Δευτέρα, 24 Νοεμβρίου 2014

ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΣ ΣΤΟΝ ΑΕΡΑ, ΣΤΟ ΕΛΕΟΣ ΤΗΣ ΤΡΟΪΚΑΣ

iskra


ΝΕΑ ΦΟΡΟΕΠΙΔΡΟΜΗ, ΠΕΡΙΚΟΠΗ ΔΑΠΑΝΩΝ, ΕΝΩ ΑΝΑΜΕΝΟΝΤΑΙ ΚΑΙ ΝΕΑ ΜΕΤΡΑ !
Κατατέθηκε σήμερα Παρασκευή (21/11) στη Βουλή ο κρατικός προϋπολογισμός για το 2015, με την κυβέρνηση και την τρόικα να μην έχουν καταλήξει σε οριστική συμφωνία για το νέο σκληρό πακέτο μέτρων που θα συνοδεύσει την λεγόμενη προληπτική γραμμή στήριξης.
Ο νέος προϋπολογισμός, ευρισκόμενος υπό τηναίρεση της τρόικας, θα ψηφισθεί μέχρι τις 7 Δεκεμβρίου. Κύριο χαρακτηριστικό του νέου προϋπολογισμού είναι η ενίσχυση της φοροεπιδρομήςσε βάρος της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων της πόλης και της υπαίθρου, προκειμένου να επιτευχθούν υψηλά πρωτογενή πλεονάσματα (πρόβλεψη για ποσό ύψους 3% του ΑΕΠ).
Υπενθυμίζεται ότι ο κρατικός προϋπολογισμός δεν έχει εγκριθεί από την τρόικα και ως εκ τούτου, δεν θα πρέπει να αποκλείονται νέες επώδυνες ανατροπές που θα προκύψουν από τους συνακόλουθουςσυμπληρωματικούς προϋπολογισμούς.
Κύκλοι της ριζοσπαστικής Αριστεράς επεσήμαναν στην Iskra ότι ο άρτι κατατεθείς προϋπολογισμός για το 2015 είναι καταστροφικός και βαθιά ταξικός σε βάρος του ελληνικού λαού, δεν δίνει καμιάπροοπτική διεξόδου για την χειμαζόμενη οικονομία, ενώ υπογράμμιζαν ότι η χρήση “μαγειρεμένων” και εικονικών στοιχείων για την κατάρτισή του εξυπηρετούν επικοινωνιακές σκοπιμότητες.
Οικονομικοί παρατηρητές τόνιζαν ότι τα φορολογικά έσοδα του κράτους για το 2015 θα αυξηθούν κατά 1,4 δισ. ευρώ (από 45,62 δισ. ευρώ το 2014 στα 47,03 δισ. ευρώ το 2015), αύξηση την οποία θα επωμιστούν οι εργαζόμενοι. Αρκεί να αναφερθεί ότι ο φόρος εισοδήματος για τα φυσικά πρόσωπα(μισθωτοί, συνταξιούχοι, επαγγελματοβιοτέχνες κλπ) θα είναι φουσκωμένος κατά 520 εκατ. ευρώ ενώ οι φόροι στην περιουσία θα αυξηθούν κατά 80 εκατ. ευρώ. Την ίδια ώρα ο φόρος εισοδήματος των νομικών προσώπων, δηλ. των ανωνύμων εταιριών, θα μειωθεί (!) κατά 88 εκατ. ευρώ.
Όσον αφορά το σκέλος των δαπανών, ιδιαίτερα ανησυχητικό κρίνεται το νέο ψαλίδισμα των κονδυλίων στο Πρόγραμμα Δημοσίων Επενδύσεων (ΠΔΕ), το ύψος του οποίου θα διαμορφωθεί για τη νέα χρονιά στο ελαχιστότατο ποσό των 6,4 δισ. ευρώ (από 6,8 δισ. που προβλέπονται για το 2014). Οι ίδιοι παρατηρητές σημείωναν ότι η καθήλωση του ΠΔΕ σε τόσο χαμηλά επίπεδα καθιστά την Ελλάδα παραγωγική και οικονομική έρημο, με το στόχο για αύξηση του ΑΕΠ κατά 2,9% το επόμενο έτος να φαντάζει "όνειρο θερινής νυκτός".

Αριστοτέλης - Ποιος είναι ο γενναίος άνθρωπος;

Αντικλείδι


Η ανδρεία είναι η μεσότητα σε σχέση με τον φόβο και το θάρρος. Ο ανδρείος έχει να κάνει με πράγματα που προκαλούν μέγιστο φόβο και κανείς άλλος πέραν αυτού δεν υποφέρει τα δεινά τόσο μετρημένα όσο ο ανδρείος. Το πιο φοβερό απ’ όλα είναι ο θάνατος, καθώς με αυτόν τα πάντα λήγουν.
Σε σχέση με αυτό μπορούμε να πούμε πως ανδρείος ονομάζεται εκείνος που δεν φοβάται τον ένδοξο θάνατο και όλες εκείνες τις επικίνδυνες καταστάσεις που απειλούν με θάνατο. Ανδρείος είναι οποίος υπομένει και φοβάται όσα πρέπει και χάριν εκείνου που πρέπει και με τον τρόπο και τον χρόνο που πρέπει. Αισθάνεται και πράττει όπως του επιτρέπει η αξιοπρέπεια του και η λογική του.
Πέραν της μεσότητας που βρίσκεται η αρετή της ανδρείας, στα άκρα εντοπίζουμε από την μια την δείλια και απέναντι της την θρασύτητα. Ο θρασύς έχει το χαρακτηριστικό πως είναι και αλαζόνας και προφασίζεται πως κατέχει την ανδρεία. Συνηθίζουν οι θρασύδειλοι να μιμούνται, και σε περιπτώσεις που εμπνέεται κάποιο θάρρος να αποθρασύνονται και να ενεργούν φαινομενικά ανδρεία και υπέρμετρα, στα πραγματικά φοβερά όμως και στα επικίνδυνα δεν αντέχουν και αποκουτιαίνουν. Είναι προπετείς, και ενώ πριν εκδηλωθεί ο κίνδυνος θέλουν να εμφανίζονται ριψοκίνδυνοι, την ώρα του κίνδυνου απομακρύνονται. Οι ανδρείοι την ώρα της δράσης είναι ορμητικοί, προηγουμένως όμως είναι ήσυχοι!

Αριστοτέλης - Αυτά είναι τα 12 χαρακτηριστικά του υπεράνθρωπου

Αντικλείδι


Ποια είναι τα χαρακτηριστικά ενός "ιδανικού ανθρώπου" ή Υπεράνθρωπου κατά τον Αριστοτέλη;
---
"Όμως ο ιδανικός άνθρωπος κατά τον Αριστοτέλη -ο μεγαλόψυχος δεν είναι ένας απλός μεταφυσικός φιλόσοφος.
Δεν εκθέτει τον εαυτό του σε κίνδυνο για ασήμαντους λόγους... αφού ελάχιστα είναι τα πράγματα που θεωρεί πολύτιμα. Όμως θα διακιν­δυνεύσει για έναν σημαντικό σκοπό, και θα είναι έτοιμος να θυσιάσει τη ζωή του, αφού πιστεύει ότι δεν αξίζει τον κόπο να προστατεύει κανείς τη ζωή του με οποιοδήποτε τίμημα.
Του αρέσει να ευεργετεί, αλλά ντρέπεται να τον ευεργετούν, γιατί το πρώτο είναι ένδειξη ανωτερότητας και το δεύτερο κατωτερότητας...
Δεν ανταγωνίζεται τους άλλους για τα κοινά αντικείμενα της φιλοδοξίας, ούτε πηγαίνει εκεί όπου άλλοι κατέχουν την πρώτη θέση...

Ο Βολταίρος και το έργο του*



Ο Φρανσουά Μαρί Αρουέ (Γαλλικά: François-Marie Arouet, επιλεγόμενος Voltaire) (21 Νοεμβρίου 1694 – 30 Μαΐου 1778) ευρύτερα γνωστός με το φιλολογικό ψευδώνυμο Βολταίρος (Voltaire) ήταν Γάλλος φιλόσοφος, συγγραφέας και ευθυμογράφος, θεωρείται κεντρική μορφή και ενσάρκωση του Διαφωτισμού του 18ου αιώνα. Υπήρξε επίσης δοκιμιογράφος και κορυφαίος εκπρόσωπος του ντεϊσμού (déisme).

Γεννήθηκε στο Παρίσι στις 21 Νοεμβρίου 1694 μέσα σε μία μεσοαστική οικογένεια. Ο πατέρας του ήταν συμβολαιογράφος και ανώτερος υπάλληλος του Υπουργείου Οικονομικών. Έχασε τη μητέρα του όταν ήταν 7 ετών και μετά από δύο χρόνια εισήλθε στο ιησουιτικό κολέγιο του Μεγάλου Λουδοβίκου όπου παρέμεινε ως το 1711. Για την εκπαίδευσή του εκεί έγραψε αργότερα ότι δεν είχε μάθει τίποτα "εκτός από λατινικά και ανοησίες" αν και στο κολέγιο φαίνεται ότι διαμόρφωσε τις βάσεις της ιδιαίτερης γνώσης του και διέγειρε πιθανώς την ισόβια αφοσίωσή του στο θέατρο. Κατά το διάστημα των ετών 1711-1713 μελέτησε τη νομική επιστήμη.

Πριν αρχίσει τη συγγραφική του καριέρα, με την παρότρυνση του πατέρα του, υπηρέτησε ως γραμματέας του Γάλλου πρέσβη στην Ολλανδία. Επέστρεψε στο Παρίσι την εποχή του θανάτου του Λουδοβίκου του 14ου και σύντομα απέκτησε φίλους μεταξύ της αριστοκρατικής τάξης. Οι σατιρικοί στίχοι του τον έκαναν ιδιαίτερα δημοφιλή στα ανώτερα κοινωνικά στρώματα. Τότε παρουσίασε το πρώτο θεατρικό του έργο, την τραγωδία Οιδίπους (Oedipe), απομίμηση του Οιδίποδος του Σοφοκλή, στον κύκλο του.

Το έργο του

Θέατρο


Η θεατρική παραγωγή του Βολταίρου ανέρχεται μεταξύ πενήντα και εξήντα έργων, ορισμένα εκ των οποίων είναι γνωστά μόνο από αναφορές ή απεικονίσεις. Είναι εκ πρώτης όψεως αξιοπρόσεκτο ότι ο Βολταίρος, του οποίου η κωμική ικανότητα ήταν αναμφισβήτητα πολύ πιο αξιόλογη από την τραγική, έχει γράψει πολλές τραγωδίες αρκετά αξιόλογες, αλλά μόνο μια μέτρια, δεύτερης κλάσης, κωμωδία, τη Nanine. Οι άλλες προσπάθειές του σε αυτήν την κατεύθυνση είναι είτε μικρής αξίας και σχεδόν ασήμαντες, είτε, όπως στην περίπτωση του κάπως διάσημου Ecossaise, αντλούν όλο το ενδιαφέρον τους όντας προσωπικοί λίβελοι. Οι τραγωδίες του, αφ' ετέρου, είναι εργασίες εξαιρετικής αξίας. Αν και ο Βολταίρος δεν κατείχε ούτε την τέλεια στιχουργία του Ρακίνα, ούτε την ευγενή ποιητικότητα του Κορνήλιου, ξεπέρασε αυτές τις ελλείψεις, κατά τη γνώμη των ειδικών, στην πλοκή του δύσκολου και τεχνητού παιχνιδιού της γαλλικής τραγωδίας Ζαΐρα (Zaire), μεταξύ εκείνων όπου η αγάπη αναγνωρίζεται ως βασικό κίνητρο, και Μερόπη (Merope), μεταξύ εκείνων όπου αυτό το κίνητρο είναι αποκλεισμένο και υποταγμένο. Ο Βολταίρος ήξερε ότι η κοινή γνώμη της εποχής του απέδιδε τα εύσημά της σε έναν ικανό και επιτυχημένο δραματουργό και ήταν αποφασισμένος να κερδίσει αυτά τα εύσημα. Επομένως έθεσε όλη τη θαυμαστή του ευφυΐα σε αυτό το στόχο.

Κυριακή, 23 Νοεμβρίου 2014

Όουεν, ο άνθρωπος που κοίταξε στα μάτια την Ουτοπία

Το Ποντίκι



του Ξενοφώντος Μπρουντζάκη

ΑΦΙΕΡΩΜΑ

Οι απαρχές των επαναστατικών κινημάτων

1771-1858


Ο Ρόμπερτ Όουεν ξεκίνησε το μακρύ ταξίδι του μέσα στην Ιστορία ως ένα δεκάχρονο αγόρι και κατάφερε να φτιάξει τη δική του βιομηχανία εμπνεόμενος από την ουτοπία της ταξικής αρμονίας

Ένα από τα επτά παιδιά μιας πολυμελούς οικογένειας, ο Ρόμπερτ Όυεν γεννήθηκε το 1771 στο Νιουτάουν της Κεντρικής Αγγλίας. Από πολύ μικρός διακρίθηκε για την αγάπη του στο διάβασμα. Ο ίδιος εξομολογείται στην αυτοβιογραφία του ότι κατά την περίοδο που ήταν ακόμα παιδί και μεγάλωνε στη γενέτειρά του «…ήμουν φιλομαθής και είχα ένα μεγάλο πάθος για να διαβάζω ό,τι μου έπεφτε στα χέρια. Καθώς ήμουν γνωστός και γνώριζα κάθε οικογένεια στην πόλη, οι βιβλιοθήκες του κληρικού, του γιατρού και του δικηγόρου – των μορφωμένων ανθρώπων της πόλης – ήταν ανοιχτές για μένα».
Σε ηλικία μόλις δέκα ετών και αφού τελείωσε πολύ σύντομα το σχολείο της Εκκλησίας, ο Όουεν αρχίζει τη μεγάλη περιπέτεια της ζωής του εγκαταλείποντας την πατρική στέγη, για να βρεθεί αρχικά στο Λονδίνο και κατόπιν στο Στάμφορντ, όπου εγκαταστάθηκε. Εκεί, ήρθε σε πρώτη επαφή με έναν υφασματέμπορο, δίπλα στον οποίο πήρε τα πρώτα του μαθήματα στο εμπόριο. Το 1784 εγκαταλείπει το Στάμφορντ, για να εγκατασταθεί στο Λονδίνο και να δουλέψει εκεί για τρία χρόνια ως υπάλληλος σε υφασματάδικο.
Το 1787 ο Όουεν βρίσκεται στο Μάντσεστερ που ήταν η μητρόπολη της βιομηχανίας του βαμβακιού. Εκεί γνωρίστηκε με τον μηχανικό Τζ. Τζόουνς, με τον οποίο συνεταιρίστηκε και, αφού πρώτα κατάφερε να δανειστεί 100 λίρες, έφτιαξε μαζί του μια μικρή βιομηχανία κατασκευής κλωστικών εργαλείων. Ο συνεταιρισμός αυτός δεν μακροημέρευσε, ωστόσο στα χέρια του Όουεν έμειναν τρεις μηχανές παραγωγής νήματος που τις χειρίζονταν τρεις εργάτες. Αυτή η φάμπρικα του απέφερε ένα σημαντικό κέρδος 300 λιρών τον χρόνο.

ΕΞΑΝΤΑΣ - Το άγγιγμα του Μίδα


Όταν οι Ισπανοί κατακτητές έφτασαν στην Κολομβία τον 16ο αιώνα, νόμιζαν πως είχαν βρει το μυθικό Ελ Δοράδο. Είδαν έκπληκτοι μια τελετή στη λίμνη Γουαταβίτα κοντά στη σημερινή Μπογκοτά, όπου ο αρχηγός των Μούισκας, γυμνός και αλειμμένος ολόκληρος με χρυσόσκονη, (ο "επιχρυσωμένος βασιλιάς", ο "El Dorado"), έριχνε στο νερό τεράστιες ποσότητες χρυσού, προσφορά στους θεούς.

Πέντε αιώνες μετά, με τις τιμές του χρυσού να έχουν εκτιναχθεί στα ύψη εξαιτίας της παγκόσμιας οικονομικής κρίσης, οι πολυεθνικές εταιρείες αυτή τη φορά, είναι εκείνες που αναζητούν στην Κολομβία, το νέο Ελ Δοράδο. Και όχι μόνο αυτές... Οι αντάρτες, οι παραστρατιωτικοί, τα καρτέλ των ναρκωτικών, όλοι διεκδικούν μερίδιο από τα θρυλικά χρυσοφόρα κοιτάσματα της χώρας.

Ο πυρετός του χρυσού στην Κολομβία, που τροφοδοτεί πλέον - μαζί με την κοκαΐνη - τον εμφύλιο που μαίνεται στη χώρα για πάνω από 40 χρόνια, αποτελεί μια αθέατη, παράπλευρη απώλεια της οικονομικής δίνης, στην οποία έχει περιέλθει όλος ο πλανήτης.

ΒΑΣΙΚΟΙ ΣΥΝΤΕΛΕΣΤΕΣ

Επιτόπια Έρευνα, Σενάριο, Σκηνοθεσία: Γιώργος Αυγερόπουλος / Διεύθυνση Παραγωγής: Αναστασία Σκουμπρή / Διεύθυνση Φωτογραφίας: Γιάννης Αυγερόπουλος / Έρευνα: Μανώλης Φυλακτίδης / Συντονισμός Έρευνας: Γεωργία Ανάγνου / Μοντάζ: Γιάννης Μπιλήρης, Άννα Πρόκου / Μουσική: Γιάννης Παξεβάνης / Μια παραγωγή της Small Planet για την ΕΡΤ ©2011-2012

Η ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΩΝ ΚΕΦΑΛΛΟΝΙΤΙΚΩΝ ΕΠΩΝΥΜΩΝ ΣΕ -ΑΤΟΣ.

Gennata Roots


Η διαμόρφωση των διάφορων Ελληνικών επωνύμων αποτελεί μια σύνθετη ιστορία. Ενώ δεν είναι κοινή και ενιαία , έχει ιδιαίτερο ενδιαφέρων γιατί σε κάθε περίπτωση αναδεικνύει τις κοινωνικές και πολιτισμικές συγκυρίες μέσα από τις οποίες αποκρυσταλλώθηκε. Σε όλους είναι γνωστά τα Κεφαλλονίτικα επώνυμα με την κατάληξη σε –ατος. Υπάρχει μάλιστα σε πολλούς η εσφαλμένη εντύπωση ότι όλα τα Επώνυμα που προέρχονται από την Κεφαλονιά έχουν αυτή την κατάληξη. Η αλήθεια είναι ότι ένα σημαντικό μέρος τους είναι τέτοιας μορφολογίας , αλλά ίσως ούτε καν τα μισά. Σε καταμέτρηση του 1883 ,από τους 23.737 εκλογείς της Κεφαλονιάς, τα 7.391 επώνυμα καταλήγουν σε –ατος. Βέβαια η παραπάνω αναφορά μόνο ως ενδεικτική μπορεί να εκληφθεί.

Η κατάληξη –άτος είναι λατινογενείς. Προέρχεται από την λατινική κατάληξη -atus. Προστιθέμενη σε ένα ρήμα εκφράζει παθητική μετοχή. Μάλιστα στην ονομαστική έχει ως εξής: -atus (αρσενικό) ,ata (θηλυκό) , atum(ουδέτερο) , αναφέρω και τον πληθυντικό -ata(ουδέτερο).Προστιθέμενο σε ουσιαστικό ή επίθετο δηλώνει μια παθητική ιδιότητα, κατάσταση , κ.τλ Στον πληθυντικό της ίδιας κατάληξης μπορεί να αποδοθεί και η κατάληξη –ατα , πολλών τοπωνυμιών του νησιού. Πέρα όμως από την ετυμολογική ανάλυση , είναι ακόμη σημαντικότερο να εξεταστεί πως ακριβώς διαμορφώθηκε και επικράτησε αυτή η συνήθεια. Τόσο για να διαλευκάνει λανθασμένες εντυπώσεις πχ ότι τα επώνυμα διαμορφώθηκαν από τα τοπωνύμια ή παρερμηνείες της λατινικής επιρροής με την λατινική καταγωγή, όσο και για να εξαχθούν τα ιστορικά και πολιτισμικά δεδομένα. Mέχρι και τον 18ο αιώνα σπανίως συναντάμε τέτοια επώνυμα. Η συχνότητα εμφάνισης τους είναι τέτοια σε μέγεθος που δεν μπορούν να αναζητηθούν σε αυτήν την περίοδο οι ρίζες αυτής της συνήθειας. Η Σ. Ζαπάντη παραθέτει 34 ονόματα "κοντόσταβλων" τού 16ου αιώνα οπού μόνο ένα λήγει σε -άτος ( Παπαδάτος). Στο βιβλίο του Miklosich Mueller, Acta Diplomata Graeca Medii Aevi Collecta,τ.5 , συναντάμε επίσης ελάχιστα κατά το 1262.Γύρω στα μισά του 18ου αιώνα έχουμε την σταδιακά αυξανόμενη χρήση της . Μάλιστα το συνήθειο της διαμόρφωσης επωνύμων σε –άτος συμβαίνει παράλληλα με την εμφάνιση ενός ακόμη συνήθειου , για την ακρίβεια αποτελεί μέρος του-την χρήση του διπλού επωνύμου. Η Κεφαλλονίτικη χρήση του διπλού επωνύμου αποτελεί και ένα μοναδικό φαινόμενο στην Ελλάδα.

ΟΙ ΤΡΑΠΕΖΕΣ ΝΟΜΟΘΕΤΟΥΝ, ΟΙ ΔΙΚΗΓΟΡΟΙ ΑΠΕΡΓΟΥΝ

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


Του Κώστα Παπαδάκη
Ι. ΜΕΤΑΡΡΥΘΜΙΣΕΙΣ ΓΙΑ ΠΟΙΟΝ ;
1. ΔΙΚΑΙΟΣΥΝΗ ΑΠΟ ΛΙΓΟΥΣ ΓΙΑ ΛΙΓΟΥΣ
H απεργία των δικηγόρων, που για πρώτη φορά μετά από χρόνια ξεκινούν τριήμερη αποχή 19 έως 21-11-2014 και από ό,τι φαίνεται θα ακολουθήσει συνέχεια, δεν είναι άσχετη με τη γενικότερη κατάσταση στην οικονομία και την κοινωνία και τον ξεσηκωμό που επίσης βρίσκεται σε εξέλιξη ενόψει της πανεργατικής απεργίας στις 27-11-2014, όπου άλλωστε στους απεργούς ήδη προστίθενται και τα μέλη των Δικηγορικών Συλλόγων της χώρας.
Η αιτία της απεργίας έχει τις ρίζες της στην ίδια πολιτική, που πλήττει πρώτα τους πολίτες και μετά τους δικηγόρους, τον περιορισμό δηλαδή της έννομης προστασίας και την προσθήκη οικονομικών και γραφειοκρατικών εμποδίων στην πρόσβαση των πολιτών στα δικαστήρια, τα οποία εδώ και χρόνια λειτουργούν πολύ περισσότερο ως μηχανισμός καταστολής παρά ως μηχανισμός παροχής έννομης και δικαστικής προστασίας στον πολίτη. Πολύ περισσότερο δε τα τελευταία χρόνια που οι μνημονιακές πολιτικές έρχονται να αποτελειώσουν την εκθεμελίωση ενός υποτυπώδους κράτους πρόνοιας, το οποίο στην Ελλάδα δεν περιέλαβε ποτέ την έννοια του κράτους δικαίου, δεδομένου ότι η δωρεάν πρόσβαση στην έννομη προστασία υπήρξε πάντα ανύπαρκτη.
Έτσι, για την εκάστοτε κυβέρνηση τα δικαστήρια ήταν ένα μαγαζί το οποίο έφερνε μεγάλα έσοδα, που όμως καθόλου δεν ίδρωνε να δαπανά τα αντίστοιχα για τον εξοπλισμό των υποδομών της, και κυρίως τις προσλήψεις του απαιτούμενου αριθμού δικαστών, γραμματέων, τεχνικών και υπαλλήλων ώστε να μπορεί στοιχειωδώς να ανταποκρίνεται στις ανάγκες λειτουργίας της.
Αντίθετα, τα κονδύλια που διατίθενται όλο και περισσότερα φαίνεται να εξαντλούνται κυρίως στην πολυδάπανη ανέγερση νέων φυλακών υψίστης ασφαλείας, τύπου Γ’, αλλά όχι στην πρόσληψη γιατρών και τον εκσυγχρονισμό του νοσοκομείου των φυλακών και στηνανέγερση πολυτελών δικαστικών κτιρίων που στην πράξη δεν εξυπηρετούν κανέναν και κάνουν δυσκολότερη τη ζωή όσων κυκλοφορούν σε αυτά.

Η κυβέρνηση Μαρκεζίνη (β΄ μέρος)

Νέα Πολιτική 


Του Μελέτη Μελετόπουλου*

Στις 4 Νοεμβρίου, στο μνημόσυνο του Γεωργίου Παπανδρέου στο Πρώτο Νεκροταφείο, ξέσπασαν οι πρώτες αντιδικτατορικές εκδηλώσεις (ήμουν τυχαία παρών και θυμάμαι πώς το σύνθημα «Παπανδρέου» εξετράπη από τους συγκεντρωμένους πολίτες και φοιτητές σε «Δημοκρατία» και στην συνέχεια «Κάτω ο Παπαδόπουλος»). Παρενέβη η αστυνομία και έγιναν συγκρούσεις.
Στις 6 Νοεμβρίου, στην σύνοδο του ΝΑΤΟ στην Χάγη, οι Έλληνες υπουργοί Αμύνης και Εξωτερικών Εφέσιος και Ξανθόπουλος-Παλαμάς δέχτηκαν οξύτατη κριτική από τον Κίσσιγκερ γιά την στάση της Ελλάδας στον αραβοϊσραηλινό πόλεμο.

Στις 14 Νοεμβρίου το βράδυ καταλαμβάνεται το Πολυτεχνείο, χωρίς αρχικά αντίδραση της αστυνομίας. Το Πολυτεχνείο σύντομα καθίσταται πόλος προσέλκυσης φοιτητών και πολιτών, εκπέμπονται από τους εγκλωβισμένους φοιτητές δραματικές εκκλήσεις, η παγκόσμια κοινή γνώμη συγκινείται. Τα χαράματα της 17ης Νοεμβρίου, αφού μεταφέρθηκαν τεθωρακισμένα στο κέντρο  της Αθήνας, ένας ίλαρχος έδωσε σε αντιπροσωπεία των φοιτητών προθεσμία εκκένωσης του κτιρίου. Στην συνέχεια, τεθωρακισμένο άρμα μάχης εισέβαλε μέσα στο Πολυτεχνείο ισοπεδώνοντας την καγκελόπορτα της κυρίας εισόδου. Στην συνέχεια εισήλθαν στρατιώτες των ειδικών δυνάμεων, που εκκένωσαν το κτίριο και παρέδωσαν τους εναπομείναντες φοιτητές στην αστυνομία. Εκτός Πολυτεχνείου, ελεύθεροι σκοπευτές αγνώστου ταυτότητας πυροβολούσαν όλη μέρα και σκότωσαν άσχετους πολίτες. Ακολούθησε η κήρυξη στρατιωτικού νόμου από τον Παπαδόπουλο.

Αυξάνεται ο αριθμός των τζιχαντιστών εθελοντών στην Ευρώπη - ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ

Το Ποντίκι


του Ξενοφώντος Μπρουντζάκη

Φαίνεται πως το ευρωπαϊκό όραμα των μουσουλμανικών πληθυσμών της Ευρώπης, μετά την εμφάνιση των τζιχαντιστών, έχει ξεθωριάσει, σύμφωνα με τις εκτιμήσεις που μας έρχονται από διάφορες έρευνες στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Αυτές οι έρευνες δείχνουν ότι πριν από μερικούς μήνες ο μέσος όρος ηλικίας που πείθονταν από τα κελεύσματα των ακραίων ισλαμικών οργανώσεων για επιστράτευση κυμαίνονταν από 18 έως και 29 ετών. Σήμερα, μετά την επέλαση των τζιχαντιστών στο Ιράκ και τη Συρία, ο μέσος όρος ηλικίας των Ευρωπαίων μουσουλμάνων που είναι πρόθυμοι να προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στον στρατό έπεσε στα 15 έτη.

Εντυπωσιακό δε είναι το γεγονός ότι αυξάνεται ο αριθμός και των γυναικών που θέλουν να πολεμήσουν στο πλευρό των τζιχαντιστών και να παντρευτούν μαζί τους. Μέσα σε αυτό το κλίμα οι ευρωπαϊκές ισλαμικές οργανώσεις παρουσιάζουν μια αύξηση στις ακραίες συμπεριφορές σε σχέση με το παρελθόν.

Ρεσιτάλ κουτοπονηριάς, κυνισμού και ανικανότητας *

Το Ποντίκι


του Σταύρου Χριστακόπουλου

κυβέρνηση ετοιμάζεται να τρομοκρατήσει και να εκβιάσει βουλευτές και κοινωνία με μια ακόμη παραλλαγή του διλήμματος «εγώ ή το χάος».

Η απόπειρα του πρωθυπουργού να επανεμφανιστεί ως εγγυητής της ομαλότητας, της σταθερότητας, της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας και της ομαλής εξόδου από το μνημόνιο έχει στόχο τη διασφάλι­ση των 180 ψήφων για την προεδρική εκλογή. Αν αποτύχει, θα έχει ένα δίλημμα για τις εκλογές που θα ακολουθήσουν.

Θεμιτός ο στόχος του, αν μείνουμε σε μια απλή πε­ριγραφή του τρέχοντος πολιτικού παιγνίου. Μόνο που όλο αυτό το σενάριο δεν είναι τίποτε περισσό­τερο από μια καρικατούρα πολιτικής. Επί δυόμισι χρόνια ο πρωθυπουργός και η κυβέρνησή του:
  • Είπαν «ναι» σε όλες τις απαιτήσεις της τρόικας, ανεξάρτητα από τη χρησιμότητα ή την ορθότητά τους, ανεξάρτητα από το κόστος και τις επιπτώσεις τους.

Ιδιωτικοποιήσεις ελληνικών κρατικών αεροδρομίων

Νέα Κρήτη


Σε μια νησιωτική χώρα όπως η Ελλάδα, όπου το 80%-85% της τουριστικής κίνησης διακινείται αεροπορικά, είναι καθοριστικός ο ρόλος των κρατικών αεροδρομίων στην ανάπτυξη του τουρισμού και της εθνικής οικονομίας.
Του Μανόλη Καμηλάκη*
Η διακίνηση ξένων επιβατών μέσω των Ελληνικών Κρατικών Αεροδρομίων αποτελεί τον σημαντικότερο παράγοντα για το σύνολο της λειτουργίας της τουριστικής βιομηχανίας που περιλαμβάνει ένα μεγάλο εύρος επαγγελματικών δραστηριοτήτων, όπως ξενοδοχειακές επιχειρήσεις, τουριστικά  πρακτορεία, λεωφορεία, ταξί, ξεναγοί, εστιατόρια, βιοτεχνίες τροφίμων και ποτών, αγροτική παραγωγή, καταστήματα λαϊκής τέχνης, αρχαιολογικοί χώροι, μουσεία, ενυδρεία, θεματικά πάρκα, επιχειρήσεις ψυχαγωγίας, οικοδομικές επιχειρήσεις, εταιρείες καθαρισμού κ.λπ., δηλαδή μια ολόκληρη κοινωνία και οικονομία.
Για το λόγο αυτό, η τιμολογιακή πολιτική των αεροδρομίων πρέπει να έχει μοναδικό γνώμονα την ανάπτυξή τους και την αύξηση της κίνησης, προς όφελος του ελληνικού τουρισμού και της εθνικής οικονομίας και όχι το πρόσκαιρο και χωρίς μελλοντική προοπτική κέρδος ιδιωτών-διαχειριστών αεροδρομίων.
Άλλωστε η κοντόφθαλμη επιδίωξη κέρδους από ιδιώτες έχει οδηγήσει:
• σε καθίζηση του ιδιωτικού αεροδρομίου των Σπάτων εξαιτίας του υψηλού κόστους χρήσης του, με δυσμενή αποτελέσματα για  τον τουρισμό της Αθήνας,
• στο πιο ακριβό αεροπορικό εισιτήριο στην Ευρώπη για εσωτερικούς προορισμούς,

Εκπομπή: Τράπεζα της Ελλάδος: Η σιωπή είναι χρυσός;

koutipandoras


Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι η πιο γνωστή άγνωστη Τράπεζα. Είναι η Τράπεζα των Τραπεζών. Στο μυαλό του καθενός είναι η Τράπεζα που εξέδιδε το ελληνικό νόμισμα, που φυλάσσει για 83 χρόνια τον ελληνικό χρυσό και καθορίζει την οικονομική πολιτική.

Είναι δηλαδή η Τράπεζα του ελληνικού κράτους. Είναι όμως;

Η Τράπεζα της Ελλάδας δεν είναι καν κρατική. Είναι μια ανώνυμη εταιρεία όπου το κράτος έχει ένα ελάχιστο ποσοστό. Οι μέτοχοί της μπορούν να κερδίζουν απ' αυτήν, όπως οι μέτοχοι όλων των εταιρειών.

Και τι γίνεται όταν ο μέτοχος θέλει να κερδίζει σε βάρος των υπολοίπων;

Η Τράπεζα της Ελλάδος είναι ελληνική;

Στα θησαυροφυλάκιά της ο χρυσός φυλάσσεται το ίδιο καλά με τα μυστικά της. Ο χρυσός του οποίου πρόσφατα πουλήθηκε κρυφά μέρος του.

Τι ρόλο έπαιξε στην ελληνική κρίση;

Υπήρξαν παιχνίδια κερδοσκοπίας που υποστήριξε;

Μας ανήκει ο ελληνικός χρυσός;


Το «Κουτί της Πανδώρας», ανοίγει για το μοναδικό σημείο της Ελλάδας, στο οποίο το ελληνικό κράτος δεν έχει καμιά δικαιοδοσία.

Το «Κουτί της Πανδώρας» στη ΝΕΤ

Μηχανισμοί μετάδοσης νομισματικής πολιτικής της ΕΚΤ – Γιατί δε δουλεύουν

oikonomica


Έχουμε περιγράψει σε προηγούμενο άρθροτους τρόπους με τους οποίους η κεντρική τράπεζα επηρεάζει την ποσότητα του χρήματος σε μια οικονομία. Ένας από τους τρεις βασικούς τρόπους είναι ο ορισμός του επιτοκίου με το οποίο δανείζουν το χρήμα που δημιουργούν στις εμπορικές τράπεζες. Όσο πιο μικρό είναι το επιτόκιο, τόσο μεγαλύτερο κίνητρο έχουν οι εμπορικές τράπεζες να δανειστούν χρήματα για να το διοχετεύσουν ακολούθως στην αγορά μέσω νέων δανείων.

Η ΕΚΤ βλέποντας ότι η πιστωτική κρίση έχει προκαλέσει ασφυξία στην Ευρωζώνη, έχει διοχετεύσει από το Δεκέμβριο του ’11 ως το Φεβρουάριο του ‘12 πάνω από 1 τρισεκατομμύριο Ευρώ μέσω δανείων στο τραπεζικό σύστημα της Ευρωζώνης με πολύ χαμηλό επιτόκιο. Αυτό το «φρεσκοτυπωμένο» ψηφιακό χρήμα όμως στη συντριπτική πλειοψηφία το όμως δεν έχει διοχετευτεί στην αγορά. Οι εμπορικές τράπεζες εξακολουθούν να μη χορηγούν δάνεια σε νοικοκυριά και επιχειρήσεις. Η πρόθεση της ΕΚΤ ήταν να αυξήσει τη ρευστότητα στην αγορά δίνοντας τη δυνατότητα στις τράπεζες να αυξήσουν τα δάνεια που χορηγούν.

Δυστυχώς όμως αυτός ο στόχος δεν μπορεί να επιτευχθεί στο πλαίσιο της παρούσας κρίσης. Καμία οικονομική μονάδα δεν είναι διατεθειμένη να δανειστεί σε αυτό το δυσμενές οικονομικό περιβάλλον. Γνωρίζουν πολύ καλά ότι δεν υπάρχει διαθέσιμο εισόδημα για να απορροφήσει τα αγαθά που θα διαθέσουν. Ακόμα και αυτές που είναι διατεθειμένες να δανειστούν συναντούν κλειστές πόρτες από τις τράπεζες. Οι τράπεζες οι ίδιες που έχουν πρόσβαση σε πολύ φτηνό χρήμα δε δανείζουν στις οικονομικές μονάδες, αφού γνωρίζουν ότι κατά πάσα πιθανότητα τα δάνεια αυτά δεν πρόκειται να αποπληρωθούν.

Η παγίωση του κομματικού κράτους

Νέα Κρήτη


Ο υπουργός Διοικητικής Μεταρρύθμισης στην έντονη κριτική που του έχει ασκηθεί για τις μεταβατικές διατάξεις του συστήματος επιλογής προϊσταμένων στο Δημόσιο, σύμφωνα με τις οποίες ο κάθε υπουργός επιλέγει προϊσταμένους της αρεσκείας του, αντιπαραθέτει την προσωρινότητα αυτών των επιλογών και την άμεση εφαρμογή του κανονικού, "πάγιου", συστήματος επιλογής προϊσταμένων.
Του Γιώργου Γιούλου *
Αναγνωρίζει, δηλαδή, και σιωπηρά παραδέχεται τις στρεβλώσεις, τον προβληματικό χαρακτήρα και τις εγγενείς αδικίες του προσωρινού συστήματος, αλλά τις αποδέχεται και αδιαφορεί, καθώς αναμένει ότι η εφαρμογή του πάγιου συστήματος θα επιφέρει μια κάποια ισορροπία και τη σχετική λήθη στην ευνοιοκρατία και τις αδικίες του μεταβατικού συστήματος.
Το πάγιο σύστημα στηρίζεται σε δύο σταθερές εμμονές της δημόσιας διοίκησης και της ελληνικής κοινωνίας γενικότερα. Η μία είναι θετικά φορτισμένη: η γραπτή εξέταση. Και η άλλη αρνητικά: η συνέντευξη. Η γραπτή εξέταση εμφανίζεται ως το πιο αποδεκτό από την ελληνική κοινωνία φίλτρο κατάταξης καθώς σε αυτήν αποκρυσταλλώνεται το καθολικό αίτημα των πολιτών για ισονομία και αντικειμενικότητα, ενώ, αντίθετα, η συνέντευξη συνδέεται σχεδόν πάντα, και όχι άδικα, με την υποκειμενικότητα, την ευνοιοκρατία και το πελατειακό σύστημα.
Στη γραπτή εξέταση, ως φίλτρο κατάταξης, μπορεί αρχικά να ασκηθεί η ίδια κριτική που ασκήθηκε από τον υπουργό Διοικητικής Μεταρρύθμισης και Ηλεκτρονικής Διακυβέρνησης και στη μοριοδότηση των τυπικών προσόντων του προηγούμενου συστήματος του Ν. 3839/2010. Μπορεί λοιπόν να θεωρηθεί ότι είναι ένα στατικό φίλτρο που δεν μας επιτρέπει να εκτιμήσουμε ουσιαστικά τον υπάλληλο, το σύνολο των γνώσεων, των στάσεων και των εμπειριών του, ως "ανθρώπινο κεφάλαιο", ενώ παράλληλα δεν μας δείχνει τίποτα για την ικανότητα και την καταλληλότητα του εξεταζόμενου να αναλάβει θέση ευθύνης.

"To Outsourcing στην Σύγχρονη Ελλάδα"

the Crypt of Banking News



Από την Νούλα Χρυσοχοῒδου

Το outsourcing αποτελεί μια χρήσιμη πρακτική με την οποία οι επιχειρήσεις αναθέτουν σε εξωτερικούς συνεργάτες ή προμηθευτές ορισμένες επιμέρους δραστηριότητες που παλαιότερα ήταν ενσωματωμένες μέσα στην επιχείρηση.  Στόχος του είναι η ελάττωση του κόστους και η ανάπτυξη ανταγωνιστικού πλεονεκτήματος εφόσον οι επιχειρήσεις με την πρακτική αυτή μπορούν να κερδίσουν μερίδιο σε όλες τις αγορές όπου έχει γίνει πιο εύκολη οικονομική και αξιόπιστη η πρόσβαση μέσω εξωτερικών συνεργατών από ότι παλαιότερα, αναφερόμαστε ιδιαίτερα σε διεθνής αγορές. Οι εξωτερικές λειτουργίες περιλαμβάνουν τα τμήματα της παραγωγής και των διοικητικών λειτουργιών (π.χ. μάρκετινγκ, πωλήσεις, λογιστήριο, μηχανοργάνωση) καθώς και διάφορες βοηθητικές λειτουργίες όπως καθαρισμοί, συντήρηση κλπ.

  Στο χώρο της Διοίκησης Ανθρώπινων Πόρων συχνά ανατίθενται σε εξωτερικούς συνεργάτες οι επιμέρους δραστηριότητες όπως οι προσλήψεις και η εκπαίδευση. Ο επιμερισμός του κινδύνου, η εξοικονόμηση χώρου εγκατάστασης, η αξιοποίηση της εμπειρίας των εξωτερικών συνεργατών καθώς και η αποδέσμευση πόρων της επιχείρησης για την υλοποίηση άλλων στόχων είναι ορισμένα από τα πλεονεκτήματα του outsourcing

Επιπλέον λόγοι για την υιοθέτηση του outsourcing, είναι η υλοποίηση μιας λειτουργίας που δύσκολα διοικείται ή ελέγχεται π.χ. η μηχανοργάνωση, ιδίως σε περιπτώσεις που είναι πιο δαπανηρό να δημιουργηθεί εσωτερικό τμήμα για την υποστήριξη της παρά να ανατεθεί εκτός της επιχείρησης. 

Δύο γενικά outsourcing κατηγορίες υπάρχουν η ΙΤΟ(Information Technology Outsourcing) και η BPO (Business Process Outsourcing).

Τα είδη του outsourcing (αναφορικά) :

Τροφή Για Σκέψη


Του Παναγιώτη
Οικονομόπουλου
·               Ο βαθμός αδικίας που έχει επιβληθεί με την μνημονική πολιτική και η ανισότητα των μέτρων που έχουν εκτελεστεί είναι χαρακτηριστικά μιας κοινωνίας που επιστρέφει στην βαρβαρότητα και τον αυταρχισμό μιας εξουσίας που εφαρμόζεται σε βάρος των πολιτών και υπέρ των προνομιών μιας ολιγαρχίας των τραπεζών και του κεφαλαίου! Η "απελευθέρωση" που ευαγγελίζονται δεν είναι τίποτε λιγότερο από την δυνατότητα των ολίγων να εκμεταλλευτούν τους πολλούς και να μετατρέψουν την υπόνοια δημοκρατίας σε πραγματικότητα δεσποτισμού με βάση την στρεβλή κατανομή της εισοδηματικής δύναμης!
·               Όπως έχω αναλύσει στις εργασίες μου περί συμπεριφοράς, η αναγνώριση της αγνοίας, σαν παράγοντα περιορισμού της απόφασης των μονάδων συμπεριφοράς, προκαλεί σε αυτές όχι μονό την αντίδραση αναζήτησης αλλά κατά την διάρκεια της διαδικασίας αναζήτησης, επιπρόσθετα και δισταγμό τοποθέτησης!
·               Γενικά έχουμε μια τάση υποκατάστασης της δημοκρατικής νομιμότητας με την τεχνοκρατική και σε Ευρωπαϊκό αλλά και σε τοπικό επίπεδο με τις διαφορές ανεξάρτητες αρχές! Η δημοκρατία στην Ευρώπη είναι ένας διωκόμενος θεσμός έχει μετατραπεί σε τεχνοκρατική αριστοκρατία η οποία όμως δεν εκφράζει και υποστηρίζει την άριστη γνώση και την ορθολογική εκτίμηση αλλά την ιδεοληψία που βασίζεται σε ιδιωτικό συμφέρον και την αγνοία της πραγματικότητας. Η τεχνοκρατική νομιμότητα έχει μια τάση προς την αυταρχική διακυβέρνηση και τον αποκλεισμό των ευθυνών προς τις ανάγκες του δήμου των πολιτών που αντικαθίσταται με το ενδιαφέρον ικανοποίησης συγκριτικών παραγόντων με οικονομικό πλεονέκτημα και δύναμη με βάση την ποσοτική μεγάθυμη των χρηστικών προτιμήσεων!
·               Δυστυχώς σπεύδουν ακόμη και αριστερίζοντες/ετερόδοξοι οικονομολόγοι, όπως ο Λαπάτσας και ασπάζονται την προπαγάνδα των ελλειμματικών, στρεβλωμένων και προσωρινών στοιχείων του ΑΕΠ 3 τρίμηνου για να συμπεράνουν ότι η ύφεση τερματίστηκε. Λάθος όπως έχω εξηγήσει σε προηγούμενα σχόλια μου γιατί η ύφεση έχει μετατραπεί σε στασιμότητα ύφεσης αντί αυξανομένη ύφεση και αυτή η πραγματικότητα δεν αλλάζει την ανάγκη εγκατάλειψης της πολίτικης λιτότητας και χρηματοδότησης των κρατικών και ιδιωτικών επενδύσεων μέσω της έκδοσης τοπικού νομίσματος , της αναδιάρθρωσης και επανόδου της παράγωγης, η δε μείωση/αναδιάρθρωση του χρέους ενώ είναι απαραίτητη δεν είναι ικανή από μονή της για έξοδο από την ύφεση και βιώσιμη ανάκαμψη της οικονομίας. Ιδίως αν το κρατικό και ιδιωτικό χρέος μετατραπεί σε χρέος τοπικού νομίσματος με χαμηλό τοπικό επιτόκιο και όλοι αυτοί που λένε ότι αυτό δεν γίνεται τους απαντώ όχι μονό ότι γίνεται αλλά και υπάρχουν παραδείγματα στην οικονομική ιστορία και μάλιστα προετοιμάζεται τώρα στην Αργεντινή!.

Οι έωλοι μύθοι της Χούντας

το Κουτί της Πανδώρας


Πόσες φορές δεν έχει τύχει να στεκόμαστε σε μεγάλη ουρά στην εφορία και να ακουστεί από το πίσω μέρος “α ρε Παπαδόπουλος που σας χρειάζεται... τότε δούλευαν όλα” ή κάτι παρεμφερές; Παρά το αφήγημα της δεξιάς περί “ιδεολογικής κυριαρχίας της αριστεράς” στη μεταπολίτευση, ένας σημαντικός αριθμός συμπολιτών μας έχουν επηρεαστεί από τους μύθους που επιμελώς έχτισε η Χούντα των συνταγματαρχών κι οι θιασώτες της. Με την άνοδο της Χρυσής Αυγής τα τελευταία χρόνια, περισσότερες τέτοιες απόψεις“ξύπνησαν” κι εκδηλώνονται με λιγότερη ή καθόλου ενοχή στο δημόσιο λόγο. Ευτυχώς, αυτοί οι μύθοι καταρρίπτονται εύκολα.
Μύθος 1: Τότε υπήρχε ανάπτυξη
Είναι όντως αλήθεια πως οι ρυθμοί ανάπτυξης της ελληνικής οικονομίας κατά την επταετία ήταν υψηλοί αλλά αυτό συνέβαινε παντού στον κόσμο, όπου υπήρχε καπιταλισμός. Η δεκαετία του 60 υπήρξε η χρυσή εποχή της καπιταλιστικής ανάπτυξης, τάση που διεκόπη βίαια από την πετρελαϊκή κρίση του 1973. Ακόμα, η υψηλή ανάπτυξη επί δικτατορίας στηρίχθηκε σε μεγάλο βαθμό στα εμβάσματα των εκατοντάδων χιλιάδων μεταναστών που εργάζονταν στις ΗΠΑ, στον Καναδά, στη Γερμανία και το Βέλγιο.
Μύθος 2: Η οικονομία ήταν δυνατή.

Το φάντασμα της κατάρρευσης

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


του Γιώργου Δελαστίκ
Εκρηκτική η πολιτική κατάσταση στη χώρα. Οι Γερμανοί και η ΕΕ από τη μια κι οι Αμερικανοί μέσω ΔΝΤ από την άλλη λιώνουν κυριολεκτικά σαν σκουλήκι τη χαμερπή, εθελόδουλη κυβέρνηση Σαμαρά – Βενιζέλου. Θεωρώντας την «τελειωμένη», προσπαθούν να αρπάξουν ό,τι μπορούν περισσότερο από αυτήν, προτού ο λαός τη διώξει κλοτσηδόν από την εξουσία. Η προοπτική της κοινοβουλευτικής εξαφάνισης όλων σχεδόν των σημερινών βουλευτών που έχει κάνει μπάχαλο το ΠΑΣΟΚ. Ο Γιωργάκης, ο υπ’ αριθμόν ένα πολιτικός εγκληματίας εναντίον του ελληνικού λαού, που συνειδητά και προμελετημένα οδήγησε τη χώρα σε καθεστώς μνημονιακής υποδούλωσης, τινάζει στον αέρα τον Βενιζέλο. Ζητάει άμεση σύγκληση έκτακτου συνεδρίου του ΠΑΣΟΚ με θέμα την εκλογή… αρχηγού και μάλιστα από τη βάση! Επιχειρεί δηλαδή να εκμεταλλευθεί τη μέγιστη απέχθεια που έχουν όλοι οι Έλληνες –μηδέ των ακραιφνών ΠΑΣΟΚων εξαιρουμένων– προς το πρόσωπο του Βενιζέλου, για να τον εκθρονίσει!
Μέσα στο φτωχό του το μυαλό, μάλιστα, καθόλου δεν αποκλείεται να νομίζει ο Γιωργάκης ότι θα εκλέξουν αυτόν αρχηγό όσοι ΠΑΣΟΚοι έχουν ακόμη απομείνει σε αυτό το σιχαμένο κόμμα μετά τη λαίλαπα των αρχηγών του Σημίτη, Γιωργάκη και Βενιζέλου! Αμετανόητα μνημονιακός, όπως συνάγεται από τα όσα επαίσχυντα είπε κατά τη δήθεν παρουσίαση του βιβλίου του Συμεών Κεδίκογλου, ο Γ. Παπανδρέου δεν έχει αντιληφθεί προφανώς ότι οι Έλληνες τον μισούν όσο και τον Βενιζέλο και μάλιστα αυτόν θεωρούν υπεύθυνο για το Μνημόνιο, με τον Βενιζέλο να συνεχίζει το έγκλημα του και απλώς να είναι πολύ αντιπαθέστερος χαρακτήρας. «Πόσο αισιόδοξος μπορεί να είναι κανείς, όταν τα δύο μεγαλύτερα σήμερα κόμματα γαλουχήθηκαν την πιο κρίσιμη για την πατρίδα ώρα στο ίδιο αντιμνημονιακό καλούπι;» είναι μια από τις τερατολογίες που είπε ο… «τζιχαντιστής του Μνημονίου» Γ. Παπανδρέου. Κατηγορεί δηλαδή ο Γιωργάκης τη… ΝΔ για μνημονιακό κόμμα! «Το ζήτημα δεν είναι η μεταμνημονιακή Ελλάδα» ισχυρίζεται, απειλώντας τον ελληνικό λαό με τη… «θρυλική» πλέον φράση του «έχει ο καιρός γυρίσματα»! Μας απειλεί δηλαδή ότι θα επιστρέψει! Έτσι νομίζει! Σκασίλα μας όμως με τον Γιωργάκη. Αυτός ουδέποτε ισχυρίστηκε ότι έχει σχέση με την Αριστερά.

Die Welt: Δεν είναι σίγουρο ότι τελειώνει το ελληνικό δράμα

Το Ποντίκι

(Αναδημοσίευση από dw.de)

Εκτενές άρθρο για την πορεία της ελληνικής οικονομίας με το νέο θρίλερ για την επιστροφή της Τρόικας αλλά και το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών που φαίνεται να τρομάζει τις αγορές φιλοξενεί η εφημερίδα Die Welt.

Όπως σημειώνει η εφημερίδα «ένα από τα επιτεύγματα της ελληνικής τραγωδίας είναι ότι μετά τα όσα έχουν πάθει οι ήρωες έρχεται η κάθαρση και το κοινό αποχωρεί ανακουφισμένο».

Κάπως έτσι είναι η παρούσα κατάσταση της ελληνικής οικονομίας: για πρώτη φορά μετά από έξι χρόνια η χώρα άφησε πίσω της την ύφεση», σημειώνει η εφημερίδα, αναφερόμενη στην αύξηση των ρυθμών ανάπτυξης κατά το τρίτο τρίμηνο του έτους αλλά και στην ελαφρά υποχώρηση της ανεργίας. «Δεν είναι όμως ακόμη βέβαιο εάν έτσι τελειώνει όντως το ελληνικό δράμα. Η οικονομική ανάκαμψη παραμένει αδύναμη και η πολιτική κατάσταση αβέβαιη. Αυτό οφείλεται και στο γεγονός ότι η Ελλάδα συνεχίζει να εξαρτάται από τους διεθνείς δανειστές. Επιπλέον μέχρι στιγμής παραμένει ασαφές, εάν η μητρόπολη της ευρωκρίσης καταφέρει να συμφωνήσει μέχρι την καταληκτική ημερομηνία της 8ης Δεκεμβρίου με τους πιστωτές της. Το δράμα δεν έχει τελειώσει ούτε για τις χρηματαγορές. Τα επιτόκια των ελληνικών ομολόγων εκτοξεύθηκαν στα ύψη».

Οι μισθοί πόσο ίσοι είναι στις διάφορες χώρες-μέλη της Ε.Ε.;

Νέα Κρήτη


Πώς θα σας φαινόταν αν μαθαίνατε από την ίδια την Κομισιόν ότι οι μέσες ετήσιες αποδοχές του Έλληνα απασχολούμενου (όσων δηλαδή Ελλήνων εξακολουθούν να έχουν οποιαδήποτε δουλειά ακόμη) είναι... τρεις φορές μικρότερες από εκείνες των εργαζομένων του Λουξεμβούργου; Βάσει των στοιχείων της Ευρωπαϊκής Επιτροπής, οι Έλληνες εργαζόμενοι κερδίζουν 21.930 ευρώ τον χρόνο, ενώ οι Λουξεμβουργιανοί παίρνουν 61.182 ευρώ! Κάτι παραπάνω από εντυπωσιακή η διαφορά.
Γράφει ο Γιώργος Δελαστίκ στο "Έθνος"
Οι Έλληνες κερδίζουν δηλαδή το... 36% των αποδοχών των κατοίκων του Μεγάλου Δουκάτου, οι οποίοι έχουν τους υψηλότερους μισθούς σε ολόκληρη την ΕΕ και έρχονται πρώτοι στις αποδοχές και από τις 28 χώρες. Εύκολα μπορεί να σκεφτεί κανείς όμως ότι το μικροσκοπικό Μέγα Δουκάτο με το μόλις μισό εκατομμύριο κατοίκους αποτελεί εξαίρεση στους κόλπους της ΕΕ λόγω του υπερανεπτυγμένου τραπεζικού του τομέα και της συγκέντρωσης πολλών υπηρεσιών της ΕΕ στο έδαφός του, οπότε πιθανόν οι δύο αυτοί παράγοντες να απογειώνουν τεχνητά τις αποδοχές των απασχολουμένων. Λογική η σκέψη, αλλά ελάχιστη επίπτωση έχει στην πράξη. Ελάχιστα θα παρηγορηθούν οι Έλληνες αν συγκριθούν όχι με το μισό εκατομμύριο Λουξεμβούργιους, αλλά με τα 16,8 εκατομμύρια Ολλανδούς ή με τα 10,5 εκατομμύρια Βέλγους ή με τα 8,3 εκατομμύρια Αυστριακούς.
Το 36% των αποδοχών μας σε σχέση με τους Λουξεμβούργιους «βελτιώνεται» σε... 39% έναντι των Ολλανδών, οι οποίοι έχουν μέσες ετήσιες αποδοχές 55.275 ευρώ ανά απασχολούμενο. Κερδίζουμε το 41% των αποδοχών των Βέλγων (53.240 ευρώ) ή το 42% των αποδοχών των Αυστριακών (51.874 ευρώ).
Με άλλα λόγια, όλοι αυτοί έχουν δυόμισι φορές περισσότερες αποδοχές από τους Έλληνες! Και να ήταν μόνο αυτοί! Χοντρικά, δυόμισι φορές περισσότερες αποδοχές από τους Έλληνες έχουν και οι Δανοί (53.393 ευρώ), οι Σουηδοί (50.397), οι Γάλλοι (49.256), ακόμη και οι Φιλανδοί (46.888). Διπλάσιες περίπου αποδοχές έχουν οι Ιρλανδοί (44.377), οι Βρετανοί (41.582), οι Ιταλοί (40.286), οι Γερμανοί (38.964). Ακόμη και οι Ισπανοί, με τους οποίους επί δεκαετίες κονταροχτυπιόμασταν στη φτώχεια, έχουν αποδοχές κατά τα δύο τρίτα μεγαλύτερες από τις δικές μας - 34.584 έναντι 21.930 ευρώ! Πάλι στον πάτο της παλιάς ΕΕ των «15» δηλαδή η Ελλάδα; Δυστυχώς, πρέπει με διακριτικότητα να σας πληροφορήσουμε ότι στην ΕΕ των «15» η Ελλάδα καταλαμβάνει την... 16η θέση!!! Αυτό οφείλεται στο ότι μετά τις 13 προαναφερθείσες χώρες της παλιάς ΕΕ των «15», παρεισέφρησαν στην κατάταξη πριν από την Ελλάδα η Σλοβενία (με 24.472 ευρώ μέσες ετήσιες αποδοχές) και η Κύπρος (22.740 ευρώ). Αμέσως μετά τη χώρα μας βρίσκεται η Μάλτα (21.050 ευρώ) και στη 18η θέση η πάντα τελευταία στην ΕΕ των «15» Πορτογαλία, με αποδοχές 20.430 ευρώ.

Το πολιτικό σύστημα βουλιάζει στα σκάνδαλα και η χώρα αντιμέτωπη με τη χρεοκοπία

kontranews

του Γιώργου Βάμβουκα
Η παραπομπή του προέδρου του ΛΑΟΣ Γιώργου Καρατζαφέρη για δύο κακουργήματα στην ελληνική δικαιοσύνη, σχετικών με τις μίζες που πήρε από τα εξοπλιστικά προγράμματα και τις offshore εταιρείες τις οποίες είχε σε φορολογικούς παραδείσους του εξωτερικού, πιστοποιούν το βούρκο στον οποίο κολυμπάει το εγχώριο κομματικό-πολιτικό κατεστημένο. Η περίπτωση του κ. Καρατζαφέρη αποκαλύπτει κάτι το οποίο οι παροικούντες στην Ιερουσαλήμ κάλλιστα γνώριζαν, ότι δηλαδή βουλευτές και στελέχη της αντιπολίτευσης τα παίρνουν και στο παρασκήνιο τα έχουν κάνει πλακάκια με το δικομματικό καθεστώς.
Άρα, όταν ο Θεόδωρος Πάγκαλος έλεγε ότι όλοι μαζί τα φάγαμε, εκτός από τον εαυτόν του, σίγουρα θα εννοούσε τους καρατζαφέριδες και τους τσοχατζόπουλους του κομματικού-πολιτικού κατεστημένου. Το εγχώριο πολιτικό σύστημα βουλιάζει στο βόρβορο, τα spreads των ελληνικών ομολόγων βρίσκονται στα ύψη, το δημόσιο χρέος καλπάζει με τεράστιους διασκελισμούς, οι πολίτες δεινοπαθούν από τα χαράτσια, το σύνολο της ελληνικής κοινωνίας βράζει από αγανάκτηση, και παρ’ όλα αυτά, το δίδυμο Σαμαράς-Βενιζέλος είναι αγκιστρωμένο στην κυβερνητική εξουσία και το μόνο που τους ενδιαφέρει, είναι η μάσα και η εξυπηρέτηση των ιδιοτελών συμφερόντων της πολιτικής-επιχειρηματικής νομενκλατούρας. 
Οι σκοτεινές δυνάμεις του δικομματικού κυβερνητικού ιερατείου, με την τυχοδιωκτική τους στρατηγική και τις αψυχολόγητες επιλογές τους, σπρώχνουν στον όλεθρο την εθνική μας οικονομία και τη χώρα στην καταστροφή. Τα συγκλονιστικά γεγονότα που διαδραματίζονται στην εγχώρια πολιτική σκηνή, προμηνύουν κοσμογονικές πολιτικοοικονομικές εξελίξεις, ωθώντας την πατρίδα μας σε δύσβατα μονοπάτια. Οι υφιστάμενοι πολιτικοί θεσμοί δυσλειτουργούν, συντελώντας στην επιδείνωση του δημοσιονομικού προβλήματος της χώρας. Οι σάπιες ρίζες των πολιτικών θεσμών, καθιστούν τη δικομματική κυβέρνηση και τα κόμματα της αντιπολίτευσης, τα πρωταρχικά αίτια που προκαλούν με την ανεπάρκεια και την ανικανότητά τους, τη διαιώνιση της δημοσιονομικής-οικονομικής κρίσης. Σε συνθήκες κομματικής διαφθοράς και απαξίωσης του πολιτικού συστήματος, το κολοσσιαίο δημόσιο χρέος συνθλίβει την ελληνική κοινωνία και η χώρα πορεύεται στο άγνωστο. Για τον κοινό νου, τα καταιγιστικά γεγονότα πολιτικών σκανδάλων, που συντελούνται τις τελευταίες μέρες στη χώρα μας, ήταν αναμενόμενα. Ωστόσο, αυτό το οποίο είναι εξαιρετικά ανησυχητικό και άκρως επικίνδυνο για τις τύχες της χώρας, είναι ότι το κομματικό-πολιτικό σύστημα εξουσίας είναι εντελώς ανίκανο, να σταθεί στο ύψος των περιστάσεων και να προασπίσει τα εθνικά μας συμφέροντα. 

Καταγραφή κλαπέντων από τους Ναζί

Νέα Κρήτη


Παρατείνονται οι εργασίες της Επιτροπής Διεκδίκησης των γερμανικών αποζημιώσεων, εν αναμονή της τελικής έκθεσης του Γενικού Λογιστηρίου τους Κράτους επί των ελληνικών απαιτήσεων και του καταλόγου των κλαπεισών αρχαιοτήτων από τα ναζιστικά στρατεύματα κατοχής.
Οι εργασίες παρατείνονται μέχρι το τέλος του Μαρτίου του 2015, ενώ διοργανώνεται και διεθνές συνέδριο για τις γερμανικές αποζημιώσεις και το κατοχικό δάνειο, με απόφαση της Διακομματικής Επιτροπής.
Με την ολοκλήρωση των παραπάνω, τα μέλη της Επιτροπής σχεδιάζουν να πραγματοποιήσουν εκστρατεία ενημέρωσης των υπολοίπων Κοινοβουλίων.
Προσκεκλημένος της Επιτροπής, ο καθηγητής Σπύρος Φλογαΐτης, διευθυντής και πρόεδρος του ΔΣ του Ευρωπαϊκού Οργανισμού Δημοσίου Δικαίου, εμφανίστηκε αισιόδοξος για τις προοπτικές ενός τέτοιου συνεδρίου, το οποίο, όπως τόνισε, θα είναι σε θέση να φέρει στην Ελλάδα «ανθρώπους που θα είναι πολλαπλασιαστές του ελληνικού αιτήματος»:
«Οι Έλληνες δεν παραδοθήκαμε ποτέ. Μετά την κατάρρευση του μετώπου, πολεμήσαμε στα βουνά, πολεμήσαμε στο Ελ Αλαμέιν, συμμετείχαμε στην απόβαση της Νορμανδίας, φτάσαμε μέχρι το Βερολίνο -και ακόμη, δανείσαμε και τους Γερμανούς! Ειδικά την υπόθεση του δανείου δεν την γνωρίζουν στο εξωτερικό και εκπλήσσονται όταν την ακούνε» ανέφερε ο κ. Φλογαΐτης.

ΚΡΑΧ ΑΠΕΙΛΕΙ ΤΑ ΑΣΦ. ΤΑΜΕΙΑ: NEA ΕΚΡΗΞΗ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΩΝ ΟΦΕΙΛΩΝ!

ΕΛευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


11,5 ΔΙΣ ΕΦΤΑΣΑΝ ΟΙ ΛΗΞΙΠΡΟΘΕΣΜΕΣ ΟΦΕΙΛΕΣ ΣΤΑ ΤΕΛΗ ΟΚΤΩΒΡΗ!
ΜΗΝΙΑΙΑ ΑΥΞΗΣΗ 167 ΕΚΑΤ. ΣΕ ΣΧΕΣΗ ΜΕ ΤΟΝ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΟ
Τα Ασφαλιστικά Ταμεία κύριας-επικουρικής-πρόνοιας παρουσιάζουν εικόνα διάλυσης και κατάρρευσης από έλλειψη πόρων-υποδομών και προσωπικού, λόγω τωννεοφιλελεύθερων μνημονιακών πολιτικών επιλογών της κυβέρνησης.
Σαν να μην έφτανε αυτό, στα 11,485 δισ. ευρώ ανήλθαν στα τέλη Οκτωβρίου οι ληξιπρόθεσμες οφειλές, που είχαν διαβιβαστεί από τους φορείς κοινωνικής ασφάλισης στο Κέντρο Είσπραξης Ασφαλιστικών Οφειλών (ΚΕΑΟ) σημειώνοντας σε μηναία βάση αύξηση κατά 167 εκατ. ευρώ, σε σχέση με τα 11,318 δισ. ευρώ του Σεπτεμβρίου
Από τα 11,485 δισ. ευρώ των οφειλών τα 8,3 δισ. ευρώ αφορούν στην κύρια οφειλή και τα3,16 δισ. ευρώ σε πρόσθετα τέλη και προσαυξήσεις.
ΕΚΤΟΣ ΡΥΘΜΙΣΗΣ ΧΙΛΙΑΔΕΣ ΟΦΕΙΛΕΤΕΣ
Τον Οκτώβριο οι συνολικές εισπράξεις εκτός ρύθμισης ανήλθαν στα 28,6 εκατ. ευρώ και οι εισπράξεις στα πλαίσια ρυθμίσεων στα 14,5 εκατ. ευρώ.

Μειώσεις στις κύριες συντάξεις 20%-30%!!!

Νέα Κρήτη


Η βασική διαφωνία μεταξύ κυβέρνησης και τρόικας είναι στο ασφαλιστικό. Η τρόικα έχει ζητήσει μειώσεις σε όλες τις κύριες συντάξεις της τάξης του 20% -30%. Αισθητά μεγαλύτερες μειώσεις από εκείνες που προβλέπονται στον νόμο Λοβέρδου, ο οποίος εφαρμόζεται σε... έναν μήνα. Είναι σαφές ότι δεν μπορεί να υπάρξει συμφωνία. Κι είναι εξίσου φανερό ότι το παιγνίδι δεν αφορά τις συντάξεις, αλλά τις όποιες μελλοντικές πολιτικές εξελίξεις. Η Ευρώπη είναι αποφασισμένη να τραβήξει το σχοινί στα άκρα. Το ζητούμενο δεν είναι ο Σαμαράς, αλλά η επόμενη κυβέρνηση... Toυ Θανάση Μαυρίδη (capital.gr)
Δεν έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που η τρόικα συνεχάρη την ελληνική και την ιταλική κυβέρνηση για την πρόοδο που έκαναν στο ασφαλιστικό. Σε συνάντηση στην Ελβετία οι Έλληνες αξιωματούχοι απέσπασαν τα εύσημα. Συμφωνήθηκε, λοιπόν, ότι μετά από την εφαρμογή του νόμου Λοβέρδου θα γινόντουσαν μελέτες και με βάση αυτές θα ελάμβαναν τις επόμενες αποφάσεις. Και γι' αυτό υπάρχουν χαρτιά. Ή τουλάχιστον αυτό ισχυρίζονται Έλληνες που παρέστησαν στις συναντήσεις. Τι συνέβη και άλλαξε γραμμή η τρόικα στο ασφαλιστικό; 
Η πλευρά Βενιζέλου υποστηρίζει ότι αν δεν ήταν το ασφαλιστικό θα ήταν κάτι άλλο. Ότι η τρόικα θέτει θέματα στα οποία ξέρει εκ των προτέρων ότι είναι αδύνατον να συμφωνήσει κάποιος μαζί της! Η πλευρά Σαμαρά πιστεύει ότι μπορεί να πετύχει ένα καλό αποτέλεσμα με διαπραγματεύσεις και αξιοποιώντας τις καλές της σχέσεις στην Ευρώπη. Μεταξύ των δύο κομμάτων της συμπολίτευσης υπάρχει για πρώτη φορά μεγάλο χάσμα, γεγονός που φέρνει κι αυτό τις εκλογές πιο κοντά.