρού χθεσινού άρθρου στην ιστοσελίδα parapolitika.gr με τίτλο «Ντρόπιασε την Ιστορία της Νέας Δημοκρατίας ο Αντώνης Σαμαράς!», το οποίο αναφερόταν στην πρωτοφανή άρνηση του τέως πρωθυπουργού να παραδώσει την πρωθυπουργία στον εκλεγμένο διάδοχό του.
Διαλέξαμε αυτό το απόσπασμα επειδή γράφτηκε σε ένα μέσο ενημέρωσης παραδοσιακάφιλικό προς τη Ν.Δ., το οποίο στάθηκε στο πλευρό του τέως πρωθυπουργού σε πολλές πολιτικά δύσκολες στιγμές του. Τόσο μάλιστα ώστε δεν μπορεί να κατηγορηθεί για a priori εχθρική διάθεση προς το πρόσωπό του. Και διότι, επιπλέον, η στάση αυτή του Σαμαρά ενόχλησε τρομερά πολλά από τα στελέχη της Ν.Δ., τα οποία ένιωσαν ευτελισμένα από την άρνησή του να παραδώσει την πρωθυπουργία.
Η άρνηση αυτή του Σαμαρά είναι, προφανώς, απότοκος μιας σταθερά φοβικής, εχθρικής και εν τέλει περιφρονητικής συμπεριφοράς του έναντι των θεσμών. Κατά τα χρόνια της πρωθυπουργίας του:
● Αρνήθηκε συστηματικά να απαντήσει σε ερωτήσεις βουλευτών και να υποστεί τον θεσμοθετημένο κοινοβουλευτικό έλεγχο.

Ενεργειακές γαλλοκυπριακές διαπραγματεύσεις

Νέα Κρήτη


Τώρα που βλέπουμε αντικειμενικά ότι υπάρχουν ενεργειακές γαλλοκυπριακές διαπραγματεύσεις όσον αφορά στην αδειοδότηση, ενώ είχε ανακοινωθεί από όλους ότι υπάρχει ήδη αποχώρηση, κανείς δεν λέει ότι είχε κάνει λάθος στις εκτιμήσεις του, που μάλιστα παρουσίασε ως ξεκάθαρα δεδομένα.
Του Νίκου Λυγερού
Έτσι, ο κόσμος που έχει ήδη ηττοπάθεια, άκουσε αυτές τις πληροφορίες και γονάτισε ακόμα περισσότερο για το τίποτα. Επίσης, διευκρινίζεται πλέον ακόμα και από τον γενικό εισαγγελέα της Κυπριακής Δημοκρατίας ότι δεν υπάρχει κανένα νομικό κόλλημα όσον αφορά στις τροποποιήσεις του συμβολαίου μεταξύ της Κύπρου και της γαλλικής εταιρείας.
Κατά συνέπεια, μπορεί να γίνει μια άμεση ή έμμεση τροπολογία που αφορά είτε νέα συμμετοχή ή επέκταση του συμβολαίου. Επιπλέον το ενδεχόμενο ενός τρίτου γύρου αδειοδότησης δεν είναι πια ουτοπικό, αλλά μια επιλογή η οποία είναι ελεύθερη και νόμιμη.

Η Μόχλευση (Leverage) – Μέρος Α’: Ο δανεισμός

oikonomica


Η μόχλευση είναι ένας γενικός όρος που χρησιμοποιείται στην χρηματοοικονομική για να περιγράψει τακτικές που χρησιμοποιούνται από μια οργάνωση ή ένα άτομο για να πολλαπλασιαστούν τα κέρδη ή οι ζημιές μιας επένδυσης. Τόσο στα ελληνικά όσο και στα αγγλικά (leverage) ο όρος παίρνει την ονομασία του από τον μοχλό (lever) επειδή υπάρχουν πολλά κοινά με τη μηχανική. Όπως στη μηχανική ο μοχλός πολλαπλασιάζει τη δύναμη που ασκείται, έτσι και στα χρηματοοικονομική η μόχλευση μπορεί να πολλαπλασιάσει τα κέρδη μιας επένδυσης. Οι βασικότερες μέθοδοι μόχλευσης είναι ο δανεισμός και η χρήση παραγώγων.
Η λογιστική μόχλευση υπολογίζεται από τον τύπο
Μόχλευση = Ενεργητικό / (Ενεργητικό – Παθητικό)
Ας εξετάσουμε αρχικά τη μόχλευση μέσω δανεισμού μέσω ενός απλού παραδείγματος λήψης στεγαστικού δανείου. Οι αρχές που το διέπουν είναι ίδιες με τις αρχές που διέπουν και τα επιχειρηματικά δάνεια. Χρησιμοποιούμε το στεγαστικό για λόγους απλούστευσης.

Η οικογένεια Παπαδοπούλου επιθυμεί να αγοράσει μια καινούρια οικία για να καλύψει τις στεγαστικές της ανάγκες. Η αξία του σπιτιού ανέρχεται στις €200.000 και οι Παπαδόπουλοι δεν έχουν στην κατοχή τους αυτό το ποσό. Έχουν να διαθέσουν €20.000 ενώ μπορούν να πάρουν και ένα στεγαστικό δάνειο €180.000 από μια τράπεζα. Η οικογένεια δε διαθέτει άλλα ακίνητα. Ένας εύκολος τρόπου να οπτικοποιήσουμε τη χρηματοοικονομική θέση της οικογένειας μετά την αγορά του σπιτιού είναι μέσω ενός ισολογισμού, ο οποίος παρουσιάζεται παρακάτω.

Σαμαράς, κατώτερος των περιστάσεων αλλά και των εκλεγμένων πρωθυπουργών

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Φέλιξ
Ο Αντώνης Σαμαράς, δεν έκανε τον κόπο να παραδώσει το Μέγαρο Μαξίμου στο νέο πρωθυπουργό. Δεν είχε ούτε τη μεγαλοθυμία, ούτε την ευγένεια, ούτε την πολιτική ευπρέπεια να ακολουθήσει τα ήθη και τα έθιμα του Κοινοβουλευτισμού. Δεν ξέρω αν είναι πτοημένος από την ήττα ή επιδεικνύει για μία ακόμη φορά πολιτική ασέβεια και μικρότητα μαζί.
Ως σήμερα ο Σαμαράς φρόντιζε να δείχνει πως αντιλαμβάνεται το κράτος και τη διοίκηση ως ιδιοκτησία του. Ήταν πολλές φορές που η αντιπαράθεσή του με τους πολιτικούς του αντιπάλους είχε τη χροιά αντιπαλότητας με κάποιον εσωτερικό εχθρό της χώρας.

Το οικονομικό "Τρίγωνο των Βερμούδων", Ρωσία, Ε.Ε., Κίνα

The Crypt of Banking News


της Νούλας Χρυσοχοΐδου
Όλοι έχουμε ακούσει ιστορίες για το Τρίγωνο των Βερμούδων και τις μυστηριώδεις εξαφανίσεις, επίσης γνωστό ως "Τρίγωνο του Διαβόλου". Διάφορες θεωρίες που βασίζονται σε "φυσικά αίτια".... αλλά μόνο θεωρίες. Κατά καιρούς ερευνήθηκαν πολλές εκδοχές και κατέληξαν σε ένα ηλεκτρομαγνητικό πεδίο και ότι υπάρχουν ηλεκτρομαγνητικές ανωμαλίες στην εκεί περιοχή...
Και για να αφήσουμε την επιστήμη αυτή αρκεί να σας αναφέρω ότι στην Ευκλείδια γεωμετρία οποιαδήποτε τρία σημεία, μη συνευθειακά, καθορίζουν ένα μοναδικό τρίγωνο και ένα μοναδικό επίπεδο.
Τι συμβαίνει όμως στο νέο τρίγωνο των Βερμούδων; Αυτό για το οποίο αναφέρομαι είναι το οικονομικό "τρίγωνο των Βερμούδων", ένα βασικό σχήμα της γεωμετρίας, ένα ισχυρό τρίγωνο, με τρείς πλευρές, αυτές ορίζονται ανά δύο από τα σημεία και τρείς γωνίες, τις κυρτές που ορίζονται ανά δύο από τις πλευρές.
Γεωπολιτική και γεωστρατηγική η θέση της χώρας μας, βρίσκεται στο στόχαστρο και των τριών πλευρών. Οικονομικές γιγαντομαχίες-τιτανομαχίες γίνονται δίπλα μας με κύριο στόχο τους την εθνική και οικονομική κυριαρχία της χώρας μας. Και εμείς παραδινόμαστε στα δίχτυα του Μορφέα....!!!
Μόνο που λείπει κάτι από το τρίγωνο. Μία ακόμη πλευρά και έτοιμο το τετράγωνο. Στο νέο σχήμα αυτό την εμφάνιση της κάνουν οι ΗΠΑ. 

Η εκλογική νίκη του ΣΥΡΙΖΑ είναι καλή για την δημοκρατία

Νέα Πολτική


του Μελέτη Μελετόπουλου*

Αναμφίβολα, και παρά το γεγονός ότι η απερχόμενη κυβέρνηση Σαμαρά «δεν πρόλαβε» να τακτοποιήσει εγκαίρως τις διαδικασίες για να ψηφίσουν οι δεκαοκτάρηδες, ο λαός μίλησε. Ο ΣΥΡΙΖΑ νίκησε όχι για το 36,34%, που είναι μακρυά από τα ποσοστά των πρώην κυρίαρχων κομμάτων της Μεταπολίτευσης, το 47% του Α.Παπανδρέου το 1981 ή ακόμη περισσότερο το 54% του Κ.Καραμανλή το 1974. Αλλά γιατί ένα μικρό ολιγάριθμο κόμμα, που εκινείτο παραδοσιακά στο όριο εισόδου στην Βουλή, αξιοποίησε την συγκυρία και με τους κατάλληλους χειρισμούς έγινε πρώτη πολιτική δύναμη. Αναμφισβήτητα αυτό είναι συγκριτικά δυσκολότερο από τις εκλογικές νίκες της ΝΔ και του ΠΑΣΟΚ την εποχή της βασιλείας τους.
Απευθυνόμενους σε όσους ήταν σφοδροί πολέμιοι του ΣΥΡΙΖΑ, θέλω να τους τονίσω το εξής: ο ΣΥΡΙΖΑ έφερε την Αριστερά στην εξουσία, κάτι απαραίτητο ώστε να μετεξελιχθεί ο πολιτικός αυτός χώρος από κίνημα διαμαρτυρίας και ουτοπίας σε δύναμη πραγματισμού και ευθύνης. Να αντιμετωπίσει τις αντιφάσεις του μέσα στο καμίνι της διακυβέρνησης. Να αποδείξει ότι διαθέτει ικανά και τίμια στελέχη, που δεν θα υποκύψουν στις σειρήνες της διαπλοκής και θα ασκήσουν την εξουσία με ικανότητα, ευφυία  και αποτελεσματικότητα. Και να αναλάβει τις ευθύνες του. 

THN ANAΓΚΗΝ ΦΙΛΟΤΙΜΙΑΝ ΠΟΙΗΣΟΜΕΝ........

Αριστόβουλος


του Παναγιώτη Γεννηματά
Το ευρύ λαϊκομετωπικό σχήμα που προέκυψε από τις εκλογές της 25ης Ιανουαρίου με την σύμπραξη του ΣΥΡΙΖΑ με στοιχεία της εθνικολαϊκής δεξιάς αποτελεί ασφαλώς ιδιότυπο κυβερνητικό συνασπισμό που για πολλούς θα φαντάζει για καιρό ως εξαμβλωματική πολιτική τερατογονία.
Το παράδοξον του σχήματος δεν πρέπει όμως να εκληφθεί ως κατ' ανάγκην πολιτικά ανίσχυρο και θνησιγενές. Η πραγματική του ισχύς και αντοχή ίσως ξεπερνάει τηνφαινομενική ασυμβατότητα των δύο απρόσμενων συνεταίρων.
Ο ΣΥΡΙΖΑ απετόλμησε μια κυβέρνηση εμπλουτισμένη με αρκετά μετριοπαθή εξωκομματικά στελέχη του ευρύτερου κεντροαριστερού χώρου. Οι ΑΝΕΛ απ' την πλευρά τους διαθέτουν αντιπροσωπευτική ικανότητα πολύ ευρύτερη από το εκλογικό ποσοστό που τους κράτησε στη βουλή. Και τούτο γιατί κατά βάθος εκπροσωπούν ακέραιο τον σκληρό πυρήνα της εθνικοπατριωτικής παραδοσιακής δεξιάς, από τον οποίον και έχουν φυγοκεντριστεί. Η ιδεολογική επικοινωνία τους με το κύριο σώμα της συντήρησης που από αδρανή κομματικό πατριωτισμό παρέμεινε στη Ν.Δ. πρέπει να θεωρείται δεδομένη.

Η μόνιμη και διαχρονική ανάγκη αύξησης του εύρους της μεταποιητικής βάσης

Του Κώστα Μελά
Διαχρονικά στην Ελλάδα γινόταν προσπάθειες να ακολουθηθούν τα αναπτυξιακά πρότυπα των αναπτυγμένων χωρών αλλά πάντοτε με μεγάλη χρονική υστέρηση και χωρίς  τις απαιτούμενες βασικές προϋποθέσεις για την επιτυχία του επιδιωκόμενου σκοπού. Το γεγονός αυτό  οδηγούσε είτε σε αποτυχίες,  είτε στην εμφάνιση υβριδιακών  μορφωμάτων που γρήγορα απαξιώνονταν. Το αποτέλεσμα ήταν η ανάπτυξη να βασιστεί κυρίως σε συγκυριακές επιλογές και σε ad hoc αποφάσεις.
 Είναι γνωστόν σε όλους οι επιπτώσεις που είχε στην αναπτυξιακή προοπτική των χωρών η εξάρτησή τους από λίγες πηγές εισοδημάτων, αντί μιας ευρείας γκάμας μεταποιημένων προϊόντων που κατευθύνονται σε διαφορετικές αγορές. Η αυξημένη μεταβλητότητα των εσόδων από λίγους κλάδους εξαγωγής λόγω «καθήλωσης» της  εξειδίκευσης των συγκεκριμένων  οικονομιών μόνο σε αυτούς τους κλάδους, σε αντίθεση με τη συγκριτική σταθερότητα των εσόδων χωρών που έχουν έσοδα από ένα διαφοροποιημένο καλάθι προϊόντων και εξαγωγών, καταγράφεται  ως σημαντική και αρνητική επίπτωση για αυτές τις οικονομίες.
Το σημείο αυτό πρέπει να το προσέξουν όσοι υποστηρίζουν ένα οικονομικό υπόδειγμα  το οποίο καθιστά  τον ελληνικό τουρισμό βαριά  βιομηχανία της χώρας  περιορίζοντας την ανάπτυξη της ελληνικής οικονομίας στο «κτίσιμο ξενοδοχείων και εστιατορίων».

Απαιτείται ήθος, σύνεση και αξιοκρατία στην άσκηση της κυβερνητικής εξουσίας



του Γιώργυο Βάμβουκα
Η σημερινή επιφυλλίδα θα κινηθεί στο πνεύμα της χθεσινής αρθογραφίας μας. Στο χθεσινό μας άρθρο σχολιάζοντας τις κακοδαιμονίες του νεώτερου ελληνικού κράτους, αναφερθήκαμε στην μακρόχρονη παρουσία των προστάτιδων δυνάμεων, στον αρνητικό ρόλο των βασιλέων με τις ανακτορικές τους αυλές και στις άνομες παραοικονομικές δραστηριότητες. Το τρίτο αίτιο της νεοελληνικής κατάντιας είναι οι έκνομες παραοικονομικές δραστηριότητες. Στο νου του τίμιου και λογικά σκεπτόμενου πολίτη, οι παραοικονομικές δραστηριότητες  είναι άρρηκτα συνδεδεμένες με την διαφθορά και την αδιαφάνεια.
Κατά τη διάρκεια του 19ου με αρχές του 20ου αιώνα, η άνομη παραοικονομία όπως νοείται στις μέρες μας, ήταν συνυφασμένη με το λαθρεμπόριο και την πειρατεία. Στην μεταπολιτευτική Ελλάδα, στην εποχή των προοδευτικών δημοκρατικών δυνάμεων, η φοροδιαφυγή, το λαθρεμπόριο, το ξέπλυμα χρήματος, η αρχαιοκαπηλία, οι μίζες, κ.λπ., καθρεφτίζουν τις άνομες παραοικονομικές δραστηριότητες. Οι έκνομες παραοικονομικές δραστηριότητες, η διαφθορά του εγχώριου πολιτικού συστήματος και η εξαχρείωση των κρατικοδίαιτων επιχειρηματιών, συνέβαλαν καθοριστικά στην κατάρρευση των Δημοσίων Οικονομικών το 2009, την υποταγή της Ελλάδος στα μνημόνια και το ξεπούλημα της χώρας στους ξένους τοκογλύφους.