Κυριακή, 29 Μαΐου 2016

Δεν είναι οι τελευταίες θυσίες!


Την υπόσχεση ότι οι θυσίες που περιλαμβάνει το πολυνομοσχέδιο – έκτρωμα που ψηφίστηκε στη Βουλή την Κυριακή 22 Μαΐου 2016 θα είναι οι τελευταίες στις οποίες υποβάλλεται ο ελληνικός λαός έδωσε ο πρωθυπουργός Αλέξης Τσίπρας, κλείνοντας με αυτό τον τρόπο και τη συζήτηση στη Βουλή για το τέταρτο μνημόνιο, που γράφτηκε κατ’ εντολήν των πιστωτών. Μια ψηφοφορία που, με εξαίρεση την παραίτηση της βουλευτού Β’ Αθήνας, Βασιλικής Κατριβάνου, αφού πρώτα ψήφισε «ναι» επί της αρχής αλλά καταψήφισε στη συνέχεια το υπερ-Ταμείο ιδιωτικοποιήσεων και τον κόφτη, αποδείχθηκε αναίμακτη για την κυβέρνηση σε επίπεδο κοινοβουλευτικό.
Του Λεωνίδα Βατικιώτη
Για τους φορολογούμενους αντίθετα το πολυνομοσχέδιο θα αποδειχθεί διαρκής πηγή φτωχοποίησης και επιδείνωσης της θέσης τους. Ένα – ένα και στο σύνολο τους τα επίμαχα άρθρα του νόμου πλέον, που ψηφίστηκε με 153 ψήφους καθιστώντας συλλογικά ένοχους του βουλευτές της κυβέρνησης για τη νέα φτώχεια, θίγουν όλη την κοινωνία. Δεν υπάρχει λαϊκό στρώμα που να μην πλήττεται από τα νέα μέτρα και γι’ αυτό το λόγο Κ. Μητσοτάκης, Στ. Θεοδωράκης και Φ. Γεννηματά διαφοροποιήθηκαν στη συζήτηση της Βουλής παρότι όλο το προηγούμενο διάστημα πίεζαν να κλείσει άρον – άρον η διαπραγμάτευση, ενώ ψήφισαν με ενθουσιασμό το Μνημόνιο Τσίπρα το καλοκαίρι του 2015.

Ο Αργός Θάνατος

Νέα Πολιτική


του Κωνσταντίνου Κόλμερ
Η πρώτη «συμφωνία» με τους «πιστωτές» επετεύχθη μετά από πολλές παλινωδίες και εκβιαστικά παζάρια. Η «γιά πρώτη φορά αριστερή διακυβέρνηση»  είχε να επιλέξει μεταξύ ενός βραδέως θανάτου της Ελληνικής οικονομίας μέσα στην ευρωζώνη  και ενός αιφνιδίου. Επέλεξε τον πρώτον. Οι Ευρωπαίοι εταίροι «μας» απεδέχθησαν την μεταμόρφωσι του ΟΧΙ εις ΝΑΙ εφ’όλης της εκβιαστικής ύλης των Γιούνγκερ-Σόϊμπλε  όχι εκ φιλευσπλαχνίας αλλά  εξ ιδιοτελείας.
Διότι, εάν επέλεγαν το χρεωστάσιο της πτωχευμένης δημοσίας οικονομίας μας, θα έπρεπε να μεταφέρουν  από το ενεργητικό της ευρωζώνης 540  δις. ευρώ  στο παθητικό  – όσα της οφείλει το Ελληνικόν κράτος του ευρώ, της μεταπολιτευτικής κραιπάλης και της κακοδιοικήσεως.
Η ευρω-ζημία θα ήταν τότε ανυπέρβλητος. Το Ταμείον Ασταθείας (ΕFSF) θα έχανε όλα του τα κεφάλαια  και θα έπρεπε ν’ ανακεφαλαιωθή (με αμφίβολη την ψήφο των 18 κοινοβουλίων της ευρωζώνης), η ΕΚΤ θα υφίστατο ισχυρόν πλήγμα αξιοπιστίας και πολλές Ευρωπαϊκές τράπεζες θα έπρεπε να μην μοιράσουν μέρισμα επί σειράν ετών, γιά την διαγραφή απληρώτων χρεών 67 δις. ευρώ του ΤΑΡΓΚΕΤ 2.

Ένα ακόμη βήμα στο δρόμο της ανοησίας


του Κώστα Λαπαβίτσα

Με τη συνεδρίαση του Γιούρογκρουπ στις 24 Μαΐου ολοκληρώθηκε η παράδοση του πάλαι ποτέ ριζοσπαστικού ΣΥΡΙΖΑ στην Κομισιόν και το ΔΝΤ. Η συμφωνία οδηγεί την Ελλάδα ακόμη πιο κοντά στην κατάπτωση.
 

Εν συντομία, το Γιούρογκρουπ αποφάσισε να αποδεσμεύσει 10,3 δις προς την Ελλάδα σε δύο δόσεις, μία τον Ιούνιο, έως και 7,5 δις και μία μετά το καλοκαίρι, μέχρι 2,8 δις. Το ελληνικό κράτος θα έχει επαρκή κονδύλια για να καλύψει τις υποχρεώσεις του εξωτερικού χρέους του για το 2016 και θα είναι σε θέση να διευθετήσει μέρος των ληξιπρόθεσμων οφειλών του. Το Γιούρογκρουπ αποφάσισε επίσης να προσφέρει στην Ελλάδα μια ήσσονος σημασίας "βραχυπρόθεσμη" ελάφρυνση του χρέους, όπως την εξομάλυνση των άμεσων αποπληρωμών χρέους προς τον EFSF, ενώ ανέβαλε τη συζήτηση για πιο ουσιαστική "μεσοπρόθεσμη" ελάφρυνση για το 2018, δηλαδή μετά τις επόμενες βουλευτικές εκλογές στη Γερμανία.
 

Για να απολαύσει τη γαλαντομία της ΕΕ, ο κ. Τσίπρας και η κυβέρνησή του υποχρεώθηκαν να νομοθετήσουν τα εξής:

H απαγωγή των δημοσίων εσόδων

Νέα Κρήτη


Στο πολυνομοσχέδιο που ψηφίστηκε, ρυθμίζεται η πλήρης ανεξαρτοποίηση της ΓΓΔΕ (Γενικής Γραμματείας Δημοσίων Εσόδων) από το Υπουργείο Οικονομικών και την κυβέρνηση μέσω μετατροπής της σε «ανεξάρτητη διοικητική αρχή», ονόματι Α.Α.Δ.Ε. (Ανεξάρτητη Αρχή Δημοσίων Εσόδων). Όπως «διευκρινίζεται» στην Αιτιολογική Έκθεση, για τη σύσταση της νέας «Αρχής» ακολουθείται «εν μέρει η τυπολογία των ρυθμίσεων των συνταγματικά κατοχυρωμένων ανεξάρτητων διοικητικών αρχών και εν μέρει η τυπολογία νεότερων νομοθετικών κειμένων, με τα οποία έχουν συσταθεί ανεξάρτητες, μη συνταγματικά κατοχυρωμένες αρχές». Πολύ χαρακτηριστικά, στη συνοδεύουσα «Έκθεση Αξιολόγησης Συνεπειών Ρυθμίσεων», η απάντηση στο τυποποιημένο ερώτημα «Αναφέρατε το πλαίσιο διατάξεων του Συντάγματος στο οποίο ενδεχομένως εντάσσεται η προτεινόμενη ρύθμιση», είναι κενή.
Της Νάντιας Βαλαβάνη
2012: Η ΓΓΔΕ αποκτά διοικητική και οικονομική αυτοτέλεια Η αλήθεια είναι ότι η κρατική κυριαρχία ξεκινάει από τον έλεγχο των δημοσίων εσόδων: Χωρίς αυτόν, είναι αδύνατη η άσκηση οποιασδήποτε πολιτικής. Γι' αυτό και οι δανειστές δεν αρκέστηκαν στον έλεγχο της δημοσιονομικής πολιτικής μέσω των μνημονιακών «προγραμμάτων», που τίναξαν στον αέρα τη ζωή των ανθρώπων και τη χώρα. Ήδη από το 2012 δρομολόγησαν τη σταδιακή «αποξένωση» του ελληνικού κράτους από τον μηχανισμό συλλογής των δημοσίων εσόδων δημιουργώντας τη ΓΓΔΕ, ένα υβρίδιο «δημόσιου-ιδιωτικού», σύμφωνα με τις προχωρημένες απόψεις του πρώτου Γενικού Γραμματέα Δημοσίων Εσόδων. Η ΓΓΔΕ απέκτησε οικονομική και διοικητική αυτοτέλεια, ενώ ο/η Γενικός Γραμματέας της συγκέντρωσε νομοθετικά σχεδόν όλες τις αρμοδιότητες για τα έσοδα του Υπουργού Οικονομικών, πλην της άμεσης νομοθέτησης.

TO COLPO GROSSO ΤΗΣ «ΑΝΑΚΕΦΑΛΑΙΟΠΟΙΗΣΗΣ»…

iskra


Ο ΑΦΕΛΛΗΝΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΤΡΑΠΕΖΙΚΟΥ ΣΥΣΤΗΜΑΤΟΣ ΚΑΙ Ο ΠΛΗΡΗΣ ΕΛΕΓΧΟΣ ΤΟΥ ΑΠΟ ΤΟΥΣ ΔΑΝΕΙΣΤΕΣ
Του ΓΡΗΓΟΡΗ ΑΥΞΕΝΤΙΟΥ*
Στα τέλη του 2015, ενόψει της 3ηςκατά σειράς από το 2009ανακεφαλαιοποίησης το τραπεζικό σύστημα αφελληνίσθηκε πλήρως καιπαραδόθηκε σε «ξένους επενδυτές»για ένα κομμάτι ψωμί. Πριν από αυτό ας δούμε με τι κεφάλαια έχει ενισχυθεί το τραπεζικό σύστημα από την αρχή της κρίσης (2009) ως σήμερα.
---000_Pinakas01
Τα παραπάνω ποσά αφορούν ομόλογα 2ετούς ή 3ετούς διάρκειας που εκδόθηκαν με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου προκειμένου οι ελληνικές τράπεζες να τα προσκομίζουν ως ενέχυρα στηνΕυρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και να εξασφαλίζουν ρευστότητα.
---000_Pinakas02
Τα ποσά του εν λόγω πίνακα αφορούν ομόλογα (zero coupon) που εκδόθηκαν με την εγγύηση του Ελληνικού Δημοσίου προκειμένου οι ελληνικές τράπεζες να τα προσκομίζουν ως ενέχυρα στην Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα και να εξασφαλίζουν ρευστότητα. Τα παραπάνω ποσά εγγυήσεων αποτέλεσαν διέξοδο στην διακοπή λειτουργίας της διατραπεζικής αγοράς. Από την στιγμή που ως χώρα τον Μάιο του 2010 μπήκαμε στον ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΜΗΧΑΝΙΣΜΟ ΣΤΑΘΕΡΟΤΗΤΑΣ (ESM) συνάπτοντας την 1η Δανειακή Σύμβαση ύψους 110 δισ. ευρώ, η παροχή ρευστότητας στο τραπεζικό σύστημα εξασφαλίσθηκε μέσω του απευθείας δανεισμού των Ελληνικών Τραπεζών από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα. Οι Ελληνικές Τράπεζες αξιοποιώντας τον λεγόμενο «νόμο Αλογοσκούφη» Ν. 3723 / 2008εξέδιδαν ομόλογα 3ετούς διάρκειας τα οποία προσκομίζονταν ως ενέχυρα στην ΕΚΤ με στόχο την εξασφάλιση ρευστότητας στην Ελληνική Οικονομία. 

ΕΦΙΑΛΤΙΚΕΣ ΠΡΟΒΛΕΨΕΙΣ ΤΗΣ CITYGROUP ΓΙΑ ΤΗΝ ΕΛΛΗΝΙΚΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ

iskra


ΥΦΕΣΗ -7,2 ΤΟ 2018
Καθώς  παραμένει εξαιρετικά αβέβαιη η ουσιαστική ελάφρυνση τουελληνικού χρέους, η Citigroup εκτιμά πως οι πιθανότητες τουGrexit αυξάνονται για τα επόμενα 1-3 χρόνια, ενώ στους πίνακες που παραθέτει εκτιμά ότι από ύφεση 0,7% φέτος, το 2018 η ελληνική οικονομία θα βυθιστεί στο -7,2%.
Πιο συγκεκριμένα, στην νέα έκθεσή της για τις παγκόσμιες οικονομικές προοπτικές, η Citi αφήνει αμετάβλητη στο 0,7% την πρόβλεψή της για την ύφεση στην Ελλάδα το 2016, επισημαίνοντας ότι ο ρυθμός ανάπτυξης στο πρώτο τρίμηνο του έτους ήταν σύμφωνος με τις εκτιμήσεις της (-0,4% σε τριμηνιαία βάση) και τονίζει ότι εξακολουθεί να αναμένει ότι θα κινηθεί στα αρνητικά και στο β’ τρίμηνο.
Ωστόσο, όπως τονίζει, η εκταμίευση των 10,3 δισ. ευρώ στο βραχυπρόθεσμο διάστημα θα παρέχει την απαραίτητη ρευστότητα για την οικονομία και θα ενισχύσει την εμπιστοσύνη και ενδεχομένως την εγχώρια ζήτηση στο τρίτο τρίμηνο.
Η Citi πάντως προειδοποιεί ότι η ισχνή κυβερνητική πλειοψηφία και η αβεβαιότητα γύρω από την ελάφρυνση του χρέους θα ενισχύσει την πολιτική αβεβαιότητα.
"Κατά την άποψή μας, οι δημοσιονομικοί στόχοι του προγράμματος διάσωσης παραμένουν υπερβολικά φιλόδοξοι και χωρίς σημαντική ελάφρυνση, το δημόσιο χρέος παραμένει μη βιώσιμο, αυξάνοντας πιθανώς τον κίνδυνο για Grexit στα επόμενα 1-3 χρόνια", τονίζει η αμερικάνικη τράπεζα.

Η ΚΑΤΑΡΕΥΣΗ ΤΗΣ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ-ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΝΟ ΜΑΘΗΜΑ.



ΕΝΑ ΚΑΤΑΤΟΠΙΣΤΙΚΟ ΒΙΝΤΕΟ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΕΡΙΓΡΑΦΕΙ ΤΗΝ ΑΚΜΗ ΤΗΝ ΑΛΩΣΗ ΚΑΙ ΤΗΝ ΛΕΗΛΑΤΗΣΗ ΤΟΥ ΒΥΖΑΝΤΙΟΥ.

in this link you can listen in english http://www.youtube.com/watch?feature=...

ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ ΜΕ ΑΛΛΟ ΜΑΤΙ, 24/5/2016

Vmedia.gr

O Μωυσής Λίτσης σχολιάζει την άνοδο της ακροδεξιάς στην Ευρώπη με αφορμή τις εκλογές στην Αυστρία, εξηγεί γιατί ο Ομπάμα ήρε το εμπάργκο όπλων στο Βιετνάμ και αναφέρεται στην τελευταία σύνοδο της G7 και τους νομισματικούς ανταγωνισμούς.

Νίκη για τη Γερμανία, κέρδη για το ΔΝΤ και «καρότο» για τον Τσίπρα

Το Ποντίκι 


Με πολιτική νίκη της Γερμανίας στα σημεία, με κέρδη για το ΔΝΤ και ένα σαφές «καρότο» για την κυβέρνηση Τσίπρα έληξε η πολύωρη χθεσινή συνεδρίαση του Eurogroup.
Ας δούμε κωδικοποιημένα τι πήρε και τι έδωσε η κάθε πλευρά.
Τι κερδίζει η Γερμανία
● Μεταφορά των όποιων σημαντικών πολιτικών αποφάσεων για το ελληνικό χρέος από το 2018 και μετά, ώστε να αποφευχθούν οι διαγραφόμενοι πολιτικοί κίνδυνοι που σχετίζονται με τις εκλογές του φθινοπώρου του 2017 και τη σημερινή ραγδαία δημοσκοπική άνοδο της ακροδεξιάς Εναλλακτικής για τη Γερμανία.
● Παραμονή του ΔΝΤ στο ελληνικό μνημόνιο με πλήρη – και χρηματοδοτική συμμετοχή – υπό τον όρο μιας νέας ανάλυσης βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους, η οποία θα υποστηριχθεί ενδεχομένως με επιπλέον ρυθμίσεις και παραχωρήσεις εκ μέρους των Ευρωπαίων αν αυτό καταστεί αναγκαίο.

Σάββατο, 28 Μαΐου 2016

Πολιτική των σταυροφοριών: Ιερουσαλήμ και Κωνσταντινούπολη

Νέα Πολιτική


του Μάριου Νοβακόπουλου*
Έχει ξανά ασχοληθεί η εν λόγω στήλη με τις Σταυροφορίες της Καθολικής Εκκλησίας προς τη Μέση Ανατολή.  Εδώ θα επιχειρηθεί μία ανάλυση τους από πολιτική άποψη, ως προς την αναγκαιότητα και τη σκοπιμότητα τους.  Δηλαδή, το πόσο δικαιολογημένη ήταν μία εκστρατεία τέτοιας κλίμακας που κινητοποίησε το σύνολο δυνάμεων και πόρων της Δύσης, και κατά πόσο το Ισλάμ και όχι η Ρωμανία ήταν ο βασικός στόχος.
Η κήρυξη των Σταυροφοριών, αν εστιάσει κανείς στα γεγονότα περί την Α” εξ αυτών, έχει από πίσω της έντονο πολιτικό παρασκήνιο.  Ο πάπας Ουρβανός βρισκόταν σε πόλεμο με τον Γερμανό αυτοκράτορα και είχε εξωθεί κακήν κακώς από τη Ρώμη (για αυτό και η Σταυροφορία κηρύχθηκε στο Κλερμόντ της Γαλλίας).  Η ύπαρξη αντιπάπα υποστηριζόμενου από τη Γερμανία αποτελούσε σοβαρή απειλή για την προσωπική εξουσία του Ουρβανού αλλά και την ενότητα της Αγίας Έδρας.  Αξιοποιώντας την επιστολή-αίτημα αρωγής του Αλεξίου Κομνηνού στον αγώνα κατά των Τούρκων, ο Ουρβανός άλλαξε εκ βάθρων την ατζέντα, προσανατόλισε τις αντιμαχόμενες φατρίες ευγενών και ιπποτών προς έναν κοινό εχθρό και ανύψωσε το κύρος του ως ηγέτη της Χριστιανοσύνης και προϊστάμενο της ιερής πανστρατιάς.

Αδημοσίευτα κείμενα του Εδουάρδο Γκαλεάνο

Outside the Wall


Της Ειρήνης Κοσμά

Στην επέτειο του θανάτου του Εδουάρδο Γκαλεάνο, έρχονται στο φως αδημοσίευτα κείμενα του ουρουγουανού λογοτέχνη, υπό τον γενικό τίτλο «Κυνηγός ιστοριών». Ο Γκαλεάνο γράφει για τη δημοκρατία, την εξουσία των μηχανών, την οικογένεια, τη ζωή, την αγροτική παραγωγή, αλλά και τις κινητοποιήσεις των προηγούμενων ετών στην Αθήνα, εστιάζοντας στον τετράποδο πρωταγωνιστή, τον Κανέλο


Ένας χρόνος συμπληρώθηκε από τότε που σίγησε η πιο εμβληματική φωνή αφύπνισης της Λατινικής Αμερικής: Ο Εδουάρδο Γκαλεάνο, εχθρός των απολυταρχικών καθεστώτων και υπέρμαχος της ριζοσπαστικής, ανυπόταχτης ιστορίας πέθανε στις 13 Απριλίου του 2015, αφήνοντας πίσω του πλούσιο συγγραφικό έργο, μέρος του οποίου αδημοσίευτο.


Τα άγνωστα κείμενα που φέρνει στο φως η ισπανική εφημερίδα El País σε ελεύθερη μετάφραση:

Σύντομη σύνοψη της σύγχρονης ιστορίας
Εδώ και μερικούς αιώνες, οι υπήκοοι έχουν μεταμφιεστεί σε πολίτες και οι μοναρχίες μετονομάζονται σε δημοκρατίες.
Οι τοπικές δικτατορίες, που αυτοαποκαλούνται δημοκρατίες, ανοίγουν τις πύλες τους για να επελαύσει η εξουσία της παγκόσμιας αγοράς. Σε αυτό τον κόσμο, βασίλειο των ελευθέρων, όλοι είμαστε ένας. Όμως, είμαστε ένας ή είμαστε κανένας; Αγοραστές ή αγορασμένοι; Πωλητές ή πουλημένοι; Κατάσκοποι ή κατασκοπευόμενοι;
Ζούμε σε φυλακές με αόρατα κάγκελα, προδομένοι από τις μηχανές, που παριστάνουν ότι υπακούουν και παραπλανούν, σε καθεστώς κυβερνητικής ατιμωρησίας, εξυπηρετώντας τα αφεντικά τους.

Φανάρι – Βατικανό: γεωπολιτική συμμαχία ανάγκης

Νέα Πολιτική


του Μάριου Νοβακόπουλου*
Η πρόσφατη επίσκεψη του Πάπα Φραγκίσκου και του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στη Λέσβο για να συμπαρασταθούν στους πρόσφυγες τράβηξε τα φώτα της δημοσιότητας και τροφοδότησε το διάλογο για τις οικουμενικές σχέσεις Ορθοδοξίας και Ρωμαιοκαθολικισμού, τις πολιτικές σκοπιμότητες του διομολογιακού διαλόγου, την επιρροή των εκκλησιών στη διεθνή σκηνή κ.α.  Οι επαφές μεταξύ Φαναρίου και Βατικανού είναι συχνές και οι σχέσεις τους θερμές τα τελευταία χρόνια.  Αυτό βέβαια έχει κορυφαία σημασία από εκκλησιαστική και θεολογική άποψη, καθώς αποτελούν συνέχιση της προσπάθειας για επανένωση των δύο εκκλησιών, διαδικασία με κολοσσιαίες πνευματικές και σωτηριολογικές προεκτάσεις για τους πιστούς τους.
Όμως η «ιερά διπλωματία» δεν γίνεται καθαρά για θρησκευτικούς λόγους, ούτε η αποκατάσταση του ρήγματος στο Σώμα Κυρίου είναι το μόνο μέλημα των δύο διαδόχων των Αποστόλων.  Η Παποσύνη και το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν είναι απλά λατρευτικές συσπειρώσεις, είναι δρώντες του διεθνούς συστήματος με εξαιρετικό γόητρο, και αλληλεπιδρούν έντονα με το παγκόσμιο πολιτικό περιβάλλον.  Η προσέγγιση Πρεσβυτέρας και Νέας Ρώμης προσδοκά να δώσει λύσεις στις σοβαρές γεωπολιτικές ανησυχίες που ταλανίζουν τους δύο επισκοπικούς θρόνους τον 21ο αιώνα.

Ο Τζίμης Πανούσης είχε δίκιο

Νέα Πολιτική


του Γιάννη Ανδρέου
Στις αρχές της δεκαετίας του 1990, ο σατιρικός Τζίμης Πανούσης είχε περιγράψει τον οικονομικό τρόπο σκέψης των κατοίκων της Ελλάδος ως εξής: «Από πάνω οι δυτικοευρωπαίοι θα φέρουν τις επενδύσεις.  Από κάτω οι ανατολικοευρωπαίοι θα δουλεύουν εργάτες στις επενδύσεις.  Και στην μέση οι Έλληνες θα κάααθονται!».
Πολύ σωστή παρατήρηση, που επιβεβαιώνεται κάθε μέρα.  Για παράδειγμα, πολύς λόγος γίνεται περί του τουρισμού, ο οποίος θα φέρει θέσεις εργασίας και ξένο συνάλλαγμα.  Άραγε, συνειδητοποιούν οι Έλληνες ότι οι θέσεις εργασίας θα είναι για σερβιτόρους και καθαρίστριες τουαλετών σε δωμάτια πολυτελών ξενοδοχείων;  Ποιός είναι έτοιμος να στείλει τα παιδιά του (ή τον εαυτό του) να κάνουν αυτές τις δουλειές;  Ουδείς.  Όλοι περιμένουν τους δυτικούς να έλθουν να κτίσουν τα πολυτελή ξενοδοχεία και τους Αλβανούς να κάνουν τους σερβιτόρους και τις καθαρίστριες.  Και, όπως έλεγε και ο Τζίμης Πανούσης, οι Έλληνες και τα παιδιά τους προτιμούν να κάθονται και να απολαμβάνουν τον φραπέ τους με πλαστικά καλαμάκια εισαγωγής από την Κίνα!
Την σχέση των κατοίκων της Ελλάδος με τις ξένες επενδύσεις την δείχνει με πολύ γλαφυρό τρόπο η ακόλουθη ιστορία. Δυτικοευρωπαίοι επενδυτές αποφασίζουν να επενδύσουν στην Ελλάδα, σε έναν τομέα όπου έως τότε δεν υπήρχε τίποτα.  Πετυχαίνουν την έκδοση των σχετικών αδειών από τις διοικητικές αρχές, μετά από προσπάθειες 2-3 ετών. Για να πραγματοποιήσουν την επένδυση, είναι υποχρεωμένοι να καταβάλλουν και μηνιαίο μπαξίσι για προστασία στον τοπικό μαφιόζο, ο οποίος λέγεται «Κίτσος».  Φέρνουν από το εξωτερικό νέες μεθόδους εργασίας και εξειδικευμένους εργαζόμενους.  Δίνουν δουλειά σε χιλιάδες Έλληνες, οι οποίοι έως τότε ήταν στην ουσία ανειδίκευτοι και ανεπάγγελτοι.  Για την εξυπηρέτηση της επένδυσης πραγματοποιούν και έργα κοινής ωφελείας, που κανονικά έπρεπε να κάνει το κράτος: κατασκευάζουν μέχρι και ένα μικρό λιμάνι και σιδηρόδρομο!  Και αρχίζουν να βγάζουν κέρδη.

Γ. Καπόπουλος : Ο πολιτικός χρόνος σε μία Ε.Ε. που αλλάζει

Νέα Κρήτη




Οι αποφάσεις του Eurogroup  για την Ελλάδα, μπορεί να εμφανίζονται  ως ένα βήμα μπροστά και ένα παράθυρο «ηρεμίας»  ενόψει δημοψηφίσματος  για το Brexit , των ισπανικών εκλογών της αναταραχής στη Γαλλία, αλλά είναι υπό την αιρεσιμότητα  αυτών των εξελίξεων που οδηγούν σε οριακές καταστάσεις όλη την Ευρωζώνη τελικά. Αυτό σημείωσε ο αναλυτής διεθνών γεγονότων Γιώργος Καπόπουλος, υποστηρίζοντας ότι κύριο μέλημα της Γερμανίας είναι να σπρώξει όλα τα ανοιχτά ζητήματα μετά τις εκλογές που έχει στο εσωτερικό της τον Σεπτέμβριο του 2017.
Ο Γ.Καπόπουλος  μίλησε ακόμη για την ουσία της επίσκεψης Πούτιν  στην Ελλάδα, το τι σηματοδοτεί  η Προεδρική Υποψηφιότητα Τράμπ, αλλά και η κινητικότητα νοτίως της Κρήτης , στα εναέρια και θαλάσσια  σύνορα της Λιβύης.

ΑΠΟ ΤΟ ''ΥΛΙΚΟ ΧΡΗΜΑ'' ΣΤΗΝ ΑΝΥΠΑΡΞΙΑ ΜΕΤΡΗΤΩΝ!

iskra


Του ΠΕΤΡΟΥ Ι. ΜΗΛΙΑΡΑΚΗ*      
Ήδη προβάλλεται το εντυπωσιακό ντοκιμαντέρ «THIS IS NOT A COUP/ JUST ANOTHER DAY IN THE EU». Εξαιρετικό το σενάριο του Άρη Χατζηστεφάνου, καθώς εξαίρετη είναι και η επιστημονική επιμέλεια τουΛεωνίδα Βατικιώτη. Εξαίρετοι είναι και οι λοιποί συντελεστές του πολύ αξιόλογου από άποψη αισθητικής και ουσίας έργου που συνδυάζει πολιτική και τέχνη.
Η όλη επιμέλεια παιδεύει με κυρίαρχο άξονά το «ευρώ» και την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα(ΕΚΤ). Η ΕΚΤ δε αναδεικνύεται ως αιτία και αιτιατό κίνησης πολιτικών διαδικασιών. Ιδιαιτέρως επισημαίνεται και ο ρόλος του «Μηχανισμού: Emergency Liquidity Assistance» (ELA) ως μέσου πίεσης επί των δημοκρατικά εκλεγμένων κυβερνήσεων. Με βάση τα ερεθίσματα που προκύπτουν από το συγκεκριμένο ντοκιμαντέρ χρήσιμο είναι να λεχθούν τα εξής:
    ΑΠΟ ΤΟ ΜΕΤΤΑΛΙΚΟ ΧΡΗΜΑ ΣΤΟ ΤΡΑΠΕΖΟΓΡΑΜΜΑΤΙΟ
Η παγκόσμια οικονομία με το πέρασμα από τον αντιπραγματισμό («μου δίδεις σιτάρι στου δίδω λάδι»), πέρασε στην οικονομία του χρήματος. Βάση συναλλαγής υπήρξε το «μέταλλο» με κύρια προτίμηση στο χρυσό. Έτσι έχουμε το «υλικό χρήμα». Το «υλικό χρήμα» είχε μια «εσωτερική –πραγματική αξία». Η αξία τούτη του χρήματος υπάκουε στους γενικούς νόμους της αξίας και έκανε το συγκεκριμένο χρήμα αποδεκτό ως μέσο πληρωμής από τους συναλλασσόμενους.
Το μέταλλο (κυρίως ο χρυσός) που «ενσωμάτωνε» το αρχικό χρήμα μπορεί να είχε σπουδαία πλεονεκτήματα. Είχε όμως και μειονεκτήματα: δηλαδή ήταν βαρύ, είχε κόστος μεταφοράς, δυσχέρεια χρήσης και δεν ευνοούσε κυρίως τον μεγάλο όγκο συναλλαγών. Και όπως συμβαίνει συνήθως, τα «δυσκόλως μεταφερόμενα» αλλά και πολύτιμα αντικείμενα, τα εμπιστευόμαστε σε χώρους ασφαλείς, για να τα αναλάβουμε όποτε τα χρειασθούμε. Το μεταλλικό χρήμα λοιπόν, δεν μπόρεσε να ξεφύγει απ’ αυτή τη διαδικασία. Έτσι οι κάτοχοι (π.χ.) του χρυσού εμπιστεύονταν την ιδιοκτησία τους αυτή (την κατέθεταν), στους τραπεζίτες ή χρυσοχόους (αργυραμοιβούς) και λάμβαναν μια απόδειξη κατάθεσης, ένα «αποδεικτικό χρυσού», ένα «χαρτί» δηλαδή πάνω στο οποίο είχε αποτυπωθεί η αναγνώριση του αρχικού «τραπεζίτη» ότι δέχθηκε την κατάθεση και πως έχει υποχρέωση να αποδώσει σε πρώτη ζήτηση ό,τι του κατατέθηκε.

Ελληνοφρένεια - Σ3 | Επ. 50

Εύκολος δρόμος δεν υπάρχει,σωστός όμως ναί υπάρχει

Θόδωρος Μεχλιζόγλου
Όσοι έχουνε την ευχέρεια να μιλάνε και να απευθύνονται σε ένα κοινό μικρό ή πιο μεγάλο, θα πρέπει να μάθουνε να λένε αλήθειες. Ή τέλως πάντων την αλήθεια όπως αυτοί την αντιλαμβάνονται,  βάσει και των γνώσεων ή των εμπειριών που έχει κάποιος με πολιτικό λόγο.Θα πρέπει δηλαδή να πάψουνε να λένε πράγματα που ούτε τον εαυτό τους  δεν μπορούν να πείσουν ότι γίνονται.
Αυτό ως πρόλογο για να εξετάσουμε ρεαλιστικά τι έχουμε μπροστά μας ως Χώρα και ποιοι είναι οι δρόμοι που μπορούμε να ακολουθήσουμε.Ο ένας είναι αυτός που διαβαίνουμε, όπως ακριβώς τον διαβαίνουμε και με μικρά περιθώρια αποκλίσεων. Τον ξέρουμε τον βιώνουμε και όλοι λίγο πολύ βλέπουμε και που θα καταλήξει, εκτός συγκλονιστικών εξελίξεων που θα είναι απρόβλεπτες και δεν ξέρουμε αν θα είναι προς όφελος ή περαιτέρω ζημιογόνες για τον τόπο.Ο Δεύτερος είναι ο δρόμος της αποχώρησης, ο δρόμος της εξόδου από την Ευρωφυλακή και παράλληλα να κοιτάξουμε για νέες συμμαχίες και γιατί όχι και νέο γεωστρατιγικό προσανατολισμό.
Θα ρωτήσει κάποιος:εύκολο; Όχι αλλά σίγουρα εφικτό και με προοπτική για πολύ καλύτερες μέρες. Απλώς χρειάζεται, σχέδιο, πρόγραμμα και υλοποίηση βήμα – βήμα, παρακολουθόντας πάντα
τις εξελίξεις και προσαρμόζοντας τις κινήσεις σου,χωρίς να ξεφεύγεις βέβαια από το στόχο. Οι λεονταρισμοί σε πολιτικό επίπεδο, μόνο αρνητικές συνέπειες μπορούν να έχουν.Ακόμα κι αν υπάρξει η λεγόμενη επανάσταση και η από τα κάτω ανατροπή, πάλι αυτοί που θα εκπροσωπήσουν το λαό θα πρέπει να έχουν λάβει από αυτόν τις σωστές οδηγίες.

Η δραχμή στην αρχαία Ελλάδα σε σχέση με το κόστος ζωής


Με θλίψη και θυμό ακούμε ορισμένους να λοιδορούν τη δραχμή, το εθνικό νόμισμα με την τεράστια ιστορία των 3.000 χρόνων.Ειδικότερα αυτό αφορά ορισμένους νεόπλουτους που με τη δραχμή απέκτησαν τεράστιες περιουσίες. Αλλά είναι γεγονός πως, με τη δραχμή μεγαλούργησε η αρχαία Ελλάδα και με τη δραχμή έζησαν όλες οι γενιές των Ελλήνων προγόνων μας. Η εκχώρηση του δικαιώματος του εθνικού μας νομίσματος, αποτελεί εκχώρηση τηες εθνικής μας ανεξαρτησία. Αντιπαρέρχοντας τις πολιτικές προεκτάσεις του θέματος παρουσιάζουμε  συνοπτικά μια ανάλυση του Friedell, Egon για τη δραχμή στην αρχαία Ελλάδα σε σχέση με το τότε κόστος ζωής. Πλάι στις κοινωνικές ανακατατάξεις, και μαζί μ’ αυτές, έγιναν ριζικές αλλαγές στην οικονομία και στις συναλλαγές. Στις Ιωνικές πόλεις καθιερώθηκε, γύρω στις αρχές του έβδομου αιώνα, το χρήμα. Ως τότε χρησιμοποιούνταν στις καθημερινές συναλλαγές λεπτές ράβδοι χαλκού, που απ’ το
σχήμα τους λέγονταν οβολοί, δηλαδή σούβλες. Έξι τέτοιοι οβολοί αποτελούσαν μια «χούφτα»,δραχμή (από το δράττομαι = αδράχνω, πιάνω): αυτά τα ονόματα πέρασαν στα κατοπινά ελληνικά νομίσματα. Τώρα όμως οι Έλληνες άρχισαν να κόβουν κέρματα, που το βάρος και η περιεκτικότητά τους σε πολύτιμο μέταλλο ήταν εγγυημένα με κρατική σφραγίδα και που, σ’ έναν λαό που δεν έκανε τίποτα χωρίς τέχνη, πήραν γρήγορα τις πιο διαφορετικές και γοητευτικές μορφές. Ως μέταλλο χρησιμοποιούσαν το ήλεκτρο, ένα κράμα από χρυσάφι και ασήμι, των οποίων όμως η αναλογία κυμαινόταν έντονα από πόλη σε πόλη.

Το ψέμα του φαινομένου των χωρών BRIC

Νέα Πολιτική


του Στάθη Καραπάνου*
Πρόσφατα η εφημερίδα Washington Post δημοσίευσε ένα πολύτιμο και καυστικό άρθρο, ένα κείμενο που θα πρέπει να επαναδημοσιεύεται κάθε φορά που κάποιος μπαίνει στον πειρασμό να γράψει περί ανόδου των χωρών BRIC (Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία, Κίνα). Το άρθρο που φέρει την υπογραφή του Ματ Ο’ Μπράιαν και τον τίτλο «Η Κίνα είναι η μόνη σημαντική αναδυόμενη αγορά» προκαλεί ανακούφιση σε όσους ασχολούνται συνειδητοποιημένα με την διεθνή οικονομία και διαβάζουν καθημερινά τον μύθο που λέει πως ο κόσμος πλέον ανήκει σε αυτές τις αναπτυσσόμενες οικονομίες.
Μπορούμε να το πούμε: το διήγημα των BRIC ήταν μια εφεύρεση σχεδιασμένη από την Goldman Sachs για να κατευθύνει τις επενδύσεις μέσω αυτής προς Βραζιλία, Ρωσία, Ινδία και Κίνα, προβάλλοντας την υγιή εμφάνιση ενός νέου διεθνούς μπλοκ χωρών που στην ουσία δεν έχουν τίποτα κοινό, εκτός από τις υποθετικές δυνατότητες ραγδαίας ανάπτυξης. Μετά από 15 χρόνια από την εφεύρεση του όρου «BRIC», οι προβλέψεις της Goldman Sachs δεν υλοποιήθηκαν ποτέ.
Η σημερινή εικόνα βλέπει την Βραζιλία να βιώνει την εντονότερη οικονομική της ύφεση μετά την δεκαετία του 1930. Η ρωσσική οικονομία, εξαρτημένη από την εξαγωγή πετρελαίου, επίσης συρρικνώνεται λόγω της πτώσης της τιμής του πετρελαίου, επιβαρυμένη από τις διεθνείς κυρώσεις εναντίον της. Η Ινδία βαδίζει μεν αρκετά καλά, δεν καταφέρνει όμως να προσελκύσει τις αναγκαίες επενδύσεις για την κατασκευή υποδομών, λόγω της δύσβατης γραφειοκρατίας και του φορολογικού της καθεστώτος. Το ότι η Ινδία αναπτύσσεται περισσότερο από την Κίνα, όπως γράφουν κάποιοι, είναι ένα ακόμη ψέμα.

Oταν κριθεί το εξαγόμενο του Eurogroup

Νέα Πολιτική


του Αντώνη Παπαγιαννίδη*

Παρά τα όλο και πυκνότερα σημάδια ότι το  Eurogroup της 24ης Μαΐου «δεν θα αφεθεί να προσαράξει» (οι Αμερικανικές πιέσεις προς Ντάισσελμπλουμ και Σόιμπλε, ευθέως, να επιδείξουν οι Ευρωπαίοι ευελιξία, ήρθαν και έδεσαν με κάποιου είδους εγγύηση ότι οι ΗΠΑ θα ψηφίσουν μαζί με τους Ευρωπαίους στο ΔΣ του ΔΝΤ, ώστε το Ταμείο να «επανέλθει στο Ελληνικό Πρόγραμμα» – πράγμα που η Γερμανική Βουλή «χρειαζόταν» αν είναι να αποδεχθεί μια καμουφλαρισμένη αλλά ουσιαστική ελάφρυνση του Ελληνικού χρέους…), εφόσον δηλαδή η Ελλάδα ολοκληρώσει τις δικές της διαδικασίες (πάντως στην Βουλή το έσχατο πολυνομοσχέδιο «πέρασε» με ρηχές απώλειες – Β. Κατριβάνου), καλό είναι να θυμόμαστε – όλοι! – πότε ξεκίνησε όλη αυτή η περιπέτεια με την διαπραγμάτευση για την αξιολόγηση-που-δεν-λέει-να-κλείσει. Λοιπόν: πάρτε βαθιά ανάσα και θυμηθείτε!

Ήταν πριν δυο (2) χρόνια περίπου, μετά την ψυχρολουσία  που είχε υποστεί η Κυβέρνηση Σαμαρά/Βενιζέλου στις Ευρωεκλογές …..της 25ης Μαΐου 2014 και με τον Γιάννη Στουρνάρα να αναχωρεί για Τράπεζα της Ελλάδος, που η – τότε – πέμπτη αξιολόγηση του Μνημονίου-2 άρχισε να «κολλάει».

Η αμερικανική παρακμή

analyst

Υπάρχουν πάρα πολλές εστίες πυρκαγιάς στον πλανήτη, οι οποίες θα μπορούσαν να προκαλέσουν ένα ξαφνικό κραχ – ενώ κανένας δεν γνωρίζει πώς αντιδράει ένα πληγωμένο λιοντάρι, πανίσχυρο ακόμη στρατιωτικά και χρηματοπιστωτικά

του Άρη Οικονόμου
Αυτό που ενδιαφέρει όλους εμάς τους Έλληνες είναι προφανώς η πατρίδα μας, το μέλλον μας, καθώς επίσης το μέλλον των παιδιών μας, το οποίο διακυβεύεται σήμερα – ενώ διαγράφεται πολύ σκοτεινό, μετά τα πρόσφατα εφιαλτικά γεγονότα (ανάλυση). Πόσο μάλλον όταν φαίνεται ότι, δρομολογείται η τελευταία πράξη του δράματος, κατά τη διάρκεια της οποίας θα καταστραφεί εντελώς η μεσαία τάξη – επειδή είναι αυτή που στηρίζει τη δημοκρατία και που μπορεί να αντιδράσει, όσο ακόμη υπάρχει, εμποδίζοντας την άλωση της Ελλάδας από τους δανειστές της.
Εν τούτοις, δεν είναι μόνο η χώρα μας αυτή που αντιμετωπίζει προβλήματα επιβίωσης – όπως φαίνεται εντός της Ευρωζώνης, όπου Γάλλοι, Ιταλοί, Βέλγοι και Ισπανοί πολίτες έχουν κατακλύσει τους δρόμους, αντιδρώντας στην εκμετάλλευση τους. Παράλληλα, μία σειρά κρατών θέλουν να ανεξαρτητοποιηθούν τόσο από την Ευρωζώνη, όσο και από την ΕΕ (άρθρο), έχοντας την άποψη ότι, σε αυτές οφείλεται η κατάρρευση τους – γεγονός που σημαίνει πως η Ευρωζώνη θα κινδυνεύσει να διαλυθεί.
Ελπίζουμε ελεγχόμενα, με την έννοια της επιστροφής όλων μαζί στην προ ευρώ εποχή – όπου όλα τα εθνικά νομίσματα ήταν συνδεδεμένα με την ευρωπαϊκή μονάδα (ECU), με μία διακύμανση +-15%. Έτσι μπορούσαν τουλάχιστον να ανακτούν τα κράτη την ανταγωνιστικότητα τους, όταν την έχαναν, οπότε να επιβιώνουν – κάτι που εντός μίας νομισματικής ένωσης μπορεί τότε μόνο να συμβεί, όταν ενώνεται δημοσιονομικά και πολιτικά (Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης).

Η Ελλάδα και ο νεοφιλελευθερισμός

Η ελληνική οικονομία, το αρνητικό παράδειγμα του ανεπτυγμένου κόσμου, με την 3η χειρότερη παγκόσμια επίδοση το 2016, παρουσιάζεται από τους ίδιους τους νεοφιλελεύθερους ως «σχεδόν ανελεύθερη».
Από την έντυπη έκδοση
Του Βασίλη Κωστούλα 
vkost@naftemporiki.gr
Στην Ελλάδα ως κύρια πηγή της οικονομικής και κοινωνικής κρίσης συχνά επισημαίνεται ο νεοφιλελευθερισμός. Για να τεκμηριώσει κανείς την ορθότητα της άποψης θα πρέπει προηγουμένως να εξετάσει αν πράγματι η ελληνική αποτελεί μια ανοιχτή και ελεύθερη οικονομία. Είναι νεοφιλελεύθερο το μοντέλο στην Ελλάδα;
Ουραγός στην ελεύθερη αγορά
Μελέτες οι οποίες εξετάζουν την οικονομική ελευθερία μιας χώρας κατατάσσουν την Ελλάδα, το αρνητικό παράδειγμα του ανεπτυγμένου κόσμου, ως «σχεδόν ανελεύθερη». Ενδεικτικός είναι ο δείκτης που «τρέχει» το Heritage Foundation σε συνεργασία με τη Wall Street Journal. Στη διεθνή κατάταξη για το 2016, η Ελλάδα καταλαμβάνει την 138η θέση ανάμεσα σε 178 χώρες, μεταξύ του Μπαγκλαντές και της Μοζαμβίκης, γεγονός ανήκουστο για χώρα της Ευρωζώνης. Με συνολικό βαθμό οικονομικής ελευθερίας στο 53,2 -μείωση 0,8 από το 2015-, η Ελλάδα κατατάσσεται 41η στην ευρωπαϊκή ήπειρο. Τα κύρια μειονεκτήματα εντοπίζονται σε τρία πεδία: διοίκηση δημόσιων οικονομικών - διαφθορά - ρυθμιστική αποδοτικότητα.
Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι στον τομέα των κρατικών δαπανών η Ελλάδα καταγράφει βαθμό 0.0, υπό την επισήμανση ότι «οι κρατικές δαπάνες παραμένουν σε επίπεδο άνω του 50% του ΑΕΠ, χρόνια ελλείμματα επιμένουν και το δημόσιο χρέος υπερβαίνει κατά πολύ το μέγεθος της οικονομίας». Επίσης, «η δημοσιονομική σταθερότητα εξαρτάται υπερβολικά από τους πιστωτές της χώρας στην Ευρωζώνη και οι διαρθρωτικές προσαρμογές είναι ελάχιστες», την ώρα που «υψηλά μη μισθολογικά κόστη κατά την πρόσληψη ενός εργαζόμενου και δύσκαμπτοι περιορισμοί στο ωράριο κρατούν λιμνάζουσα την αγορά εργασίας».

Οι αλγόριθμοι του ελληνικού χρέους


Από την έντυπη έκδοση
Της Αγγελικής Κοτσοβού
akots@naftemporiki.gr
Ελληνικό δράμα. Μήπως ήλθε η ώρα να γραφτεί ο επίλογος; Στην τελευταία πράξη αυτού του έργου που συνεχίζει να μας καθηλώνει -κυριολεκτικά και μεταφορικά- η Ευρωζώνη και το Διεθνές Νομισματικό Ταμείο διασταυρώνουν τα ξίφη τους για την επίλυση της ελληνικής κρίσης.
Αυτή τη φορά, όμως, το πεδίο μάχης έχει μεταφερθεί από την Αθήνα και είναι πλέον μεταξύ Ουάσιγκτον και Βρυξελλών, με «μήλον της έριδος» το ελληνικό χρέος. Το ΔΝΤ επιμένει ότι το ελληνικό χρέος δεν είναι βιώσιμο και ότι χωρίς συγκεκριμένα μέτρα που να αποδεικνύουν ότι «βγαίνουν οι αριθμοί» δεν πρόκειται να συμμετάσχει στο ελληνικό πρόγραμμα. Χωρίς τη λήψη μέτρων, η ανάλυση του ΔΝΤ προβλέπει ότι το χρέος θα εκτοξευθεί στο 294% του ΑΕΠ το 2060.

Το διπλό νομισματικό με ένταξη της Ελλάδας στο EMS, ξανά στο παρασκήνιο!...


Δημήτρης Α. Γιαννακόπουλος

Η ιδέα-σχέδιο Σόιμπλε για τη θέσπιση και κυκλοφορία παράλληλου νομίσματος στην Ελλάδα επανέρχεται ζωηρά στο παρασκήνιο των διαπραγματεύσεων για το ελληνικό ζήτημα, μεταξύ ευρωπαίων αξιωματούχων, στελεχών γερμανικών και αμερικανικών κεντρικών τραπεζών και μελών του οικονομικού επιτελείου της διοίκησης των ΗΠΑ, μετά την εμπλοκή στις συζητήσεις της ελληνικής κυβέρνησης με το κουαρτέτο. Ίσως, και στην πολιτική πραγματικότητα, η υπόθεση αυτή να είναι που βρίσκεται πίσω από το νέο
, αναφερόμενο, αδιέξοδο στη διαβούλευση της ελληνική πλευράς με το κουαρτέτο!


Μόνον που αυτή τη φορά δεν παρουσιάζεται με τη μορφή του περίφημου «time out», αλλά ως μια συντεταγμένη και ελεγχόμενη από την Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα μερική αυτονομία στον νομισματικό τομέα της Ελλάδας, έτσι ώστε να ενισχυθεί κυρίως με εσωτερικά χρηματοπιστωτικά μέσα η ρευστότητα στην αγορά, χωρίς η χώρα να εγκαταλείψει την Ευρωζώνη. Ουσιαστικά πρόκειται για την επαναφορά της συζήτησης για έκδοση ενός G-euro, (: Greek Euro), το οποίο, ωστόσο, δεν θα μπορεί να υποτιμάτε ελεύθερα, καθώς θα προβλέπεται η σύνδεσή του με το European Monetary System (EMS) και άρα η διακύμανσή του θα υπόκειται στον αυστηρό έλεγχο της ΕΚΤ.

Η φορολογία στην Ελλάδα: Η έρευνα της PwC σε διαγράμματα και η σύγκριση με άλλες χώρες


Μεγάλη έρευνα για τη φορολογία σε περισσότερες από 150 χώρες στον κόσμο παρουσίασε η PwC, και τα ευρήματα είναι εντυπωσιακά. Η έκθεση, με τίτλο Worldwide Tax Summaries - Corporate Taxes 2015/16, περιλαμβάνει και πολύ σημαντικά στοιχεία για την ελληνική πραγματικότητα και το ελληνικό φορολογικό σύστημα.
Όπως συμπεραίνει, χαρακτηρίζεται από υψηλούς φορολογικούς συντελεστές, οι οποίοι δεν συνοδεύονται από αντίστοιχα υψηλά φορολογικά έσοδα.
Παράλληλα, ενώ έχει περίπου σταθερά συνολικά ετήσια έσοδα εμφανίζει υψηλή μεταβλητότητα των φορολογικών παραμέτρων και διάφορες παραμορφώσεις όπως:
  • 7 μεταβολές συντελεστή εταιρικών κερδών από το 2005 (νευρικότητα)
  • αφορολόγητο εισόδημα 2x το όριο φτώχειας (εξαιρούνται πολλά εισοδήματα)
  • ελάχιστο αφορολόγητο και μικρό ανώτατο εισόδημα για μέγιστο συντελεστή (τιμωρούνται τα μεσαία εισοδήματα).