Τετάρτη, 24 Μαΐου 2017

ΚΝΩΣΟΣ, Ο ΛΑΒΥΡΙΝΘΟΣ ΤΩΝ ΜΥΘΩΝ --- Αρχείο ΕΡΤ


Απο την εκπομπή ΠΑΡΑΣΚΗΝΙΟ



Γεννηματάς: είμ' αυτόνομος,όποιος θέλει πολλαπλάσια αποτελέσματα,ακολουθεί ανάλογη στρατηγική!


Γεννηματάς Παναγιώτης πρώην αντ/δρος Ευρωπαικής τράπεζας επενδύσεων ,συγγραφέας κ' Πέτρος Ιωάννου στον Σπορnews 90,1fm της Λάρισας στους ''ακροβάτες του ονείρου'' 19/5/17.Κάθε μέρα (7χ7) μαζί στις 10.00 - 11.17π.μ.Για το διαδύκτιο sportnews901.gr



Το Τάμα του Χρέους

iskra


Είδα σε φωτογραφίες το μνημείο για τη Γενοκτονία των Ποντίων που αποκαλύφθηκε αυτές τις ημέρες στον Πειραιά – θα έλεγα ότι πρόκειται για ένα μνημείο Κακογουστιάς, αν επρόκειτο για θέμα γούστου. Πρόκειται όμως για κάτι πολύ βαθύτερο. Το μνημείο, εν πρώτοις, δεν εκπέμπει καμία συγκίνηση. Ακόμα περισσότερο: εκπέμπει την αμηχανία της αμνησίας.
Κανένας πόνος, κανένα δέος, κανένας σεβασμός δεν ιχνηλατείται σε μία αψίδα από τενεκέδες, που μάλιστα παραπέμπει στα Καυδιανά Δίκρανα και την ταπείνωση όσων αναγκάζονταν να περάσουν από κάτω τους. Το μνημείο, όπως είθισται στην εποχή μας, περιορίζεται στο «εύρημα» (της μορφής) – (κι αυτό κακόγουστο) κι όχι στην ουσία του νοήματος που θέλει να αποδώσει, εν προκειμένω
στην τραγωδία μιας γενοκτονίας, της Γενοκτονίας του Ποντιακού Ελληνισμού. Την οποίαν, εν τέλει και προσβάλλει. Με την ευκολία της προσέγγισης. Που δεν μπορεί να συγκαλύψει ένα όνομα όπως το «Πέταγμα του Πυρρίχιου». Που χωρίς αυτό, το σύνολο των εν λόγω τενεκέδων θα μπορούσε να ονομάζεται και «Αου Αου Γκούα» (δις).

Τρίτη, 23 Μαΐου 2017

Κρήτη 23 Μαΐου 1941: η έλλειψη της Vης Μεραρχίας

Νέα Πολιτική


του Γιάννη Μπεκιάρη
Πέρα από τις πολλές δίκαιες, αλλά και μερικές άδικες, κατηγορίες που έχει απευθύνει η ιστορική έρευνα στον Μεταξά και το καθεστώς της 4ης Αυγούστου, υπάρχει και μια ακόμα, που δεν έχει μέχρι σήμερα γίνει ευρύτερα γνωστή. Μια κατηγορία βάσιμη κατά πολλούς, αμφιλεγόμενη από άλλους. Βαρύνει εξ ίσου το καθεστώς της 4ης Αυγούστου και το Γενικό Επιτελείο Στρατού της εποχής εκείνης. Πρόκειται για την επιλογή τους να μην αποσύρουν από το Αλβανικό μέτωπο την Vη μεραρχία Κρητών και να την στείλουν στην Μεγαλόνησο για να συμβάλει στην άμυνά της. Οι άνδρες της μεραρχίας παρέμειναν εγκλωβισμένοι στην Χερσαία Ελλάδα, οι περισσότεροι στην Αθήνα, όπου συμμερίστηκαν την κακή της τύχη και τους 60.000 θανάτους από πείνα τον χειμώνα του 1941-42.
Τα γεγονότα και οι σχετικές απόψεις γύρω από την υπόθεση αυτή έχουν ως εξής:
Στις 20 Μαρτίου 1941 τελείωσε άδοξα για τους Ιταλούς η εαρινή τους επίθεση. Από την στιγμή εκείνη, ήταν βέβαιο ότι οι Ιταλοί, έχοντας εξαντλήσει τις επιθετικές τους δυνατότητες, δεν επρόκειτο να επιχειρήσουν νέα επίθεση.
Στην ίδια περίπου συγκυρία, από πολιτικοστρατιωτικής απόψεως, οι σχετικές εκτιμήσεις Ελλήνων και Βρεταννών συνέκλιναν στα ακόλουθα τρία σημεία: 1. Ότι επίκειται γερμανική επίθεση κατά Γιουγκοσλαυΐας και Ελλάδος, 2. Ότι οι Βρεταννοί θα υπεράσπιζαν την Κρήτη με τον πανίσχυρο στόλο τους αλλά με λίγες (δύο μόνον) μεραρχίες στρατού, 3. Ότι ο ελληνικός στρατός θα τηρούσε αμυντική στάση στην Βόρειο Ήπειρο.

Η σημασία των άρρητων μορφών αντίστασης

Ελευθερη Λαικη Αντιστασιακη Συσπειρωση


του Σωτήρη Δημητρίου
Είδαμε ότι η δύναμη εκδηλώνεται σε αλληλεξάρτηση με το αντίθετό της, την αντίσταση. Αντίστοιχα με τις δομές δύναμης υπάρχουν και οι δομές αντίστασης. Τα ίχνη φθοράς στις στήλες των Μάγια δείχνουν ότι κατέρρευσαν από επανάσταση (Paynter και McGuire 1991: 15). Κάτι ανάλογο φαίνεται ότι διαδραματίστηκε και με την καταστροφή των μυκηναϊκών ακροπόλεων, σε συνδυασμό με την πορεία των Λαών της Θάλασσας.
Από την ιστορική περίοδο διαθέτουμε αρκετά στοιχεία για τις συγκροτημένες μορφές αντίστασης. Τέτοιες είναι οι διαδηλώσεις, οι απεργίες, οι λαϊκοί ήρωες Ζορό και Ρομπέν και οι ληστές (Hobsbawm 1985). Όταν διαμορφωθούν σε κοινωνικά κινήματα, αυτά μπορεί να οδηγήσουν σε μετασχηματισμό της κοινωνίας. Εκτός από την Επανάσταση των Χωρικών του 1520, υπήρξε πλήθος λαϊκών κινημάτων στη Ευρώπη – το 1534 στην Ολλανδία, οι πουριτανικές αιρέσεις στην Αγγλία, το 1580 εξέγερση καρναβαλιού στη Γαλλία κ.ά. – που αποσιωπούνται από την επίσημη ιστορία (Βλάχος 1998: 20-32). Στη σύγχρονη Ευρώπη κυριάρχησαν τα εργατικά κινήματα για το οκτάωρο κ.ά., τα πολιτικά για το δικαίωμα ψήφου, όπως το Χαρτικό στην Αγγλία, ή για το σύνταγμα, όπως το 1843 στην Αθήνα: το φεμινιστικό, το σπουδαστικό κ.ά. Οι ειρηνικές διαδηλώσεις, που αποτελούν ρητή μορφή έκφρασης των κινημάτων και ξεκίνησαν το 1848, όταν οι υφαντουργοί της Λυών κατέλαβαν την εξουσία (Τilly, 2007: 100), έπαιξαν αποφασιστικό ρόλο, σε συνδυασμό με τις απεργίες, στην κατάκτηση του οκταώρου και της κοινωνικής ασφάλισης.

Άγγελος Συρίγος : Η Γεωπολιτική αναβάθμιση της Νοτιοανατολικής Μεσογείου

Νέα Κρήτη


Η συνάντηση Παυλόπουλου  - Ερντογάν στη Κωνσταντινούπολη έχει συμβολική κυρίως σημασία, αφού για πρώτη φορά  ανώτατος Πολιτειακός άρχοντας της Ελλάδας μετά το 1952 επισκέπτεται  την Τουρκία.
Το μεγάλο παιχνίδι είναι στην γεωπολιτική αναβάθμιση της Νοτιοανατολικής Μεσογείου, με τα ενεργειακά, όπου η Κύπρος είναι κλειδί για τον Ελληνισμό, είπε ο καθηγητής Διεθνών Σχέσεων Άγγελος Συρίγος  στον 9.84 , προσθέτοντας ότι τυχόν αναβάθμιση της βάσης στη Σούδα θα είναι θειτκή εξέλιξη, εφόσον όμως συνδυαστεί με πραγματικά σοβαρά ανταλλάγματα για την Ελλάδα.

Χωρίς συμφωνία ολοκληρώθηκε το Eurogroup - Νέα συνεδρίαση τον Ιούνιο - Όλες οι δηλώσεις - BINTEO


Ολοκληρώθηκε η συνεδρίαση του Eurogroup χωρίς να βγει "λευκός καπνός" για το θέμα του χρέους παρά τις εντατικές διαβουλεύσεις που υπήρξαν.

Στην τετραμερή συνάντηση οι Βόλφγκανγκ Σόιμπλε, Γερούν Ντάισελμπλουμ, Μπρούνο Ντε Λεμέρ και Πολ Τόμσεν δεν κατάφεραν να καταλήξουν σε ένα επαρκές προσχέδιο και η συμφωνία παραπέμπεται για τον Ιούνιο.
Σύμφωνα με πληροφορίες από τις Βρυξέλλες στο τραπέζι των συζητήσεων έπεσαν πολλές διαφορετικές εκδοχές για τα πρωτογενή πλεονάσματα που θα πρέπει να πετύχει η Ελλάδα από το 2023 έως το 2060 και διαφορετικές εκδοχές για τα μέτρα αναδιάρθρωσης του χρέους.

Ντάισελμπλουμ: Μπορούμε να έχουμε συμφωνία για το χρέος σε τρεις εβδομάδες

Την προσδοκία ότι μπορεί να υπάρξει σε τρεις εβδομάδες μία συμφωνία του Eurogroup για το ελληνικό χρέος, που θα επιτρέψει τη συμμετοχή του ΔΝΤ στο ελληνικό πρόγραμμα, εξέφρασε ο Γερούν Ντάισελμπλουμ, στη συνέντευξη Tύπου μετά τη λήξη των εργασιών του Eurogroup. 
«Θα μπορούσαμε να έχουμε συμφωνία τις επόμενες εβδομάδες», είπε ο επικεφαλής του Eurogroup, προσθέτοντας ότι σήμερα ήμασταν πολύ κοντά σε μία συμφωνία και ότι έγινε μία σε βάθος συζήτηση και πολλή δουλειά. Σημείωσε, επίσης, ότι το ΔΝΤ είναι εντυπωσιασμένο από την πρόοδο που υπήρξε στην Ελλάδα αναφορικά με τις μεταρρυθμίσεις και περιμένει την έκβαση των συζητήσεων που θα έχουμε σε τρεις εβδομάδες, εννοώντας προφανώς το Eurogroup της 15ης Ιουνίου. Επανέλαβε ότι οι τελικές αποφάσεις για το Eurogroup θα ληφθούν στο τέλος του προγράμματος.

4 δις μέτρα

Outside the Wall


Παίρνουνε τα μέτρα μας κι εμείς κοιτάμε.
Μετράμε μέρες μέχρι τις δραματικές μειώσεις εισοδημάτων που ψηφίζουν αύριο.
Το έργο γνωστό, το περιγράφαμε από τον Φλεβάρη του 15:
Η "κυβέρνηση" κάνει μπλόφες για να εντυπωσιάσει με χαρτιά ανοιχτά. Όλοι βλέπουν το χέρι της κι ανεβάζουν τα πονταρίσματα.
Φυσικά, αυτή είναι η αφελής εκδοχή. Γιατί η τράπουλα είναι σημαδεμένη και το παιχνίδι στημένο.
Στο τέλος της κάθε παρτίδας οι δανειστές έχουν πάρει όλα όσα είχαν συμφωνηθεί κι ακόμη περισσότερα για εγγύηση.
Έτσι, από τα 3,6 δις μέτρα που ζητούσε το ΔΝΤ 2 μήνες πριν, η κυβέρνηση κατάφερε να κλείσει την αξιολόγηση με ... 4 δις (άλλοι τα κοστολογούν στα 5)
Κοινωνικό μακελειό: 2-3 συντάξεις κομμένες, κοινωνικά επιδόματα τσεκουρώνονται.
Κι όλα αυτά για μια και μόνο δόση των 6 δις.
Αντίμετρα; Τα ισοδύναμα του άλλου μισού του ΣΥΡΙΖΑ, της ΔΗΜΑΡ.
Οι πλούσιοι πλουσιότεροι, οι μεσαίοι φτωχοί και οι φτωχοί πένητες.
Αυτό είναι το πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης.

Κ. Μελάς: Η Γερμανία δεν παραδίδει το «όπλο» του χρέους

Νέα Κρήτη



Η Γερμανία ειδικά  σε αυτή τη φάση και ανεξάρτητα των πεπερασμένων πιέσεων του ΔΝΤ, δεν πρόκειται ένα βασικό «όπλο» όπως το χρέος να το παραδώσει για χώρες όπως η Ελλάδα λέει ο καθηγητής χρηματοοικονομικών Κώστας Μελάς , μιλώντας στον 9.84 , ενώ παράλληλα εξήγησε την θέση του ότι η παγκοσμιοποίηση στις μέρες μας αμφισβητείται ευθέως πλέον από τις περιφερικές  οικονομικές ενώσεις.

«Ρωσική» κρίση στις ΗΠΑ


του Γιώργου Καπόπουλου

Όποτε εκδηλώνεται θεσμική κρίση στις ΗΠΑ ο κάνονας θέλει τη χώρα να βρίσκεται σε κρίσιμο σταυροδρόμι στρατηγικών επιλογών. Η προσωπικότητα του εκάστοτε Προέδρου παίζει ρόλο, αλλά το κυρίαρχο είναι η προσπάθεια κάθε κέντρου εξουσίας θεσμικού και μη να συναποφασίσει, να συνδιαμορφώσει είτε τη διόρθωση πορείας είτε την ανατροπή.
Ο Τραμπ από την κατάκτηση του χρίσματος των Ρεπουμπλικάνων και μετά θεωρήθηκε από το σύστημα απρόβλεπτος και επικίνδυνος: Μέχρι την προεδρική εκλογή του Νοεμβρίου επιχειρήθηκε η ανάσχεση του ετερόκλητου Αντισυστημικού Μετώπου που του έδωσε την πλειοψηφία στο Κολέγιο των Εκλεκτόρων, στη συνέχεια η εξημέρωσή του και σήμερα πλέον η χωρίς προσχήματα προσπάθεια αποπομπής του.
Η σύγκρουση φαίνεται πλέον μη αντιστρέψιμη δυναμική με Κογκρέσο, Υπηρεσίες και Μηχανισμούς να έχουν εκτεθεί σε τέτοιο βαθμό, ώστε να είναι αδύνατη μια συμβιβαστική λύση.
Στο επίκεντρο της αμφισβήτησης του Τραμπ από τους αντιπάλους του είναι οι σχέσεις, διαπλοκές, εξαρτήσεις του Προέδρου και στενών συνεργατών του με το Κρεμλίνο, αλλά και διαρροές απόρρητων πληροφοριών υψηλής διαβάθμισης.
Αυτό που αποσιωπάται, αν δεν επισκιάζεται, είναι ότι οι σχέσεις της Ουάσιγκτον με τη Μόσχα είχαν αποτελέσει δύο φορές πριν από την είσοδο του Τραμπ στον Λευκό Οίκο πεδίο σκληρής συγκρουσης και της κυβέρνησης Ομπάμα με θεσμούς, μηχανισμούς και υπηρεσίες.
Πριν από ένα χρόνο ακριβώς στο Στέιτ Ντηπάρτμεντ συνέβη κάτι το πρωτοφανές στα χρονικά της εξωτερικής πολιτικής των ΗΠΑ: Πενήντα και πλέον υψηλόβαθμοι διπλωμάτες καριέρας υπέγραψαν Μανιφέστο με το οποίο δήλωναν την πλήρη διαφωνία και αντίθεσή τους με την πολιτική των Ομπάμα-Κέρι στη Συρία και στη Μέση Ανατολή, όπως αυτή είχε διαμορφωθεί μετά τη Συμφωνία για τα πυρηνικά του Ιράν, αλλά και την ολοένα και πιο στενή συνεργασία με τη Μόσχα.

Johatsu: το "ανθρώπινο πρόσωπο" του καπιταλισμού


Η αποκάλυψη άρχισε σε ένα μπαρ του Παρισιού το 2008, όταν η δημοσιογράφος Λένα Μωζέ άκουσε από έναν φίλο της την ιστορία τού Ιτσίρο και της Τομόκο. Το ζευγάρι παντρεύτηκε την δεκαετία του '80, έκανε κι ένα παιδί και ζούσαν μια άνετη ζωή στην Σαϊτάμα, μια πλούσια πόλη λίγο έξω από το Τόκυο. Ώσπου ήρθε η κρίση, το χρηματιστήριο πήρε την κάτω βόλτα και το μέχρι τότε ευτυχισμένο ζευγάρι βούλιαξε στα χρέη. Τότε ο Ιτσίρο με την Τομόκο αποφάσισαν να κάνουν αυτό που επί είκοσι χρόνια τώρα κάνουν κάθε χρόνο εκατό χιλιάδες ιάπωνες: να γίνουν johatsu (γιοχάτσου), δηλαδή να εξαφανιστούν λόγω ντροπής.

Σε προηγούμενο σημείωμά μας, όπου κάναμε λόγο για το karoshi, μιλήσαμε για τις χιλιάδες αυτοκτονίες ιαπώνων, λόγω ντροπής που είτε δεν μπορούν να αντεπεξέλθουν στους απάνθρωπους ρυθμούς τής εργασίας τους είτε έχασαν την δουλειά τους. Ο ιδανικός τρόπος για να γλιτώσει από την ντροπή ένας ιάπωνας είναι η αυτοκτονία. Για όσους δεν διαθέτουν τα ψυχικά αποθέματα για μια τέτοια πράξη, η επόμενη καλύτερη επιλογή είναι το johatsu: απλώς, αφήνουν πίσω τους τα πάντα και εξαφανίζονται, προτιμώντας να θαφτούν ζωντανοί σε κάποιο μέρος όπου δεν τους ξέρει κανείς.

Η Μωζέ άκουσε την ιστορία με ενδιαφέρον και άρχισε να ψάχνει το θέμα με τους johatsu. Κι όσο το έψαχνε, τόσο το ενδιαφέρον της μεγάλωνε. Το συζήτησε και με τον σύντροφό της, τον φωτογράφο Στεφάν Ρεμαέλ και πήραν την μεγάλη απόφαση να πάνε στην Ιαπωνία και να ερευνήσουν το ζήτημα από κοντά. Όταν έφτασαν στην χώρα του ανατέλλοντος ηλίου, δεν μπορούσαν να φανταστούν ότι θα έμεναν εκεί μια ολόκληρη πενταετία αναζητώντας απαντήσεις.

Οδύσσεια μέχρι το 2100 το ελληνικό χρέος


Jim Brunsden και Duncan Robinson

Από ένα σημείο και πέρα οι διαπραγματεύσεις για την ελάφρυνση του χρέους της Ελλάδας μπαίνουν στο βασίλειο της επιστημονικής φαντασίας, ή τουλάχιστον χρονικά στον χώρο της επιστημονικής φαντασίας. Στις διαπραγματεύσεις ανάμεσα στους Ευρωπαίους δανειστές και στο ΔΝΤ οι συμμετέχοντες αξιωματούχοι έρχονται αντιμέτωποι με προβλέψεις που πηγαίνουν δεκαετίες στο μέλλον.

Το ΔΝΤ εμμένει στις απαισιόδοξες προβλέψεις του για τα μελλοντικά πλεονάσματα της Ελλάδας, Από την άλλη πλευρά, η Ευρωζώνη είναι διατεθειμένη να δεχθεί περιορισμένο εύρος επιλογών για την ελάφρυνση του ελληνικού χρέους. Στις διαπραγματεύσεις γίνεται προσπάθεια να βρεθεί ένας συμβιβασμός, να παντρευτούν δύο πολύ διαφορετικές προσεγγίσεις.
Ένα σενάριο προβλέπει πως τα τελευταία από τα δάνεια που έχουν δοθεί για τη διάσωση δεν θα αποπληρωθούν πριν το 2100. Μέχρι τότε, η ανθρωπότητα ελπίζουμε ότι θα έχει αποικίσει το ηλιακό σύστημα και οι βουλευτές θα ταξιδεύουν μεταξύ Στρασβούργου και Βρυξελλών με υπερσύγχρονα τρένα μαγνητικής αιώρησης.

Οι πέντε διαπραγματεύσεις...



Από την έντυπη έκδοση της ναυτεμπορικής
Του Α. Δ. Παπαγιαννίδη

Ενώ, με υφεσιακό το κλείσιμο του 2016 και του α’ 3μήνου του 2017, μέσα σε απεργίες και (ξέπνοες) διαδηλώσεις προχωράει η συμφωνία/Μνημόνιο 3+ για την ψήφιση από την εθνική αντιπροσωπεία, δυσανάλογα πολύς χρόνος επενδύεται σε συζήτηση και διαξιφισμούς για τα επιμέρους· για τις ρυθμίσεις / περιορισμούς των συντάξεων ή για το αφορολόγητο· ή ακόμη για το περιεχόμενο, αλλά και τους όρους ξεκλειδώματος των αντίμετρων.
Ο Α. Δ. Παπαγιαννίδης
Ενώ περίεργα χαμηλοί τόνοι κρατιούνται για εκείνο που θα θεωρούσαμε αυτονόητο να «ανέβει» στο προσκήνιο: το πόσο υπονομευμένη είναι η συμφωνία αυτή, ήδη από το υφεσιακό προφίλ της. Και μάλιστα από το ότι μας «τάζει» την υφεσιακή επίπτωση για μετά τη λήξη του Μνημονίου 3, για το 2018-20, με το 1%+1% του ΑΕΠ που προνομοθετείται για να αφαιρεθεί και πάλι από την ξέπνοη ελληνική οικονομία.
Μόνον (ΜΟΝΟΝ) αν αληθινά και πειστικά προχωρήσει η υπόθεση του χρέους -ειδικά τώρα που φαίνεται ότι σε επίπεδο πρωτογενών πλεονασμάτων/δημοσιονομικού χώρου «εξασφαλίσαμε» την υπερεπιβάρυνση του 3,5% μέχρι το 2021!- μπορεί να πει κανείς ότι η διαπραγμάτευση που κρίνεται στη Βουλή είναι κάτι καλύτερο από... τρίτη χειρότερη της εποχής των Μνημονίων.

Πολιτικής δεσμώτες

Όλα προβληματικά. Το χρέος, η διαχείρισή του και η γλωσσολογική αντιμετώπισή του. Παίζουμε με τις λέξεις και τις τακτικές διαπραγμάτευσης, αλλά οι αριθμοί δεν παίζονται. 
Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Της Κατερίνας Τζωρτζινάκη

Γράφαμε τον Νοέμβριο του 2012, ενώ είχε προηγηθεί το PSI: «Δεν έχει ξαφνικά τρελαθεί η επικεφαλής του ΔΝΤ η οποία θέτει ασυνήθιστα επιθετικά το κούρεμα του χρέους που κατέχει ο δημόσιος τομέας. Ή μάλλον έχει τρελαθεί από τις χαμηλές προοπτικές ανάπτυξης και τις μεγάλες ανάγκες για εξωτερικό δανεισμό, που δεν μειώνουν το χρέος, ακόμα κι αν γίνουν οι Έλληνες ιδιοκτήτες πετρελαιοπηγών... Ακόμη κι αν απλώσουμε στον χωροχρόνο το χρέος, το μόνο που επιτυγχάνεται είναι μία σχετικά ήσυχη πορεία της καγκελαρίου προς τις κάλπες τον Σεπτέμβριο του 2013».
Η καγκελάριος έχει πάλι εκλογές, η συζήτηση μετατοπίστηκε στην ελάφρυνση (μετά τον Αύγουστο του 2018 και εφόσον η Ελλάδα έχει τηρήσει όλες τις υποχρεώσεις της), η χρονιά ξεκίνησε αρνητικά για την Αθήνα, τα σενάρια γνωρίζουν μεγάλη άνθηση, όπως και τα γυρίσματα, οι όροι και τα σκιαγραφήματα στα πονηρά οικοδομήματα.
«Προς το παρόν δεν υπάρχει συμφωνία για τη διασφάλιση της βιωσιμότητας του ελληνικού χρέους και οι πιθανότητες μιας αίσιας έκβασης στην προσεχή συνεδρίαση των υπουργών Οικονομικών είναι 50% - 50%» εκτίμησε υψηλόβαθμος αξιωματούχος της Ευρωζώνης, μιλώντας στο Bloomberg. Ποιες είναι, όμως, οι πιθανότητες να θέλουν να συμφωνήσουν σε βιώσιμο χρέος, να επιβιώσει δηλαδή, να μακροημερεύσει και την ελληνική γη να κυριεύσει; Δεν απειλείται η «ζήση» του χρέους, άλλοι διατρέχουν κινδύνους.

Το ανεύθυνο μισθολογικό dumping της Γερμανίας

analyst


Η Ελλάδα είναι υπεύθυνη για πολλά από τα προβλήματα της, αλλά όχι για την κρίση της Ευρωζώνης, η οποία είχε ως αποτέλεσμα τον αποπληθωρισμό, την αύξηση των χρεών που προκαλεί (ανάλυση), καθώς επίσης την ανάγκη υιοθέτησης μηδενικών επιτοκίων σε συνδυασμό με τα πακέτα ποσοτικής διευκόλυνσης της ΕΚΤ – γεγονότα που ενδεχομένως θα οδηγήσουν στη διάλυση της. Υπεύθυνη εν προκειμένω είναι αποκλειστικά και μόνο η Γερμανία, η οποία αύξησε την ανταγωνιστικότητα της εις βάρος όλων των άλλων εταίρων της – όχι με τη βοήθεια της καλύτερης αποδοτικότητας των εργαζομένων της, όπως ισχυρίζεται ψευδώς ο κ. Σόιμπλε, αλλά με το μισθολογικό dumping που υιοθέτησε το 2000, εγκαινιάζοντας την πολιτική της φτωχοποίησης του γείτονα.
Αυτός είναι επίσης ο λόγος της υποτίμησης του ευρώ στις διεθνείς αγορές, η οποία είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση των γερμανικών εξαγωγών – γεγονός που σημαίνει ότι, ο κ. Trump έχει απόλυτο δίκιο όταν κατηγορεί τη Γερμανία για αθέμιτο ανταγωνισμό, οπότε για τη δημιουργία πλεονασμάτων εις βάρος της χώρας του. Πόσο μάλλον όταν ο κ. Σόιμπλε πιέζει όλες τις άλλες χώρες να εφαρμόσουν την ίδια πολιτική, η οποία ασφαλώς δεν είναι αποδεκτή από τον υπόλοιπο πλανήτη – ενώ δεν θέλει να κατανοήσει ότι, μία μεγάλη και σχετικά κλειστή οικονομία, όπως η Ευρωζώνη, δεν μπορεί να επιλύσει τα προβλήματα της μέσω των εξαγωγών και εις βάρος των άλλων.

Ανθρωποι, γνώσεις και άνοδος της άγνοιας


Από την έντυπη έκδοση της Ναυτεμπορικής
Του Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλου
Ενώ οι γνώσεις πολλαπλασιάζονται επί δύο κάθε πέντε χρόνια περίπου, η άγνοια τείνει να γίνει ενδημικό στοιχείο της κοινωνικής και οικονομικής ζωής. Ο καθηγητής Τόμας Ντάβενπορτ, ειδικός στη Διοίκηση Επιχειρήσεων και την Ανάλυση της Πληροφορίας, είναι κατηγορηματικός: «Μία από τις σοβαρές αιτίες των ανισοτήτων που παρατηρούνται στον αναπτυγμένο κόσμο συνδέεται με τις μεγαλύτερες ή μικρότερες δυνατότητες των ανθρώπων να ενσωματώνονται στις αποκαλούμενες “κοινωνίες της γνώσης”. Αυτές, δηλαδή, που ανατρέπουν πολλά δεδομένα της παραδοσιακής οικονομίας και ως εκ τούτου έχουν κερδισμένους και χαμένους. Οι δε χαμένοι, επειδή δεν πολυκαταλαβαίνουν τι συμβαίνει, είναι ευάλωτοι στην κουλτούρα της άγνοιας που καλλιεργεί ο έρπων λαϊκισμός» τονίζει.

Ο Αθαν. Χ. Παπανδρόπουλος
Σε αυτές τις νέες συνθήκες δεν είναι λίγοι αυτοί που κάνουν λόγο για μία «εποχή ρήξεων», με κύριο συστατικό της την ανατρεπτική δύναμη της ψηφιακής τεχνολογίας. Παράλληλα δε, όπως και ο γνωστός Περουβιανός οικονομολόγος Χερνάντο ντε Σότο, αναφέρονται στην πολυπλοκότητα ως συντελεστή παραγωγής αξίας, μέσω της οποίας αναδύεται και ο αποκαλούμενος «γνωστικός καπιταλισμός». Κατά τον Χερνάντο ντε Σότο, συγγραφέα του περίφημου βιβλίου «Τα Μυστήρια του Κεφαλαίου», η παγκόσμια οικονομία με τη σημερινή μορφή της αποτελείται από πάμπολλα μικρά κομμάτια, τα οποία είναι χρήσιμα όταν συναρμολογούνται σε πιο πολύπλοκα σύνολα. Όσο μεγαλύτερη είναι η αξία αυτών των συνόλων, τόσο μεγαλώνει και η οικονομική ανάπτυξη. Είναι σαφές ότι όλα τα επιτεύγματα της ανθρωπότητας -από τα 120 συστατικά του ρολογιού μου έως τις αμέτρητες συμφωνίες που παράγουν το Διαδίκτυο και τα συστήματα αεροπλοήγησης- έχουν προκύψει και θα προκύπτουν από τη συνεργασία ανθρώπων και τη συνένωση πραγμάτων το ένα με το άλλο.

Οι εξελίξεις στις Άμεσες Ξένες Επενδύσεις στον Πλανήτη.


του Κώστα Μελά 
1.
Οι Άμεσες Ξένες Επενδύσεις (ΑΞΕ), αποτελούν το βασικό μοχλό διεθνοποίησης και ανάπτυξης της παγκόσμιας οικονομίας τις τελευταίες δεκαετίες.  Πιο συγκεκριμένα, οι σημαντικές αλλαγές που συντελέστηκαν τις τελευταίες δεκαετίες στην βασική δομή της διεθνούς οικονομίας, η απελευθέρωση της κίνησης του διεθνούς κεφαλαίου, οι αλλαγές που έχουν επέλθει στον παραγωγικό μηχανισμό του πραγματικού τομέα της οικονομίας έχουν καταστήσει τις ΑΞΕ ως μία από τις βασικές συνιστώσες που προσδιορίζουν το επίπεδο ανάπτυξης των εθνικών οικονομιών.

                Καλό θα ήταν, αρχικά, να οριοθετήσουμε την έννοια των Άμεσων Ξένων Επενδύσεων δίνοντας ένα ορισμό.  Οι ΑΞΕ ορίζονται ως επενδύσεις, οι οποίες συνδυάζουν τόσο μία μακροχρόνια σχέση, όσο και ένα διαρκές ενδιαφέρον και έλεγχο μιας «οντότητας» μιας οικονομίας (αυτόνομου εξωτερικού επενδυτή ή  συγγενούς επιχείρησης) με μια εγχώρια επιχείρηση μιας άλλης οικονομίας διαφορετικής από αυτής που χρησιμοποιεί ως έδρα ο αυτόνομος επενδυτής είτε αυτός είναι εγχώρια, είτε θυγατρική επιχείρηση. Στην περίπτωση των ΑΞΕ ο επενδυτής  ασκεί σημαντική επιρροή στη διοίκηση της εγχώριας επιχείρησης της άλλης οικονομίας. Φορείς των ΑΞΕ  δύνανται να είναι ιδιώτες επενδυτές, θεσμικοί επενδυτές, ιδιωτικές επιχειρήσεις.             
          
      Η Άμεση Ξένη Επένδυση περιλαμβάνει τη μεταφορά  πέρα από τα εθνικά σύνορα ενός πακέτου διακριτών αλλά ταυτόχρονα συμπληρωματικών παραγωγικών εισροών. Οι εισροές αυτές είναι υλικές, είτε άυλες. Το σύνολο αυτών των εισροών είναι αναγκαίο για την επιτυχή πραγματοποίηση της παραγωγικής διαδικασίας και της εμπορικής διάθεσης του προϊόντος.

Οι Άμεσες Ξένες Επενδύσεις (ΑΞΕ) συνεπάγονται τη μεταφορά κεφαλαίων, τεχνολογίας και ανθρώπινου δυναμικού σε ξένες χώρες με αποτέλεσμα να θεωρείται ως η στρατηγική με τους υψηλότερους κινδύνους. Οι Άμεσες Ξένες Επενδύσεις συνήθως αναλαμβάνονται από τις πολυεθνικές επιχειρήσεις (η συνολική δραστηριότητα μιας πολυεθνικής επιχείρησης διενεργείται σε παγκόσμια κλίμακα με την ίδρυση θυγατρικών εταιριών σε χώρες του εξωτερικού), χωρίς όμως να αποκλείεται και η ανάληψη τέτοιου είδους επενδυτικής δραστηριότητας από άλλες επιχειρήσεις, από μεμονωμένους ιδιώτες επενδυτές ή από θεσμικούς επενδυτές.

Το σχόλιο της Δευτέρας - Η επανάσταση της αξιοπρέπειας και η ανάλωση κεφαλαίου

taxheaven


Κωνσταντίνος Δημ. Γραβιάς
Πτυχιούχος Οικον. Παν/μίου Πειραιά
Λογιστής - φοροτεχνικός
Μέλος της επιστημονικής ομάδας του TAXHEAVEN

Ι. Πρόλογος
Πέρασε κιόλας το πρώτο εικοσαήμερο του Μαΐου και είμαι για μία ακόμη φορά εδώ προκειμένου να σχολιάσω τα γεγονότα της περασμένης εβδομάδας που ήδη στριμώχτηκε —όπως άλλωστε και οι προηγούμενεςš— στο συρτάρι του πρόσφατου παρελθόντος. Συχνά αναλογίζομαι ότι στο μοναχικό ταξίδι της σύνταξης του σχολίου της Δευτέρας έχω συνοδοιπόρους τις σκέψεις, τα βιώματα, τους προβληματισμούς, τα συναισθήματα ή τα όνειρά μου και ενδεχομένως αυτή η έκθεσή τους σε δημόσια θέα να φαντάζει σε πολλούς ανούσια, βαρετή ή απλά αδιάφορη. Όμως, δεν έχω κάποιο παράπονο αφού γνωρίζω εκ των προτέρων πολύ καλά ότι αυτή είναι η «μοίρα» της ιδιαίτερης, αλλά συνάμα ανεπιτήδευτης επαφής μεταξύ του σχολιαστή και των αναγνωστών του κειμένου. Το ζητούμενο για μένα είναι ο σχολιασμός αφενός, να ενημερώνει εν συντομία, αφετέρου, να προβληματίζει και ενίοτε να χαλαρώνει. Ο συνδυασμός όλων αυτών καθώς και οι σωστές αναλογίες δεν πετυχαίνουν πάντα, όμως αυτός είναι ο στόχος μου.  
Ας ξεκινήσουμε λοιπόν το ταξίδι πίσω στο χρόνο, όσο πιο συνοπτικά γίνεται γιατί ο χρόνος κυλά...
«Τα ουσιώδη γεννιούνται, προκύπτουν εκεί που δεν τα περιμένεις. Κάποιες αλλαγές δεν προετοιμάζονται γεννιούνται»  -  Χρήστος Γιανναράς

 
ΙΙ.  Το briefing της ημέρας
Η συνοπτική παρουσίαση των γεγονότων της ημέρας μέσω του daily briefing συνεχίστηκε την περασμένη εβδομάδα. Έχοντας πάντα ως γνώμονα τη συνεχή και σφαιρική ενημέρωσή σας, αλλά ταυτόχρονα βάζοντας και τη δική μας πινελιά, προσπαθούμε να συνοψίσουμε τα σημαντικότερα γεγονότα και να σας μεταφέρουμε όσα γίνονται καθημερινά στα επαγγελματικά μας δρώμενα. Να σημειώσω ότι δεν γίνεται πλήρης ανάλυση των θεμάτων μέσα από το briefing, όμως δίνουμε το στίγμα της επικαιρότητας και συχνά κάνουμε έναν μικρό σχολιασμό ορισμένων θεμάτων.

ΔΗΜΟΣΙΕΥΜΑΤΑ ΜΕ ΝΟΗΜΑ... Tα δύο σενάρια για το χρέος - Τι «βλέπει» ο Β. Σόιμπλε


Το νέο πακέτο μέτρων της κυβέρνησης Τσίπρα που ενέκρινε η Βουλή, οι μεγάλες ελπίδες της ελληνικής κυβέρνησης για το Eurogroup της Δευτέρας αλλά και τα διαφορετικά σενάρια των δανειστών απασχολούν τον γερμανικό τύπο.
«Μεταξύ των υπ. Οικονομικών των χωρών της ευρωζώνης υπάρχουν αμφιβολίες για το κατά πόσο οι προσδοκίες του Αλέξη Τσίπρα για μια γρήγορη εκταμίευση της επόμενης δόσης και μια ελάφρυνση χρέους μπορούν να υλοποιηθούν» γράφει η Frankfürter Allgemeine Zeitung αναφερόμενη στην έγκριση από την ελληνική βουλή του νέου πακέτου μέτρων και στο προσεχές Eurogroup. Η ελληνική κυβέρνηση ελπίζει ότι το Eurogroup της Δευτέρας θα καταλήξει σε μια θετική απόφαση για την Ελλάδα και ότι επιπλέον η ΕΚΤ θα αγοράσει σύντομα ομόλογα του ελληνικού δημοσίου. «Ωστόσο δεν υπάρχει συμφωνία αναφορικά με την ανάγκη μιας επιπλέον ελάφρυνσης του ελληνικού χρέους. Το ΔΝΤ θέλει να γίνει αυτό το βήμα. Οι Ευρωπαίοι, με τη Γερμανία στην πρώτη γραμμή, θεωρούν ότι κάτι τέτοιο δεν είναι απαραίτητο. Πίσω από τις διαφορές τους κρύβονται τα διαφορετικά σενάρια για την εξέλιξη του ελληνικού χρέους ως το 2060. Τα πάντα εξαρτώνται από τις ειδικότερες υποθέσεις σχετικά με την πορεία του πρωτογενούς πλεονάσματος (του πλεονάσματος δηλαδή του προϋπολογισμού εξαιρουμένων των πληρωμών τόκων) και της οικονομικής ανάπτυξης στην Ελλάδα», σημειώνει η εφημερίδα.
Σύμφωνα με την FAZ δύο είναι τα σενάρια. «Σύμφωνα με το αισιόδοξο σενάριο των Ευρωπαίων το πρωτογενές πλεόνασμα θα μειώνεται σταδιακά, έτσι ώστε να έρθει σε έναν μέσο όρο 2,6% μέχρι το 2060. Στη συνέχεια, όταν η οικονομία συνεχίσει να βελτιώνεται σε πραγματικά επίπεδα ετησίως κατά 1,3%, το 2060 το ποσοστό του χρέους θα μπορεί να φτάσει σε ένα ποσοστό της τάξεως του 49% του ΑΕΠ. Στο απαισιόδοξο σενάριο του ΔΝΤ (μόνο 1,5% πρωτογενές πλεόνασμα και μόνο 1% ανάπτυξη) το ποσοστό του χρέους μέχρι το 2060 θα ανέλθει στο 226%». Πίσω από τα διαφορετικά σενάρια, ενυπάρχουν διαφορετικές εκτιμήσεις και για την ικανότητα της χώρας να φέρει εις πέρας μεταρρυθμίσεις. «Οι Ευρωπαίοι ζητούν περισσότερες διαρθρωτικές μεταρρυθμίσεις και ιδιωτικοποιήσεις για να τονώσουν την οικονομική ανάπτυξη. Το ΔΝΤ από την πλευρά του στην τελευταία έκθεσή του καταγράφει τις μεταρρυθμίσεις που ακόμη εκκρεμούν.

ΣΤΑ 722,03 ΕΥΡΩ Η ΜΕΣΗ ΚΥΡΙΑ ΣΥΝΤΑΞΗ Σοκαριστικό: Πάνω από 1,2 εκατ. συνταξιούχοι ζουν με εισόδημα κάτω από 500 ευρώ!


Στα 722,03€ μεικτά διαμορφώθηκε τον Δεκέμβριο του 2016  η μέση κύρια σύνταξη, στα 170,93€ η επικουρική και στα 97,86€ τα μερισματα του Δημοσίου.
Σύμφωνα με την Εκθεση "Ηλιος" που δημοσιοποίησαν, κατόπιν απαίτησης των δανειστών,  η ΗΔΙΚΑ και το υπουργείο Εργασίας, Κοινωνικής Ασφάλισης και Κοινωνικής Αλληλεγγύης (από τον Ιούνιο του 2015 είχαν να δοθούν στη δημοσιότητα τα σχετικά στοιχεια), η μηνιαια συνταξιοδοτική δαπάνη για την καταβολή 4.554.120 συνταξεων στους 2.631.052 συνταξιουχους ολης της χώρας ήταν 2,342 δις € ενώ οι δικαιούχοι ΕΚΑΣ είχαν περιοριστεί σε 230.730 και η δαπάνη για τη συγκεκριμένη παροχή στα 49,3 εκατ € το μήνα. 
Ομως, περίπου 1,2 εκατ. συνταξιούχοι παίρνουν κάτω από 500 ευρώ σύνταξη τον μήνα (στο πρώτο πινακάκι υπολογίζετε τις κύριες συντάξεις (γήρατος, θανάτου, αναπηρικές, λοιπές) που λαμβάνουν οι πολίτες.
- Η μέση επικουρική σύνταξη ανέρχεται στα 170 ευρώ και στα 97 ευρώ τον μήνα για το μέσο μέρισμα των συνταξιούχων του Δημοσίου.

Γ. Κοντογιώργης - Η ιδέα της δικαιοσύνης στον Αριστοτέλη

Κοσμοσύστημα


Διάλεξη του Καθηγητή Πολιτικής Επιστήμης και πρώην πρύτανη του Παντείου Πανεπιστημίου κ. Γιώργου Κοντογιώργη με θέμα «Η ιδέα της δικαιοσύνης στον Αριστοτέλη», που έγινε στις 4.6.2014 στο Διεπιστημονικό Κέντρο Αριστοτελικών Μελετών του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, στα πλαίσια του 2ου «Διεθνούς Colloquium για τον Αριστοτέλη».


Ο Μιχάλης Σάλλας εφ όλης της Ύλης

Γιατί η Ελλάδα μετατρέπεται σε χώρα πρώτης γραμμής


Η παραδοσιακή γεωπολιτική σημασία της Ανατολικής Μεσογείου είναι γνωστή σε όλους. Είναι δίοδος, είναι ο χώρος από όπου περνάει ένα πολύ μεγάλο κομμάτι του διεθνούς εμπορίου. Η Κύπρος έχει χαρακτηρισθεί αβύθιστο αεροπλανοφόρο. Μια ματιά στον χάρτη δείχνει γιατί. Στη γεωπολιτική σημασία πρέπει να προστεθεί και η γεωοικονομική σημασία που προέκυψε από την ανακάλυψη κοιτασμάτων φυσικού αερίου.

του Σταύρου Λυγερού
Το μέγεθός τους δεν είναι ακόμα γνωστό, με την έννοια ότι οι έρευνες συνεχίζονται. Το μέγεθος των κοιτασμάτων θα καθορίσει σε μεγάλο βαθμό και τον δρόμο, μέσω του οποίου οι ενεργειακοί αυτοί πόροι θα διοχετευθούν στη διεθνή αγορά, κυρίως στην ευρωπαϊκή.
Η επίλυση του Κυπριακού είναι προϋπόθεση για να επιλεγεί ο πιο συμφέρον οικονομικά δρόμος, ο δρόμος που μέσω της Κύπρου θα στείλει το φυσικό αέριο στην Τουρκία και από εκεί στη διψασμένη για ενέργεια Ευρώπη. Προφανώς, αυτή η επιλογή εξαρτάται και από τη βούληση του Ερντογάν. Προς το παρόν ζητάει τη μερίδα του λέοντος στη Μεγαλόνησο.
Ένας άλλος παράγοντας που επηρεάζει τις ισορροπίες στην Ανατολική Μεσόγειο είναι τα δεδομένα που προέκυψαν από τη λεγόμενη “Αραβική Άνοιξη”. Η ανατροπή του καθεστώτος Καντάφι από τους Δυτικούς, την ώρα που ο Καντάφι τους είχε παραδοθεί πλήρως, εγείρει ένα κρίσιμο ερώτημα για τον ορθολογισμό των δυτικών επιλογών.

Δευτέρα, 22 Μαΐου 2017

Ένας άγνωστος φωτογραφικός θησαυρός αποκαλύπτει τη ναζιστική θηριωδία στην Κρήτη

Νέα Κρήτη


Ένας ιστορικής αξίας θησαυρός βρισκόταν χαμένος από το 1945. Ένας θάνατος πολλά χρόνια αργότερα, έγινε όμως η αιτία να ξεθαφτεί από την βαριά βιβλιοθήκη στην οποία ήταν κρυμμένος και να αποκαλυφθεί, αποκαλύπτοντας παράλληλα το μέγεθος της ναζιστικής θηριωδίας στην Κρήτη.
Της Ελένης Μπέλλου
Πρόκειται για το αρχείο του φωτογράφου Κωνσταντίνου Κουτουλάκη, ο οποίος συμμετείχε στην Κεντρική Επιτροπή Διαπιστώσεως Ωμοτητών εν Κρήτη, που με επικεφαλής τον Νίκο Καζαντζάκη και συνοδοιπόρους τους διακεκριμένους καθηγητές του Πανεπιστημίου Αθηνών Ιωάννη Καλλιτσουνάκη και Ιωάννη Κακριδή, γύρισε το νησί, όταν οι μνήμες αλλά και τα αποτελέσματα της ναζιστικής θηριωδίας ήταν ακόμα νωπά και τα κατέγραψε, με στόχο να μην σβηστούν ποτέ από τη μνήμη μας.
Το αρχείο παρουσιάστηκε για πρώτη φορά το 2015 στο Ηράκλειο και πριν λίγες μέρες ταξίδεψε στην καρδιά της Ευρώπης, στις Βρυξέλλες, όπου παρουσιάστηκε στην εκδήλωση που διοργάνωσε ο ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ Στέλιος Κούλογλου για τα «75 Χρόνια από τη Μάχη της Κρήτης», στο Ευρωκοινοβούλιο.

Μια Έκθεση που χάθηκε σε κάποιο υπουργείο
Η περιοδεία της Επιτροπής διήρκεσε από τις 29 Ιουνίου έως τις 6 Αυγούστου 1945, με τα μέλη της να προσπαθούν, με τα λιγοστά μέσα που είχαν στη διάθεση τους, να φτάσουν σε όσα περισσότερα σημεία της Κρήτης είχαν μαρτυρήσει κάτω από τη ναζιστική μπότα.

ΕΥΡΩΠΗ ΤΑΧΥΤΗΤΩΝ H'... ΤΑΧΙΣΤΑ ΕΥΡΩΠΗ ΑΡΧΩΝ;


της Στέλλας Πριόβολου-Γεωργαλά*
Το εγχείρημα της ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης συμπληρώνει 60 χρόνια και το μέλλον της Ευρώπης βρίσκεται στο προσκήνιο. Ευρώπη ταχυτήτων δύο ή πολλών; Οι 27 χώρες θα προετοιμάσουν «Διακήρυξη» με κεντρική ιδέα τη διατήρηση της ενότητας, μετά και την αποχώρηση της Μ. Βρετανίας. Παράλληλα, όμως, με τη διακηρυσσόμενη ενότητα θα συζητηθεί η πρόταση για την Ευρώπη πολλών ταχυτήτων, θα γίνει ανταλλαγή απόψεων και θα διερευνηθεί το θέμα μετά την τοποθέτηση τεσσάρων χωρών, Γερμανίας, Γαλλίας, Ιταλίας και Ισπανίας.
Οι εξελίξεις αυτές στην Ενωμένη Ευρώπη μου φέρνουν στο νου κάποιες παρόμοιες το 2001, που καθιερώθηκε ως «ευρωπαϊκό έτος γλωσσών» με εορταστικές εκδηλώσεις στις χώρες-μέλη, προκειμένου να διακηρύξει η Ευρώπη την ισοτιμία όλων των ευρωπαϊκών γλωσσών. Δυστυχώς, η ισοτιμία παρέμεινε στους εορτασμούς, καθώς, πολύ σύντομα, οι γλώσσες επανήλθαν στους χαρακτηρισμούς «ισχυρές» και «ασθενείς»!
Είναι φανερή η μεγάλη διάσταση που υπάρχει ανάμεσα στις διακηρύξεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης και στις πολιτικές, που η ίδια στη συνέχεια εφαρμόζει.
Σχετικά με τις ταχύτητες της Ευρώπης, ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζ. Κ. Γιουνκέρ ισχυρίστηκε ότι ήδη η κρίση χώρισε την Ευρώπη στα δύο, Ευρώπη του Βορρά και του Νότου, όπως και το μεταναστευτικό και προσφυγικό πρόβλημα την χώρισε σε Ευρώπη της δυτικής πλευράς και της πρώην ανατολικής. Εξάλλου, ο Υπουργός Οικονομίας και Οικονομικών της Γαλλίας Μ. Σαπέν μίλησε για μια Ευρώπη πολλών ταχυτήτων, καθώς η ταχύτητα των κρατών είναι θέμα βούλησης και επιλογής.