Δευτέρα, 20 Οκτωβρίου 2014

"Stress Test, ο αργός θάνατος των Τραπεζών"

The Crypt of Banking News



από την Νούλα Χρυσοχοΐδου

Καινούριοι όροι οικονομικοί ηχούν στα αυτιά μας τα τελευταία χρόνια ολοένα και περισσότερο.  Τα stress testτων τραπεζών είναι ένας από αυτούς τους οικονομικούς όρους που ακούμε καθημερινά, όμως στην γλώσσα μας ονομάζονται  ασκήσεις προσομοίωσης ακραίων καταστάσεων. Ας δούμε όμως την ετυμολογία των λέξεων. Τι είναι στα stress testsΤα stress tests  είναι προσομοιώσεις μελλοντικών οικονομικών γεγονότων, που μοντελοποιούν αντίξοα οικονομικά σενάρια.

Κάθε χρηματοπιστωτικό ίδρυμα όταν συμμετέχει στα stress test σημαίνει ότι έχει την ευθύνη να αναλύσει την σημασία και το μέγεθος των δυνητικών ζημιών της όπου και θα περιέχονται και τα δάνεια της, τους τίτλους που έχει στο χαρτοφυλάκιο της και γενικά της υποχρεώσεις της.


Το  stress testing,[i] αποτελείται από την εφαρμογή προκαθορισμένων τιµών στα περιουσιακά στοιχεία που αποτελούν το χαρτοφυλάκιο και εργασία στις αλλαγές της αξίας του χαρτοφυλακίου λόγω αυτών των τιµών. Δηλαδή, για συγκεκριμένα παράγωγα προϊόντα δεν είναι δυνατόν να προσδιοριστεί η μέγιστη απώλεια.

΄Oμως δεν είναι πάντα δυνατό σε ένα χαρτοφυλάκιο να προσδιορίσουμε την  µέγιστη απώλεια.  Γι΄αυτό θα πρέπει να ξέρουμε να προσδιορίσουµε τη µέγιστη απώλεια του χαρτοφυλακίου σε ακραίες συνθήκες της αγοράς, για αυτό και χρησιμοποιούμε ακραίες αλλαγές τιµών στο χαρτοφυλάκιο µε αναφορά και χωρίς περιορισμό στις ακραίες τιµές του παρελθόντος. Αυτή η διαδικασία είναι προβληματική λόγω ότι οι παρελθοντικές τιμές δεν συμβαδίζουν  πάντα µε τις συνθήκες της αγοράς που συνήθως έχουν αλλάξει. Στην πραγματικότητα οι διαχειριστές κινδύνου πρέπει να χρησιμοποιήσουν έναν συνδυασµό ιστορικής πιθανότητας και της δικής τους υποκειμενικής κρίσης για την πιθανότητα ενός τέτοιου γεγονότος στην αγορά του σήµερα.

Σημειώσεις επί του ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΓΕΝΙΚΟΥ ΛΟΓΙΣΤΙΚΟΥ ΣΧΕΔΙΟΥ

«Θανάσιμα» για την Ευρώπη τα γερμανικά φετίχ – Η Γερμανία μοιάζει υγιής μόνο γιατί η μισή Ευρώπη μοιάζει ετοιμοθάνατη

inprecor


του Ambrose Evans-Pritchard

Η Γερμανία μοιάζει υγιής μόνο γιατί η μισή Ευρώπη μοιάζει ετοιμοθάνατη, λέει ο Ambrose Evans-Pritchard της Telegraph. Το εκρηκτικό κοκτέιλ γήρανσης, έλλειψης δημοσίων επενδύσεων και Hartz IV. Πώς το γερμανικό μοντέλο καταστρέφει τη… Γερμανία.
Μπορεί η Γαλλία να μοιάζει με τον μεγάλο ασθενή της Ευρώπης, όμως τα προβλήματα της Γερμανίας είναι ακόμα βαθύτερα, υποστηρίζει ο Ambrose Evans-Pritchard σε άρθρο του στην Telegraph, χαρακτηρίζοντάς τα θανάσιμα για την Ευρώπη.
Τα προβλήματα της Γερμανίας έχουν τη ρίζα τους στο εμποροκρατικό δόγμα, στη θεοποίηση της αποταμίευσης για χάρη της αποταμίευσης, αλλά και στη διαβρωτική ψυχολογία της γήρανσης.
«Η Γερμανία θεωρεί τον εαυτόν της μοντέλο για τον κόσμο, όμως η υπερηφάνεια προηγείται της πτώσης», λέει στο νέο του βιβλίο με τίτλο «Η Γερμανική Φούσκα: Το τελευταίο Ζήτω ενός Μεγάλου Οικονομικού Έθνους» ο επικεφαλής οικονομικών της Die Welt, Olaf Gersemann.
Όπως αναφέρει, το Δεύτερο Οικονομικό Θαύμα, από το 2005 και ύστερα, «έχει φουσκώσει τα μυαλά της Γερμανίας». Η χώρα συγχέει τη σύγκλιση διαφόρων εξαιρετικών γεγονότων με τη μόνιμη υπεροχή. Δεν μπορεί να συνεχίσει να ζει από τις εξαγωγές κεφαλαιακών αγαθών στην Κίνα και στις BRICS, ούτε κλέβοντας τον ευρωπαϊκό νότο μέσω συμπίεσης των μισθών.
Ο επικεφαλής του Γερμανικού Ινστιτούτου Οικονομικών Ερευνών (DIW) Marcel Fratzscher, ασκεί παράλληλη κριτική στο δικό του βιβλίο «Die Deutschland Illusion», στρεφόμενος κατά του δημοσιονομικού φετιχισμού του Γερμανού υπουργού Οικονομικών Βόλφγκανγκ Σόιμπλε - που πλέον έχει περάσει στο Σύνταγμα ως νόμος για ισοσκελισμένο προϋπολογισμό από το 2016 και έπειτα, με αποτέλεσμα να είναι σχεδόν αδύνατο να ακυρωθεί.

Προσχέδιο προϋπολογισμού

ardin-rixi

Ή, καλύτερα, ευχολόγιο προσχεδίου προϋπολογισμού

Του Γιάννη Ξένου από τη Ρήξη φ. 108
Το προσχέδιο προϋπολογισμού για το 2015 που κατέθεσε την Πέμπτη (10 Οκτωβρίου) ο αναπληρωτής υπ. Οικονομικών, ο Χρ. Σταϊκούρας, είναι μάλλον η προσευχή που κάνουν κάθε βράδυ στο υπ. Οικονομικών για το πώς θέλουν να εξελιχθούν τα πράγματα στην οικονομία.
Στο προσχέδιο αναφέρεται ότι το 2015 θα έχουμε αύξηση του ΑΕΠ 2,9% (!), αύξηση που θα προέλθει από την ανάκαμψη της ιδιωτικής κατανάλωσης και την ενίσχυση των επενδύσεων και των εξαγωγών. Ευχής έργο θα ήταν να υπάρξει αύξηση και στα τρία πεδία, αλλά η πραγματικότητα δεν επιβεβαιώνει τόσο αισιόδοξες προβλέψεις.
Η ιδιωτική κατανάλωση το 2014 κατόρθωσε να σταθεροποιηθεί στα επίπεδα του 2013 και να μη μειωθεί περαιτέρω, ενώ οι εξαγωγές το 2014 έδειξαν ότι έφτασαν στο ανώτερο επίπεδό τους και ότι για παραπάνω άνοδο απαιτούνται επενδύσεις.
Το υπουργείο προβλέπει ότι θα βελτιωθούν οι συνθήκες ρευστότητας της οικονομίας, αφού «η κεφαλαιακή επάρκεια των τραπεζών θα ενισχυθεί και από την προβλεπόμενη, μερική, χαλάρωση της νομισματικής πολιτικής στην Ευρωζώνη». Αισιόδοξη εκτίμηση ότι θα υπάρξει κλίμα χαλάρωσης στην Ευρώπη, αλλά οι Γερμανοί επικυρίαρχοι της Ευρώπης δεν τη συμμερίζονται.

Η σημερινή κρίση είναι η εκδίκηση αυτών που δεν συγχωρέθηκαν.

Του Κώστα Μελά
Ο P. Krugman, σε πρόσφατο άρθρο του  στους New York Times (12.10.2014) καταθέτει μια άποψη που πλησιάζει πολύ κοντά στον εντοπισμό του πυρήνα των σημερινών προβλημάτων της παγκόσμιας οικονομίας. Σύμφωνα με τον αμερικανό  οικονομολόγο , η υπερχρέωση της παγκόσμιας οικονομίας (ιδιαίτερα των αναπτυγμένων χωρών) αποτελεί το υπ’ αριθμό ένα πρόβλημα . Όμως μεγαλύτερο πρόβλημα αποτελεί ο τρόπος  με τον οποίο , οι πολιτικές και οικονομικές  αρχηγεσίες , επιχειρούν  να το αντιμετωπίσουν.  
Η εφαρμοζόμενη πολιτική της δημοσιονομικής προσαρμογής  μέσω της λιτότητας προκειμένου να μειωθεί το χρέος, αποτελεί εντελώς λανθασμένη πολιτική όπως αποδεικνύεται από τα σημερινά  αποτελέσματα (μετά από πέντε έτη αυτής της πολιτικής  το χρέος συνεχίζει να αυξάνεται) αλλά και από πλείστα όσα ιστορικά παραδείγματα (θυμίζω απλά τις τεράστιες προσπάθειες  που κατέβαλε η Μεγάλη Βρετανία  μετά τον Α’ Παγκόσμιο Πόλεμο , να επιτύχει τη μείωση του χρέους μέσω  υψηλών πρωτογενών πλεονασμάτων , κάτι που φυσικά απέτυχε παταγωδώς με σειρά επώδυνων συνεπειών για την οικονομία της).
Η Ιστορία και η Θεωρία διδάσκει ότι το χρέος χρειάζεται να απομειωθεί είτε διοικητικά είτε πληθωρίζοντάς το.  Πρόκειται για τη  μοναδική υπάρχουσα λύση.   Δεν υπάρχουν άλλες επιλογές.
Στις  σημερινές παγκόσμιες πολιτικές και οικονομικές αρχηγεσίες (προεξάρχοντος στους χρηματοπιστωτικοί κύκλοι) μόνο το άκουσμα  αυτής της ιδέας  τους προκαλεί πανικό συνοδευόμενο από απέχθεια εδραζόμενη σε ηθικά και ηθικολογιστικά κριτήρια. Η απομείωση των χρεών αντιμετωπίζεται ως ανήθικη συμπεριφορά. Πρόκειται για ένα υπερβολικό ηθικισμό  ενάντια στην απομείωση του χρέους στηριζόμενο στην έννοια της «δικαιοσύνης». Όποιος χρωστάει πρέπει να πληρώσει. Η απομείωση του χρέους αποτελεί κακό ηθικό παράδειγμα. Η «δικαιοσύνη» πρέπει ανυπερθέτως να εφαρμοστεί αδιάφορο ποιες θα είναι οι πολιτικές και κοινωνικές συνέπειες.

Η μαφία των διεθνών αγορών έστειλε το μήνυμα: Νέο μνημόνιο ή χρεοκωπία

kontranews


Του Γιώργου Βάμβουκα
Το καλοκαίρι του 2008, όταν τα μαύρα σύννεφα άρχισαν να πυκνώνουν στον ουρανό της ελληνικής οικονομίας, το σύνηθες ερώτημα που οι περισσότεροι δημοσιογράφοι μου έθεταν σε διάφορες εκπομπές ήταν: Ποια προβλέπετε να είναι η χρονική διάρκεια της ύφεσης της ελληνικής οικονομίας; Η απάντησή μου ήταν ευθύς και μονολεκτική.
Ουδείς μπορεί να προβλέψει τη χρονική διάρκεια της κρίσης, απεύχομαι όμως η χρονική της διάρκεια να είναι πολυετής, κάτι το οποίο είχε παρατηρηθεί στο παρελθόν σε μερικές χώρες της Λατινικής Αμερικής, όπως Βενεζουέλα, Κολομβία, Χιλή, κ.λπ. Όταν το φθινόπωρο του 2008, κατέστη πασιφανές ότι η εθνική μας οικονομία άρχισε να εισέρχεται σε φάση βαθιάς ύφεσης, από τη θέση του καλεσμένου στον τηλεοπτικό σταθμό Sbc είχα πει: «Η βραδυφλεγής ωρολογιακή βόμβα του τεράστιου δημόσιου χρέους, η οποία από τις αρχές του 1980 βρισκόταν στα θεμέλια της εθνικής μας οικονομίας, ήδη εξεράγη τον Σεπτέμβριο του 2008 και τα θραύσματά της είναι άγνωστο για πόσα χρόνια θα συνεχίσουν να τραυματίζουν τον κορμό της ελληνικής κοινωνίας».
Δυστυχώς, αμφότερες οι προβλέψεις μου επαληθεύτηκαν από την πορεία των πραγματικών γεγονότων. Από τη μια μεριά, η ελληνική οικονομία διέρχεται ήδη έβδομο χρόνο ύφεσης, με συνέπεια η κρίση του οικονομικού μας συστήματος να έχει προσλάβει πολυετή χαρακτηριστικά, και από την άλλη, η έκρηξη της ωρολογιακής βόμβας του δημοσίου χρέους το φθινόπωρο του 2008, είχε ως οικτρό επακόλουθο την δέσμευση της χώρας με τον κορσέ των μνημονίων και την καθυπόταξη του ελληνικού λαού στις αρπακτικές ορέξεις των ξένων κερδοσκόπων. 

ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΟΥΣ ΑΡΙΘΜΟΥΣ

iskra

Του Γ. ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Είδαν κι απόειδαν οι ηγέτες της Ευρωζώνης ότι με την πολιτική της λιτότητας που ακολουθούν δεν έρχεται με τίποτα η πολυπόθητη «ανάπτυξη» κι έτσι αποφάσισαν όχι βέβαια να αλλάξουν πολιτική –αφού μέσω της λιτότητας εκπληρώνουν τη θεμελιώδη αποστολή τους που συνίσταται στην ανακατανομή του κοινωνικού πλούτου υπέρ των πλουσίων– αλλά να αλλάξουν τους… αριθμούς! Έδωσαν λοιπόν εντολή στην Ευρωπαϊκή Στατιστική Υπηρεσία, την Eurostat, να αλλάξει τον τρόπο υπολογισμού του ΑΕΠ, ώστε αυτό να… αυξηθεί στο παρελθόν! Κι όχι μόνο αυτό, αλλά να διασφαλίζονται με την αναθεώρηση υπολογισμού του ΑΕΠ πρωτίστως τα συμφέροντα τηςΓερμανίας. Τα αποτελέσματα που πέτυχε η Eurostat ήταν εκπληκτικά.

Ω του θαύματος, η στασιμότητα μετατράπηκε αμέσως σε… εκρηκτική ανάπτυξη για το 2013! Αύξηση του ΑΕΠ στις χώρες της Ευρωζώνης 3,1% κατά μέσο όρο επιπλέον, εκεί που σερνόταν γύρω στο μηδέν! Πρόσθετη αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,6% στη Γερμανία, κατά 2,6% στη Γαλλία, κατά 3,8% στηνΙταλία, κατά 2,6% στην Ισπανία. Για να μην πούμε για το… 6,7% της πρόσθετης αύξησης στα χαρτιά του ΑΕΠ της Ολλανδίας, για το 6,5% της Ιρλανδίας, για το 4,1% της Φινλανδίας. Ως και η τελευταία των τελευταίων Πορτογαλία εμφανίστηκε να αυξάνει το ΑΕΠ της κατά 3,4% το 2013! Μόνο η «ραγδαία αναπτυσσόμενη» Ελλάδα του Σαμαρά και του Βενιζέλου αποδείχθηκε… «αναίσθητη» ακόμη και σε αυτή τη… «στατιστική ντόπα»: το ΑΕΠ της πέρυσι αυξήθηκε μόλις 0,2% παραπάνω! Δεν υπάρχει η παραμικρή αμφιβολία για την πολιτική σκοπιμότητα των αλλαγών που έκανε η Eurostat. Όσο αμφίβολη κι αν είναι η επιστημονικότητα του νέου τρόπου υπολογισμού, η ουσία είναι ότι διαμορφώνει μια νέα πραγματικότητα για την Ευρώπη και την Ελλάδα, για την οποία οφείλουμε να είμαστεενήμεροι, ανεξαρτήτως αν και πόσο ορθή τη θεωρούμε επιστημονικά. Ας δούμε λοιπόν τους αριθμούς που προσδιορίζουν τη νέα στατιστική πραγματικότητα της χώρας μας, λαμβάνοντας υπόψη ότι ηΕΛΣΤΑΤ υπολόγισε με τον νέο τρόπο το ΑΕΠ τα τελευταία 20 χρόνια, από το 1985, προκειμένου τα στοιχεία να είναι τουλάχιστον συγκρίσιμα.
Το ΑΕΠ του 2013 λοιπόν για την Ελλάδα δεν είναι 182,05 δισ. ευρώ, όπως μας έλεγε η ΕΛΣΤΑΤ μέχρι τώρα, αλλά 182,44 δισ. ευρώ με το νέο τρόπο υπολογισμού – αυξημένο δηλαδή κατά 384 εκατομμύριαγια όποιον επιζητεί μεγαλύτερη ακρίβεια. Ασήμαντη η διαφορά. Καθόλου ασήμαντη όμως δεν είναι η διαφορά αυτή για προηγούμενα χρόνια. Η ΕΛΣΤΑΤ μας έλεγε ότι την τελευταία χρόνια πριν από την κρίση, το 2008, το ΑΕΠ της Ελλάδας με τον παλιό τρόπο υπολογισμού ανερχόταν σε 233,2 δισ. ευρώ. Με το νέο τρόπο υπολογισμού όμως το ελληνικό ΑΕΠ το 2008 ήταν… 10 δισ. ευρώ μεγαλύτερο – ανερχόταν δηλαδή σε 242,1 δισ. ευρώ! Με άλλα λόγια, το «κέρδος» της κυβέρνησης των 0,4 δισ. ευρώ για το 2013 είναι… 25 (!) φορές μικρότερο από τη «ζημιά» των 9,9 δισεκατομμυρίων του 2008, αν πρόκειται να συγκρίνει κανείς πόσο μειώθηκε το ΑΕΠ της Ελλάδας στα χρόνια της κρίσης ανάμεσα δηλαδή στο 2008 και το 2013! Για να είμαστε ακριβέστεροι στους αριθμούς, ενώ με το παλιό σύστημα υπολογισμού θεωρούσαμε ότι το ΑΕΠ της χώρας μας είχε μειωθεί ανάμεσα στα έτη 2008 και 2013 λόγω της κρίσης κατά 51,14 δισεκατομμύρια ευρώ, τώρα η ΕΛΣΤΑΤ μας πληροφορεί ότι μειώθηκε κατά59,66 δισ. ευρώ. Δεν χάσαμε δηλαδή 51 δισεκατομμύρια ευρώ αλλά 60 δισεκατομμύρια! Γίναμε πολύ φτωχότεροι δηλαδή αυτή τη φρικτή πενταετία της μνημονιακής πολιτικής από όσο νομίζαμε μέχρι τώρα. Ευνόητο είναι βέβαια πως, αφού αλλάζει το ΑΕΠ της Ελλάδας, θα αλλάζουν τόσο το δημόσιο χρέος ως ποσοστό του ΑΕΠ όσο και το έλλειμμα ως ποσοστό του ΑΕΠ. Όντως, έτσι είναι.

ΥΕΝΕΔ – ΣΚΑΪ: ΟΥΔΕΜΙΑ ΣΧΕΣΗ!

iskra

Του Ν. ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*
Παλιά υπήρχε η ΥΕΝΕΔ. Τώρα υπάρχει ο ΣΚΑΪ (σσ: η ΝΕΡΙΤ είναι εκτός συναγωνισμού και συγκρίσεων).
Ερώτηση: Υπάρχει κάποια σχέση μεταξύ ΥΕΝΕΔ – ΣΚΑΙ;
Απάντηση: Καμία.
*
Η ΥΕΝΕΔ ήταν ένα χουντοκάναλο. Ο ΣΚΑΪ είναι το κανάλι ενός ευηπόληπτου επιχειρηματία.
Στην ΥΕΝΕΔ μεσουρανούσαν οι «Μαστοράκηδες». Στον ΣΚΑΙ λάμπει η (δημοκρατική) δημοσιογραφική σχολή που έψαχνε τρόπους ώστε μια «σοβαρότερη» Χρυσή Αυγή να αφήσει τις ξιφολόγχες και να πιάσει τα υπουργικά στασίδια.
*
Στην ΥΕΝΕΔ από το πρωί μέχρι το βράδυ παίζονταν ύμνοι για την χούντα των συνταγματαρχών.

Στο ΣΚΑΪ από το πρωί μέχρι το βράδυ παίζονται ύμνοι για τα Μνημόνια και τίθενται στην ελεύθερη κρίση του λαού τα δημοκρατικά διλήμματα του τύπου: «Μνημόνιο ή τανκς»;
Στην ΥΕΝΕΔ προβάλλονταν από το πρωί μέχρι το βράδυ οι φάτσες του Παττακού, του Παπαδόπουλου και του Μακαρέζου.
Στο ΣΚΑΪ προβάλλονται από το πρωί μέχρι το βράδυ οι φιγούρες του Σαμαρά, του Βενιζέλου, του Τόμσεν και του Σόιμπλε.
*
Στην ΥΕΝΕΔ δεν προβάλλονταν δημοσκοπήσεις, ήταν έτσι κι αλλιώς δεδομένο ότι «η πλειοψηφία του λαού ήτο παρά τω πλευρώ της Επαναστάσεως».
Στο ΣΚΑΪ προβάλλονται όχι μόνο δημοσκοπήσεις, αλλά και γραφήματα που τις εξηγούν. Το τελευταίο τέτοιο γράφημα αφορά στη πρόσφατη δημοσκόπηση που δείχνει ότι, ενόψει της λήξης της θητείας του Κάρολου Παπούλια, η πλειοψηφία του εκλογικού σώματος (49,5%) επιθυμεί διάλυση της Βουλής και προκήρυξη εκλογών σε αντίθεση με το 43% που ζητά ανακήρυξη Προέδρου από την παρούσα Βουλή.

Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014

1η ΕΚΠΟΜΠΗ/2Σ "MHTSI SHOW" 16/10/2014

Ελληνοφρένεια - Σ2 | Επ. 4

Μονόδρομος πρωτογονισμού

Του Χρήστου Γιανναρά
Δεν πρόκειται για διαπίστωση που μπορεί «αντικειμενικά» να βεβαιωθεί. Πρόκειται για διάγνωση που προκύπτει από υποκειμενική εκτίμηση της δυναμικής συμπτωμάτων, τη στάθμιση επιρροής ενδεχόμενων ή σταθερών παραγόντων. Και η διάγνωση λέει ότι, σε κάθε κοινωνία, οι πολίτες που κρίνουν τα κοινά με επαρκή συλλογιστική ικανότητα και διαυγή, νηφάλια σύνεση αποτελούν τη μειοψηφία.
Σε παρελθόν όχι πολύ μακρινό, έμοιαζε να λειτουργούν στην κοινωνία κάποιοι αφανείς και ανεπίγνωστοι «φυσικοί» νόμοι, που οδηγούσαν τους επιπόλαιους στη σκέψη και αδύναμους στην κρίση να δέχονται θετικά τον επηρεασμό από τη γνώμη των αριθμητικά λιγότερων αλλά σαφώς ωριμότερων. «Διαμορφωτές κοινής γνώμης» γίνονταν τότε οι περισσότερο μορφωμένοι, αλλά και όσοι διέθεταν αποδεδειγμένη μέσα στον χρόνο ευθυκρισία. Σωζόταν και μια προσωπική αίσθηση ευθύνης του απλού ανθρώπου για τις γνώμες – κρίσεις που εξέφραζε – αισθανόταν μειωμένος αν οι εκτιμήσεις και επιλογές του αποδείχνονταν λαθεμένες ή επιπόλαιες.
Σήμερα «διαμορφωτής της κοινής γνώμης» είναι, σχεδόν αποκλειστικά, η τηλεόραση. Στη συντριπτική τους πλειονότητα οι άνθρωποι δεν έχουν καν δική τους εκφραστική: αναπαράγουν λεκτικά κλισέ παγιωμένα στις τηλεοπτικές κοκορομαχίες. Ούτε υπάρχει πια επίγνωση διαφοράς στην αξιολόγηση της συλλογιστικής και κριτικής ικανότητας: Οταν ο κ. Γιακουμάτος, ο κ. Κικίλιας, ο κ. Ντινόπουλος, η κ. Βούλτεψη, η κ. Γεννηματά κατέχουν θώκους και απολαμβάνουν τιμές υπουργών, κάθε λειτουργία συγκριτικής αξιολόγησης μοιάζει θεσμικά καταργημένη. Οταν η σύνταξη υπαλλήλου των προνομιακών κρατικών «ρετιρέ», με μόνο απολυτήριο γυμνασίου, είναι τουλάχιστον διπλάσια της σύνταξης πανεπιστημιακού καθηγητή, η αποτίμηση της εγκυρότητας γνωμών και κρίσεων, με κριτήριο τη μόρφωση, γίνεται εντελώς περιττή.
Σήμερα όλοι τα ξέρουμε όλα χάρη στην τηλεοπτική αναίδεια και στην παγιωμένη αναξιοκρατία. Η τηλεόραση «οφείλει» να παρέχει συνεχή ροή «ειδήσεων». Οι ειδήσεις αγοράζονται κονσερβαρισμένες από τα «πρακτορεία ειδήσεων». Σε ελάχιστα κανάλια υπάρχουν «ρεπόρτερς», με καταμερισμό πεδίων αλλά όχι και με εξειδίκευση σπουδών – δυστυχισμένα σκλαβάκια που τρέχουν εξουθενωμένα, νύχτα – μέρα, για ένα κομμάτι ψωμί, με προτεταμένο ένα μαρκούτσι στο χέρι, χωρίς να ξέρουν τι να ρωτήσουν και πώς να το ρωτήσουν.

Σαμαράς και Βενιζέλος στην κόψη του ξυραφιού

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Σταύρου Χριστακόπουλου
Οι δανειστές δεν ανοίγουν τα χαρτιά τους μέχρι να ξεκαθαρίσει το πολιτικό τοπίο
Πριν από ένα μήνα, στις αρχές Σεπτεμβρίου, γράφαμε – πρόωρα, κατά την εκτίμηση πολλών – ότι έρχεται κρίση ηγεσίας στη Ν.Δ. και το ΠΑΣΟΚ με φόντο τις πρόωρες εκλογές και το αποτέλεσμά τους. Σημειώναμε ακόμη τον κρίσιμο παράγοντα του«καραμανλισμού», ο οποίος δεν δείχνει διατεθειμένος να αφήσει το κόμμα στα χέρια του Σαμαρά ύστερα από μια μεγάλη εκλογική ήττα.
Μέσα σε ελάχιστες μέρες, η κρίση έδειξε τα πρώτα σημάδια της στη Ν.Δ. και έτσι επιβεβαιώθηκε ότι η σχετική συζήτηση μόνο πρόωρη δεν είναι. Ο – δεδηλωμένα πιστός στον «καραμανλισμό» – νεαρός περιφερειάρχης Απόστολος Τζιτζικώστας και όσοι έσπευσαν να συμφωνήσουν μαζί του ζήτησαν μια κυβέρνηση εθνικής ενότητας, η οποία προϋποθέτει και αλλαγή πρωθυπουργού.
Πρόκειται για ένα αίτημα το οποίο «σαγηνεύει» και πολλούς δεξιόστροφους ανεξάρτητουςβουλευτές, οι οποίοι το βλέπουν ως ένα πιθανό όχημα επανασύνδεσής τους με την «παράταξη». Πλην όμως, χωρίς τον Σαμαρά, επί των ημερών του οποίου αποχώρησαν…
Με την πρώτη ματιά το αίτημά τους αφορά τη δυνατότητα σχηματισμού της προεδρικής πλειοψηφίας των 180 βουλευτών και την αποφυγή των πρόωρων εκλογών την άνοιξη, με στόχο να συνεχίσει η Ν.Δ. να κυβερνά τη χώρα έως το ακρότατο συνταγματικό όριο του 2016. Όμως, επί της ουσίας, η πρόταση αυτή είναι κυρίως μια ευθεία αμφισβήτηση του Σαμαρά. Τι του λένε επί της ουσίας;
● Ότι ο νυν πρωθυπουργός είναι το εμπόδιο για τον σχηματισμό της πλειοψηφίας. Αν φύγει από τη μέση, ίσως πολλοί από τους… δραπέτες της παράταξης ξαναμπούν στο μαντρί υπό το πρόσχημα μιας νέας, πολιτικά ευρύτερης κυβέρνησης, η οποία θα καταφέρει όχι μόνο να εκλέξει Πρόεδρο, αλλά να συγκρατήσει την πολιτική κατάρρευση της Ν.Δ.

Οι παράνομες ενέργειες του Κίσιγκερ στην Κύπρο

Νέα Κρήτη


Το βιβλίο: «Ο Κίσινγκερ και η Κύπρος: Μία μελέτη για την ανομία» («Kissinger and Cyprus: A Study in Lawlessness») παρουσίασε ο συγγραφέας του Ευγένιος Ρωσσίδης (Gene Rossidis) (φωτογραφία κάτω), ιδρυτής και πρώην πρόεδρος του American Hellenic Institute με την υποστήριξη του Κολλεγίου «Ανατόλια», στην αίθουσα εκδηλώσεων της Λέσχης Αξιωματικών Θεσσαλονίκης μετέδωσε το Αθηναϊκό Πρακτορείο Ειδήσεων (www.amna.gr).
Ο κ. Ρωσίδης αναφέρθηκε στο ρόλο του Henry Kissinger πριν, κατά τη διάρκεια και μετά τα γεγονότα της τουρκικής εισβολής στην Κύπρο, στις 20 Ιουλίου του 1974, επισημαίνοντας ότι με ενέργειες του ενθάρρυνε το πραξικόπημα κατά του Μακαρίου, παρά τις αντίθετες απόψεις που επικρατούσαν τότε στο Στέιτ Ντιπάρτμεντ και την τουρκική προκλητικότητα και την εισβολή που ακολούθησε, σε δύο φάσεις, με συγκεκριμένες ενέργειες και πράξεις του. Ο συγγραφέας αναφέρθηκε στα κίνητρα της στάσης του Κίσινγκερ.
«Ίσως επειδή ο Μακάριος είχε υιοθετήσει μια πολιτική προσέγγισης της Κύπρου με μη συμμαχικές χώρες» είπε ο κ. Ρωσσίδης, αναφερόμενος στους αδέσμευτους και την ΕΣΣΔ και σημειώνοντας ότι ήταν εποχή του Ψυχρού Πολέμου και υπήρχε ένταση στη Μ. Ανατολή.
Το βιβλίο του Ε. Ρωσσίδη εξετάζει τέσσερις θεματικές ενότητες. Η πρώτη αφορά τις «παράνομες» πράξεις του Κίσινγκερ και τις ευθύνες του για την κυπριακή τραγωδία. Η δεύτερη καλύπτει τη γεωπολιτική, γεωστρατηγική και οικονομική σημασία της Κύπρου. Η τρίτη θεματική αφορά τις πράξεις της Τουρκίας, τις παραβιάσεις του διεθνούς δικαίου και ιστορικά τις παλινωδίες και την «αναξιοπιστία» στις σχέσης της με τους συμμάχους. Στην τέταρτη θεματική αναλύεται η σημασία της απόλυτης εναρμόνισης των Ηνωμένων Πολιτειών με το κράτος δικαίου.

Υπάρχουν τρόποι εξόδου από τα Μνημόνια

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Η κυβέρνηση ανήγγειλε πανηγυρικά έξοδο από τα Μνημόνια αλλά -μετά την αντίδραση των αγορών- άλλαξε γνώμη και η έξοδος από τα Μνημόνια έγινε στόχος. Κι όμως, υπάρχουν τρόποι εξόδου από τα Μνημόνια που παρακάμπτουν τις αντιδράσεις των αγορών.
Οι Έλληνες που τα τίναξαν τα τελευταία χρόνια βγήκαν από το Μνημόνιο.
Βέβαια, βγήκαν και από τη ζωή αλλά αυτό δεν έχει καμία σημασία. Όσοι τα κακάρωσαν δεν έχουν πια Μνημόνιο.
Από το Μνημόνιο βγήκαν και οι Έλληνες που μετανάστευσαν στο εξωτερικό.
Φεύγοντας από την Ελλάδα, δεν παίρνεις το Μνημόνιο μαζί σου.
Οπότε, θα μπορούσαμε να κάνουμε όλοι οι Έλληνες μια μαζική έξοδο από την Ελλάδα και να αφήσουμε το Μνημόνιο εδώ.
Μόνο του.
Τότε να δούμε τι θα κάνει.

"Κρίση" ΔΝΤ και Ορυκτός Πλούτος



Ένα ντοκιμαντέρ για την ψεύτικη κρίση, ποιοι την έφτιαξαν με ποιους μηχανισμούς και για ποιο απώτερο σκοπό

Du Pont Analysis of Cooperative Banks - Case study of Cooperative Bank of Western Macedonia and Cooperative Bank of Epirus

The Crypt of Banking News


DuPont Analysis ΤΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΩΝ ΤΡΑΠΕΖΩΝ



από την Νούλα Χρυσοχοΐδου

Αρχικά, παραθέτουμε τα νούμερα από τα οποία πρόεκυψαν τα αποτελέσματα. Όλοι οι αριθμοί είναι εκφρασμένοι στο νόμισμα του €, ενώ όλα τα ποσά μετατρέψιμα σε εκατομμύρια €. Η DuPont Analysis πραγματοποιείται στην χρονική περίοδο της περασμένης δεκαετίας 2001-2010 και παρουσιάζεται σε δυο τμήματα, την περίοδο 2001 έως 2006 και 2007 έως 2010. Με τον τρόπο αυτό μπορούμε να βγάλουμε συμπεράσματα για την αποδοτικότητα των ιδίων κεφαλαίων των αναφερθέντων τραπεζών πριν και μετά την εξάπλωση της οικονομικής ύφεσης, καθώς και κατά την εδραίωσή της στον Ελληνικό  χρηματοπιστωτικό σύστημα.

Τα Κέρδη προ φόρων καθώς και το Σύνολο του Ενεργητικού και των Ιδίων Κεφαλαίων, προήλθαν από τα οικονομικά στοιχεία που μας παραθέτει στην ιστοσελίδα της η Ένωση Συνεταιριστικών Τραπεζών. Μετά από κάθε πίνακα ROAROE και DuPont παραθέτουμε τα διαγράμματα που τα αντιπροσωπεύουν. Οι τράπεζες που αξιολογούνται σε αυτήν την οικονομική έκθεση είναι οι εξής:
1)                  ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΔΥΤΙΚΗΣ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑΣ.2)                  ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΗΠΕΙΡΟΥ.

Μνημόνιο και χωρίς τα λεφτά του ΔΝΤ!

inprecor


Του Γιάννη Κιμπουρόπουλου
Η είδηση στα καθεστωτικά Mέσα παρουσιάστηκε ως εξής: «Μικρότερη η ύφεση το 2012 και το 2013». Στα ψιλά γράμματα της ανακοίνωσης της ΕΛΣΤΑΤ, όμως, μπορούσε να διαπιστώσει κανείς ότι η στατιστική βελτίωση της ύφεσης των δύο προηγούμενων ετών αντισταθμιζόταν από σημαντική αύξηση του ίδιου δείκτη για τα έτη 2010 και 2011. Και το σημαντικότερο, ο ιλιγγιώδης «λογαριασμός» της επταετίας: από το 2008 η ελληνική οικονομία έχασε το 1/3 του μεγέθους της, σωρεύοντας ύφεση άνω του 30%. Κι αυτό αν πράγματι το τρέχον έτος κλείσει με μηδενική μεταβολή του ΑΕΠ, όπως ελπίζει η κυβέρνηση.
Ωστόσο, με εξαίρεση τον τουρισμό, καμιά ένδειξη μέχρι στιγμής δεν συνηγορεί υπέρ της κυβερνητικής αισιοδοξίας για έστω συμβολική λήξη της ύφεσης. Ο δείκτης βιομηχανικής παραγωγής έπεσε άλλο ένα 2,8% στο οκτάμηνο του έτους (μέχρι Αύγουστο), οι οικοδομικές άδειες μειώθηκαν κατά 8% επιπλέον. Οι πωλήσεις αυτοκινήτων εμφανίζουν μια θεαματική βελτίωση, αλλά θα πρέπει να ψάξει κανείς πόσες από αυτές συνδέονται με τις εταιρείες ενοικίασης και τον τουρισμό. Οι στατιστικοί ισχυρισμοί, επίσης, περί μείωσης της ανεργίας στο 26,4% τον Ιούλιο σκιάζονται από το δεδομένο ότι περίπου 100.000 θέσεις επιδοτούμενης κατάρτισης και «κοινωνικής εργασίας» εξωραΐζουν την πραγματικότητα, χωρίς να αφήσουν πίσω τους πραγματικές θέσεις εργασίας.
 Ούτε εξωραϊσμός
Οι δανειστές θα ήθελαν πολύ να στηρίξουν αυτό τον εξωραϊσμό, αλλά δεν είναι τόσο εύκολο. Το ΔΝΤ, για παράδειγμα, στην πρόσφατη έκθεσή του έσπευσε να συμφωνήσει με την πρόβλεψη της κυβέρνησης, που έχει ενσωματωθεί και στο προσχέδιο του προϋπολογισμού, για ανάπτυξη 2,9% το 2015. Αλλά αυτό δεν βρίσκει καθόλου σύμφωνα τα επτά γερμανόφωνα οικονομικά ινστιτούτα που, για λογαριασμό του γερμανικού υπουργείου Οικονομικών, προβλέπουν ανάπτυξη μόλις 0,9% για την Ελλάδα και εκτιμούν ότι η ανεργία δεν θα πέσει κάτω από το 26% το επόμενο έτος. Η προσγείωση των εκτιμήσεων συνδέεται προφανώς και με το ευρύτερο ευρωπαϊκό περιβάλλον. Όταν η γερμανική οικονομία κολλάει και η Ευρωζώνη, ένα χρόνο από την πανηγυρική «λήξη της κρίσης», αντιμετωπίζει το ενδεχόμενο νέου κύκλου ύφεσης, από πού θα προέλθει ένα ελληνικό άλμα;

ΚΥΒΕΡΝΗΤΙΚΟ ΒΑΤΕΡΛΩ, ΕΥΡΩΖΩΝΗ, ΑΓΟΡΕΣ ΚΑΙ ΑΡΙΣΤΕΡΑ

iskra


ΠΑΝΙΚΟΒΛΗΤΗ ΚΑΙ ΤΑΠΕΙΝΩΤΙΚΗ ΥΠΟΧΩΡΗΣΗ ΣΑΜΑΡΑ
ΠΡΟΕΤΟΙΜΑΣΙΑ ΤΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ ΓΙΑ ΜΕΓΑΛΕΣ ΣΥΓΚΡΟΥΣΕΙΣ ΜΕ ΤΙΣ ΕΠΙΛΟΓΕΣ  ΕΥΡΩΖΩΝΗΣ, ΕΕ ΚΑΙ ΑΓΟΡΩΝ
Η χρηματιστηριακή αναταραχή στην ΕΕ και διεθνώς έχει πολλές αιτίες, κυρίως όμως είναι αποτέλεσμα της κρίσης στην ευρωζώνη, η οποία υποτροπιάζει.
Η στασιμότητα και η ύφεση που ψηλαφούν ξανά την ευρωζώνη, επιτείνουν τα αδιέξοδά της και οξύνουν τις αντιπαραθέσεις στο εσωτερικό της, όχι μόνο ανάμεσα σε Βορρά και Νότο, αλλά και στον πυρήνα της.
Επιβεβαιώνεται για άλλη μια φορά ότι η ευρωζώνη δεν μπορεί να έχει μέλλον και όσο διατηρείται στη ζωή με «τεχνητές αναπνοές» θα πνίγει οικονομίες και λαούς, ιδιαίτερα στην ευρωπεριφέρεια.
Δυστυχώς η ευρωπαϊκή Αριστερά δεν θέλει να συνειδητοποιήσει αυτήν την τραγική πραγματικότητα, αφήνοντας ανοικτό το έδαφος να αξιοποιούν την τελευταία η ακροδεξιά και ανορθολογικές λαϊκίστικεςδυνάμεις.
Η ΕΛΛΑΔΑ ΣΤΟ ΕΠΙΚΕΝΤΡΟ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ
Η Ελλάδα βρέθηκε για άλλη μια φορά στο επίκεντρο της ευρωζωνικής κρίσης, εξαιτίας και της «προεκλογικής» κυβερνητικής πολιτικής που προεξοφλούσε την έξοδο, περίπου άνευ όρων, της χώρας στις αγορές.
Η κατάρρευση των αγορών και η άνοδος των επιτοκίων στην Ελλάδα προσέλαβε μάλιστα τέτοιες διαστάσεις που προκάλεσε πανικό στο ευρωπαϊκό κατεστημένο για την περαιτέρω βύθιση όλης της ευρωζώνης.
Σειρά από κοινοτικούς αξιωματούχους έσπευσαν και σπεύδουν να προσφέρουν στήριξη στην ελληνική οικονομία προκειμένου να κατασιγάσουν το κλίμα. Η συντονισμένη αυτή παρέμβαση μαζί με την κυβερνητική αναδίπλωση, ανέκοψε, ίσως, ακόμα πιο δυσμενείς εξελίξεις αλλά το κλίμα των αγορών σε βάρος της Ελλάδας παραμένει βαρύ.
Η προσγείωση της κυβέρνησης από τα προεκλογικά ύψη και τα νέα «success story» της εξόδου στις αγορές, υπήρξε ανώμαλη.

Σχεδόν μηδαμινή η επίδραση του PSI στο χρέος

Νέα Κρήτη




Η Ευρωπαϊκή Ένωση θα πρέπει να εξετάσει το ενδεχόμενο να αναστείλει τους κανόνες της ευρωζώνης για το χρέος για διάστημα περίπου δύο ετών, προκειμένου να επανέλθει η ανάπτυξη μετά από την κρίση, δήλωσε ο Τσαρλς Νταλάρα
Τα μέτρα μείωσης του χρέους δεν θα τονώσουν την εμπιστοσύνη των επενδυτών εάν οι χώρες δεν μπορέσουν να αυξήσουν την εγχώρια ζήτηση και να αναδιαμορφώσουν τις οικονομίες τους, τονίζει ο πρώην επικεφαλής του IIF σε συνέντευξή του στο Bloomberg, προσθέτοντας ότι η Γαλλία, η Ισπανία και η Ιταλία χρειάζονται διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις ενώ η Γερμανία θα πρέπει να εφαρμόσει ένα πρόγραμμα δημοσιονομικής στήριξης.
Για την Ελλάδα, ο τωρινός εκτελεστικός αντιπρόεδρος της ελβετικής private equity εταιρείας, Partners Group, τόνισε ότι «η αναδιάρθρωση του χρέους, έχει κάνει πολύ λίγα για να βελτιώσει το σύνολο των προοπτικών μεσοπρόθεσμα για την βιωσιμότητα του χρέους, καθώς η ελληνική ανάπτυξη είναι πολύ αδύναμη».
Πρόσθεσε ακόμη ότι πρόκειται για μια «κλασσική περίπτωση όπου η υπερβολική εμμονή στις βραχυπρόθεσμες δημοσιονομικές προοπτικές και στη μεταβλητή του χρέους, έχει επηρεάσει τον τρόπο με τον οποίο λαμβάνονται οι αναγκαίες αποφάσεις. Τα επίπεδα χρέους είναι ακόμη αρκετά υψηλά αλλά δε νομίζω ότι αποτελούν μια άμεση απειλή στο οικονομικό μέλλον της Ευρώπης».

Το μέλλον αβέβαιο και η πατρίδα στα πρόθυρα της χρεοκοπίας

kontranews

Του Γιώργου Βάμβουκα
Οι σκοτεινές δυνάμεις του δικομματικού κυβερνητικού ιερατείου, με την τυχοδιωκτική τους στρατηγική και τις αψυχολόγητες επιλογές τους, σπρώχνουν στον όλεθρο την εθνική μας οικονομία και τη χώρα στην καταστροφή.
 Τα συγκλονιστικά γεγονότα που διαδραματίζονται στην εγχώρια πολιτική σκηνή, προμηνύουν κοσμογονικές πολιτικοοικονομικές εξελίξεις, ωθώντας την πατρίδα μας σε μια νέα επώδυνη χρεοκοπία.
Οι υφιστάμενοι πολιτικοί θεσμοί δυσλειτουργούν, συντελώντας στην επιδείνωση του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας. Οι σάπιες ρίζες των πολιτικών θεσμών, καθιστούν την δικομματική κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα πρωταρχικά αίτια που προκαλούν με την ανεπάρκεια και την ανικανότητά τους, την διαιώνιση της δημοσιονομικής-οικονομικής κρίσης. Σε συνθήκες απαξίωσης του κομματικού-πολιτικού συστήματος, το κολοσσιαίο δημόσιο χρέος συνθλίβει την ελληνική κοινωνία και η χώρα πορεύεται στο άγνωστο, με συντροφιά τους πάτρωνες των προστάτιδων δυνάμεων.
Για έναν ανιδιοτελή και αμερόληπτο κοινό νου, τα καταιγιστικά γεγονότα που συντελούνται τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας ήταν αναμενόμενα. Ωστόσο, αυτό το οποίο είναι εξαιρετικά ανησυχητικό και άκρως επικίνδυνο για τις τύχες της χώρας, είναι ότι το κομματικό-πολιτικό σύστημα εξουσίας είναι εντελώς ανίκανο, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να προασπίσει τα εθνικά μας συμφέροντα.

ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ 17/10 ΚΡΙΣΕΙΣ ΚΑΙ ΑΝΤΙΘΕΣΕΙΣ ΣΤΗΝ ΕΥΡΩΠΗ

Σάββατο, 18 Οκτωβρίου 2014

3η Σεπτεμβρίου 1843: η αναίμακτη Ελληνική μετάβαση στην συνταγματική μοναρχία

Θέματα Ελληνικής Ιστορίας


Η Ελλάδα στις παραμονές των γεγονότων της 3ης Σεπτεμβρίου παρουσίαζε μια εικόνα εσωτερικής πολιτικής αναταραχής. Κύρια αιτία της αναταραχής ήταν τα λάθη των Βαυαρών αξιωματούχων (κυρίως του Αρμανσμπέργκ) που κυβερνούσαν την Ελλάδα σαν γερμανικό κρατίδιο αδιαφορώντας για τις ιδιαιτερότητες της. Οι Οθωνικές κυβερνήσεις δεν σεβάστηκαν το θρησκευτικό αίσθημα των Ελλήνων απαλλοτριώνοντας την εκκλησιαστική περιουσία και κλείνοντας πολλές μονές. Απέτυχαν να εντάξουν στον νέο ελληνικό στρατό πολλούς Έλληνες αγωνιστές της επανάστασης του 1821 καταδικάζοντας τους στην ανέχεια, απέτυχαν να διανείμουν την αδιάθετη καλλιεργήσιμη γη αποκαθιστώντας πολλούς ακτήμονες που ζούσαν στα όρια της εξαθλίωσης. Γενικότερα ο Όθων πεισματικά αρνήθηκε να χρησιμοποιήσει Έλληνες σε ανώτερα πολιτικά αξιώματα εμπιστευόμενος κυρίως Βαυαρούς τεχνοκράτες, ενώ και ο ίδιος ασκούσε τα βασιλικά του προνόμια με πείσμα και σχολαστικότητα που άγγιζε την υπερβολή. Με μια σφιχτή οικονομική πολιτική η κυβέρνηση του Όθωνα που ανέλαβε μετά την ενηλικίωση του προσπάθησε νανοικοκυρέψει την οικονομική κατάσταση της χώρας που έβγαινε καταχρεωμένη από τον 7ετή αγώνα ζωής και θανάτου, χρησιμοποιώντας όμως σκληρά φορολογικά μέτρα που αύξησαν την λαϊκή δυσαρέσκεια.

 Πάντως οι Οθωνικές κυβερνήσεις δεν διόρισαν αφειδώς οπαδούς τους, δενρουσφετολόγησαν, δεν ευνόησε κανέναν αγνοώντας επίμονα τα παλιά "τζάκια" και τους πάλαι ποτέ ισχυρούς οπλαρχηγούς 
o Βασιλιάς της Ελλάδος Όθων
που είχαν οργανωθεί σε τρία κόμματα: "το "Αγγλικό" (Αλέξανδρος Μαυροκορδάτος, Ανδρέας Λόντος, Σπυρίδων Τρικούπης), το "Γαλλικό" (Κωλέττης, Δεληγιάννης, Μακρυγιάννης) και το Ρωσικό (Ανδρέας Μεταξάς). Τα κόμματα αυτά είχαν διαφορετικούς λόγους δυσαρέσκειας με την ελέω Θεού βασιλεία του Όθωνα. Οι φιλελεύθεροι του "Αγγλικού κόμματος" επιζητούσαν τον περιορισμό της κρατικής εξουσίας, μείωση της εκκλησιαστικής εξουσίας, επιβεβαίωση των ατομικών ελευθεριών, γραπτό σύνταγμα και κυβερνήσεις εκλεγμένες από κοινοβούλιο. Οι οπαδοί του "Γαλλικού κόμματος" κήρυσσαν έναν επιθετικό αλυτρωτισμό εις βάρος της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας και αποκατάσταση όλων των αγωνιστών του 1821, το "ρωσικό κόμμα" έθετε την ορθοδοξία ως βασική πηγή εξουσίας, ενώ ήταν κάθετα αντίθετοι στην ύπαρξη συντάγματος. Η εσωτερική οικονομική πολιτική ήταν σε γενικές γραμμές κοινή, ενώ οι προσανατολισμοί τους στην εξωτερική πολιτική υποδηλώνονταν από τις ονομασίες τους.

Ελληνοφρένεια - Σ2 | Επ. 3

Psywar – Ντοκιμαντέρ για την προπαγάνδα ( ΒΙΝΤΕΟ)

Αναδημοσιεύτηκε από την 


Το ντοκιμαντέρ εξετάζει την εξέλιξη της προπαγάνδας και των δημοσίων σχέσεων στις Ηνωμένες Πολιτείες, δίνοντας έμφαση στην “ελιτίστικη θεωρία της δημοκρατίας” και τη σχέση μεταξύ του πολέμου, της προπαγάνδας και των τάξεων.

Εκδήλωση: “Φιλική Εταιρεία, 200 χρόνια από την ίδρυσή της” (βίντεο)


Α΄ Μέρος



Β΄ Μέρος

Το Άρδην οργάνωσε την Τρίτη 14 Οκτωβρίου 2014 συζήτηση με θέμα: “Φιλική Εταιρεία, 200 χρόνια από την ίδρυσή της“.
Για το θέμα μίλησαν οι
Απόστολος Διαμαντής, ιστορικός,
Μελέτης Μελετόπουλος, ιστορικός και
Γιώργος Καραμπελιάς, εκδότης – συγγραφέας.
Συντονιστής: Νικόλας Δημητριάδης, ιστορικός.
Στο χώρο πολιτικής και πολιτισμού “Ρήγας Βελεστινλής”, Ξενοφώντος 4, 6ος όροφος, πλ. Συντάγματος.
Διαβάστε και το Άρδην τ. 97 με ένα μεγάλο αφιέρωμα στα 200 χρόνια από την ίδρυση της Φιλικής Εταιρείας.
index