Δευτέρα, 24 Απριλίου 2017

Το παιχνίδι των ΗΠΑ με όπλο το εμπόριο


Οι εμπορικές σχέσεις των ΗΠΑ με τον υπόλοιπο κόσμο θα βρίσκονται στο επίκεντρο το β' τρίμηνο της χρονιάς. Η αμερικανική επίθεση στη Συρία και το «μήνυμα» σε Πεκίνο και Πιονγκγιανγκ. Η απειλή για την Ευρώπη.

Το εμπόριο θα βρίσκεται στο επίκεντρο πολλών ηγετών αυτό το τρίμηνο καθώς η νέα κυβέρνηση των ΗΠΑ εγκαθίσταται στον Λευκό Οίκο. Αν και ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ συνεχίζει να βρίσκεται σε τέλμα λόγω των μαχών στο Κογκρέσο και των ισχυρισμών για ανάρμοστες σχέσεις με τη Ρωσία, η ομάδα του θα προσπαθήσει να επαναφέρει την προσοχή του κοινού στην εμπορική του ατζέντα.
Για τον σκοπό αυτό, η Ουάσινγκτον θα εργαστεί ώστε να αποσαφηνίσει την στρατηγική της για την πάταξη της χειραγώγησης νομισμάτων στο εξωτερικό, την αυστηροποίηση της επιβολής των υφιστάμενων εμπορικών νόμων και την προετοιμασία επαναδιαπραγμάτευσης της NAFTA. Όμως η αβεβαιότητα που περιβάλει τις προθέσεις του Λευκού Οίκου θα συνεχιστεί, ωθώντας τους μεγαλύτερους εμπορικούς εταίρους των ΗΠΑ να αναζητήσουν νέες οικονομικές σχέσεις αλλού.
Την ίδια ώρα, κάποιοι θα χρησιμοποιήσουν τη συνεργασία στην ασφάλεια και τις υποσχέσεις για επενδύσεις για να τα πάνε καλά με την Ουάσινγκτον –ή, τουλάχιστον, να προσπαθήσουν να απομακρύνουν τα τιμωρητικά εμπορικά μέτρα.
Η Κίνα θα είναι μια από αυτές τις χώρες καθώς χρησιμοποιήσει την οικονομική επιρροή της στην Πιονγιάνγκ και την αυξανόμενη αίσθηση του επείγοντος σε ότι αφορά το πυρηνικό πρόγραμμα της Βόρειας Κορέας, προς όφελός της, στις τεταμένες εμπορικές διαπραγματεύσεις με τις ΗΠΑ. O Λευκός Οίκος θα κάνει ό,τι μπορεί για να πιέσει για δευτερεύουσες κυρώσεις κατά του πεισματάρη γείτονα της Κίνας, απειλώντας ίσως και με ενίσχυση της στρατιωτικής βοήθειας προς την Ταϊβάν για να αναγκάσει το Πεκίνο να συνεργαστεί. Ακόμα, όμως, και αν «περάσει» της Ουάσινγκτον, ένα καθεστώς βαρύτερων κυρώσεων λίγα θα κάνει για να επιβραδύνει την πρόοδο του πυρηνικού προγράμματος της Πιονγκγιάνγκ. Οι ΗΠΑ δεν θα έχουν επιλογή, τότε, παρά να χρησιμοποιήσουν ένα αξιόπιστο στρατιωτικό αποτρεπτικό μέσω κατά της Βόρειας Κορέας –κίνηση που απλώς θα διευρύνει το χάσμα μεταξύ της Ουάσινγκτον και του Πεκίνου.

Βασιλικότεροι του βασιλέως

Όλο αυτό δεν χρειαζόταν, το 2016.
Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Βασίλη Κωστούλα

Πρόκειται για μια αληθινή επιτυχία. Η κυβέρνηση ξεπέρασε κατά τουλάχιστον 8 φορές τον δημοσιονομικό στόχο του μνημονίου για το 2016, πετυχαίνοντας το υψηλότερο πρωτογενές πλεόνασμα το οποίο έχει καταγραφεί τα τελευταία 22 χρόνια.
Ο δρόμος ωστόσο στρώθηκε με αύξηση φορολογικών συντελεστών, ΦΠΑ και ειδικών φόρων κατανάλωσης, προκαταβολών φόρου στις επιχειρήσεις, αλλά και εισπράξεων από ασφαλιστικές εισφορές. Το αποτέλεσμα ήταν το ελληνικό κράτος να συγκεντρώσει 3,5 δισ. ευρώ περισσότερα έσοδα από φόρους σε σύγκριση με το 2015, στις πλάτες της παραγωγής και της εργασίας.
Διότι, όπως με κάθε ευκαιρία υποστηρίζουν εκπρόσωποι των θεσμών, χωρίς να διαψεύδονται, το μίγμα της δημοσιονομικής προσαρμογής το αποφασίζει η κυβέρνηση της χώρας· «δεν είναι δουλειά μας να φτιάχνουμε τους φορολογικούς συντελεστές» είχε πει στη «Ν» ο επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί.
Βεβαίως, στη θετική για τους δημοσιονομικούς στόχους επίδοση του ελληνικού Δημοσίου συντέλεσε και μια περικοπή δαπάνης, εκείνης των συντάξεων. Αλλά ακόμη περισσότερο μια στάση πληρωμών, στα πεδία προμηθευτών και ληξιπρόθεσμων οφειλών, με ό,τι αυτό συνεπάγεται για την πραγματική οικονομία.

Κάποια Τουρκικά οικονομικά επ' ευκαιρία...



του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη
Με άνοδο περί το 2,5% υποδέχθηκε η ισοτιμία της τουρκικής λίρας την έκβαση του δημοψηφίσματος για την αύξηση των εξουσιών του Τούρκου Προέδρου - που συμβαίνει να είναι ο Ρετζέπ Ταγγίπ Ερντογάν. (Ο οποίος, για να μην χάσει την δυναμική που θεωρεί ότι ανέπτυξε η δημοψηφισματικότητα, προανήγγειλε νέο δημοψήφισμα - αυτή την φορά προκειμένου να αποφανθεί ο λαός της Τουρκίας αν ενδιαφέρεται ή όχι να συνεχισθούν οι ενταξιακές διαπραγματεύσεις με την ΕΕ "που διαρκούν ήδη επί 54 χρόνια". Επειδή περί δημοψηφισμάτων, ας σημειωθεί ότι ο ίδιος Ερντογάν συζητά να προσφύγει στην λαϊκή ετυμηγορία και για την επαναφορά της ποινής του θανάτου - που κι αυτή αποτελεί βέβαιη κίνηση απομάκρυνσης από την Ευρώπη).
Πρέπει να υπήρξε, αυτή, μια ανακούφιση για το Τουρκικό νόμισμα το οποίο - ύστερα από μια δεκαετία υψηλής πτήσης - είχε δει την ισοτιμία του να καταβαραθρώνεται με την πολιτική αναταραχή, ιδίως μετά το αποτυχημένο πραξικόπημα του Ιουλίου 2016 και τις εκτεταμένες εκκαθαρίσεις που το ακολούθησαν επεκτεινόμενες και στον τομέα της οικονομίας, φθάνοντας να χάνει έως και 30% της αξίας του έναντι του δολαρίου. Πάνω από 60% είχε φθάσει να χάνει το Χρηματιστήριο της Κωνσταντινούπολης, που κι αυτό τώρα έδειξε μια μικρή αισιοδοξία (+0,75% την πρώτη μέρα).

Handelsblatt: Υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα με απλήρωτους λογαριασμούς

«Στην πραγματικότητα η χώρα βρίσκεται μακριά από έναν βιώσιμο προϋπολογισμό» παρατηρεί ο σχολιαστής της εφημερίδας και συνεχίζει:
Η ευφορία του κυβερνητικού εκπροσώπου Δημήτρη Τζανακόπουλου για το υψηλό πρωτογενές πλεόνασμα δεν δικαιολογείται, όταν η χώρα έχει υποχρεώσεις πολλών δισ. ευρώ, αναφέρει σε δημοσίευμά της η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt.
«Οι διαφωνίες για το πρωτογενές πλεόνασμα ανάμεσα στη Γερμανία και το ΔΝΤ εξετάζονται αυτό το Σαββατοκύριακο στην Ουάσιγκτον... Και για τον κ. Τσακαλώτο τα καλά στατιστικά στοιχεία είναι θεϊκό δώρο. Δείχνουν ότι η Αθήνα βρίσκεται σε καλό δρόμο. Αλλά αυτό που εκ πρώτης όψεως φαίνεται ως τεράστια επιτυχία και γιορτάζεται ως τέτοια από την κυβέρνηση, είναι μόνο ένα κομμάτι μιας μέτριας γενικής εικόνας των δημόσιων οικονομικών. Εμπειρογνώμονες του ΔΝΤ επισημαίνουν ότι το μεγάλο πρωτογενές πλεόνασμα του 2016 προέκυψε κυρίως από μέτρα λιτότητας και όχι από δομικές μεταρρυθμίσεις. Στην πραγματικότητα η χώρα βρίσκεται μακριά από έναν βιώσιμο προϋπολογισμό» παρατηρεί ο σχολιαστής της εφημερίδας και συνεχίζει:

Αποφασίζει και διατάζει ο Γκέμπελς του 4ου Ράιχ

analyst


Το αμερικανικό ΔΝΤ θα πρέπει να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη, αντικαθιστάμενο από το γερμανικό ESM – το οποίο θα λειτουργεί ως σύνδικος πτώχευσης κρατών, θα επιβλέπει τους προϋπολογισμούς των κυβερνήσεων της Ευρωζώνης και θα προτείνει τις απαιτούμενες αλλαγές (ηχητικό).
του Άρη Οικονόμου
Άρθρο
Ο κ. Σόιμπλε είναι ένας πολιτικός που κάνει πάντοτε αυτό που την εκάστοτε στιγμή τον συμφέρει, όσον αφορά τη χώρα του (άρθρο) – ενώ σχεδιάζει τις κινήσεις του προσεκτικά και μεθοδικά, πολλά χρόνια πριν τις δρομολογήσει. Φυσικά δεν μπορεί κανένας να τον παρεξηγήσει, αφού λειτουργεί θετικά για τα συμφέροντα της πατρίδας του – σε πλήρη αντίθεση με τις ανεπαρκείς ελληνικές κυβερνήσεις που τρέχουν συνεχώς πίσω από τα γεγονότα, καλύπτοντας την τρομακτική ασχετοσύνη τους πίσω από την πολιτική της υποτέλειας και των υποκλίσεων.
Στα πλαίσια αυτά, γνωρίζει πολύ καλά πως ο οικονομικός πόλεμος που διεξάγει η Γερμανία στην Ευρώπη, με στόχο την απόλυτη κυριαρχία της, απαιτεί ανάλογα οικονομικά όπλα – το σημαντικότερο εκ των οποίων είναι η δημιουργία ενός οργανισμού, ο οποίος να λειτουργεί ως σύνδικος πτώχευσης για τα κράτη, όπως το ΔΝΤ.
Έχοντας το λοιπόν σχεδιάσει από το ξεκίνημα της κρίσης χρέους της Ευρωζώνης, θεωρεί πως έφτασε η κατάλληλη στιγμή για να το δρομολογήσει – εκμεταλλευμένος τις αποτυχίες του ΔΝΤ όσον αφορά την Ελλάδα, ενώ προηγουμένως το έχει «εκδιώξει» τόσο από την Ιρλανδία, όσο και από την Πορτογαλία (πρόωρη εξόφληση του από τις δύο αυτές χώρες, με τη βοήθεια των ευρωπαϊκών μηχανισμών).

Ο ευρωπαϊκός φεντεραλισμός και τα παλιά μίση


Ένα σημαντικό βιβλίο που έγραψε ο Παν. Δρακόπουλος και προλογίζει ο Δημ. Κοντομηνάς. Η «βιογραφία της Ευρώπης» και γιατί θα έπρεπε να διδάσκεται σε όλα τα ελληνικά σχολεία.

Γράφει ο Αθαν.Χ. Παπανδρόπουλος

Εκπληκτικό σε νοήματα, συνοπτικό και απολύτως διδακτικό, το βιβλίο του Παναγιώτη Δρακόπουλου «Βιογραφία της Ευρώπης, η διαμόρφωση του πολιτιστικού της προσώπου» θα έπρεπε να βρίσκεται, πριν απ’ όλα, σε κάθε σχολείο όχι μόνον της Ελλάδος αλλά και της Ευρώπης. Απλό στην περιγραφή του αλλά με εντυπωσιακή εικονογράφηση, η «Βιογραφία της Ευρώπης» μεταφέρει τον αναγνώστη από το 40.000 π.Χ. στην υπογραφή της Συνθήκης της Ρώμης στις 25 Μαρτίου 1957 και του εξηγεί γιατί η ήπειρος αυτή γέννησε τη φιλοσοφία, τη δημοκρατία, τη λογοτεχνία, την τέχνη και τον πολιτικό ολοκληρωτισμό.
Εξηγεί επίσης πώς στην Ευρώπη αναπτύχθηκε εννοιολογικά και πρακτικά η παραγωγή και γιατί, σε συνδυασμό με το ευρωπαϊκό πνεύμα, οδήγησε σε όλες τις οικονομικές επαναστάσεις που γνώρισε και γνωρίζει ο κόσμος μας.
«Ο πρωτοευρωπαϊσμός», γράφει ο Παναγιώτης Δρακόπουλος, «δείχνει ότι δεν υπήρξε πρωτόγονος, αν αυτό σημαίνει πνευματικά κατώτερος. Το εντελώς αντίθετο. Υπήρξε απίστευτα εφευρετικός και η τεχνολογία μας σήμερα χτίζεται στα θεμέλια που έβαλε αυτός. Έτσι η ζωή μας δεν είναι και δεν θα γίνει ποτέ φυσική. Για τον Ευρωπαίο η τεχνολογία είναι ο φυσικός χώρος του ανθρώπου και όχι η φύση. Δεν θα συμμορφωθούμε εμείς σε αυτήν, αλλά εκείνη σε εμάς -αυτό είναι και το μήνυμα που βρίσκεται χαραγμένο μέσα στις σπηλιές».

Ολη η αλήθεια για την «ανύπαρκτη» συγγνώμη του Τόμσεν



του Μιχάλη Ιγνατίιου
 Αγαλλίαση στην Ελλάδα… Κτυπούν οι καμπάνες… Η Πατρίδα εξήλθε των καταραμένων Μνημονίων και των δανειακών Προγραμμάτων. Η ευτυχία επανήλθε στην Ελλάδα. Οι άνθρωποι εορτάζουν στους δρόμους… Μα τι συνέβη, θα αναρωτηθείτε και θα έχετε δίκιο.
Γιατί δεν πήρατε είδηση τα ευχάριστα νέα… Απλούστατα, διότι τα πράγματα και η κατάσταση είναι όπως χθες και προχθές, όπως είναι κάθε μέρα τα τελευταία επτά χρόνια. Φτώχεια και δυστυχία… Και απόγνωση. Και εξαθλίωση των ανθρώπων. Μια κουβέντα του επικεφαλής της Ευρωπαϊκής Διεύθυνσης του Διεθνούς Νομισματικού Ταμείου, του Πολ Τόμσεν έβαλε φωτιά στην τηλεοπτική Ελλάδα. Τι είπε; «Τα στοιχεία για το πρωτογενές πλεόνασμα είναι πολύ πάνω απ’ αυτό που προβλέπαμε. Πολύ παραπάνω απ’ οποιοσδήποτε προέβλεπε.
Είναι ξεκάθαρο ότι είναι πολύ καλύτερο απ’ όσο περιμέναμε. Τα πρώτα πέντε χρόνια κάναμε συνεχώς λάθος από την μια πλευρά. Υπερεκτιμούσαμε τη δημοσιονομική εικόνα. Τα τελευταία 1,5 χρόνια κάναμε ανάποδο λάθος. Ούτε εγώ, ούτε άλλοι κατανοήσαμε τις συνέπειες των capital controls. Ήμασταν πολύ συντηρητικοί. Αυτό είναι ξεκάθαρο». Αυτή τη φράση του κ. Τόμσεν βάφτισαν απολογία… Κρίμα. Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι οι αξιωματούχοι του Ταμείου που ασχολούνται με την Ελλάδα, διέπραξαν σοβαρά λάθη. Άλλωστε το αναφέρουν αρκετές εκθέσεις του Ταμείου, που εγράφησαν από ανεξάρτητους ερευνητές.
Όσοι ασχοληθήκαμε με το θέμα, και παρακολουθούμε συστηματικά τις ενημερώσεις του ΔΝΤ, γνωρίζουμε από πρώτο χέρι πως εισήλθε η Ελλάδα στο Μνημόνιο τον Μάιο του 2010 και πως φτάσαμε εδώ: Στο χείλος της καταστροφής. Η «συγνώμη» του κ. Τόμσεν, όπως παρουσιάστηκε χθες στην Ελλάδα είναι παραπλανητική. Πρόκειται ξεκάθαρα για «δημοσιογραφική απάτη». Ο αξιωματούχος του ΔΝΤ ούτε απολογήθηκε, ούτε επιχείρησε ποτέ να διορθώσει τα λάθη του Ταμείου, από το 2010 μέχρι σήμερα. Ναι, τα παραδέχθηκαν τα λάθη και τις παραλείψεις στις εκθέσεις τους.

Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ: Το αποκορύφωμα της λιτότητας



του Κώστα Λαπαβίτσα 

Ανακοινώθηκαν τα δημοσιονομικά στοιχεία του 2013-2016 από την ΕΛΣΤΑΤ. Η εικόνα είναι καταλυτική για την «αντιμνημονιακή» κυβέρνηση που «θα κρατήσει την κοινωνία όρθια»:




Δηλαδή:

  1. Ο βασικός μοχλός μνημονιακής «προσαρμογής» ήταν και παραμένει η συντριβή των δημοσίων δαπανών. Αυτή είναι η κύρια μορφή λιτότητας και όχι η αύξηση της φορολογίας για την οποία δικαιολογημένα διαμαρτύρονται και οι μνημονιακοί, αλλά το κάνουν γιατί τώρα χτυπήθηκαν και οι ίδιοι. Η συντριβή των δημοσίων δαπανών συνεχίστηκε ασμένως από την κυβέρνηση Τσίπρα το 2016. Κυβέρνηση λιτότητας με παράσημο.
  2. Η λιτότητα πήρε βεβαίως και βαριά φορολογική μορφή το 2016 διότι ανέβηκε κατά πολύ το φορολογικό εισόδημα της κυβέρνησης σε σχέση με το 2014-15, φτάνοντας σχεδόν το 50% του ΑΕΠ. Κυβέρνηση λιτότητας με δεύτερο παράσημο.
  3. Μετά τη βίαιη αυτή επίθεση στη συνολική ζήτηση, το ΑΕΠ παρέμεινε στάσιμο. Αυτός είναι ο πραγματικός λόγος του ρυθμού ανάπτυξης 0% το 2016 και όχι τα φληναφήματα περί «καθυστέρησης» στην αξιολόγηση που δήθεν προκαλούν αβεβαιότητα και δεν αφήνουν την οικονομία να εκτιναχθεί. Δεν υπάρχουν ελατήρια που εκτινάσσονται όταν ο δημόσιος τομέας υιοθετεί τέτοια λιτότητα.
  4. Το δημόσιο χρέος διογκώθηκε την ίδια περίοδο, ανεβαίνοντας ξανά στο 179% του ΑΕΠ. Αντί για διαγραφή, έχουμε χρέος που γίνεται βαρύτερο. Κυβέρνηση λιτότητας με τρίτο παράσημο.

Γρίφος το τι θα ισχύσει φέτος με τις αποδείξεις ηλεκτρονικών πληρωμών

Ως αποδείξεις ηλεκτρονικών πληρωμών μπορεί να χρησιμοποιηθούν η κατάσταση κίνησης τραπεζικού λογαριασμού, αντίγραφο κίνησης τραπεζικού λογαριασμού, αναλυτική εικόνα καρτών, αποδεικτικά κατάθεσης ή εξόφλησης, αντίγραφο τερματικού μηχανήματος (POS).
Αναστάτωση στους φορολογουμένους έχει προκαλέσει το τι θα ισχύσει με τις αποδείξεις των ηλεκτρονικών συναλλαγών, εξαιτίας κυρίως των διαφορετικών δηλώσεων από κυβερνητικά στελέχη αλλά και την έλλειψη οδηγιών. Οι φορολογούμενοι δεν ξέρουν εάν πρέπει να κρατούν τις αποδείξεις ηλεκτρονικών συναλλαγών στο σπίτι τους, εάν εκπίπτουν οι δαπάνες που έχουν κάνει στο εξωτερικό και πώς γίνεται ο επιμερισμός μεταξύ συζύγων. Κατωτέρω, παρατίθενται απαντήσεις σε όλα αυτά τα ζήτημα προκειμένου να αποφευχθούν λάθη που ενδεχομένως να κοστίζουν.
– Ποιοι υποχρεούνται στην πραγματοποίηση ηλεκτρονικών συναλλαγών το 2017;

– Μισθωτοί, συνταξιούχοι και οι κατ’ επάγγελμα αγρότες (τουλάχιστον το 50% του εισοδήματός τους προέρχεται από αγροτική δραστηριότητα). Σε διαφορετική περίπτωση, θα χάσουν την έκπτωση φόρου 1.900-2.100 ευρώ ή τμήμα αυτής.

– Ηλεκτρονικές συναλλαγές από το εξωτερικό. Θα προσμετρηθούν για το «χτίσιμο» του αφορολογήτου;

ΔΙΠΛΗ «ΠΛΗΓΗ» ΣΤΗΝ ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΚΑΙ ΣΤΑ ΤΑΜΕΙΑ ΟΙ ΜΑΚΡΟΧΡΟΝΙΑ ΑΝΕΡΓΟΙ «Τρύπα» 2,7 δισ. ευρώ από τους 506.447 «απόκληρους» της εργασίας


ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΓΑΤΟΥ
Πάνω από μισό εκατομμύριο άνεργοι έχουν τεθεί, οριστικά όπως φαίνεται, «εκτός» της αγοράς εργασίας και του Ασφαλιστικού αποτελώντας μια «ανοικτή» διπλή «πληγή» για την κοινωνία και τα Ταμεία, αφού οι περισσότεροι διαβιούν κάτω από τα όρια της φτώχειας και, παράλληλα, η κοινωνική ασφάλιση στερείται εισφορές ύψους 2,7 δισ. ευρώ τον χρόνο. Σε αυτό το ύψος υπολογίζει ο πρώην υπουργός Εργασίας Γ. Κουτρουμάνης τα έσοδα που θα είχε το Ασφαλιστικό αν 500.000 από τους 1.068.293 επίσημα εγγεγραμμένους (τον Μάρτιο) στον ΟΑΕΔ έβρισκαν απασχόληση.
Η επανένταξη στην αγορά εργασίας ειδικά των 506.447 ανέργων που βρίσκονται στις λίστες ανεργίας του ΟΑΕΔ για περισσότερο από 12 μήνες, μοιάζει με... άπιαστο όνειρο (ακόμη και για τους ίδιους) καθώς ο αριθμός τους συνεχώς αυξάνεται, ανεξαρτήτως της καταγραφόμενης εποχικής μείωσης της ανεργίας και, ταυτόχρονα, λείπουν οι αναγκαίες ενεργητικές πολιτικές απασχόλησης για την αναβάθμιση των επαγγελματικών δεξιοτήτων τους. Σύμφωνα με τα συγκριτικά στοιχεία του ΟΑΕΔ:

"ΤΟ ΑΠΟΡΡΗΤΟ ΣΧΕΔΙΟ" ΔΙΑΛΥΣΗΣ ΚΡΑΤΩΝ

CRETETV



Συνέντευξη με τον Δημοσιογράφο-Αναλυτή/Συγγραφέα Δημήτρη Κωνσταντακόπουλο.


Γ.Κοντογιώργης:Το παρόν ως παρελθόν είναι πηγή του σημ.αδιεξόδου,δίχως αύριο...


Γ.Κοντογιώργης ομ.καθηγητής Πολιτικής επιστήμης ,στο Πάντειο κ' Πέτρος Ιωάννου στον Σπορnews 90,1fm της Λάρισας στους ''ακροβάτες του ονείρου'' 19/4/17.Κάθε μέρα (7χ7) μαζί στις 10.00 - 11.17π.μ.Για το διαδύκτιο sportnews901.gr



Πόλεμος, Τρομοκρατία και Εκλογές

Ινφογνώμων Πολιτικά


του Δημήτρη Κωνσταντακόπουλου *
 Σε λίγες ώρες οι κάλπες θα ανοίξουν στη Γαλλία και θα ξέρουμε ποιός έχει πιθανότητες να γίνει Πρόεδρος στη χώρα αυτή.
"Κανονικά", και ιδίως μετά την "τρομοκρατική επίθεση", που έπληξε κυρίως τον Μελανσόν, οι Λεπέν και Μακρόν θα είναι οι νικητές του πρώτου γύρου.
Μόνο που κανείς δεν θα πρεπε να στοιχηματίσει τα λεφτά του στο τι θα κάνουν εν τέλει οι ψηφοφόροι στη χώρα της Γαλλικής Επανάστασης, της Κομμούνας του Παρισιού και του Μάη του 1968.
Κάθε πρόβλεψη είναι παρακινδυνευμένη.
Σπάνια εκλογές ήταν τόσο δύσκολα προβλέψιμες, όσο οι σημερινές. Αλλά και σπάνια μια εκλογή είχε τόσο μεγάλη, αληθινά παγκόσμια σημασία.

'Οχι μόνο γιατί θα επηρεάσει άμεσα όλη την ευρωπαϊκή κατάσταση. Αλλά και γιατί διεξάγεται σε ένα πλαίσιο που μοιάζει όλο και περισσότερο "προπολεμικό" και στο οποίο η Πολιτική καλείται να ετοιμάσει τη συνέχειά της, τον Πόλεμο κατά Κλαούζεβιτς, ο Πόλεμος καθορίζει όλο και περισσότερο την Πολιτική.
Η έντονα αντι-ισλαμική ρητορεία της Μαρίν Λε Πεν για παράδειγμα είναι αυτή ακριβώς που χρειάζεται για να ετοιμάσει την κοινή γνώμη για τον επόμενο, και πολύ μεγαλύτερο αν γίνει, πόλεμο στη Μέση Ανατολή.
Η απόφαση Μέι να προκηρύξει εκλογές μπορεί να ερμηνευθεί από την ελπίδα να οδηγήσει τους Εργατικούς σε ήττα και σε ανατροπή τον ηγέτη τους Τζέρεμι Κόρμπιν.

Κυριακή, 23 Απριλίου 2017

Η μάχη της Αλαμάνας και η ηρωική θυσία του Αθανασίου Διάκου (23 Απριλίου 1821)

Θέμαατα Ελληνικής Ιστορίας


Πρόλογος - η Βοιωτία επαναστατεί (27 Μαρτίου 1821)

Το τρίτο δεκαήμερο του Μαρτίου του 1821 υπήρχαν πολλές ενδείξεις και διάσπαρτες φήμες ότι οι Έλληνες θα επαναστατούσαν με κύρια εστία την Πελοπόννησο. Στην Ανατολική Στερεά Ελλάδα, στην περιοχή της Λιβαδειάς καπετάνιος στο αρματολίκι της περιοχής ήταν ο Αθανάσιος Διάκος γεννημένος στην Μουσουνίτσα Φωκίδος και μυημένος στην Φιλική Εταιρεία ήδη από το 1818, όταν ήταν πρωτοπαλίκαρο του Οδυσσέα Ανδρούτσου. Όταν μέσω του αγγελιοφόρου και υπαρχηγού στο αρματολίκι Βασίλη Μπούσγου μαθεύτηκε η γενική εξέγερση στην Πελοπόννησο, ο Διάκος αποφάσισε να υψώσει την σημαία της Επανάστασης κάμπτοντας τους όποιους δισταγμούς και των προκρίτων της περιοχής (Λογοθέτης, Λάμπρος Νάκος, Φίλων).

Σύντομα έφτασαν στην περιοχή και τα νέα για την εξέγερση των Ελλήνων και την πολιορκία των Τούρκων στα Σάλωνα εκφοβίζοντας τους ντόπιους Τούρκους ότι κάτι τέτοιο έμελλε να συμβεί και στην επαρχία τους. Με ένα τέχνασμα ο Διάκος έπεισε τον Τούρκο βοεβόδα δήθεν ότι θα πολεμούσε τους εξεγερμένους και έτσι κατάφερε με τουρκική επίσημη γραπτή έγκριση να στρατολογήσει και να εξοπλίσει 5.000 χωρικούς. Στις 27 Μαρτίου ξεκίνησαν οι σποραδικές εχθροπραξίες και οι μεμονωμένες δολοφονίες Τούρκων, ενώ οι περισσότεροι από αυτούς κατέφυγαν στο κάστρο της Λιβαδειάς.


Η απελευθέρωση της Λιβαδειάς ( 1η Απριλίου 1821) 


Τη νύχτα της 28ης προς την 29η Μαρτίου οι επαναστάτες υπό τον Διάκο κατέλαβαν τον λόφο του 
Απεικόνιση της σημαίας του Διάκου
Προφήτη Ηλία έναντι της πόλης της Λιβαδειάς και από εκεί έστειλε ομάδες οπλοφόρων και απέκλεισε τους δρόμους που οδηγούσαν στην πόλη. Στις 30 και 31 Μαρτίου οι επαναστάτες υπό την σημαία του Διάκου (ο Άγιος Γεώργιος με την επιγραφή "Ελευθερία η Θάνατος") προήλασαν με τόλμη και κατέλαβαν την κυρίως πόλη συντρίβοντας την μικρή τουρκική αντίσταση που συνάντησαν. Οι κάτοικοι της πόλης ήταν περίπου 10.000 και έχοντας ξεχωριστή σημαία από κάθε συνοικία (Παναγιά, Άγιος Νικόλαος, Άγιος Δημήτριος) της πόλης, ενώθηκαν με τους επαναστάτες.  Οι Τούρκοι περιορίστηκαν στο κάστρο της πόλης που λεγόταν "Ώρα" η "ρολόι".

Η Ναόμι Κλάιν, ο Πινοσέτ και τα παιδιά από το Σικάγο

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Ο Αουγούστο Πινοσέτ (Augusto José Ramón Pinochet Ugarte) (25 Νοεμβρίου 1915 – 10 Δεκεμβρίου 2006) ήταν Στρατιωτικός και πολιτικός δικτάτορας της Χιλής (1973-1990).
του Θανάση Μπαντέ
Το πραξικόπημα στη Χιλή το Σεπτέμβριο του 1973, όπως και όλα τα πραξικοπήματα, δεν θα μπορούσε να οργανωθεί από τη μια μέρα στην άλλη. Στηρίχτηκε σε δομές που λειτουργούσαν για λογαριασμό του χρόνια πριν και καλλιεργούνταν με τις ευλογίες της CIA. Η Ναόμι Κλάιν στο βιβλίο της «Το Δόγμα του Σοκ» εξηγεί : «Στα χρόνια που προηγήθηκαν του πραξικοπήματος εκπαιδευτές από τις ΗΠΑ, πολλοί από τους οποίους ανήκαν στη CIA, είχαν φροντίσει να εμπνεύσουν παράφορο αντικομουνιστικό μένος στους στρατιωτικούς της Χιλής, πείθοντάς τους ότι οι σοσιαλιστές ήταν ντε φάκτο Ρώσοι κατάσκοποι, μια ξένη εχθρική δύναμη στους κόλπους της χιλιανής κοινωνίας, ένας αυτόχθων “εσωτερικός εχθρός”». (σελ. 108).
Από την άλλη, η σοσιαλιστικού προσανατολισμού πολιτική του προέδρου Αλιέντε δυσαρεστούσε και τους μεγάλους επιχειρηματικούς κύκλους της χώρας: «Το Σεπτέμβριο του 1971, με τη συμπλήρωση ενός έτους θητείας του Αλιέντε, οι κορυφαίοι επιχειρηματίες της Χιλής συναντήθηκαν επειγόντως στην παραθαλάσσια πόλη Βίνια δεν Μαρ προκειμένου να χαράξουν μια συνεκτική στρατηγική για την αλλαγή του καθεστώτος. Σύμφωνα με τον Ορλάντο Σάενς, πρόεδρο της Εθνικής Ένωσης Κατασκευαστών (που τη χρηματοδοτούσαν γενναιόδωρα η CIA και πολλές από τις ξένες πολυεθνικές που επεξεργάζονταν τα δικά τους συνωμοτικά σχέδια στην Ουάσινγκτον), στη συνάντηση αποφασίστηκε ότι “η κυβέρνηση του Αλιέντε δε συνάδει με την ελευθερία στη Χιλή και με την ύπαρξη των ιδιωτικών επιχειρήσεων, και ο μόνος τρόπος για να αποτραπεί το τέλος είναι η ανατροπή της κυβέρνησης”». (σελ. 102 – 103).
Το μόνο που απέμενε ήταν η συνεργασία στρατού και επιχειρηματιών να αναλάβει ενεργό δράση: «Οι επιχειρηματίες συγκροτήθηκαν σε μια “πολεμικά διαρθρωμένη οργάνωση”. Κάποιοι θα δρούσαν ως σύνδεσμοι με το στρατό, ενώ άλλοι, σύμφωνα με τον Σάενς, “θα προετοίμαζαν συγκεκριμένα προγράμματα που θα αντικαθιστούσαν τα κυβερνητικά και για τα οποία θα ενημερώνονταν συστηματικά οι ένοπλες δυνάμεις”». (σελ. 103).

Δημόσια παιδεία και ιδιωτική κοινωνία

ardin-rixi


Η παιδεία αντιμέτωπη με την ηγεμονία της φιλελεύθερης ιδεολογίας
Του Νικόλα Δημητριάδη (Άρδην τ. 101-102) 
Είναι γνωστή η άποψη της Θάτσερ για την έννοια της κοινωνίας: «Δεν υπάρχει τέτοιο πράγμα, υπάρχουν μόνο μεμονωμένοι άνδρες, γυναίκες και οικογένειες». Η αντίληψη αυτή βρίσκεται στον πυρήνα της φιλελεύθερης σκέψης και στις ημέρες μας τείνει να γίνει κυρίαρχη. Το συλλογικό συμφέρον δεν μπορεί να ιδωθεί αυτόνομα από το ατομικό. Είναι ένα παρακολούθημα/αποτέλεσμα του τελευταίου: Αν τα άτομα ευημερούν, θεωρείται αυτονόητο ότι θα ευημερεί και η κοινωνία. Πρόκειται για την πλήρη ηγεμονία του παράδοξου (και παντελώς ακατανόητου σε παλαιότερες εποχές) προτάγματος του φιλελευθερισμού, σύμφωνα με το οποίο η επιδίωξη του ατομικού εγωιστικού συμφέροντος και μόνο μπορεί να οικοδομήσει μια υγιή κοινωνία. Η ίδια η έννοια του συλλογικού απαξιώνεται: Οι συλλογικές ταυτότητες δαιμονοποιούνται ως καταπιεστικοί αναχρονισμοί και προκρίνεται η εκδίπλωση της ατομικής πλευράς του ανθρώπου, μέσω της «απελευθέρωσης των επιθυμιών», στα πλαίσια της καταναλωτικής «κοινωνίας του θεάματος».
Πρόσφατα, ο Νίκος Δήμου συνόψισε την αντίληψη αυτή με τρόπο ανάλογο με εκείνον της Θάτσερ. Σε άρθρο του στο protagon.gr, έθεσε το ερώτημα, «Ποιον λαό αγαπώ;» και απάντησε ως εξής: «Κανέναν! Διότι μου είναι αδύνατο να αγαπήσω ένα λαό. Έναν συγκεκριμένο άνθρωπο, μάλιστα. Όμως ο λαός είναι μία αφηρημένη έννοια που δεν μπορεί να προκαλέσει συναισθήματα – εκτός από εθνικιστικά ή ρατσιστικά». Όχι τυχαία, η εξάπλωση τέτοιων απόψεων συμβαδίζει χρονικά με την εξάπλωση της εμπορευματοποίησης σε όλες τις πτυχές της ανθρώπινης ζωής και την εγκαθίδρυση της (κατά Κονδύλη) «καταναλωτικής μαζικής δημοκρατίας».

Ξεπερασμένη πλέον η αντίθεση μεταξύ Αριστεράς και Δεξιάς

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας



γράφει ο Κυριάκος Κατσιμάνης, Docteur d’ Etat ès Lettres (Paris-Sorbonne) Επίκ. .Καθηγητής Φιλοσοφίας του Παν/μίου Αθηνών, Επ. Σύμβουλος / τ. Αντιπρόεδρος  του Π.Ι.
Αφετηρία για την ανάλυση της σχέσης μεταξύ αριστεράς και δεξιάς στις μέρες μας αποτέλεσε το άρθρο του Ανδρέα Σταλίδη στο «Αντίβαρο»(21/3/2017) με τίτλο «Ιδεολογική ηγεμονία στα πανεπιστήμια [σε Βρετανία και Ελλάδα1«Με έκπληξη διαβάζω», σημειώνει μεταξύ άλλων ο αρθρογράφος, «τα ευρήματα του Noah Carl, από ένα Βρεταννικό ινστιτούτο». Σύμφωνα με αυτά, «ενώ η αναλογία προτίμησης αριστερών και δεξιών κομμάτων είναι 50%-50% στην κοινωνία», στους ακαδημαϊκούς δασκάλους είναι 88 % -12%, το 2015! «Το 12% των συντηρητικών καθηγητών ήταν 18% το 1989, 29% το 1976 και 35% το 1964. Η μελέτη επιχειρεί να εξηγήσει το παράδοξο αυτό φαινόμενο» (…). Ωστόσο, οι εξηγήσεις που επιχειρούνται από την έρευνα δεν φαίνονται στον αρθρογράφο πειστικές και γι’ αυτό σημειώνει στη συνέχεια τα εξής: «Το εν λόγω εύρημα παραμένει όμως εν πολλοίς αναπάντητο. Μία από τις παρενέργειές του είναι ότι αναπαράγεται, ακριβώς επειδή συμβαίνει. Με επίπτωση στη μείωση του πλουραλισμού»(…).
Το άρθρο είναι κατά τη γνώμη μου πολύτιμο, γιατί θέτει καίρια και μάλιστα με προσφυγή στην ετυμηγορία των αριθμών ένα υπαρκτό ζήτημα που προσφέρεται για διερεύνηση. Θεωρώ δεδομένο πως εκείνο το εντυπωσιακό 88%-12% (2015) δεν εκφράζει πλέον μια κατηγοριοποίηση των πανεπιστημιακών με τα παραδοσιακά κριτήρια, δηλαδή με βάση τον ιδεολογικοπολιτικό προσανατολισμό σε ένα καθεστώς υπαρκτού σοσιαλισμού, από το ένα μέρος, και στον λεγόμενο «Ελεύθερο Κόσμο», από το άλλο, όπως τους εννοούσαμε και τους δύο πριν από την πτώση του τείχους του Βερολίνου.
Στην εποχή μας το περιεχόμενο των εννοιών «αριστερά» και «δεξιά» έχει σε μεγάλο βαθμό τροποποιηθεί.. Αργά αλλά σταθερά, από το 1920 περίπου και μετά, ο μεταμοντερνισμός θα αντιστρατευτεί το πνεύμα της αντικειμενικότητας σχετικοποιώντας πεποιθήσεις και βάσεις αναφοράς στο χώρο των ιδεών και ειδικότερα στην τέχνη, τη θεωρία της επιστήμης, τις κοινωνικοπολιτικές εξελίξεις και τη φιλοσοφία της ιστορίας. Εξάλλου, ο πολιτιστικός μαρξισμός της Νέας Αριστεράς θα επικεντρώσει το ενδιαφέρον του όχι πλέον στην προλεταριακή επανάσταση αλλά στην υπονόμευση και την ανατροπή της «κυρίαρχης ιδεολογίας». Και ο άκρατος φιλελευθερισμός, με τη σειρά του, θα καταστήσει σταδιακά παντοδύναμη την οικονομία της αγοράς, που κορυφώνεται στις μέρες μας με το κυρίαρχο χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Πανελλαδικές: Αυτές είναι οι σχολές που... εξασφαλίζουν το μέλλον


Με το βλέμμα στραμμένο στο μέλλον, σε μια αγορά εργασίας απολύτως ρευστή και με υψηλότατα επίπεδα ανεργίας, χιλιάδες νέοι κάθε χρόνο αναζητούν την καλύτερη λύση για τις σπουδές τους και την επιλογή επαγγέλματος.
Στον αγώνα αυτό εύλογα μαθητές, γονείς και εκπαιδευτικοί προσπαθούν να εντοπίσουν τμήματα τα οποία δείχνουν να προδιαγράφουν καλύτερες προοπτικές για την αγορά εργασίας στα χρόνια που έρχονται. Παρότι διανύουμε εποχή παρατεταμένης οικονομικής κρίσης, υπάρχουν τμήματα στα ΑΕΙ, των οποίων οι απόφοιτοι, όπως δείχνουν οι σχετικές μελέτες, θα έχουν πολύ καλή απορρόφηση στην αγορά εργασίας, αλλά δεν είναι ιδιαιτέρως γνωστά στους νέους.
Πρόκειται για τμήματα που θα μπορεί ο απόφοιτός τους να επενδύσει και να αξιοποιήσει προκειμένου να διαμορφώσει θετικότερες προοπτικές στην αυριανή του καριέρα. 

Υπό αυτό το πρίσμα, παραθέτουμε ορισμένα τμήματα από το 5ο επιστημονικό πεδίο Οικονομίας & Πληροφορικής, που αξίζει να «μελετήσει» κυρίως ένας μαθητής που αυτή τη στιγμή φοιτά στη Γ΄ Λυκείου και περιμένει να δώσει Πανελλαδικές, όπως τα παρουσιάζει ο κ. Χρήστος Ταουσάνης, επιστημονικός διευθυντής & σύμβουλος Σταδιοδρομίας της Employ.

Διευρύνεται το κίνημα κατά των εμβολιασμών

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


ΙΝFOWAR
Του Άρη Χατζηστεφάνου
Κινήματα κατά του εμβολιασμού, που ξεκινούν από το Πακιστάν και φτάνουν μέχρι τις ΗΠΑ, κατηγορούνται για τον θάνατο εκατοντάδων παιδιών σε ολόκληρο τον κόσμο.
Είναι όμως αυτή η βασική αιτία λόγω της οποίας επανεμφανίζονται ασθένειες που είχαν εξαφανιστεί από τα χρόνια της βικτοριανής Αγγλίας;
Σκηνή πρώτη: Μια vegan μητέρα στο Λονδίνο εκλιπαρούσε τους δικαστές να της επιτρέψουν να μην εμβολιάσει τα δύο αγόρια της.
Η υπόθεση έφτασε στο ανώτατο δικαστήριο το οποίο αποφάσισε, πριν από μία εβδομάδα, ότι τα παιδιά θα έπρεπε να εμβολιαστούν ακόμη και χωρίς τη συγκατάθεση των γονιών τους.
Το αντι-εμβολιαστικό κίνημα, στο οποίο συμμετείχε η μητέρα και το οποίο υποστηρίζει ότι ορισμένα εμβόλια μπορεί να προκαλέσουν αυτισμό ή να έχουν άλλες παρενέργειες, κατηγορείται για τον θάνατο εκατοντάδων παιδιών σε όλο τον κόσμο.
Τα επιχειρήματά του, βέβαια, έχουν καταρριφθεί από δεκάδες επιστημονικές έρευνες.
Μάλιστα ο Αντριου Γουέικφιλντ, ο επιστήμονας που επιχείρησε να συνδέσει τον εμβολιασμό με τον αυτισμό, κατηγορήθηκε ότι προωθούσε τα συμφέροντα συγκεκριμένων φαρμακοβιομηχανιών, που πουλούσαν τεστ για αυτισμό σε μια αγορά 43 εκατομμυρίων δολαρίων.

Άρης Χατζηστεφάνου : Για πρώτη φορά οριακό το σύστημα της Ευρωζώνης

Νέα Κρήτη


Οι διαρκείς εκλογικές αναμετρήσεις στην Ε.Ε. , είναι προϊόν  των πιέσων από τα «κάτω» των λαών να βγουν από τον στενό κορσέ των καταστάσεων ζουρλομανδύα αυτής της Ε.Ε. και της επιδίωξης από τα «πάνω» και μέρους των οικονομικών ελίτ , να αλλάξουν το υπόδειγμα, λέει ο Άρης Χατζηστεφάνου , μιλώντας στον 9.84 . Η Γαλλία είναι καθοριστικής σημασίας σε αυτό το ρήγμα, αφού για πρώτη φορά η κρίση αφορά την καρδιά της ευρωζώνης και όχι μία περιφερειακή χώρα. Εξήγησε γιατί οι εικόνες του πως με όρους εκλογών ο Ερντογάν  κατέλυσε τη δημοκρατία, μπορεί να τις δούμε και στη Ευρώπη.

Όπως είπε ο Άρης Χατζηστεφάνου, όπου η Αριστερά έχει κενό απάντησης στο αίτημα των από «κάτω» , η άκρα δεξιά  καραδοκεί να το καλύψει και είναι πιθανόν στις Γαλλικές εκλογές αν συμβεί να έχουμε στο δεύτερο γύρο ένα δίδυμο Λεπέν-Μελανσόν  , να δούμε τμήματα της οικονομικής ελίτ που σήμερα δηλώνουν κατά της Λεπέν να την στηρίζουν ανοιχτά , μπροστά στη προοπτική μίας νίκης Μελανσόν.

 Εξήγησε γιατί στην Αγγλία οι από «πάνω» θέλουν να ελέγξουν το Brexit  με τους δικούς τους όρους και ανέλυσε γιατί τα επιθετικά σχέδια Τράμπ , υποτάσσονται σταδιακά στα επιθετικά σχέδια του υπάρχοντος  βαθέως συστήματος  στις ΗΠΑ.

Ο Γαλλικός Μάης του 2017

Εάν, όπως αναμένεται, η Λεπέν και ο Μακρόν κονταροχτυπηθούν στις 7 Μαΐου, τότε θα είναι η πρώτη φορά που τα δύο κόμματα που κυβέρνησαν τη χώρα από το 1958, την αρχή της 5ης Δημοκρατίας, δεν θα εκπροσωπούνται στο δεύτερο γύρο.
Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

Τον Σεπτέμβριο του 1789, στην επαναστατημένη Γαλλία, οι οπαδοί του βασιλικού βέτο εναντίον μιας απόφασης κατέλαβαν τα δεξιά της συντακτικής συνέλευσης και οι υποστηρικτές του ανασταλτικού βέτο τ’ αριστερά.
Κάπως έτσι, από τις θέσεις προέκυψαν τα ονόματα τα βαριά και ο διαχωρισμός που διαμορφώνει λίγο-πολύ ακόμη την πολιτική στη Δύση.
Διακόσια είκοσι οκτώ χρόνια μετά, ο υποψήφιος πρόεδρος της Γαλλίας, Εμανουέλ Μακρόν, προχωρά δυνατά στις κάλπες της Κυριακής πέρα από αυτήν τη διαίρεση, δίχως την αρωγή κάποιου οργανωμένου πολιτικού κινήματος. Σ’ αυτήν τη φάση δεν του πολυχρειάζεται. Ο κατακερματισμός της Αριστεράς και τα προβλήματα της παραδοσιακής Δεξιάς κάνουν όλη τη δουλειά.
Αλλά μήπως το Εθνικό Μέτωπο της Μαρίν Λεπέν χρειάζεται να δουλέψει; Δουλεύουν οι άλλοι γι’ αυτό. Εξαιτίας της πολιτικής των άλλων, το Εθνικό Μέτωπο οικειοποιήθηκε τα ζητήματα της ταυτότητας και του έθνους.

Η υποτίμηση της δραχμής το 1953 και η μετέπειτα αλματώδης ανάπτυξη


Πριν από 63 χρόνια τον Απρίλιο του 1953 και συγκεκριμένα το βράδυ της 9ης Απριλίου 1953, ανήμερα των 44ων γενεθλίων του, ο Υπουργός Συντονισμού, Σπύρος Μαρκεζίνης, αιφνιδιάζει τους πάντες και ανακοινώνει από το κρατικό ραδιόφωνο (τότε ΕΙΡ, νυν ΕΡΑ) πως από εκείνη τη στιγμή η επίσημη σχέση του αμερικανικού νομίσματος και της δραχμής καθορίζεται στις 30.000 δραχμές το δολάριο, δηλαδή επιβάλλει μιαγενναία υποτίμηση της τάξεως του 50%.

Αναλόγως αναπροσαρμόζονται και οι τιμές σε δραχμές όλων των άλλων ξένων νομισμάτων. Αργότερα θα αφαιρεθούν τα τρία μηδενικά και η σχέση θα διαμορφωθεί στο1 δολάριο=30 δραχμές.Το σχέδιο δουλευόταν από καιρό από τους οικονομολόγους Ζολώτα και Βαρβαρέσο και ήταν πλήρως ενημερωμένοι γι’ αυτό ο πρωθυπουργός, Αλέξανδρος Παπάγος, ο  Υπουργός Εμπορίου, Θάνος Καψάλης (στενός συνεργάτης του Μαρκεζίνη), ο διοικητής της Τράπεζας της Ελλάδας, Γεώργιος Μαντζαβίνος, η αμερικανική πρεσβεία στην Αθήνα διά των διπλωματικών υπαλλήλων Τσαρλς Γιοστ και Αλ Κοστάντζο, καθώς και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο.

Στη ραδιοφωνική του ομιλία ο Μαρκεζίνης αιτιολόγησε την κυβερνητική απόφαση για την τόσο δραστική υποτίμηση της δραχμής: «Με αδικαιολογήτως ευθηνήν τιμήν του δολλαρίου, συμφέρουσα ήτο η εξαγωγή κεφαλαίων εις το εξωτερικόν και ο ελληνικός τουρισμός εις την αλλοδαπήν. Όταν το ελληνικό νόμισμα αποκτήση την πραγματικήν αξίαν του και καταστή ευθηνότερον, τότε συμφέρον θα είναι ο εξ αλλοδαπής τουρισμός εις την Ελλάδα και ο επαναπατρισμός ελληνικών κεφαλαίων εις την πατρίδα ή και η διευκόλυνσις  προσελκύσεως γενικώς ξένου κεφαλαίου. Προσέλκυσις δε ξένου κεφαλαίου και προώθησις της πολιτικής των επενδύσεων δεν αποτελεί απλώς εν εκ των κυριοτέρων μελημάτων της κυβερνήσεως, αλλά ταυτοχρόνως και την βασικήν ελπίδα της αναγεννήσεως του τόπου». Ο Μαρκεζίνης ανακοινώνει την κατάργηση όλων των κλειστών επαγγελμάτων, την απελευθέρωση των εισαγωγών και την πάταξη της κερδοσκοπίας.

Μια ακόμη κίνηση εκλογικού αιφνιδιασμού

Μάλλον να "δέσει" την προώθηση του αποφασισμένου Brexit, παρά να επιχειρήσει χειρισμό κατοχύρωσης των θέσεών της στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ (οι οποίες προοιωνίζονται δύσβατες, ένα περίπου μήνα μετά την επίσημη επίκληση του διαβόητου άρθρου 50 ΣΕΕ, και μετά τις όχι-και-τόσο-ευχάριστες διαδικασίες ενώπιον των Ανωτάτων Δικαστηρίων και της Βουλής των Λόρδων),
του Αντώνη Δ. Παπαγιαννίδη

Μάλλον να "δέσει" την προώθηση του αποφασισμένου Brexit, παρά να επιχειρήσει χειρισμό κατοχύρωσης των θέσεών της στις διαπραγματεύσεις με την ΕΕ (οι οποίες προοιωνίζονται δύσβατες, ένα περίπου μήνα μετά την επίσημη επίκληση του διαβόητου άρθρου 50 ΣΕΕ, και μετά τις όχι-και-τόσο-ευχάριστες διαδικασίες ενώπιον των Ανωτάτων Δικαστηρίων και της Βουλής των Λόρδων), επιχειρεί η Βρετανή Πρωθυπουργός Τερέζα Μέι με την αιφνίδια προκήρυξη εκλογών για τις 8 Ιουνίου.

Είναι ενδιαφέρον να σημειώσει κανείς ότι, ενώ η στερλίνα παραμένει πιεσμένη μετά την δρομολόγηση του Brexit (σε σημείο ο εισαγόμενος πληθωρισμός να ωθεί τα επίπεδα των βασικών καταναλωτικών προϊόντων και των ειδών διατροφής οδηγώντας σε ένα ετήσιο ρυθμό 3,5%), η συνολική εικόνα της Βρετανικής οικονομίας παραμένει θετική. Το ΔΝΤ μόλις αναθεώρησε ανοδικά την πρόβλεψή του για τον ρυθμό ανάπτυξης στην Μεγ. Βρετανία (στο 2% για το 2017, κατά 0,5% περισσότερο απ' ό,τι ήταν η πρόβλεψη πριν τρεις μήνες). Μην ξεχνούμε ότι η περσινή πρόβλεψη του ΔΝΤ ήταν αρχικά 2,2% για το 2017 όμως μετά την απόφαση για το Brexit το Ταμείο έσπευσε να την μειώσει σε 13 - αργότερα δε και σε 1,1%.

Το ιδιόρυθμο φαβορί των γαλλικών εκλογών

analyst


του Ιάκωβου Ιωάννου
Ο κεντρώος E. Macron, ο οποίος αναφέρεται σε μία ευτυχισμένη παγκοσμιοποίηση, ενώ υποστηρίζει μία φιλική προς το κεφάλαιο οικονομική πολιτική, είναι ο αγαπημένος υποψήφιος των γερμανικών ΜΜΕ – επειδή θεωρείται ως η μοναδική ελπίδα για να μην κερδίσουν τις εκλογές τα ακραία αριστερά και δεξιά κόμματα του κ. J.L. Melencon και της κυρίας M. Le Pen.
Παρά το ότι είχε δε το θράσος να επικρίνει τις γερμανικές εξαγωγές, τα υπερβολικά πλεονάσματα του ισοζυγίου τρεχουσών συναλλαγών της χώρας καλύτερα, λέγοντας πως η οικονομική ισχύς της Γερμανίας δεν είναι πλέον υποφερτή, τα ΜΜΕ συνεχίζουν να τον υποστηρίζουν – επίσης η πρωσική κυβέρνηση της χώρας, κυρίως ο κ. Σόιμπλε (πηγή), επειδή τάσσεται σταθερά υπέρ της Ευρώπης, καθώς επίσης της συνεργασίας της χώρας του με τη Γερμανία, όπως άλλωστε όλοι οι προηγούμενοι Γάλλοι πρόεδροι.
262
Οι πιθανότητες τώρα να φτάσει στο δεύτερο γύρο των εκλογών είναι πολύ μεγάλες, σύμφωνα με τις δημοσκοπήσεις (εικόνα) – οπότε, με δεδομένο το ότι, όλοι οι υπόλοιποι υποψήφιοι θα τοποθετηθούν εναντίον της κυρίας Le Pen, όπως στο παράδειγμα της Αυστρίας, θα γινόταν ο επόμενος πρόεδρος της Γαλλίας. Ο χαρακτηρισμός του πάντως ως «μεταλλαγμένος» από το σημαντικότερο συγγραφέα της χώρας (πηγή) δεν φαίνεται να τον ενόχλησε καθόλου – πόσο μάλλον όταν κατά τον ίδιο η πολιτική είναι «μυστικισμός», ενώ θεωρεί πως διαθέτει εξαιρετικές ικανότητες.

Η αναγκαιότητα ενός κοινωνικού σοκ

analyst


του Βασίλη Βιλιάρδου
Η Ελλάδα χρειάζεται ένα μεγάλο σοκ για να συνέλθει – όχι επενδυτικό εκ μέρους των ξένων, χρήματα με αντάλλαγμα ανθρώπινες ζωές δηλαδή, όπως αναφέρουν αρκετοί, αλλά πολιτικό και κοινωνικό. Το σοκ αυτό, το οποίο θα ξυπνούσε επιτέλους τους Έλληνες, δεν είναι άλλο από την επίσημη πτώχευση της – αφού στην πραγματικότητα είναι προ πολλού χρεοκοπημένη.
Με δεδομένο δε το ότι, έχει σήμερα το ηθικό έρεισμα να προβεί σε αναβολή πληρωμών έως ότι αποφασίσει το ευρωπαϊκό δικαστήριο για τις παράνομες δανειακές συμβάσεις και τα αποτυχημένα μνημόνια που οφείλει να καταγγείλει, θεωρώ πως αποτελεί την τρίτη και τελευταία της ευκαιρία – η οποία, εάν χαθεί, θα τη μετατρέψει σε ένα αποτυχημένο κράτος. Ακολουθούν τρία μικρά κείμενα που ανάρτησα πρόσφατα στην ιδιωτική μου σελίδα.

Αίμα και δάκρυα

Γνωρίζουμε τι υποσχέθηκε ο Churchill στους Βρετανούς, όταν είχαν απέναντι τους το Hitler; Αίμα και δάκρυα. Συγκεκριμένα ότι, “Η κατάσταση είναι σοβαρή. Ο χρόνος του παιχνιδιού έχει λήξει. Το βιοτικό μας επίπεδο θα μειωθεί πάρα πολύ, αλλά τα παιδιά μας θα ζήσουν καλύτερες ημέρες. Πρέπει να πολεμήσουμε. Όλοι μαζί, χωρίς καμία εξαίρεση. Θα υπάρξουν θύματα. Θα κάνουμε λάθη. Είναι όμως απαραίτητο” (αυτοί που θα το λάβουν ως ευκαιρία για να κατηγορήσουν τα πολιτικά πιστεύω του ας μην το κάνουν – δεν είναι αυτό που μας ενδιαφέρει εν προκειμένω). Ποιο ήταν το αποτέλεσμα; Οι Βρετανοί κέρδισαν τον πόλεμο.