Τρίτη, 6 Δεκεμβρίου 2016

Βρετανοί και συνεργάτες των ναζί μαζί στον ελληνικό εμφύλιο Χέρι – Χέρι

tvxs




Ο Observer του Guardian παρουσιάζει τα Δεκεμβριανά αναδεικνύοντας, μέσω απόρρητων εγγράφων και αναφορών από ιστορικούς, τον ρόλο της Βρετανίας στην ενορχήστρωση του εμφυλίου πολέμου και την «αποκατάσταση» των συνεργατών των ναζί στην Ελλάδα. Σε καμιά άλλη χώρα στην Ευρώπη οι συνεργάτες των ναζί δεν είχαν τη δυνατότητα να διεισδύσουν σε τέτοιο βαθμό στις κρατικές δομές, στο στρατό και τις δυνάμεις ασφαλείας και στο δικαστικό σώμα. Αυτός είναι και ένας από τους λόγους της αναζωπύρωσης του ναζισμού στην Ελλάδα, με πρωταγωνιστές τους απόγονους των Ταγμάτων Ασφαλείας, υπογραμμίζεται στο αφιέρωμα.
Όπως αναφέρεται στο αφιέρωμα του Observer πολλοί λίγοι στη Βρετανία γνωρίζουν πως «η Βρετανία στήριξε τους υποστηρικτές του Χίτλερ» με τη λήξη του δευτέρου παγκοσμίου πολέμου. Μερικές εβδομάδες μετά την απελευθέρωση της Ελλάδας από τους Ναζί, οι αντάρτες στην Αθήνα βρέθηκαν να σφυροκοπούνται από τις βρετανικές δυνάμεις και τους συνεργάτες των ναζί, σημειώνεται στο αφιέρωμα στα Δεκεμβριανά. Μέσα από μια σύντομη αναδρομή στη δικτατορία Μεταξά και την ενίσχυση της ελληνικής Αριστεράς  λόγω της τεράστιας εισροής πολιτικοποιημένων προσφύγων και φιλελεύθερων διανοούμενων από τη Μικρά Ασία, ο Observer φτάνει στον δεύτερο παγκόσμιο πόλεμο και την αποχώρηση των ναζί από την Ελλάδα, όταν ο ΕΛΑΣ αριθμούσε δεκάδες χιλιάδες αντάρτες εκτός πρωτεύουσας,

Ο θάνατος του Φιντέλ ή η τραγωδία της επανάστασης του 20ού αιώνα

ardin-rixi


Του Γιώργου Καραμπελιά, πρωτοδημοσιεύτηκε στο www.huffingtonpost.gr
Ο θάνατος του Φιντέλ Κάστρο σηματοδοτεί το τέλος των μεγάλων προσωπικοτήτων της σοσιαλιστικής επανάστασης – του ίδιου του σοσιαλιστικού οράματος που διαπέρασε και σφράγισε τον 20ό αιώνα. Σε όλο το μεγαλείο αλλά και στη διάψευσή του. Μεγαλείο, διότι αντιπροσωπεύει την εξέγερση των κολασμένων της γης και το όραμα μιας κοινωνίας ελεύθερης και εξισωτικής. Διάψευση, διότι το όραμα της απελευθέρωσης οδηγήθηκε σε ένα γενικευμένο αδιέξοδο, αφήνοντας την ανθρωπότητα γυμνή, χωρίς καθολικό απελευθερωτικό όραμα και στόχο.
Πράγματι, για πρώτη φορά μετά τη γαλλική Επανάσταση, που εγκαινίασε τη διαδικασία των μεγάλων επαναστατικών ανατροπών, η ανθρωπότητα ζει μια περίοδο χαμηλών προσδοκιών και απουσίας ενός καθολικού απελευθερωτικού οράματος.
Η διαδρομή του Φιντέλ Κάστρο και της κουβανικής επανάστασης είναι απόλυτα χαρακτηριστική. Επρόκειτο για μια επανάσταση που ξεκίνησε ως μια απελευθερωτική εξέγερση ενάντια σε μια δικτατορία-μπανανία της Λατινικής Αμερικής, υπό τον Μπατίστα, στράφηκε σύντομα ενάντια στους πάτρωνες αυτής της δικτατορίας, τους βορειαμερικανούς γιάνκηδες, και υποχρεώθηκε να ταυτιστεί με τη Σοβιετική Ένωση για να μπορέσει να αντέξει τον καθολικό αποκλεισμό και τις προσπάθειες υπονόμευσής της από τους Αμερικανούς.

Ι.Μάζης : Κάσος- Ίμια-Κύπρος … στήνουν σκηνικό «θερμού» επεισοδίου

Νέα Κρήτη



Η νέα πρόκληση με την Τουρκική ΝΟΤΑΜ για την Κάσο , αναβιβάζει το σκηνικό των προκλήσεων μετά τις δηλώσεις για την Λωζάννη και τα 18 νησιά του Αιγαίου, μαζί με την αναβάθμιση των απαιτήσεων , όπου τα  Ίμια απροκάλυπτα πλέον τα χαρακτηρίζουν Τουρκικά, είπε ο γεωπολιτικός αναλυτής Ιωάννης Μάζης , μιλώντας στον 9.84. Ο ίδιος επέμεινε ότι η Τουρκία ετοιμάζεται  ακόμη και για θερμό επεισόδιο με άλλοθι ένα σκηνικό έρευνας και διάσωσης στη Παναγιά ή τις Οινούσες στο Αιγαίο κατά τον Ιανουάριο.  Κατά τον ίδιο τα όποια σχέδια, χάρτες και εδαφικά για την Κύπρο, δεν πρέπει να παρεκκλίνουν από την ορθή γραμμή του Ελληνικού ΥΠΕΞ , ότι πρωτίστως θα πρέπει να λυθεί το θέμα των εγγυήσεων στη Κύπρο.
Ο Ιωάννης Μάζης  σημείωσε με νόημα ότι η Ελλάδα έχει την αμυντική επάρκεια αποτροπής, αλλά η αποστρατικοποίηση της Κάσου που θέτει η Τουρκία δεν είναι απλό θέμα και σχετίζεται με άλλα νησιωτικά συμπλέγματα και την ΑΟΖ μέχρι την Κύπρο. Πρόσθεσε μάλιστα, ότι σε ένα θερμό επεισόδιο η ισορροπίες στην Νοτιοανατολική πτέρυγα του ΝΑΤΟ θα άλλαζαν θεαματικά και αυτό δεν μπορεί να το υποτιμάει κανείς.

Μια ο Ταγίπ δεν μπορεί, μια η σημαία τον ενοχλεί

Ο Τούρκος πρόεδρος κατηγόρησε την Κύπρο πως «συμμετέχει στις συνόδους της Ε.Ε. με σημαία που περιλαμβάνει ολόκληρο το νησί..
Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη
ktzor@naftemporiki.gr
Το «μέσα» του και ο Εύξεινος ποτέ δεν ησυχάζουν. Μια ο Ταγίπ δεν μπορεί, μια η Λωζάννη τον πονεί, μια η σημαία τον ενοχλεί. Ανταριάστηκε με την κυπριακή σημαία, άναψε από έναν άσβηστο θυμό, η θερμική διαστολή ανέλαβε χωρίς συστολή τα «σύνορα της καρδιάς» του να μετακινεί.
Ένα κυκλικό ταξίδι, πίσω στην αρχή. Από τον Όμηρο, τα νησιά έχουν απεικονιστεί ως τόποι όπου η φυσική τάξη των πραγμάτων αντιστρέφεται, με τρομερές συνέπειες. Η Κύπρος ξεχωρίζει. Δεν είναι μόνο χωρισμένη, βρίσκεται και σε μια εύφλεκτη περιοχή, όπου διαπλέκονται και συμπλέκονται τα στρατιωτικά, διπλωματικά, ενεργειακά και οικονομικά συμφέροντα τουλάχιστον έξι χωρών.
Η Τουρκία παίζει από τους πρώτους μήνες μετά την εισβολή την ίδια ιστορία. Έπειτα από υπερτεσσαρακονταετή εμπειρία, το μάθαμε καλά πως αλλάζουν μόνο οι βαθμοί αδιαλλαξίας, αναλόγως της συγκυρίας. Οι διαβεβαιώσεις, οι εκβιασμοί, τα τελεσίγραφα, η δοκιμασία, οι «καραγκιόζειες» απαιτήσεις, τα διλήμματα αποδεικνύονται εξαιρετικά ανθεκτικά. Όλα τριγύρω αλλάζουν, μόνο το σκηνικό μένει ίδιο. Σχέδια λύσης, καλοθελητές και μεσολαβητές, φούσκωμα προσδοκιών και ξεφούσκωμα, χελώνα και καράολος, άλλη αφετηρία, πρόβλημα στην κυκλοφορία.   

Δ. Δεληολάνης: Η επόμενη μέρα στην Ιταλία και ο «αυτισμός» του Ιερατείου

Νέα Κρήτη


Οι εκλογές στο επόμενο τρίμηνο με αλλαγή του εκλογικού νόμου θα πρέπει να θεωρούνται δεδομένες στην Ιταλία μετά το δημοψήφισμα, είπε ο έλληνας ανταποκριτής στη Ρώμη , Δημήτρης Δεληολάνης μιλώντας στον 9.84. Ο Ρέντσι στρέφει το ενδιαφέρον του στο να ελέγξει πλήρως το Δημοκρατικό Κόμμα με αντίπαλο τον Ντ Αλέμα, ενώ την ίδια ώρα το Ευρωπαϊκό Ιερατείο κάνει σαν να μην καταλαβαίνει το μήνυμα της κάλπης , όπως και στην Ελλάδα και την Αγγλία και απλά αναζητά τον επόμενο εκλεκτό πρωθυπουργό στην Ιταλία.

Ο Δ. Δεληολάνης  , ανέλυσε ταυτόχρονα το μήνυμα της κάλπης την περασμένη Κυριακή.

Αλέξης Μητρόπουλος : Κόφτης και 4ο Μνημόνιο

Νέα Κρήτη


Αντί για πανηγυρισμούς θα έπρεπε να αντιληφθούν ότι  αυτό που υπέγραψαν χθες στις Βρυξέλλες είναι ο πλήρης ενταφιασμός των Ελλήνων σε χρόνια λιτότητα και κοινωνική καταστροφή, είπε στον 9.84 ο εργατολόγος  Αλέξης Μητρόπουλος, αναφορικά με τις αποφάσεις του Eurogroup . Δεν υπάρχει καμία ελάφρυνση χρέους, υπάρχει λιτότητα στο διηνεκές και ανέφικτοι στόχοι.
Η Ελλάδα , κατέληξε, μετατρέπεται σε καταστάσεις «νεκροζώντανων»  χωρίς καμία ελπίδα , οι συμφωνίες αυτές είναι χειρότερες και από το 3ο μνημόνιο.

Αφήστε τις σαμπάνιες στο ψυγείο για μία άλλη φορά…


Τώρα που τελείωσαν σε όλους οι φαντασιώσεις για σκίσιμο των μνημονίων και άλλα τέτοια ακατανόητα για τους Σόιμπλε του σύγχρονου κόσμου μας, ας προσπαθήσουμε να έρθουμε για μία φορά σε επαφή με τον κόσμο του ρεαλισμού, για να δούμε, επιτέλους, τι μας μένει να κάνουμε.
Ορισμένες πρώτες παρατηρήσεις από τα χτεσινά: Πρώτον, είναι μία δύσκολη συμφωνία για την οποιαδήποτε κυβέρνηση, όπως ήταν κι όλες οι προηγούμενες. Δεν είναι εύκολο για έναν πολιτικό να παίρνει αντιλαϊκά μέτρα. Είναι σαν ναe πυροβολεί τους πελάτες του. Από την άλλη, η επόμενη επιλογή του είναι το απόλυτο χάος.  Από τις πλατείες στην εξουσία υπάρχει μία μεγάλη διαφορά: Οι ανεύθυνες θέσεις των αγανακτισμένων συγκεντρώνουν likes από ομοϊδεάτες στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Οι ανεύθυνες θέσεις των πολιτικών μπορεί να οδηγήσουν ακόμη και σε Ειδικό Δικαστήριο.
Δεύτερον, είναι μία αναποτελεσματική συμφωνία, εφόσον δεν υπάρξουν επενδύσεις της τάξης των 100 και πλέον δισεκατομμυρίων ευρώ. Οι επενδύσεις είναι το κλειδί για την έξοδο από την κρίση και όχι τα βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος. Το πρόβλημα είναι ότι ο επενδυτικός κόσμος δεν εμπιστεύεται αυτή την κυβέρνηση. Η Χαλκιδική, το Ελληνικό, η ΔΕΣΦΑ είναι οδηγός για κάθε επίδοξο επενδυτή!

Δημοκρατία ή (οχλο-)δημοκρατία: με αφορμή τις αντιδράσεις στα αποτελέσματα των αμερικάνικων εκλογών

Νέα Πολιτική

Ο πατέρας του αμερικάνικου έθνους George Washington ανάμεσα στη Νίκη, δεξιά, και την Ελευθερία, αριστερά. Λεπτομέρεια από το έργο «Η Αποθέωση του Washington» του Κωνσταντίνου Μπρουμίδη, στον κεντρικό θόλο του Καπιτωλίου των ΗΠΑ.
Της ανακοίνωσης των αποτελεσμάτων των αμερικάνικων εκλογών, συνοδευόμενη από την ανέλπιστη νίκη του υποψήφιου των Ρεπουμπλικάνων Donald J. Trump, παράλληλα με την επίτευξη της πρωτοφανούς πλειοψηφίας του κόμματος σε Βουλή και Γερουσία, ακολούθησε μια σειρά γεγονότων πρωτοφανής όσο και δυσάρεστη για τα αμερικάνικα δεδομένα: πλήθη πολιτών ορμώμενων από «προοδευτικά» και «δημοκρατικά» αισθήματα, ξεκίνησαν βίαιες διαδηλώσεις μην αναγνωρίζοντας την εκλογή του νέου «ρατσιστή», «σεξιστή» και «ομοφοβικού» Προέδρου, καλώντας το Δημοκρατικό κόμμα σε ενότητα και ζητώντας την άμεση ανατροπή του, αδιαφορώντας για κάθε συνταγματικό και νομικό θεσμό.
Στο ίδιο μήκος κύματος ένας μεγάλος αριθμός «διανοούμενων», «καλλιτεχνών» και ευρύτερα «ευαίσθητων» μελών και μη του Δημοκρατικού κόμματος άρχισαν να αμφισβητούν όλο και πιο έντονα τα ίδια τα θεμέλια της αμερικάνικης ομοσπονδίας. Η Hillary Clinton, αντίπαλος του Trump στην εκλογική αυτή αναμέτρηση είχε λάβει μερικές χιλιάδες ψήφους παραπάνω από τον νυν Πρόεδρο, με τον τελευταίο όμως να κερδίζει χάριν της πλειοψηφίας των υποστηρικτών του στο εκλεκτορικό σώμα. Αυτό αρκούσε για τους παραπάνω «ευαίσθητους» στο να προτείνουν την κατάργηση αυτού του «απαρχαιωμένου» και «άχρηστου» θεσμού του 18ου αιώνα, ο οποίος κατ’ αυτούς δεν μπορεί να συμβαδίζει με το σήμερα, της λαϊκής κυριαρχίας. Ξεχνώντας οι ίδιοι, ως ετερόκλητοι υποστηρικτές της συνταγματικής φιλελεύθερης δημοκρατίας, που μπορεί να οδηγήσει η απόρριψη αυτή των θεσμών χάριν της «ανόθευτης» έκφρασης της λαϊκής κυριαρχίας.

Πίσω από το Eurogroup το επενδυτικό κενό

Το σημερινό Eurogroup «θα λειτουργήσει περισσότερο σαν Euro Working Group», όπως έλεγε αφοριστικά ένας των συμμετεχόντων. Η αμφίβολη θέση και του Σαπέν -μετά την αυτοπεριθωριοποίηση Ολάντ- και του Πάντοαν -όσο θα λειτουργεί η ιταλική αβεβαιότητα- έκανε «ρηχή» τη στήριξη στις ελληνικές θέσεις.
Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Α. Δ. Παπαγιαννίδη

Όλα τα μάτια στραμμένα σήμερα στο Eurogroup, όπου υποτίθεται ότι πρόκειται να γίνουν αποφασιστικά βήματα για το κλείσιμο της δεύτερης αξιολόγησης του μνημονίου-3, αλλά και για την έναρξη της ουσιαστικής συζήτησης μεταξύ Ελλάδος και «εταίρων» (οι οποίοι σταθερά αποδεικνύονται δανειστές και μάλιστα της ποικιλίας Σάιλοκ...) για την όποια διευθέτηση του μη βιώσιμου ελληνικού χρέους.
«Ζούμε μια περίοδο αποεπένδυσης που «αδειάζει» την ελληνική οικονομία, όχι απλώς από δυναμική, που θα επέτρεπε να μιλούμε για 3,5% του ΑΕΠ πρωτογενή πλεονάσματα ως μέρος της «λύσης», αλλά και από οποιοδήποτε περιεχόμενο που θα επέτρεπε στην οικονομία αυτή να σέρνεται από πρόγραμμα σε πρόγραμμα».
Και μάλιστα με δεδομένη την έκβαση του ιταλικού δημοψηφίσματος, που όμως θα χρειαστεί κάποιος χρόνος προκειμένου να απορροφηθεί -από τις αγορές και από τους ευρωπαϊκούς μηχανισμούς-, αλλά και ούτως ή άλλως θα ‘ταν σφάλμα να θεωρηθεί ότι θα δημιουργούσε ευρύτερα περιθώρια χειρισμών («πολιτική διαπραγμάτευση» κ.ο.κ.) για την ελληνική υπόθεση.
Ούτως ή άλλως η υπερπροσδοκία για λήξη της εκκρεμότητας της τωρινής αξιολόγησης πήγε πίσω: το σημερινό Eurogroup «θα λειτουργήσει περισσότερο σαν Euro Working Group», όπως έλεγε αφοριστικά ένας των συμμετεχόντων. Η αμφίβολη θέση και του Σαπέν -μετά την αυτοπεριθωριοποίηση Ολάντ- και του Πάντοαν -όσο θα λειτουργεί η ιταλική αβεβαιότητα- έκανε «ρηχή» τη στήριξη στις ελληνικές θέσεις.
Ο Βόλφγκανγκ της καρδιάς μας φρόντισε μέσω της «Bild» να ανανεώσει τον αρνητισμό του. Και πάντως η πολιτική του επικοινωνιακού ανεβάσματος των θετικών προσδοκιών, ύστερα η εναλλαγή με καταγγελτικότητα απέναντι στους «εταίρους» για αναλγησία, εν συνεχεία η προσεκτική (;) διαρροή περί ενδεχόμενων εκλογών «άμα η Ευρώπη συμπεριφερθεί όπως στον Σαμαρά το 2014», δεν άφησε και πολλά περιθώρια για θετική έκβαση - πλην αν θετικό θεωρηθεί το να σπρωχθεί οποιαδήποτε απόφαση παρακάτω...
Περιμένοντας λοιπόν να κατασταλάξει αυτό το μέτωπο, θα προτείναμε στον αναγνώστη να κάνει μια μικρή βουτιά σ’ ένα αντικείμενο που ίσως ηχεί περίεργα μακροπρόθεσμο, πλην τακτικά πλέον επαναφέρεται από τους «εταίρους» όταν αναζητούν μια βάση για τις ευοίωνες προβλέψεις τους όσον αφορά την επανεκκίνηση της ελληνικής οικονομίας. Που είναι ούτως ή άλλως η προϋπόθεση για να βγει πέρα οποιοδήποτε πρόγραμμα/μνημόνιο.
Πρόκειται για το μέτωπο των επενδύσεων, που ακριβώς τίθεται ως πρώτιστος στόχος αν είναι να δημιουργηθεί «ενάρετος κύκλος» (δανειζόμαστε τη διατύπωση από την πρόσφατη έκθεση της Alpha Bank), που με τη σειρά του θα «ξεκλείδωνε» την πιστοληπτική ικανότητα της χώρας ανατροφοδοτώντας την οικονομική δραστηριότητα: με τη δική του γωνία προσέγγισης ο καθένας, έθεσαν το θέμα αυτό και ο επίτροπος Πιερ Μοσκοβισί και ο Μπενουά Κερέ, μέλος του Δ.Σ. της ΕΚΤ, την περασμένη εβδομάδα στην Αθήνα.

Στο απυρόβλητο η φοροδιαφυγή

Αν οι κυβερνήσεις των μνημονίων προωθούσαν μέτρα κατά της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου με το ίδιο… άγχος και την ίδια… ταχύτητα που νομοθετούν σε βάρος των μονίμων υποζυγίων του κρατικού προϋπολογισμού, η χώρα δεν θα χρειαζόταν να παραμείνει για πολύ σε «μνημόνια» και θα είχε βγει προ πολλού στις αγορές.
Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Γιώργου Παλαιτσάκη
gpal@naftemporiki.gr
Αν παρατηρήσει κανείς τη φορολογική πολιτική όλων ανεξαιρέτως των κυβερνήσεων της «μνημονιακής» περιόδου 2010-2016, θα διαπιστώσει δύο κοινά χαρακτηριστικά γνωρίσματα:
Το πρώτο είναι ότι προωθούν πάντα με διαδικασίες «κατεπείγοντος» στη Βουλή κοινωνικά άδικα φορολογικά μέτρα, που προβλέπουν αυξήσεις σε συντελεστές ΦΠΑ και Ειδικών Φόρων Κατανάλωσης, επιβολή νέων φόρων στην κατανάλωση, περιορισμούς φοροαπαλλαγών για μισθωτούς, συνταξιούχους, τρίτεκνους, πολύτεκνους, ανάπηρους, άνεργους και άλλες πολυπληθείς αλλά οικονομικά αδύναμες ομάδες του πληθυσμού.
Το δεύτερο κοινό τους γνώρισμα είναι ότι, από την άλλη πλευρά, «μελετούν» με ρυθμούς… χελώνας και τελικά ποτέ δεν προωθούν για τελική και πλήρη εφαρμογή σημαντικά διαρθρωτικά μέτρα για την αποτελεσματική αντιμετώπιση της φοροδιαφυγής και του λαθρεμπορίου, όπως η υποχρεωτική εγκατάσταση συστημάτων εισροών-εκροών στα διυλιστήρια, η εγκατάσταση συστημάτων GPS σε επίγεια και πλωτά μέσα μεταφοράς καυσίμων, η παροχή ισχυρών οικονομικών κινήτρων προς τους φορολογούμενους να ζητούν και να συλλέγουν αποδείξεις, η διασύνδεση των ταμειακών μηχανών με τις πληροφοριακές υποδομές του υπουργείου Οικονομικών για την πάταξη του φαινομένου των πλαστών και των εικονικών φορολογικών στοιχείων, η δημιουργία του ηλεκτρονικού περιουσιολογίου κ.λπ.

Η συνταγή της γενοκτονίας

analyst


Η λύση από την πλευρά των δανειστών είναι η μείωση του αριθμού των εξαρτημένων Ελλήνων (άνω των 65 και κάτω των 15 ετών), οπότε ο περιορισμός του προσδόκιμου ζωής, καθώς επίσης των γεννήσεων – άρα η χαμηλότερος συνολικός πληθυσμός, με προτίμηση φυσικά αυτές τις δύο ηλικιακές ομάδες.
.
«Το ΔΝΤ, σε όποιες χώρες ζητούν τη βοήθεια του, δημιουργεί συνθήκες πολέμου, όπου όμως ο στόχος του είναι ο θάνατος του άμαχου πληθυσμού, χωρίς να προκληθούν ζημίες στα περιουσιακά τους στοιχεία – αφού οι εντολείς του θέλουν να τα αγοράσουν σε όσο το δυνατόν πιο εξευτελιστικές τιμές.
Με απλά λόγια, πετάει όσο πιο πολλούς επιβάτες μπορεί από το καράβι που πλέει στην τρικυμισμένη θάλασσα, για να σωθούν οι υπόλοιποι και να μεταβληθούν σε σκλάβους χρέους – γεγονός που επεξηγεί τη φράση περί του πικρού φαρμάκου που όμως εξυγιαίνει την οικονομία της χώρας, χωρίς φυσικά καμία ωφέλεια για τους ιθαγενείς κατοίκους της«.
.

Ανάλυση    

Όπως αναφέρθηκε στην ανάλυση «Η οικονομική στασιμότητα», με το «δείκτη εξάρτησης» μετράται η δυνατότητα ανάπτυξης μίας χώρας, με κριτήριο τον πληθυσμό, καθώς επίσης τον αριθμό των εργαζομένων της. Ειδικότερα, για την εύρεση του δείκτη εξάρτησης διαιρείται ο αριθμός του πληθυσμού κάτω των 15 ετών και άνω των 65, με τον πληθυσμό μεταξύ 15 ετών και 65 ετών – με αυτούς δηλαδή που ευρίσκονται σε εργάσιμη ηλικία, όπου λαμβάνεται ως δεδομένο ένα ποσοστό ανεργίας της τάξης του 8%.
Συνήθως ο οικονομικός αυτός δείκτης είναι κάτω από το 1, επειδή ο αριθμητής είναι σχεδόν πάντοτε χαμηλότερος από τον παρανομαστή. Δηλαδή, ο αριθμός των εξαρτημένων είναι μικρότερος από τον αριθμό των εργαζομένων, οπότε αφενός μεν μπορεί να συντηρηθούν οι μη εργαζόμενοι, αφετέρου αποτελεί απαραίτητη προϋπόθεση της ανάπτυξης μίας χώρας – με την προϋπόθεση βέβαια πως θα διενεργούνται φυσιολογικές επενδύσεις. Στην Ελλάδα τώρα οι αριθμοί έχουν ως εξής:

Προϋπολογισμός υπερφορολόγησης και ξεπουλήματος


Προϋπολογισμός ντροπής είναι αυτός που κατέθεσε η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ – ΑΝΕΛ και πρόκειται να ψηφιστεί στις 10 Δεκεμβρίου στη Βουλή. (Εδώ μπορείτε να διαβάσετε την εισηγητική έκθεση) Είναι ένας προϋπολογισμός αυξημένων φόρων (και ξέρουμε μάλιστα ότι θα αυξηθούν κι άλλο), μειωμένων δαπανών (και ξέρουμε επίσης ότι θα μειωθούν κι άλλο) και αλλεπάλληλων ιδιωτικοποιήσεων. Τέτοιο πάρτι επί της δημόσιας περιουσίας θα το ζήλευαν κι οι νεοφιλελεύθεροι! Θα υλοποιηθεί όμως  με ευθύνη του ΣΥΡΙΖΑ, που στην προμετωπίδα του είχε το αίτημα ακύρωσης όλων των ιδιωτικοποιήσεων.
ΛΕΩΝΙΔΑΣ ΒΑΤΙΚΙΩΤΗΣ
Στον κρατικό προϋπολογισμό του 2017 έχουν ενσωματωθεί όλα τα αντιλαϊκά μέτρα που ψήφισε η κυβέρνηση τον Μάιο του 2016 προκειμένου να κλείσει η πρώτη αξιολόγηση του τρίτου προγράμματος. Πρόκειται για έναν καταιγισμό νέων φόρων που θα πλήξουν κάθε οικογένεια, ακόμη και τις ποιο φτωχές. Τσιγάρα, πετρέλαιο και αέριο κίνησης, κινητή τηλεφωνία, ηλεκτρονικά τσιγάρα και καλωδιακή τηλεόραση θα αυξηθούν μόνο και μόνο για να εμφανιστεί το πλεόνασμα και να μπορούν οι δανειστές να κοιμούνται ήσυχοι ξέροντας ότι το χρέος θα αποπληρωθεί ακέραιο και στην ώρα του.
Το σύνολο των φορολογικών εσόδων θα ανέλθει στα 46,86 δισ. ευρώ, θα αυξηθεί δηλαδή κατά 2,1 δισ. σε σχέση με όσα προέβλεπε ο κρατικός προϋπολογισμός του 2016 (44,77 δισ. ευρώ). Η μεγαλύτερη αύξηση θα προέλθει από τους έμμεσους φόρους που πλέον θα αποτελούν το 56,4% των συνολικών φορολογικών εσόδων. Ποτέ άλλοτε από το 2012 οι έμμεσοι φόροι που επιβαρύνουν δυσανάλογα τα λαϊκά στρώματα (και θα έπρεπε να καταργηθούν ώστε η φορολογία να είναι συνάρτηση του εισοδήματος και μόνον) δεν αποτελούσαν ένα τόσο μεγάλο κομμάτι της φορολογίας, όπως φαίνεται και στον πίνακα που παραθέτουμε!

Επιστολή – καταγγελία της Ανεξάρτητης Κίνησης Οικονομολόγων Ελλάδας.



Πως καταργούνται οι νομοί για να εξυπηρετηθούν τα κομματικά επιτελεία .
Συνάδελφοι,
Στις επικείμενες εκλογές  οι εκπρόσωποι των κομματικών παρατάξεων πήραν  απόφαση, αγνοώντας τις υπάρχουσες  αποφάσεις και νομοθετικές διατάξεις που διέπουν την λειτουργία του Οικονομικού Επιμελητηρίου,  να εγγράψουν παράνομα  νέα μέλη στο ΟΕΕ .
Συγκεκριμένα η σχετική νομολογία και πολλές αποφάσεις των οργάνων του Οικονομικού Επιμελητηρίου προβλέπουν, ότι στην περίπτωση που κάποιος συνάδελφος αδυνατεί να προσέλθει να εγγραφεί για να γίνει μέλος του ΟΕΕ,  του  δίνεται η δυνατότητα να εξουσιοδοτήσει άλλο πρόσωπο φέροντας  εξουσιοδότηση  με το γνήσιο της υπογραφής του. Διαδικασία που ακλουθείτε  πάγια στο ΟΕΕ .
Και αυτό για ευνόητους λόγους. Η ενέργεια μη εξουσιοδότησης οδηγεί σε ενέργειες όπως η αθρόα εγγραφή μελών, πολλές φορές παρά  την συγκατάθεσή τους, με αποτέλεσμα να συμβάλλει στην ωμή παραβίαση και αλλοίωση του εκλογικού σώματος.
 Στις εκλογές της  11ης Δεκεμβρίου ΟΛΟΙ οι εκπρόσωποι των κομματικών παρατάξεων αποφάσισαν, αγνοώντας κάθε νομική έννοια, να γίνουν εγγραφές  χωρίς  εξουσιοδότηση επικυρωμένη με το γνήσιο της υπογραφής.   Αναστέλλοντας στην ουσία τον νόμο σε περίοδο εκλογών.
Η Α.ΚΙ.Ο.Ε. από την  πρώτη στιγμή διαφώνησε. Η πλειοψηφία επιδεκτικά αγνόησε τις καταγγελίες του εκπροσώπου μας και αρκέστηκε στην επιχειρηματολογία ότι  έχουμε απόφαση πλειοψηφίας.
Και ερωτάμε συνάδελφοι. Από πότε  οι νόμοι  στην Δημοκρατία καταργούνται με αποφάσεις  της πλειοψηφίας των οργάνων των φορέων ;
Οι νόμοι αλλάζουν στην Βουλή.
 Και ως «εκ θαύματος»  οι ανησυχίες μας επαληθεύτηκαν, τότε ζητήσαμε να ελέγξουμε πόσες εγγραφές έγιναν. Η απάντηση δια στόματος του Πρόεδρου του ΟΕΕ κ. Κόλλια Κ.  ήταν  ότι είναι προσωπικά δεδομένα και δεν είναι δυνατόν  να μας επιτραπεί  ο  έλεγχος.
Όταν κ. Πρόεδρε  εγγράφατε παρανόμως δεν υπήρχαν προσωπικά δεδομένα ;
Από πότε κ. Πρόεδρε απαγορεύεται  η νόμιμη δυνατότητα του ελέγχου,  στα μέλη της Κεντρικής Διοίκησης του ΟΕΕ, σε στοιχεία του μητρώου – κάτι που πάγια γινόταν μέχρι σήμερα -  όταν μάλιστα υπάρχουν υποψίες για μη παράνομες διαδικασίες;
Συνάδελφοι  Οικονομολόγοι,
Αφήνουμε στην κρίση σας τις παράνομες ενέργειες και σας καλούμε να αντιδράσετε και να μην επιτρέψετε με την  αποχή σας να  αναλάβουν τις τύχες μας αυτοί που πάγια λυμαίνονται το ΟΕΕ.
Με Εκτίμηση
Αλεβιζάκης  Παναγιώτης

Εκπρόσωπος  της Α. ΚΙ.Ο.Ε.

Τι κρύβεται πίσω απο την αλλαγή του πτωχευτικού δικαίου στην ΕΕ;


Του Κωνσταντίνου Βέργου*
Πριν μία εβδομάδα η Ευρωπαϊκή Επιτροπή ανακοίνωσε ότι δρομολογούνται αλλαγές στο πτωχευτικό δίκαιο της Ευρωπαϊκής Ένωσης. Τι όμως κρύβεται πίσω από αυτή την κίνηση; Αποτελεί κάποιο επεισόδιο που σχετίζεται με τον «ακήρυχτο» πόλεμο ΗΠΑ-Βρυξελλών, ή κάτι πολύ διαφορετικό;
Στις 23 Νοεμβρίου ανακοινώθηκε ότι η Ευρωπαϊκή Επιτροπή σχεδιάζει μία νέα νομοθεσία για τις πτωχεύσεις εταιριών. Η νομοθεσία αυτή έρχεται σαν φυσική συνέπεια του κύματος πτωχεύσεων στη Νότια κυρίως Ευρώπη λόγω της μακρόχρονης κρίσης και λάθος πολιτικής. Όμως έχει πολλές διαστάσεις, με μεγάλο ενδιαφέρον. Η νομοθεσία αυτή δεν αφορά μεγάλες εταιρίες, αλλά «ακουμπάει» σε μικρομεσαίες εταιρίες, που είναι η «καρδιά της απασχόλησης» στην Ευρώπη και παγκοσμίως. Με βάση αυτή τη νομοθεσία θα δίνεται ως 4 μήνες περιθώριο σε μια μικρή εταιρία να ‘αναπνεύσει’  όταν βρίσκεται σε δεινή οικονομική θέση, ώστε να διαπραγματευτεί με μεγαλύτερη άνεση αναδιάρθρωση των χρεών της. Στο διάστημα της ρύθμισης, θα προστατεύεται η εταιρία αλλά και ο βασικός μέτοχος, στον οποίο θα δίνεται η δυνατότητα για μια «δεύτερη επιχειρηματική ευκαιρία». Προστασία επίσης θα υπάρχει για τους εργαζόμενους, ενώ καθιερώνονται εργαλεία εντόπισης του προβλήματος πριν αυτό εκδηλωθεί. Απλοποιούνται επίσης οι δικαστικές διαδικασίες, που σε κάποιες χώρες, σύμφωνα με την υπάρχουσα νομοθεσία, παίρνουν ως και... 15 χρόνια!

Το σχόλιο της Δευτέρας - Τον Απρίλιο οι δηλώσεις, το ασφαλιστικό πότε;

taxheaven


Κωνσταντίνος Αντ. Κουλογιάννης
Πτυχιούχος Τ.Ε.Ι.
Λογιστής - Φοροτεχνικός
Μέλος της επιστημονικής ομάδας του Taxheaven


Καλημέρα και καλή εβδομάδα.
Κάποτε είχε πει ένας Ελληνοαμερικανός Γερουσιαστής: Κανένας δεν είπε ποτέ πεθαίνοντας: «Μακάρι να είχα περάσει περισσότερες ώρες στο γραφείο». Ξέρω ακούγεται λίγο μακάβριο όμως είναι πέρα για πέρα αληθές. Η φετινή χρονιά η οποία οδεύει προς το τέλος της, έχω την αίσθηση ότι μας αφήνει φτωχότερους σε όλα τα επίπεδα. Όμως όπως είχε πει και ο Επίκουρος : 
"Μια φορά υπάρχουμε, δεν υπάρχει τρόπος να υπάρξουμε δυο φορές και μάλλον δεν θα υπάρξουμε ξανά ποτέ. Κι εσύ που δεν εξουσιάζεις το αύριο, αναβάλλεις τη χαρά. Και η ζωή πάει χαμένη με τις αναβολές και ο καθένας πεθαίνει απασχολημένος."
Αλλάζω γρήγορα ύφος και θέμα για να έρθω στα δικά μας τα καθημερινά που άλλες φορές έχουν ενδιαφέρον, άλλοτε είναι ανούσια και "χαζά" και άλλοτε προκαλούν γέλιο. Άλλωστε το έχουμε πει πολλές φορές, με το επάγγελμα που διαλέξαμε δεν πρόκειται να πλήξουμε ποτέ.  
Από σήμερα λοιπόν όσοι επισκέπτεστε το taxis θυμηθείτε ότι έχει αναβαθμιστεί με το νέο πρωτόκολλο επικοινωνίας TLS 1.2.  Δείτε εδώ με ποιους πλοηγούς ανά λειτουργικό σύστημα θα έχετε πρόσβαση χωρίς προβλήματα.

ΚΑΤΑΡΡΕΟΥΝ ΟΣΥ ΚΑΙ ΣΤΑΣΥ Πωλούνται οι αστικές συγκοινωνίες, αλλιώς... λουκέτο


Της Μαρίας Μόσχου
Καταρρέουν οικονομικά οι αστικές συγκοινωνίες της πρωτεύουσας, οι διοικήσεις των οποίων προβλέπουν ότι η αρνητική πορεία θα συνεχιστεί και το 2017 παρά την εγκατάσταση του ηλεκτρονικού εισιτηρίου.
Και αυτό γιατί τα μηχανήματα που τοποθετούνται την επόμενη μέρα βρίσκονται κατεστραμμένα και βανδαλισμένα, αν και ακόμα δεν έχει ξεκινήσει η λειτουργία τους,
Όλα τα παραπάνω δημιουργούν μια αρνητική εικόνα προκαλώντας ακόμα και την παρέμβαση των Θεσμών που ζητούν την άμεση αναδιάρθρωση των αστικών συγκοινωνιών και την ένταξή τους στο Υπερταμείο Αποκρατικοποιήσεων, προκειμένου να σταματήσουν να γεννούν υπέρογκα ελλείμματα. Μάλιστα στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων μπαίνει και νέα μείωση των κρατικών επιδοτήσεων, κάτι που μπορεί να οδηγήσει στην πλήρη κατάρρευση των αστικών συγκοινωνιών της Αττικής.
Δεν είναι τυχαίο ότι χρόνο με τον χρόνο σημειώνεται μείωση της κρατικής επιδότησης. Τα ετήσια λειτουργικά έσοδα διαμορφώνονται στα 300 εκατ. ευρώ και με βάση τον νόμο 3920/2011 η συμβολή του Δημοσίου είχε οριστεί στο 40%. Όμως για το 2016 έχει περιοριστεί στα 80 εκατ. ευρώ, κάτω από το 30%, ενώ ανοιχτό είναι το ενδεχόμενο και για περαιτέρω μείωση. Εδώ ας σημειωθεί ότι σε άλλες ευρωπαϊκές πόλεις διαμορφώνεται στο 55%, ακόμη και στο Λονδίνο όπου οι συγκοινωνίες έχουν ιδιωτικοποιηθεί.
Την ίδια στιγμή η ΟΣΥ (λεωφορεία και τρόλεϊ) έχει μειώσει στο 50% τα δρομολόγια που εκτελεί όπως προκύπτει από τα κυκλοφορούντα λεωφορεία και τις βάρδιες των εργαζομένων, όπως αυτά έχουν καταγραφεί στο πληροφοριακό σύστημα της εταιρείας.
Οι Ιταλικοί Σιδηρόδρομοι και η ΣΤΑΣΥ

Χάνουμε φορολογικά έσοδα 9,1 δισ. ευρώ εξαιτίας της μετανάστευσης



Η κυβέρνηση, ως γνωστόν, δέχεται έντονες πιέσεις για να λάβει πρόσθετα μέτρα ύψους έως και 3,6 δις. ευρώ ετησίως προκειμένου να γεφυρώσει τη διαφορά των εκτιμήσεων ΔΝΤ και ΕΕ. Την ίδια ώρα ωστόσο η Ελλάδα χάνει περισσότερα από 9,1 δις. ευρώ φορολογικά έσοδα το χρόνο από τη μαζική έξοδο Ελλήνων στο εξωτερικό εξαιτίας της πολυετούς οικονομικής κρίσης.
Παράλληλα δε η πραγματική οικονομία στερείται των απαραίτητων για την ανάκαμψή της στελεχών.
Είναι ενδεικτικό το γεγονός ότι πλέον ένας στους τρεις Έλληνες εργοδότες δηλώνει σε έρευνα της McKinsey πως δεν προχώρησε στην πλήρωση κενών θέσεων απασχόλησης στην επιχείρησή του επειδή δεν κατάφερε να βρει ανθρώπινο δυναμικό με τις κατάλληλες δεξιότητες.
Και δεν είναι μόνο η έλλειψη ταλέντου και τυα φορολογικά έσοδα τα μόνα που στερείται η οικονομία της χώρας:
Οι Έλληνες που έχουν φύγει στο εξωτερικό συνεισφέρουν ταυτόχρονα ετησίως 12,9 δις. ευρώ στο ΑΕΠ των χωρών στις οποίες έχουν εγκατασταθεί. Κι όλα αυτά ενώ η ελληνική οικονομία έχει δαπανήσει για την πρωτοβάθμια, δευτεροβάθμια και τριτοβάθμια επιμόρφωση των ανθρώπων που δεν μπορεί πια να κρατήσει εδώ, περί τα 8 δις. ευρώ.
Αυτά υπογράμμισε ο Senior Partner και Managing Director της McKinsey & Company Ελλάδας και Κύπρου, Γιώργος Δ. Τσόπελας επικαλούμενος στοιχεία και εκτιμήσεις:
Α. της Endeavor Greece

Ρεπορτάζ Χωρίς Σύνορα - Αλέξανδρος Γρηγορόπουλος







Γ. Δελαστίκ:... σαν τις πόρνες τις Ομόνοιας γυρεύουμε Γαλάκια,Αγγλάκια,Αμερικανάκια για καλή τιμή.




Δελαστίκ Γιώργος κ Πέτρος Ιωάννου στον ''Σπορnews 90,1 της Λάρισας,στην εκπομπή :''ακροβάτες του ονείρου'' (28.11.16) για το διαδύκτιο sportnews901.gr και e-roi.gr κάθε μέρα (7x7) 10.00 -11.17 π.μ.








Eurogroup: Διατηρούν το στόχο για πλεόνασμα 3,5% - Ζητούν νέα μέτρα και δίνουν βραχυπρόθεσμα μέτρα για το χρέος

Photo by Dursun Aydemir/Anadolu Agency/Getty Images/Ideal Image
Το Eurogroup καλωσορίζει, με ανακοίνωσή του, την πρόοδο της Ελλάδος η οποία έχει επιτευχθεί προκειμένου να κλείσει η συμφωνία σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων, μεταξύ Ελλάδος και των Θεσμών, στο πλαίσιο της δεύτερης αξιολόγησης του προγράμματος του ESM.
Το Eurogroup σημειώνει ότι η συμφωνία σε επίπεδο τεχνικών κλιμακίων θα πρέπει να περιλαμβάνει μέτρα για την επίτευξη του συμφωνηθέντος δημοσιονομικού στόχου για το 2018 (πρωτογενές πλεόνασμα 3,5% του ΑΕΠ) καθώς και μεταρρυθμίσεις για την ενίσχυση της ανάπτυξης και της ανταγωνιστικότητας κόστους, συμπεριλαμβανόμενων και των περαιτέρω μεταρρυθμίσεων στην αγορά εργασίας, το άνοιγμα των κλειστών επαγγελμάτων και την άρση των εμποδίων για τις επενδύσεις.
Μεταξύ άλλων, το Eurogroup υπενθυμίζει ότι ο διορισμός των μελών του Διοικητικού Συμβουλίου του ΤΑΙΠΕΔ θα πρέπει να εφαρμοστεί πριν από το τέλος του Ιανουαρίου 2017, ώστε να καταστεί το ταμείο πλήρως λειτουργικό.

Βατερλώ Ρέντσι, κλονίζεται το ευρώ

iskra


Το «ΟΧΙ» του ιταλικού λαού πολιτικός σεισμός για την Ιταλία και «βόμβα»για το ευρώ. Ο Ρέντσι παραιτήθηκε. Το κατεστημένο της ΕΕ συνετρίβη και δεν έχει κανένα μέλλον. Άμεση και επείγουσα η ανάγκη στην Ελλάδα για ένα μεγάλο μέτωπο όλων, χωρίς εξαίρεση, των αντιμνημονιακών δυνάμεων με αιχμή την έξοδο της Ελλάδας από την ευρωζώνη και την θεσμοθέτηση εθνικού νομίσματος στη βάση ενός ριζοσπαστικού προγράμματος για μια βιώσιμη προοπτική ανασυγκρότησης της χώρας.
Τη μεγαλύτερη κρίση στην ΕΕ μετά το βρετανικό δημοψήφισμα υπέρ τουBrexit πυροδοτεί το πολιτικό Βατερλώ του Ματέο Ρέντσι. Ο Ιταλός πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι θα παραιτηθεί ύστερα από τη συντριπτική επικράτηση του ΟΧΙ στο δημοψήφισμα που ο ίδιος προκάλεσε, με ποσοστό59,1% έναντι 40,9%. Μεγάλος ωφελημένος από το δημοψήφισμα είναι το Κίνημα Πέντε Αστέρων (Μ5S) που πρωταγωνίστησε στην εκστρατεία του ΟΧΙ και τάσσεται υπέρ της διεξαγωγής νέου δημοψηφίσματος για την έξοδο της Ιταλίας από την ευρωζώνη. Σε περίπτωση πρόωρων εκλογών, είναι πολύ πιθανό ότι το Μ5S θα έρθει πρώτη δύναμη, κάτι που, με τον ισχύοντα εκλογικό νόμο, θα το φέρει στην κυβέρνηση. Το αποτέλεσμα του δημοψηφίσματος αποτελεί άλλο ένα ισχυρό ράπισμα για την ηγεμονική Γερμανία, η οποία, διά στόματος Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, έκανε καμπάνια υπέρ του Ρέντσι και του ΝΑΙ, εξοργίζοντας ακόμη περιοσσότερο την πλειονότητα των πολιτών.

Δευτέρα, 5 Δεκεμβρίου 2016

Αυτοκρατορία, Πολιτεία ή Κοσμοπολιτεία;

ardin-rixi


Δύο αιρετικές απόψεις για τη σημερινή καθεστωτική επιστήμη
Tου Νίκου Παππά από την Ρήξη φ. 128
Η αυτοκρατορία σαν λέξη προέρχεται από τη λατινική λέξη imperium, που δηλώνει τη «στρατιωτική διοίκηση» στην αρχαία Ρώμη. Είναι μια γεωγραφικά εκτεταμένη περιοχή, η οποία περιλαμβάνει πολλές εθνότητες ανθρώπων ενωμένων υπό την κυριαρχία του αυτοκράτορα (ή μιας ολιγαρχίας), ο οποίος ασκεί απόλυτο εξωτερικό και εσωτερικό έλεγχο στο κράτος του.

Κύρια παραδείγματα της νεώτερης επιστήμης αυτοκρατοριών είναι η κινεζική αυτοκρατορία, η ρωμαϊκή αυτοκρατορία, η βυζαντινή αυτοκρατορία και η οθωμανική αυτοκρατορία. Η κινεζική και η οθωμανική είναι αυτοκρατορίες δεσποτικού χαρακτήρος ενώ η ρωμαϊκή ημιδεσποτικού. Στον αντίποδα βρίσκεται η βυζαντινή, η οποία έχει την ιδιαιτερότητα ότι ήταν από τη βάση της ανθρωποκεντρική. Ακριβώς αυτή της η ιδιαιτερότητα οδήγησε πολλούς ιστορικούς να διαχωρίσουν την βυζαντινή αυτοκρατορία από όλες τις άλλες.

Ένας από αυτούς είναι ο Γιώργος Κοντογιώργης, ο οποίος θα χαρακτηρίσει το Βυζάντιο «κοσμοπολιτεία». Σε αυτή του την τυπολόγηση τον οδήγησε η ανθρωποκεντρική του συγκρότηση και το θεμέλιό του, το οποίο θεωρεί τις πολιτείες των «κοινών», μια κληρονομιά του ελληνικού κόσμου. Η κεντρική πολιτεία, η κοσμόπολη –ή αλλιώς Βασιλεύουσα–, δεν επεμβαίνει στα εσωτερικά των άλλων «κοινών» (παρά μόνο σε περιπτώσεις αμφισβητήσεως της ενότητός τους με την επικράτεια). Τα «κοινά» είναι αυτόνομα και εκπροσωπούν την κεντρική εξουσία. Έχουν την αρμοδιότητα των δημοσιονομικών, της πρόνοιας, της παιδείας, της δικαιοσύνης, της ασφαλείας και τη δυνατότητα σχεδιασμού δημοσίων έργων, ακόμη και την άσκηση οικονομικής πολιτικής. Η κοσμόπολη (εξ ου και ο χαρακτηρισμός «κοσμοπολιτεία») είναι σύμβολο ενότητος της επικράτειας.

Δείτε γιατί αγρίεψε ο Ερντογάν - Οι τέσσερις συνεχόμενες στρατηγικές-προσωπικές ήττες του Ερντογάν

Ινφογνώμων Πολιτικά


Του Σάββα Καλεντερίδη
Ο Ερντογάν προσωπικά υπέστη τρεις συνεχόμενες ήττες, στρατηγικής σημασίας, όπως είχε χαρακτηρίσει ο ίδιος του τρεις στόχους που είχε βάλει, με τις εξελίξεις να τον διαψεύδουν, αφού δεν πέτυχε καμία.
Ο πρώτος στρατηγικός στόχος που είχε θέσει, ήταν η Τουρκία να συμμετέχει στην επιχείρηση της Μοσούλης, αλλά και στις διαπραγματεύσεις που θα ακολουθήσουν μετά την απελευθέρωσή της, για την τύχη της Περιφέρειας Νινευί, της οποίας πρωτεύουσα είναι η Μοσούλη. Η Τουρκία διεκδικούσε ρόλο και στην επιχείρηση και στην διοίκηση της περιφέρειας την επόμενη μέρα, επικαλούμενη το γεγονός ότι η περιοχή αυτή ήταν «τουρκική» μέχρι το 1926, που παραχωρήθηκε στο Βασίλειο του Ιράκ, αλλά και τους τουρκομανικούς πληθυσμούς που κατοικούν εκεί, κυρίως στην πόλη Τελαφάρ.
Ο ίδιος ο Ερντογάν είχε δηλώσει: «Θα συμμετέχουμε είτε το θέλουν είτε όχι και στην επιχείρηση και στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων».
Η Τουρκία δεν συμμετέχει στην επιχείρηση απελευθέρωσης και κατά τα φαινόμενα, δεν θα συμμετέχει ούτε στις διαπραγματεύσεις, ούτε στη διοίκηση της περιοχής.
Άρα, το σκορ μέχρι τώρα είναι 0-1.

Ευτυχείτε!

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Νίκου Μπογιόπουλου
Ευτυχείτε! Το ΔΝΤ θα συνεχίσει, καθώς λέγεται, να συμμετέχει στο «ελληνικό πρόγραμμα». Ντρέπονται να πουν οι πανηγυριώτες  ότι αυτό σημαίνει νέο μνημόνιο με τα ΔΝΤ. που για να συνεχίσει να μας «σώζει» απαιτεί αναλυτική λίστα μέτρων. Νέων μέτρων. Τι χαρά! Θυμίζουμε, παρεμπιπτόντως: Το ΔΝΤ είναι αυτό που ζητά ομαδικές απολύσας και μαθό κατώτερο ια απ’ τον κατώτατο…
Ευτυχείτε! Η τράκα επεξεργάζεται, καθώς λέγεται, σενάριο «απομείωσης» του χρέους. Τι προβλέπει το σενάριο: Να γίνουν ρυθμίσεις που τυπικά θα εμφανίζονται σαν απομείωση του χρέους κατά 21,8 μονάδες μέχρι το 2060, «υπό την αίρεση  πάντα -όπως τονίζουν οι πηγές- πως η Ελλάδα 9α εφαρμόσει πιστά το μνημόνιο». Τι χαρά! Μνημόνιο μέχρι το… 2060, λοιπόν, ώστε τότε η Ελλάδα να έχει, σύμφωνα με το σενάριο, ένα χρέος 104,9% του ΑΕΠ της. Δηλαδή, 45 μονάδες πάνω από τα περίφημα κριτήρια του Μάαστριχτ. Κι αυτό, μισό αιώνα μετά το διάγγελμα Παπανδρέου στο Καστελόριζο…
Ευτυχείτε! Από την προηγούμενη φορά που στήθηκαν χοροί στο όνομα της «αναδιάρθρωσης» του χρέους, με το PSI, το αποτέλεσμα ήταν: Να ξαφριστούν τα αποθεματικά ταμείων, νοσοκομείων και πανεπιστημίων, το χρέος να βρίσκεται στο 180% του ΑΕΠ και οι συντάξεις να έχουν κοπεί καμιά δεκαριά φορές.
Ευτυχείτε! Ο Τσίπρας και ο Μητσοτάκης αλληλοκατηγορούνται για το ποιος θα φέρει το 4ο μνημόνιο. Κατά τα λοιπά, είναι αυτοί που μαζί ψήφισαν το τρίτο και υπηρετούν τα δυο προηγούμενα…
realnews via Βαθύ Κόκκινο



Κώστας Βεργόπουλος : Αναταραχή αλλά όχι Διάλυση της Ε.Ε.

Νέα Κρήτη


Η εμμονική  πολιτική μίας μεταπραγματικότητας των αγορών , σε βάρος των κοινωνιών , αντανακλάται σε όλη την Ευρώπη αλλά και στον πλανήτη, όπου στήνονται κάλπες, λέει ο καθηγητής στο Πανεπιστήμιο Παρίσι 8 Κώστας Βεργόπουλος μιλώντας στον 9.84.
Η Ε.Ε. δεν διαλύεται με αποτελέσματα όπως της Ιταλίας , αλλά είναι προφανές ότι μπαίνει σε περίοδο αναταραχής. Από την άλλη το αποτέλεσμα της Αυστρίας, δείχνει ότι οι λαοί αντιδρούν στην ακροδεξιά .
Όμως οι πολιτικές που θριαμβεύουν στην Ευρώπη, έχουν κατά βάση σκληρή συντηρητική ατζέντα. Σε αυτό ευθύνεται η αδυναμία όλων των εκφάνσεων της Αριστεράς που συμπεριφέρεται ως «νεκροζώντανη» αφήνοντας το πεδίο ελεύθερο σε ακραίες συντηρητικές επιλογές , όσο οι αγορές επιβάλλουν τα «θέλω» τους, ανεξάρτητα των λαϊκών αναγκών.
Η Αριστερά στις πολιτικές της εκφράσεις, δείχνει να μην αμφισβητεί το διαπιστωμένο λάθος των μεταρρυθμίσεων  , που δεν είναι τίποτα άλλο από την εφαρμογή, μίας άγριας λιτότητας για τους λαούς.