Τετάρτη, 28 Σεπτεμβρίου 2016

ΕΠΙ ΤΟΥ ΠΙΕΣΤΗΡΙΟΥ 16/09/2016



ΑΥΣΤΗΡΩΣ ΑΚΑΤΑΛΛΗΛΟ...

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*  
Κλονίζεται η Ντόυτσε Μπανκ! είναι ημέρες (καιρό τώρα) που οι μετοχές της καταρρέουν! Γιατί; Δεν μας έχει πιει αρκετό αίμα; Να προσφέρουμε κι άλλο! Διότι, αν καταρρεύσει η Ντόυτσε Μπανκ, πώς θα αντέξει η Τράπεζα Αττικής; Γελοίοι!  
Ο δαιμόνιος κύριος Παππάς. Εστειλε το παρδαλό κατσίκι για μαλλί και βγήκε κουρεμένο. Ο κ. Καλογρίτσας τζούνιορ. Επάγγελμα: υιός εργολάβου! Δεν είναι «εργολάβος ο ίδιος», καθώς εδήλωνε  
ο ταλαντούχος κύριος Παππάς. Γατάκι ήταν κι έκανε νιάου-νιάου στα κεραμίδια. Εκεί που πέφτει ο ΕΝΦΙΑ και μας πλακώνει. Γελοίοι!  
Ποιος Καλογρίτσας; δεν τον γνωρίζω τον κύριο! απλώς μιλούσα σε ημερίδα του ΣΥΡΙΖΑ εναντίον της διαπλοκής κι αυτός με άκουγε πρώτο τραπέζι πίστα - Παππάς και πάλι. Μπέέέ εμείς, αλλιώς κινδυνολογούμε. Γελοίοι!  
Εως τώρα, ο ταλαντούχος κύριος Παππάς έκοβε βόλτες μέσα στο μυαλό του Τσίπρα, αίφνης σφίξανε τα γάλατα, την κάνανε τα γίδια και κατέφθασαν οι λαγοί ράτσας κονίκλοβιτς! Νέα ξεφτιλίκια και  
ο δαιμόνιος κύριος Παππάς απαιτεί από εμάς να βελάζουμε, αλλιώς συμπλέουμε με τα αφεντικά μας. Και πουλάει την ΕΥΔΑΠ! Μπέέέ! Και βάζουν έναν Δυνάστη-Δανειστή επικεφαλής στο Υπερταμείο. Μπέέέ! Και ξανα-αιματοκόβουν μεθαύριο επικουρικές! Μπέέέ! Πόσο άλλο  
μπέέέ θέλεις, ρε Παππά, για να χορτάσεις; Πόσα ακόμα παιδάκια πρέπει να πεινάσουν σε αυτήν τη χώρα για να χορτάσει η μωρία σου και η μωροφιλοδοξία σου;  
Ως φαίνεται, κάτι ήξερε ο ποιητής όταν προέβλεπε ότι «το μέλλον θα ’χει πολλή ξηρασία». Ως φαίνεται, ήξερε ότι θα ’ρθουν κάτι πουλητάρια που θα υποδύονται τους αριστερούς και θα πουλάνε τα νερά (τα νερά, ρε;), τα λιμάνια, τους δρόμους, τα αεροδρόμια και ό,τι άλλο βρουν μπροστά τους!Γελοίοι!  
Από πού το βρήκατε, ρε, το Ελληνικό; Σε «ποιες σελίδες Μαρξισμού» σπουδάσατε Κατωτάτη Καζινική; Ποιους δουλεύατε όταν διαβεβαιώνατε τους ανθρώπους ότι «κανένα σπίτι δεν θα πάει σε χέρια τραπεζίτη»; Τι εννοούσατε; ότι θα τους μαχαιρώσετε τώρα πισώπλατα με τα κόκκινα δάνεια; Γελοίοι!  
Και τι διαφορά υπάρχει αν θα αρπαχτούν τα σπίτια των ανθρώπων με δική σας πρωτοβουλία, ή αν θα τα πυρπολήσετε εκτελώντας διαταγές της Τρόικας; Ποιοι θα φάνε πάλι τις μίζες; Πόσα θα βγάλεις, ρε κοράκι, απ’ το σαλονάκι; Απ’ την κουζίνα; απ’ την κρεβατοκάμαρα; Πόσα, ρε ωμοφάγοι και αχόρταγοι;  

Τρίτη, 27 Σεπτεμβρίου 2016

Τα φιλόδοξα και ιδοτελή καθάρματα


[Σαν σήμερα πριν 75 χρόνια, στις 27 Σεπτεμβρίου 1941, ιδρύεται στην κατεχόμενη Αθήνα το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο, το ΕΑΜ. Έναν χρόνο αργότερα, κυκλοφορεί ένα βιβλιαράκι με τον εύγλωττο τίτλο "Τι είναι και τι θέλει το Εθνικό Απελευθερωτικό Μέτωπο", γραμμένο από τον μεγάλο διανοητή Δημήτρη Γληνό. Αντί άλλου επετειακού κειμένου, από εκείνο το μνημειώδες έργο επιλέγω να αντιγράψω εδώ (σε μονοτονικό αλλά τηρώντας πιστά την σύνταξη, τις υπογραμμίσεις και την ορθογραφία τού πρωτοτύπου) το δεύτερο κεφάλαιό του με τίτλο "Οι προδότες και τα τσακάλια". Ξέροντας ότι προκαταλαμβάνω τον αναγνώστη, παραδέχομαι εκ προοιμίου ότι κατά την αντιγραφή δεν μπόρεσα να αποφύγω αλλεπάλληλους νοητικούς παραλληλισμούς με την σημερινή κατάσταση.]  

Όταν ο Χίτλερ επροετοίμαζε στα κρυφά τα εγληματικά του σχέδια για την υποδούλωση των Ευρωπαϊκών λαών, συζητώντας κάποιαν ημέρα μ' ένα φίλο του που τον ερωτούσε με ποιον τρόπο θα νικήσει την εσωτερική αντίσταση των λαών και θα την παραλύσει, είπε με την συνειθισμένη του ξετσιπωσιά: "Σε κάθε τόπο θα βρεθούνε κάμποσα φιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα, που θα εξυπηρετήσουν πρόθυμα τους σκοπούς μου, γιατί αυτό θα είναι ο μόνος τρόπος για να αναδειχτούν και να πλουτίσουνε στη χώρα τους". Και η πρόβλεψή του αυτή επραγματοποιήθηκε δυστυχώς. Γιατί σ' όλες τις χώρες βρέθηκαν οι διάφοροι Λαβάλ και Κουΐσλιγκ για να προδώσουνε τον τόπο τους. Έτσι και στη δική μας χώρα από την πρώτη στιγμή έτρεξαν κοντά στους καταχτητές ταφιλόδοξα και ιδιοτελή καθάρματα.

Έτρεξαν πρώτα-πρώτα οι Τσολάκογλοι, οι Μπάκοι, οι Γκοτζαμάνηδες, οι Καραμάνοι, στρατηγοί απάτριδες, πολιτικάντηδες, τυχοδιώχτες. Με την πρόφαση να περισώσουνε τάχα κάτι από την καταστροφή, μα στην πραγματικότητα για να εξασφαλίσουν αξιώματα, πρωτοκαθεδρίες, φαγοπότια, ρεμούλες για τον εαυτό τους, τους συγγενείς τους και τους φίλους τους, εδέχθηκαν να κυλιούνται καθημερινά στη λάσπη τής προδοσιάς, να κοψομεσιάζονται, να υποβοηθούνε τη λεηλασία και την ερήμωση της χώρας τους και να δίνουνε πρόσχημα νομιμότητας σ' όλα τα άτιμα κακουργήματα των καταχτητών, να τα κρύβουν από το λαό και να παρουσιάζουν και τον ίδιο το λαό πως αποδέχεται, πως εγκρίνει, πως είναι τάχα ενθουσιασμένος από την εκμηδένισή του και από τη σκλαβιά του. Ένας υπουργός είχε κάποτε την αναισχυντία να πει σε φίλους του που τον ρωτήσανε πώς μένει στην κυβέρνηση αφού ο λαός πεθαίνει στους δρόμους από την πείνα: "Εγώ έχω το αυτοκίνητό μου. Καλά τρώγω και πίνω. Ο λαός, που ήθελε πόλεμο, ας βγάλει τώρα τα μάτια του".

Δολοφόνησαν τον Καποδίστρια σαν σήμερα 27 Σεπτεμβρίου 1831 (του Παντελή Καρύκα)

triklopodia


του Παντελη Καρύκα
Συγγραφέας


Ο Ιωάννης Καποδίστριας υπήρξε ένας από τους μεγαλύτερους Έλληνες. Ίσως αυτό ήταν και η αιτία που τόσο νωρίς, τόσο άδοξα και καταστροφικά για το έθνος κατέληξε στον τάφο. Από τη στιγμή που αποδέχτηκε να κυβερνήσει την ρημαγμένη καθόλα Ελλάδα, έθεσε όλο του το είναι στη διάθεση της Πατρίδας. Στο έργο του αυτό ήρθε αντιμέτωπος με ντόπια και ξένα συμφέροντα, τα οποία συνασπίστηκαν εναντίον του και εν πολλοίς συνεργάστηκαν στην δολοφονία του.
Ο Καποδίστριας, έχοντας να αντιπαλέψει χίλια μύρια προβλήματα , κατάφερε στα λιγότερα από τρία χρόνια της διακυβέρνησής του να αφήσει πίσω του ένα ιδιαίτερα πλούσιο έργο. Το έργο του όμως θα ανατρέπονταν εκ των έσω, με την παρέμβαση Βρετανών και Γάλλων.
Σε κάθε περίπτωση, ακόμα και αν τελικά οι Μαυρομιχάληδες σκότωσαν τον Καποδίστρια – άποψη που τελευταία αμφισβητείται- οι ηθικοί αυτουργοί της δολοφονίας σίγουρα δεν ήταν Έλληνες. Ενδεικτική είναι η μαρτυρία του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη : «Ανάθεμα τους Άγγλο – Γάλλους που ήταν η αιτία και εγώ να χάσω τους δικούς μου ανθρώπους και το Έθνος να χάσει έναν κυβερνήτη που δεν θα ματαβρεί. Το αίμα του με παιδεύει έως σήμερα».

Η Ε.Ε. σε κρίση: Έλλειμμα ηγεσίας και ανάγκη μεταρρύθμισης

Νέα Κρήτη


Το εγχείρημα της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η μέχρι σήμερα επιτυχία του θεωρούνται, και σωστά, από την πλειονότητα των αναλυτών και των Ευρωπαίων πολιτών ως η καλύτερη προοπτική για την πρόοδο και ευημερία της Ευρώπης.
Του Δημήτρη Γ. Απόκη*
Παρόλα αυτά το τελευταίο διάστημα η άποψη αυτή και η ίδια η ύπαρξη της Ε.Ε. έχουν αρχίσει να υφίστανται σοβαρή αμφισβήτηση, με ορατό τον κίνδυνο κατάρρευσης του οικοδομήματος.
Κρίσεις και θεσμικές αδυναμίες κλυδωνίζουν την Ε.Ε.
Για πρώτη φορά στην ιστορία της Ε.Ε., Ευρωπαίοι ηγέτες παραδέχονται αυτό τον κίνδυνο και δηλώνουν σε υψηλούς τόνους ότι υπάρχει ανάγκη ριζικής μεταρρύθμισης του Υπερεθνικού Οργανισμού, εάν θέλει να επιβιώσει και να έχει μέλλον.
Τα τελευταία χρόνια ήταν εξαιρετικά δύσκολα για την Ε.Ε., ειδικά μετά την παγκόσμια οικονομική κρίση που ξεκίνησε με την κατάρρευση της Lehman Brothers το 2008. Οι ευρωπαϊκές οικονομίες και το σύστημα της Ευρωζώνης δέχθηκαν τρομερή πίεση, με αποτέλεσμα να εισέλθουν σε βαθιά κρίση το 2010, η οποία μεταφέρθηκε στις ευρωπαϊκές κοινωνίες, πυροδοτώντας μια συνεχώς αυξανόμενη δυσαρέσκεια έναντι των Βρυξελλών και των ηγεσιών σε όλη την Ευρώπη.

ΕΝΑΣ ΣΑΜΑΡΑΣ ΠΟΥ ΤΟΝ ΕΛΕΓΑΝ ΤΣΙΠΡΑ

iskra

Του ΝΙΚΟΥ ΜΠΟΓΙΟΠΟΥΛΟΥ*  
Το άνευ προηγουμένου ξεπούλημα συντελέστηκε. Το Ελληνικό με τις κυβερνητικές ψήφους των ΣΥΡΙΖΑ - ΑΝΕΛ καθώς και με τις… αντιπολιτευτικές ψήφους των ΝΔ/ΠΑΣΟΚ/ΠΟΤΑΜΙ/Λεβέντης πέρασε στα χέρια του ομίλου Λάτση.  
Αξίζει να θυμηθούμε για μια ακόμα φορά με ποια μάσκα κυκλοφορούσαν μέχρι πρότινος αυτοί που ηγήθηκαν του ξεπουλήματος.  
Όσα ακολουθούν ο κ.Τσίπρας τα έλεγε στις 28 Φλεβάρη 2014 σε εκδήλωση στην Αργυρούπολη με τίτλο «Το Ελληνικό ΔΕΝ πωλείται»:    
-«Κατάθεση ψυχής», λοιπόν, το Ελληνικό. Αλλά το ξεπουλήσανε…  
-«Μάχη που δεν πρόκειται να την εγκαταλείψουμε» το Ελληνικό. Αλλά την ξεπουλήσανε…  
-«Η εναλλακτική (τους) αντίληψη για την κοινωνία» το Ελληνικό. Αλλά τα ξεπουλήσανε…  
Είναι πρωτοφανές και αδιανόητο, μια κλίκα να αποφασίζει για το μέλλον του δημόσιου πλούτου, δίχως διαφάνεια, δίχως κοινοβουλευτική εποπτεία και έλεγχο, λες και πρόκειται για τα αμπελοχώραφα που κληρονόμησαν από τους παππούδες τους», ήταν τα λόγια του κ.Τσίπρα στην ίδια εκδήλωση για το Ελληνικό. Αυτό που ξεπουλήσανε…  
Δεν θα μπορούσε κανείς να το περιγράψει καλύτερα απ΄ ό,τι το είχε περιγράψει ο ίδιος ο κ.Τσίπρας σε εκείνη την εκδήλωση:  
«Στο Ελληνικό - έλεγε - όλα αυτά τα χρόνια συγκρούονται δύο κόσμοι. Αυτός που υπερασπίζεται με αγώνες το δημόσιο συμφέρον και αυτός που ευνοεί τα ιδιωτικά κερδοσκοπικά συμφέροντα. Αυτός που υπερασπίζεται την ήπια ανάπτυξη με σεβασμό στο περιβάλλον και αυτός που προωθεί την Fast track εκποίηση. Αυτός που υπερασπίζεται τη βιώσιμη ανάπτυξη, τους ελεύθερους χώρους, τη πρόσβαση των πολιτών στο θαλάσσιο μέτωπο, τη προοπτική του μητροπολιτικού πάρκου και αυτός που στόχο έχει να μετατρέψει την περιοχή σε ένα θύλακα τζόγου, τσιμέντου και πλούτου για τους λίγους».  

Quo Vadis Κύπρος: Το προδιαγραφόμενο σχέδιο λύσης 2016

Νέα Κρήτη


Φημολογείται ότι είμαστε κοντά σε λύση του Κυπριακού. Μάλιστα ο κ. Ακιντζή, Τ/Κ ηγέτης, Ψευδοπρόεδρος του Ψευδοκράτους, μίλησε για δημοψήφισμα μέχρι την Άνοιξη του 2017. Πού πάμε;
Του Δρ. Χρίστου Κληρίδηπρώην βουλευτή, πρώην μέλους του Εθνικού Συμβουλίου και πρώην Μέλους της Διαπραγματευτικής Ομάδας

Εδαφικό
Στο απορριφθέν σχέδιο Annan του 2004, η τουρκοκυπριακή συνιστώσα πολιτεία θα διατηρούσε το 28,5% του εδάφους, αντί του 40% περίπου, των κατεχομένων εδαφών στο βόρειο τμήμα της Κύπρου. Η τουρκοκυπριακή πλευρά εμμένει ότι το εδαφικό θα πρέπει να συζητηθεί στο τέλος των διαπραγματεύσεων και υποστηρίζει ότι το ποσοστό πρέπει να είναι μεγαλύτερο του 28,5%, γιατί τα δεδομένα έχουν διαφοροποιηθεί από το 2004, υπονοώντας ότι ο εποικισμός και η ανάπτυξη των κατεχομένων έκτοτε διαφοροποιούν προς όφελος της τα δεδομένα.
Ο Πρόεδρος Αναστασιάδης ομιλεί για σοβαρές και σημαντικές αναπροσαρμογές. Ο Τούρκος Πρόεδρος, Recep Tayyip Erdoğan, δημόσια δήλωσε ότι η Μόρφου, μεγάλη κωμόπολης στα Δυτικά της κατεχόμενης Κύπρου, δεν θα επιστραφεί. Τη θέση αυτή υιοθέτησε προσφάτως τον Αυγούστου του 2016 το ψευδοκράτος. Χωρίς την επιστροφή της Μόρφου δεν είναι δυνατή η έγκριση οποιουδήποτε σχεδίου σε δημοψήφισμα. Τυχόν δε θετικό αποτέλεσμα θα είναι η απαρχή νέων προστριβών. Το ίδια και για την ευρύτερη περιοχή και πόλη της Αμμοχώστου. Είναι προφανές ότι η τουρκική πλευρά παιζει με το εδαφικό έναντι άλλων σημαντικών παραχωρήσεων που εμμένει ότι θα λάβει σαν αντάλλαγμα, π.χ. εγγυήσεις, αέριο, εκ περιτροπής προεδρία κλπ.

Ιωάννης Μάζης : Τα μεγάλα γεωπολιτικά παίγνια και η Κύπρος

Νέα Κρήτη


«Γεωπολιτική και Γεωστρατηγικές της Συριακής Κρίσεως» είναι το νέο βιβλίο του Γεωστρατηγικού Αναλυτή Ιωάννη Μάζη, που κυκλοφορεί  αύριο και για το οποίο μίλησε στον 9.84 .
Εξήγησε,  πως οι ανακατατάξεις στη Νοτιοανατολική Μεσόγειο, επηρρεάζουν  και το Κυπριακό και γιατί κατά την γνώμη του δεν μπορεί αυτό να λυθεί ούτε στη βάση ενός εναλλακτικού σχεδίου Ανάν Β΄, ούτε στη βάση του άγχους των Δημοκρατικών στις ΗΠΑ να εμφανίσουν μία λύση πριν τις Προεδρικές εκλογές τους.

Tι θα έλεγε σήμερα ο Τσόρτσιλ;

Τι θα έλεγε άραγε ο Τσόρτσιλ σήμερα βλέποντας την Ένωση «λειψή» μετά την αποχώρηση της χώρας του, αλλά και διχασμένη σε Βορρά και Νότο, Δύση και Ανατολή απέναντι στις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει;
 

Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Νατάσας Στασινού
nstas@naftemporiki.gr
«Επιθυμώ να σας μιλήσω σήμερα για την τραγωδία της Ευρώπης». Με τη φράση αυτή άρχισε στις 19 Σεπτεμβρίου 1946 ο Ουίνστον Τσόρτσιλ την ιστορική ομιλία του στο Πανεπιστήμιο της Ζυρίχης - μία ομιλία η οποία 70 χρόνια μετά ηχεί παράδοξα επίκαιρη.
Όχι μόνο γιατί οι συναισθηματικές αναφορές της στη λαμπρή Ιστορία, στον πολιτισμό και τις αξίες που ενώνουν τους λαούς της Ευρώπης θυμίζουν πρόσφατες ομιλίες Ευρωπαίων ηγετών.
Αλλά γιατί περιγράφοντας τις «αγριότητες» στις οποίες οδήγησαν οι «τρομερές εθνικιστικές εξάρσεις» λειτουργεί ως μήνυμα αφύπνισης. Σε εκείνη την ομιλία ο Τσόρτσιλ αποκάλυψε το όραμά του για τις «Ηνωμένες Πολιτείες της Ευρώπης».
Το πρώτο βήμα θα ήταν ένα Συμβούλιο της Ευρώπης, στο οποίο ηγετικό ρόλο θα είχαν η Γαλλία και ηΓερμανία. Το Ηνωμένο Βασίλειο και η κραταιά Αμερική θα ήταν οι «φίλοι και εγγυητές». Το πρώτο βήμα πράγματι έγινε, αλλά έμεινε κουτσό.
Τι θα έλεγε άραγε ο Τσόρτσιλ σήμερα βλέποντας την Ένωση «λειψή» μετά την αποχώρηση της χώρας του, αλλά και διχασμένη σε Βορρά και Νότο, Δύση και Ανατολή απέναντι στις μεγαλύτερες προκλήσεις που αντιμετωπίζει;
Πώς θα αντιδρούσε μπροστά στην επέλαση της ακροδεξιάς και την προωθούμενη αντίληψη ότι η ενωμένη Ευρώπη και τα ενιαία σύνορα λειτουργούν ως απειλή για την ασφάλεια, παρά τη θωρακίζουν;

Η πηγάδα - 7. Αναζητώντας την αλήθεια

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Καλαμάτα, 1944: αναμνηστική φωτογραφία έξω από το θέατρο "Ρεξ". Από αριστερά: ο βρεττανός ταγματάρχης
Λάυλ Ουίλκις, ο διαβόητος ελληνοπολιτειακός λοχαγός Τζον Φατσέας, ο Άρης Βελουχιώτης, ο βρεττανός λογαχός
Ντόναλντ "Καμπούρης" Γκίμπσον και ο καπετάνιος τους ΕΛΑΣ Γιάννης "Ωρίων" Μιχαλόπουλος.

Όταν αποφάσιζα να βάλω μπρος αυτή την σειρά κειμένων, ήξερα ότι θα κολυμπήσω σε ταραγμένα, βαθειά κι αχαρτογράφητα νερά. Στα τόσα χρόνια που μελετώ Ιστορία, πρώτη φορά βρέθηκα μπροστά σε τόσο πολλές αλληλοσυγκρουόμενες, διαστρεβλωμένες και ψευδείς πληροφορίες, πολλές από τις οποίες είναι τόσο εμφανώς κατασκευασμένες ώστε βγάζουν μάτια.

Χαρακτηριστικό παράδειγμα εξώφθαλμα κατασκευασμένου πειστηρίου είναι το κείμενο του ιερέα τού Μελιγαλά Παναγιώτη Παπαδόπουλου, το οποίο παρέθεσε εδώ ανώνυμος σχολιογράφος, αλιεύοντάς το από το βιβλίο τού συνταγματάρχη Ηλία Θεοδωρόπουλου "Η πηγάδα του Μελιγαλά".  Σύμφωνα με τον Θεοδωρόπουλο, όμως, πρόκειται για "ακριβές αντίγραφον, του ευρισκομένου εις χείρας τού Δημητρίου Παπαδοπούλου, υιού του εις Κύριον αποδημήσαντος Ιερέως Παπαδοπούλου, δακτυλογραφημένου κειμένου συνταχθέντος υπό του ιδίου του Ιερέως, κατά την βεβαίωσιν του υιού του". Δηλαδή, εν έτει 1945, ο παπάς του χωριού πήρε μια γραφομηχανή και δακτυλογράφησε με τα χέρια του, εις άπταιστον και αλάνθαστον καθαρεύουσαν το κείμενό του, αντί να πάρει ένα κομμάτι χαρτί κι ένα μολύβι; Δύσκολο να το πιστέψουμε. Αλλά, βλέπετε, το χαρτί και το μολύβι πιστοποιούν γραφικό χαρακτήρα, κάτι που δεν συμβαίνει με τις γραφομηχανές.

Εξ άλλου, στο ίδιο κείμενο, ο παπάς βεβαιώνει ότι αυτός δεν βρισκόταν στο Μπεζεστένι: "αν ξεκινούσε ο υποφαινόμενος και πήγαινα εκεί, ασφαλώς δεν θα υπήρχα σήμερον να σας γράψω τα τραγικά αυτά γεγονότα". Βεβαιώνει δε ότι απλώς κρυφοκοίταζε: "είδα με τα μάτια μου από τις γρύλιες των παραθύρων...". Παραμένει άξιο απορίας πώς ο παπάς είδε "από τις γρύλιες των παραθύρων" τους αντάρτες να αρπάζουν κρατούμενους από το Μπεζεστένι, να τους οδηγούν στην πηγάδα που βρίσκεται δυο χιλιόμετρα μακρύτερα, να τους κόβουν μύτες κι αφτιά κι ύστερα να τους σφάζουν και να τους ρίχνουν στην πηγάδα. Όλα αυτά -υποτίθεται πως- τα πιστοποιεί ένας παπάς, τον οποίο οι συγχωριανοί του τον είχαν σε τέτοια "εκτίμηση" ώστε τον φώναζαν "παπα-Πούλο".

Περάστε από το ΚΕΠ για το «κόκκινο» δάνειό σας»

Νέα Πολιτική


του Αντώνη Παπαγιαννίδη*
Ένα από τα πιο καυτά μέτωπα που τώρα πρόκειται να ανοίξουν είναι εκείνο των «κόκκινων δανείων» – και τούτο ενώ το θέμα σούρνεται εδώ και δυο-τρία χρόνια, έχει θεσμοθετηθεί και πλαισιωθεί περισσότερες της μιας φορές (παράδειγμα: Κώδικας Δεοντολογίας της Τράπεζας της Ελλάδος, άλλο παράδειγμα: διαδοχικοί νόμοι από Κατσέλη μέχρις Δένδια). Έχουμε διαβάσει και ξαναδιαβάσει για τις μεθόδους εξωδικαστικού συμβιβασμού για τα επιχειρηματικά δάνεια, για τις λύσεις που προτείνονται σε ιδιώτες για τα ενυπόθηκά τους – μειώσεις επιτοκίου, επιμήκυνση διάρκειας με μειωμένες δόσεις, ανταλλαγή ακινήτου με άλλο μειωμένης αξίας – ή πάλι για την διαβόητη έννοια του «συνεργάσιμου δανειολήπτη». Έχουμε παρακολουθήσει να περνά η συζήτηση από τα NPLs στα NPEs , από τα μη-εξυπηρετούμενα δάνεια στα μη-εξυπηρετούμενα ανοίγματα. Έχουμε διαβάσει τους στόχους που τίθενται («περίπου εθελοντικά») για την μείωση των ανοιγμάτων στις 4 συστημικές τράπεζες μέχρι και το 2019: κατά 46% στην Τράπεζα Πειραιώς , κατά 40% περίπου σε Εθνική και  Eurobank, κατά σχεδόν 35% στην Αlpha. Δηλαδή, συνολικά, από τα 103,5 δις ευρώ να περάσουν στα 61,6 δις – πάντα σε ορίζοντα 2019 (αφήστε «εκτός» την καημένη την Αττικής: δεν είναι που δεν είναι συστημική, μην πολυπλησιάζετε…).
Τα ακούμε και τα διαβάζουμε όλα αυτά, όμως στην πράξη είναι λιγάκι σαν την σκηνοθεσία της Όπερας: τραγουδούν με ζήλο οι στρατιώτες (ας πούμε στην «Αϊντα»), «φεύγουμε, φεύγουμε για τον πόλεμο!» , όμως κάνουν απλώς σημειωτόν επί σκηνής. Έτσι και στην πρακτική των «κόκκινων δανείων». πολλή συζήτηση, πολλή νομοθέτηση και συζήτηση περί νομοθέτησης. όμως από αποτέλεσμα τίποτε το αξιόλογο. (Αποτέλεσμα; Εκείνο που λέγεται «ηθικός κίνδυνος»/moral hazard συνεχώς εντείνεται: γιατί να πληρώσω εγώ, να εξυπηρετήσω το δικό μου δάνειο προς την τράπεζα όταν δεν πληρώνει ο διπλανός μου και ο παραδιπλανός μου; Γιατί να χάσω σε ανταγωνιστικότητα; Γιατί να συμπιέσω το βιοτικό μου επίπεδο – και να ακούω και την γκρίνια της γυναίκας μου;).

Τίτλοι τέλους

analyst


του Βασίλη Βιλιάρδου

«Η ανεργία στην Ελλάδα δεν πρόκειται να πέσει σε μονοψήφιο ποσοστό πριν από τα μέσα του αιώνα (2050), εάν δεν γίνουν νέες παρεμβάσεις. Το έλλειμμα του συνταξιοδοτικού συστήματος βρίσκεται στο μη βιώσιμο επίπεδο του περίπου 10% του ΑΕΠ, σε σύγκριση με τον μέσο όρο του 2% στη ζώνη του ευρώ. Ως εκ τούτου, είναι απαραίτητη μια περαιτέρω μείωση των τρεχουσών συντάξεων – ενώ αυτό μπορεί να γίνει με την «αναμόρφωση» των σημερινών συντάξεων, καθώς επίσης με την εφαρμογή του νέου μαθηματικού τύπου για τις παροχές.
Σε τελική ανάλυση, το ΔΝΤ διαπίστωσε πως η χώρα δεν έχει βιώσιμο χρέος ούτε πρωτογενή πλεονάσματα, δεν έχει βιώσιμο ασφαλιστικό, δεν έχει βιώσιμο κοινωνικό κράτος, δεν έχει βιώσιμο δημόσιο τομέα, δεν έχει βιώσιμο φορολογικό σύστημα, δεν έχει βιώσιμο πολιτικό σύστημα και δεν διαθέτει ούτε βιώσιμες τράπεζες«.
Άποψη
Σύμφωνα με το παραπάνω πόρισμα του ΔΝΤ, η Ελλάδα τελείωσε, όπως έχει ήδη αναφέρει ο συνάδελφος (άρθρο) – αφού πρόκειται πλέον για μία αποτυχημένη, μη βιώσιμη χώρα, μοναδικό παράδειγμα στη σύγχρονη ιστορία της Δύσης. Υπενθυμίζουμε εδώ τα εξής:

Νέες οξύνσεις στον κοινωνικό ιστό.


του Κώστα Μελά
Η ελληνική κοινωνία βρίσκεται σε μια κατάσταση  γενικής α-πορίας αδυνατώντας   να αναγνωρίσει τον ίδιο της τον εαυτό.  Μάλλον ,σωστότερα ,βρίσκεται σε αδυναμία  στο τι να  αναγνωρίσει ως εαυτό.  Δεν είναι μόνο η διάλυση των όποιων συλλογικοτήτων (ουσιαστικά και συμβολικά)  υπήρχαν και η επικράτηση ενός άκρατου ατομισμού αλλά είναι κάτι περισσότερο :  η επικράτηση ενός απόλυτα κατακερματισμένου ατομισμού  που τυφλώνει το άτομο οδηγώντας το στην αναζήτηση ότι πιο ακραίου κοινωνικά , αποκρουστικού αισθητικά αλλά και ολέθριου πολιτικά , προκειμένου από κάπου να πιαστεί ώστε να βρει δικαιολογία επιβίωσης.  
 Η κρίση στην Ελλάδα , έδειξε με κυνικό όσο και βάναυσο τρόπο  την πραγματική κατάσταση της κοινωνίας. Απογυμνώνοντας την από όλα τα επίχρυσα πούπουλα που κάλυπταν την επιπόλαιη όσο και ξέφρενη εποχή της ευημερίας, έδειξε με απόλυτη σαφήνεια ,όλους τους ιδεολογισμούς της μεταμοντέρνας προσέγγισης. Τώρα θα υποστήριζε κάποιος ,μπορούμε να  γνωρίζουμε τι είμαστε αλλά και τι μπορούμε να γίνουμε μέσα στην υστεροκαπιταλιστική περιδίνηση σε κλάσματα ιστορικού χρόνου.  Μπορούμε στα αλήθεια να γνωρίζουμε; Δεν είμαστε βέβαιοι για αυτό, αν η κοινωνία, ως τέτοια, το μπορεί.  Τα υπάρχοντα πραγματολογικά στοιχεία δεν οδηγούν σε αυτό το συμπέρασμα. Περισσότερο επιβεβαιώνεται η άποψη ότι στα κράτη  που στερούνται κυριαρχίας ,όπως το ελληνικό κράτος, και που ελάχιστα απέχει να μετατραπεί σε κράτος παρίας, ο λαός ανάγεται σε ένα σύνολο μικρών παθητικών μετόχων, που ακολουθεί άβουλος τις ανήμπορες να αντιδράσουν πολιτικές αρχηγεσίες. 

Αλ. Μητρόπουλος: Ακυρώνουν και τα θετικά του «νόμου Κατρούγκαλου»

Νέα Κρήτη


Η ψηφοφορία στη Βουλή για τα προαπαιτούμενα της δόσης  των 2,8 δις ευρώ, υποχρεώνει κυβερνητικούς βουλευτές που πριν 4 μήνες ψήφισαν ευνοϊκές ρυθμίσεις  στο «νόμο Κατρούγκαλου»  για τους νέους αγρότες, επιστήμονες και μικρά τουριστικά καταλύματα χωριών, να τα πάρουν πίσω τώρα  κατά απαίτηση των θεσμών-δανειστών, αποκάλυψε σήμερα στον 9.84 ο πρόεδρος της ΕΝΥΠΕΚΚ , Αλέξης Μητρόπουλος.
Με αυτό τον τρόπο είπε ο Αλέξης Μητρόπουλος ευτελίζουν πλήρως το κοινοβούλιο και πρότερες θετικές αποφάσεις του, επιβάλλοντας ένα νέο-θατσερικό  αμόκ στις κοινωνικές ομάδες που υποτίθεται θα στήριζαν.


Θλιβερή αποκλειστικότητα καταγράφει η Ελλάδα, καθώς είναι η μόνη χώρα στην ΕΕ που επιμένει να εμφανίζει μείωση του κατώτατου μισθού για την τελευταία 8ετία (2008-2016). 

Τη στιγμή που οι άλλες ευρωπαϊκές χώρες στις οποίες επιβλήθηκαν Μνημόνια μετρούν ήδη τις πρώτες αυξήσεις στο ύψος του κατώτατου μισθού, η Ελλάδα βρίσκεται στο -19,5%. 

Στο επίπεδο αυτό κυμαίνεται η μείωση του πραγματικού κατώτατου μισθού τα χρόνια της κρίσης (2008-2016), με προσμετρημένο και τον αποπληθωρισμό.
Η εικόνα αυτή συμπαρασύρει όλο το φάσμα της οικονομίας, με αποτέλεσμα ο μέσος μισθός να έχει καταβαραθρωθεί την περίοδο 2009-2014 κατά 28%. 

Σε αυτό το περιβάλλον εντείνεται, σύμφωνα με το Έθνος, η φτωχοποίηση της μεσαίας τάξης, που ήδη αποτυπώνεται σε πληθώρα στατιστικών στοιχείων. 

Αρκεί, για παράδειγμα, να αναφερθεί πως το 29% του πληθυσμού που το 2008 ανήκε στις μεσαίες και ανώτερες τάξεις, πέντε χρόνια μετά είχε εισόδημα κάτω από το όριο της φτώχειας εκείνου του έτους...

Το σχόλιο της Δευτέρας- Sepenet -Παράταση ΜΥΦ - Πρόστιμα

taxheaven

Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς
Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά
Λογιστής - φοροτεχνικός
Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN


Ι. Πρόλογος
«Εγώ, όταν θα μεγαλώσω θα γίνω Σεπτέμβριος, έλεγε ο Αύγουστος», έγραφε η ποιήτρια και τελικά όντως έτσι έγινε και φέτος. Ο Αύγουστος για μία ακόμη χρονιά μεγάλωσε και έγινε Σεπτέμβριος. Δίπλωσα επιμελώς τις καλοκαιρινές αναμνήσεις και τις τοποθέτησα σε ένα ράφι στην άκρη του μυαλού. Έτσι όπως είναι βολικά τακτοποιημένες μπορώ να ανατρέξω ανά πάσα στιγμή και να ζήσω πάλι, με τη θύμηση όμως, κάποιες ξένοιαστες στιγμές. Άλλωστε, με τη σκέψη μπορείς να πας παντού, ακόμη και να ταξιδεύεις στις όμορφες μνήμες σου. Δεν είναι λίγες οι φορές που κάνω ένα μακροβούτι στις αναμνήσεις μου, χωρίς μάλιστα να με απασχολεί πόσο θα κρατήσω την ανάσα μου. Θαρρώ πως οι πρώτες βροχές και το δροσερό αεράκι που φυσά νωρίς το πρωί μου δημιουργούν μια γλυκιά μελαγχολία. Βέβαια, με βασανίζουν και τα λόγια του ποιητή «Με την πρώτη σταγόνα της βροχής σκοτώθηκε το καλοκαίρι. Μουσκέψανε τα λόγια πού είχανε γεννήσει αστροφεγγιές» και παρόλο που δεν το θέλω, αντιλαμβάνομαι ότι τελικά το καλοκαίρι χάθηκε. Αδιάψευστος μάρτυρας είναι και το επιτραπέζιο ημερολόγιο που δείχνει σήμερα ήδη 26 Σεπτεμβρίου 2016!
Σήμερα είναι το πρώτο μου σχόλιο μετά τον Αύγουστο, γι΄αυτό μην απορείτε που κάνω τέτοιες αναφορές. Κοντεύει να φύγει ο Σεπτέμβριος κι εγώ σαν μικρό παιδί ακόμη αναπολώ ακόμη τις μέρες ξεκούρασης του Αυγούστου! Ένα καλοκαίρι που είναι τόσο μικρό για μας τους λογιστές, όπως βέβαια είναι και για τη συντριπτική πλειονότητα των Ελλήνων. Θα έλεγα πως ουσιαστικά το καλοκαίρι μας είναι απλά λίγες μέρες απόδρασης από τον απίστευτο λαβύρινθο στον οποίο ζούμε και εργαζόμαστε. Απόδρασης σωματικής κυρίως, γιατί δυστυχώς το μυαλό μας σπάνια ξεφεύγει (είχα γράψει κάτι στις αρχές Αυγούστου για το θέμα αυτό με τίτλο «Στιγμές, εικόνες και σκέψεις μακριά απ΄ το επάγγελμα…»).

Γ.Κοντογιώργης, Η πολιτική Ευρώπη σε αδιέξοδο. Η Ελλάδα στη μέγγενη της δυναστικής κομματοκρατίας και της διεθνούς ολιγαρχίας

Κοσμοσύστημα


“Η Ελλάδα στη μέγκενη της δυναστικής κομματοκρατίας και της διεθνούς ολιγαρχίας”.

Ο Καθηγητής Πολιτικής Επιστήμης και πρώην Πρύτανης του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργος Κοντογιώργης στην εκπομπή του Kontra Channel "Επί του Πιεστηρίου" της 16.9.2016.

ΠΙΣΩΠΛΑΤΑ

iskra

Του ΣΤΑΘΗ*  
Σύμφωνα με το πρώτο θέμα της «Αγοράς» του Σαββάτου που πέρασε (24.9.2016), σε επιστολή της γνωστής δικηγόρου, κυρίας Αριάδνης Νούκα, προς τον κ. Γιούνκερ για τα «κόκκινα δάνεια» ο τελευταίος απάντησε ότι οι διευθετήσεις σε αυτό το θέμα έγιναν με ευθύνη της ελληνικής κυβέρνησης και όχι των δανειστών.  
Ποιό είναι το επίδικον: να δίνεται από τις ελληνικές (;) τράπεζες (;) η δυνατότητα στους «κόκκινους» δανειολήπτες να εξαγοράζουν οι ίδιοι τα δάνειά τους σε χαμηλότερο (κουρεμένο) τίμημα και πάντως υψηλότερο από το γελοίο εκείνο, με οποίο τα αρπακτικά των αγορών, αποκτώντας τα εν λόγω δάνεια, θα συνέχιζαν να γδέρνουν τους δανειολήπτες.  
Αυτή η διαδικασία εφαρμόζεται με επιτυχία στην Κύπρο στην Ιρλανδία και πλήθος άλλων χωρών που έχουν παγιδευθεί στην «κρίση». Με επιτυχία, διότι το όλον πράγμα αφορά σε όντως αδύναμους να ανταπεξέλθουν πολίτες, χωρίς να θίγει την «κουλτούρα των πληρωμών» - ζήτημα το οποίον και οι τράπεζες και τα κράτη μπορούν δια του Μεγάλου Αδελφού να ελέγξουν πλήρως.  
Γιατί λοιπόν αυτή η μορφή σχετικής σεισάχθειας δεν συντελείται στη χώρα μας; Η απάντηση Γιούνκερ είναι συντριπτική: «Δεν το θέλει η ελληνική κυβέρνηση».  
Το πρόβλημα, πολιτικώς και ηθικώς, έχει κολοσσιαία διάσταση. Πρόκειται για ένα ακόμα πισώπλατο χτύπημα της κυβέρνησης στους Έλληνες (ανάλογο εκείνων που ανιχνεύονται σε θέματα όπως οισυντάξεις, τα ασφαλιστικά, η φορολόγηση και τα εργασιακά, όπου η ταυτότητα του δολοφόνου είναι θολή) – ή κυβέρνηση ή οι δανειστές βάφουν με αίμα τα χέρια τους κάθε φορά και σε ποιό ποσοστό;  
Διότι έχουμε φθάσει να μετράμε τον θάνατο με ποσοστά.  
Η απάντηση της κυβέρνησης για αυτό το άγος (δια του κ. Σταθάκη) είναι ότι η αρπαγή των δανείων απ’ τα κοράκια προβλέπεται από το μνημόνιο!  
Ποιός λέει την αλήθεια; ο κ. Γιούνκερ ή ο κ. Σταθάκης;  

Δευτέρα, 26 Σεπτεμβρίου 2016

Ιωάννης Καποδίστριας ο Μέγας

Από κείμενο της Βέρας Καλαντζή


Στις 27 Σεπτεμβρίου του 1831 η αναγεννημένη Ελλάδα έχασε  τον μεγαλύτερο πολιτικό της σύγχρονης ιστορίας της, τον Ιωάννη Καποδίστρια, από τις σφαίρες της οικογένειας αδελφό του Πετρόμπεη Μαυρομιχάλη. Τα όπλα των δολοφόνων όπλισαν ο τοπικός λαϊκισμός και η φαυλοκρατία και ενθάρρυναν ξένες δυνάμεις, η Αγγλία και η Γαλλία. Αν ο μέγιστος αυτός Έλληνας είχε παραμείνει για μεγαλύτερο διάστημα στο πηδάλιο της χώρας, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, η Ελλάδα θα
είχε καλύτερη πορεία στο μέλλον. Αλλά και στα λίγα χρόνια της διακυβέρνησής του, το έργο που συντελέστηκε ήταν τεράστιο.  Ένας διεθνούς επιπέδου διπλωμάτης και πολιτικός, άνθρωπος με απίστευτα  αποθέματα δύναμης και αντοχής, που δε δέχτηκε ποτέ το μισθό του ως κυβερνήτης. Πιο σωστά ακόμα, έπαιρνε το μισθό του και αμέσως τον έδινε σε κάποια χήρα ή ορφανό.



Στις 30 Μαρτίου 1827 η Εθνοσυνέλευση της Τροιζήνας τον εξέλεξε Κυβερνήτη και έπειτα από διαβουλεύσεις στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες για την εξασφάλιση υποστήριξης στο  νεοσύστατο ελληνικό κράτος έφτασε στο Ναύπλιο στις 7 Ιανουαρίου 1828. Μαζεύει πολλά χρήματα από δάνεια και προσφορές, ώστε όταν φθάνει στην Ελλάδα έχει ήδη έτοιμο το πρώτο ελληνικό δημόσιο ταμείο.
Γεννήθηκε στην Κέρκυρα στις 11 Φεβρουαρίου 1776. 
Ο πατέρας του καταγόταν από οικογένεια ευγενών. Σπούδασε ιατρική, φιλοσοφία και νομικά στο Πανεπιστήμιο της Παταβίας (Πάντοβα) της Ιταλίας. Το 1809 ο Καποδίστριας εισήλθε στη διπλωματική υπηρεσία της Ρωσίας, κατόπιν προσκλήσεως του Τσάρου Αλέξανδρου Α΄, αφού τα προηγούμενα έτη είχε διατελέσει Διοικητής της Ιονίου Πολιτείας και Γραμματέας της Επικρατείας. Μετά από μεγάλες διπλωματικές επιτυχίες, ο Τσάρος τον έχρισε Υπουργό Εξωτερικών της Ρωσικής Αυτοκρατορίας από το 1816 έως και τι 1822. Το 1822 εγκαταστάθηκε στη Γενεύη λαμβάνοντας τον τίτλο του επίτιμου πολίτη. Μένει εκεί έως το 1827.

Ο αυτάρεσκος διχασμός

Νέα Πολιτική


του Λευτέρη Κουσούλη*
Η κοινωνική και πολιτική σύγκρουση είναι η κινητήρια δύναμη της ιστορίας. Ανάγκη και επιθυμίες, φαντασία και ιδέες, ποικίλες επινοήσεις και κατασκευές του νου, βγάζουν τους ανθρώπους από την ασφάλεια των σπηλαίων και τους οδηγούν στη δοκιμασία του πρώτου ορίζοντα, με την πρόκληση του επόμενου να στέκει εκεί, γεννώντας αγωνία και έμπνευση. Στη μεγάλη διαδρομή, στην επώδυνη εξέλιξη που συντελείται στον μακρύ χρόνο, η πολιτική, ως ο θεσμικός έλεγχος της βίας, διεκδικεί τη ρύθμιση της σύγκρουσης που ενυπάρχει σε κάθε φάση αυτής της εξέλιξης.
Η πολιτική σύγκρουση επιδιώκει τη διαρκή αναδιατύπωση των κανόνων, πασχίζει για μια νέα ισορροπία μεταξύ ελευθερίας και ανάγκης, μεταξύ συλλογικού και ατομικού. Το διαρκές και ανυπότακτο αυτό αίτημα, με όποια έκφραση και αν λαμβάνει, γίνεται συχνά – όχι πάντα – καθοριστικός συντελεστής της εξέλιξης, περιορίζοντας το πεδίο της εξουσίας υπέρ των δικαιωμάτων και της ελευθερίας.
Η πολιτική σύγκρουση είναι πηγή αλλαγής. Παύει να είναι πηγή αλλαγής και μεταβάλλεται σε οπισθοδρόμηση, όταν αυτή καταργεί την πολιτική λειτουργία, οδηγείται από μεσσιανικές αντιλήψεις ολοκληρωτικού τύπου και επιδιώκει μια καθολική κυριαρχία. Οταν γίνεται αυτοσκοπός. Οταν η σύγκρουση και ο διχασμός που εμπεριέχει, συνοδεύεται από τον προσωρινά κυρίαρχο με επιχειρήματα και ήθος πολιτικής αυταρέσκειας. Οταν η σύγκρουση αναδεικνύεται ως αυτάρεσκος διχασμός. Οταν γίνεται άγονη σύγκρουση.  

Στ. Λυγερός: Πολιτικές σκιαμαχίες σε μνημονιακό πεδίο εξουσίας των Δανειστών (ΗΧΗΤΙΚΟ)

Νέα Κρήτη


Η υπαρκτή πολιτική πόλωση των ημερών, που εν πολλοίς αφορά και το ανακάτεμα της τράπουλας στο τηλεοπτικό τοπίο από την κυβέρνηση, αλλά και την αντίδραση μέρους της οικονομικής ολιγαρχίας, δεν είναι παρά μία πολιτική σκιαμαχία, σε απόκλιση από τα πραγματικά προβλήματα της κοινωνίας, σημείωσε μιλώντας στον 9.84 ο αρθρογράφος στο Πρώτο Θέμα και συγγραφέας Σταύρος Λυγερός.  Η αντιπαράθεση για τις τηλεοπτικές άδειες έχει υπερδιογκωθεί και πάντως δεν μπορεί να δημιουργήσει πολιτικό μείζον θέμα που να οδηγεί σε πρόωρες εκλογές.
Ο Στ. Λυγερός μίλησε για τα μεγάλα ζητήματα της οικονομίας, τις υπερβολές τμήματος της διαπλοκής με το να εγκαλεί για ζητήματα που και το ίδιο είναι εκτεθειμένο και από  την άλλη την αδυναμία της κυβέρνησης να πείσει για αλλαγή πορείας στη οικονομία με νούμερα που δεν βγαίνουν. Αναφερόμενος τέλος στο Κυπριακό, τόνισε ότι με την Ελλάδα και την Κύπρο σε πίεση κυρίως με την οικονομία, στήνεται ένα σκηνικό Σχεδίου Ανάν Β΄, όπου για την ώρα η θέση του έλληνα ΥΠΕΞ Νίκου Κοτζιά, ότι η Ελλάδα δεν μπαίνει σε λογικές εγγυητριών δυνάμεων, φαίνεται να είναι το πιο ισχυρό ανάχωμα για να μην προχωρήσει το σχέδιο αυτό

ΤΙ ΤΡΕΧΕΙ ΜΕ ΤΗΝ ΤΡΑΠΕΖΑ ΑΤΤΙΚΗΣ;

iskra

Του ΓΙΩΡΓΟΥ ΔΕΛΑΣΤΙΚ*
Είναι προφανές ότι κάτι βρόμικο συμβαίνει με την Τράπεζα Αττικής – βρόμικο τόσο στο πολιτικό όσο και φυσικά στο οικονομικό πεδίο. Γιατί, άραγε, επιχειρείται να αποδοθούν στο ΣΥΡΙΖΑ οι ευθύνες της πολιτικής που άσκησαν μέσω της Τράπεζας Αττικής – της Attica Bank, όπως τη βλέπουμε γραμμένη πλέον – οι κυβερνήσεις του Γιώργου Παπανδρέου και τωνΣαμαρά – Βενιζέλου, συμπεριλαμβανομένης βεβαίως και της κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα τον τελευταίο ενάμιση και πλέον χρόνο;
Υπάρχει ένα καθοριστικό στοιχείο που είναι άγνωστο στο ευρύ κοινό. ΟΓιάννης Γαμβρίλης υπήρξε πρόεδρος της Τράπεζας Αττικής από το Μάρτιο του 2010 μέχρι τον Ιούνιοτου 2016. Υπήρξε, δηλαδή, πρόεδρος και επί κυβέρνησης του ΠΑΣΟΚ, οπότε και τοποθετήθηκε στη θέση αυτή, και επί κυβέρνησης Σαμαρά – Βενιζέλου και επί κυβέρνησης του Αλέξη Τσίπρα και τουΣΥΡΙΖΑ, τον τελευταίο σχεδόν ενάμιση χρόνο, αφού παραιτήθηκε μόλις προ τριμήνου. Η Τράπεζα Αττικής χαρακτηρίζεται από μία σοβαρότατη ιδιομορφία. Κύριος μέτοχός της είναι το ΤΣΜΕΔΕ, δηλαδή το ταμείο των ασφαλισμένων μηχανικών. Από το 1997, όταν το ΤΣΜΕΔΕ απέκτησε το 34% των μετοχών της Τράπεζας Αττικής, η κατάσταση μεταβλήθηκε άρδην. Το 1999, για παράδειγμα, τα γενικά διοικητικά έξοδα της Attica Bank ανέρχονταν σε μόλις 1,1 εκατομμύρια ευρώ. Επτά χρόνια αργότερα όμως, το 2006, τα έξοδα είχαν απογειωθεί κατά... τριάντα (!) φορές και ανέρχονταν πλέον σε 35 εκατομμύρια ευρώ. Μόλις πέρασαν επτά ακόμη χρόνια και φτάσαμε στο 2013, παρά τις τρομερές δυσκολίες του χρηματοπιστωτικού συστήματος που είχε βυθιστεί στην κρίση, τα γενικά διοικητικά έξοδα είχαν φτάσει στα 45 εκατομμύρια ευρώ.
Ο Γιάννης Γαμβρίλης παρέμεινε τόσα χρόνια πρόεδρος της Τράπεζας Αττικής γιατί ήταν ταυτόχρονα και πρόεδρος του ταμείου των μηχανικών, του ΤΣΜΕΔΕ. Οι στενότατες σχέσεις της Τράπεζας Αττικής με τους μηχανικούς και, πρωτίστως, με τις κατασκευαστικές εταιρείες ακινήτων εξηγεί εν μέρει και το γιατί τα «κόκκινα» ανοίγματα της τράπεζας έχουν εκτοξευτεί στο 58% (!) των δανείων που έχει συνολικά χορηγήσει, την ώρα που και οι τέσσερις συστημικές τράπεζες έχουν ποσοστό «κόκκινων» δανείων κάτω από 40%. Οι κατασκευαστικές εταιρείες, έχοντας μια τράπεζα «δική τους», την οποίαελέγχουν άμεσα ή έμμεσα μέσω γνωριμιών, απολύτως λογικό και αναμενόμενο ήταν να τηναξιοποιήσουν προς όφελός τους, παίρνοντας δάνεια, τα οποία είτε αδυνατούσαν είτε αδιαφορούσαννα πληρώσουν, λόγω της κρίσης.

Αρ. Παπαδάκης: Τα εφιαλτικά σχέδια CETA-TTIP-TISA (ΗΧΗΤΙΚΟ)

Νέα Κρήτη


Για πρώτη φορά στην Ελλάδα το περασμένο Σάββατο στη Θεσσαλονίκη, παρουσιάστηκε μία ολοκληρωμένη επιστημονικά μελέτη από δύο πολυμελείς ομάδες ερευνητών , για τις επιπτώσεις και στη χώρα μας από τις μεγάλες συμφωνίες ελεύθερου εμπορίου, είπε μιλώντας στον 9.84 ο Αριστείδης Παπαδάκης, μέλος της Οικολογικής Παρέμβασης Ηρακλείου. Ο ίδιος χαρακτήρισε τις συμφωνίες αυτές, την ουσιαστική επιβολή από τις πολυεθνικές ενός υπερμνημονίου  , με μόνιμα χαρακτηριστικά οριζόντια, για όλη την Ε.Ε.
Έδωσε μάλιστα παραδείγματα, για το πώς οι συμφωνίες αυτές αν περάσουν από τις κυβερνήσεις των χωρών της Ε.Ε. θα δημιουργήσουν, ένα απόλυτα εφιαλτικό σκηνικό, σε όλες τις δράσεις και λειτουργίες σε παραγωγή, κοινωνία και δημοκρατία στην Ευρώπη.

Η δημογραφική βόμβα, η γαλάζια οικονομία, και το «success story» της Τήλου

Νέα Κρήτη


Δημοσιεύθηκε από τον Οργανισμό έρευνας και ανάλυσης «διαΝΕΟσις» έρευνα για το Δημογραφικό πρόβλημα της Ελλάδας (http://www.dianeosis.org/2016/09/greece_demographic_crisis/).
Γράφει ο Δημήτρης Σκουτέρης
Σύμφωνα με την έρευνα αυτή: «Για πρώτη φορά μεταπολεμικά, ο πληθυσμός της Ελλάδας μειώνεται. Τα τελευταία πέντε χρόνια, οι νέοι κάτοικοι που γεννιούνται στη χώρα μας ή μεταναστεύουν σε αυτή από άλλες χώρες είναι λιγότεροι από τους κατοίκους που πεθαίνουν και από αυτούς που μεταναστεύουν σε άλλες χώρες. Ταυτόχρονα, ο πληθυσμός της εξακολουθεί να γερνάει.
Συνοπτικά:
◾Σύμφωνα με όλα τα σενάρια που διατυπώνει η έρευνα, ο πληθυσμός της Ελλάδας στο μέλλον θα μειωθεί σημαντικά.
◾Το 2050 ο πληθυσμός της χώρας υπολογίζεται ανάμεσα στα 10 εκατομμύρια(σύμφωνα με το πιο αισιόδοξο σενάριο) και τα 8,3 εκατομμύρια (στο πιο απαισιόδοξο).
◾Η ελάττωση του πληθυσμού θα κυμανθεί από περίπου 800 χιλιάδες μέχρι 2,5 εκατομμύρια άτομα.
Ο πληθυσμός της χώρας γερνάει. Η διάμεση ηλικία, που ήταν 26 έτη το 1951, και που είναι 44 έτη σήμερα, αναμένεται να αυξηθεί κατά 5-8 έτη.

Η πηγάδα - 6. Η εύγλωττη σιωπή

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση

Μελιγαλάς. Τα μνήματα των "αθώων θυμάτων" σε πλήρη εγκατάλειψη.
Στο προηγούμενο κείμενο έγραψα δυο φράσεις ίσως "φορτωμένες" εκφραστικά αλλά ακριβείς ως προς το περιεχόμενό τους: "Ανακαλύφθηκαν θύματα εκεί που δεν υπήρχαν και γεννήθηκαν ήρωες δίχως να τους έχει γεννήσει μάνα. Φτιάχτηκαν μέχρι και τάφοι με ονόματα που δεν είχαν καμμιά σχέση με τα γεγονότα". Ένα δείγμα του τι εννοοώ το έδωσα με τον περίφημο τάφο του ανύπαρκτου τετράχρονου. Σήμερα θα πάμε την σχετική συζήτηση λίγο παρακάτω.

Από την επόμενη κιόλας χρονιά των γεγονότων που εξιστορούμε, η αστική τάξη έβαλε μπρος την επιχείρηση εκμετάλλευσης του Μελιγαλά, εντείνοντας την αντικομμουνιστική της προπαγάνδα, προκειμένου να μαντρώσει και να εμψυχώσει τους "εθνικόφρονας" εν όψει του διαφαινόμενου εμφύλιου. Μη ξεχνάμε ότι τα υπολείμματα των ταγματασφαλιτών και οι κάθε λογής δωσίλογοι αναδείχτηκαν σε εξαιρετικούς συμμάχους αυτής της τάξης στον αγώνα της για ανάληψη της εξουσίας.

Παρένθεση. Τα ανιστόρητα φασιστοειδή δεν έχουν κανέναν πρόβλημα στο να χαρακτηρίζουν τον μεν Μελιγαλά ως κομμουνιστικό έγκλημα του εμφυλίου τον δε Βελουχιώτη ως αποτρόπαιο εμφυλιοπολεμικό εγκληματία. Προφανώς, είτε δεν έμαθαν ποτέ ότι ο εμφύλιος άρχισε ενάμισυ χρόνο μετά τον Μελιγαλά και οκτώμισυ μήνες μετά τον θάνατο του Άρη είτε δεν τους είναι βολική η αλήθεια ότι ο ΕΛΑΣ κι ο Βελουχιώτης πολεμούσαν τους κατακτητές και τους συνεργάτες τους. Κλείνει η παρένθεση.

Από το 1945, λοιπόν, το επίσημο κράτος οργανώνει και συμμετέχει το "μνημόσυνο των θυμάτων της πηγάδας", με την συμμετοχή των προθύμων (εκκλησία, στρατιωτική και αστυνομική ηγεσία, πολιτευτές κλπ) και των άσχετων που δεν μπορούν να κάνουν αλλιώς (μαθητές, στρατιώτες, δημόσιοι υπάλληλοι κλπ). Με βασιλικό διάταγμα του 1953, γίνεται έρανος (κυρίως μεταξύ στρατιωτών και μαθητών) για να ανεγερθεί μνημείο στον χώρο της πηγάδας, ενώ ο αλήστου μνήμης χουντικός υφυπουργός παιδείας και γενικός γραμματέας αθλητισμού Κωνσταντίνος Ασλανίδης φρόντισε για την τελική διαμόρφωση του μνημείου. Φυσικά, το 1967 ετίμησε τις εκδηλώσεις με την παρουσία του ο ίδιος ο αντιπρόεδρος της εθνοσωτηρίου Στυλιανός Παττακός, ο οποίος εξακολουθεί να την τιμά είτε αυτοπροσώπως είτε στέλνοντας στεφάνι.